Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • [email protected]
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring
Powered by Deedmob tools

Post | november 2025 | Verhalen van vrijwilligers | 2 min lezen

“We willen computergebruikers zelfredzamer maken”

Door

Roel Cremer

‘In 2019 verhuisden mijn vrouw, mijn kat en ik van Amsterdam naar Lochem’, vertelt François. ‘Direct ging ik op zoek naar vrijwilligerswerk bij de vrijwilligerscentrale in Lochem en bezocht daar het Stadshuus om te verkennen wat mogelijk was. Naast de verwijzing naar het Historisch Genootschap Lochem (HGL) waar mijn expertise gevraagd werd, stelde ik voor om een computerinloopspreekuur in het Stadshuus te beginnen. Daar werd mee ingestemd en al snel was het mogelijk om het aanbod van privéspreekuren op te starten’.

 

Op woensdagen is het spreekuur van tien uur tot kwart voor twaalf. Bezoekers kunnen dan niet al te diepgaande vraagstukken inbrengen over het gebruik van computers en de software. Een aanbod dat zoveel mogelijk de inslag heeft van het zelf leren oplossen van problemen; een soort zelfredzaamheidslessen op het vlak van werken met computers. Om op computers te kunnen werken heb je enige basiskennis nodig. François: ‘met een paar privélessen lukt het vaak mensen in alle rust het nodige bij te brengen en onzekerheid weg te nemen over gebruik van PC, tablet of mobiel. Al bij het eerste contact met een vragensteller adviseer ik om dan alleen te komen. Omdat mensen dan openlijker vragen stellen en kunnen leren. Goed bedoelde aanwezigheid van een partner werkt vaak remmend. Wat ik ook nogal eens meemaak is de angst om verkeerde handelingen uit te voeren, een vorm van ‘techno fobie’.

 

Een sprekend voorbeeld van hulpverlening is de situatie waarin mensen terecht komen na het overlijden van een partner. Eigen kinderen zijn soms te druk of wonen te ver weg om een of meerder keren langs te komen. Het komt voor dat iemand met een laptop binnenkomt en zich geen raad weet met wachtwoorden en uiteenlopende vertrouwelijk gegevens, zoals toegang tot bankrekeningen. Dat vraagt dan veel werk en communicatie met instanties om toegang te krijgen. Ander voorbeeld is het omgaan met omvangrijke fotobestanden en de ordening ervan. ‘Ik help mensen dan over de drempel met vooral aandacht voor controle om zelfredzaamheid te bevorderen’, vertelt François.

 

Voor het Historisch Genootschap is hij werkzaam als vrijwilliger op maandagen en dinsdagen. Hier verzorgt hij het beheer van het netwerk en computer randapparatuur. Het vrijwilligerswerk past mooi naast zijn ‘PC-hulp bedrijfje’. Zo heeft hij vrijwel een vol programma. Met de tijd die resteert is hij ook nog eens kunstschilder (zie foto).

 

Het vrijwilligerswerk geeft veel voldoening. Naast de functionele zaken is er sociaal contact met de vraagstellers en met andere vrijwilligers. Er blijft in een samenleving altijd behoefte aan vrijwilligers. François haalt een schatting aan; 1 op de 10 Lochemmers heeft een migratieachtergrond; een onderbenutte pool van vrijwilligers.

 

Tenslotte meldt François dat hij wil bijdragen aan het verlagen van de drempel om ondersteuning te vragen bij het gebruik van computers. Soms zijn probleempjes makkelijk te verhelpen en anders is er altijd nog het privé advies. Het is een middel om te communiceren, te verkennen wat er gaande is en te verbinden met anderen. Voorkomen van eenzaamheid en bevorderen van zelfredzaamheid zijn belangrijke bijkomende doelen. Zie hier het grote succes van Whatsapp en Facebook en daar is computerapparatuur bij nodig!

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts
STILZITTEN IS ER NIET BIJ

STILZITTEN IS ER NIET BIJ

| Verhalen van vrijwilligers

STILZITTEN IS ER NIET BIJ Voor Johan Grijzen. Een leven lang hard gewerkt in de financiële sector, met 63 jaar vervroegd gepensioneerd en de eerste jaren gezellig gevuld met wennen aan de vrije tijd en doorbrengen met de (klein)kinderen. Mede door het goede voorbeeld van vrijwilligerswerk van zijn echtgenote Truus, zag Johan ook hoe andere mensen veel goed werk verrichten zonder daar een tegenprestatie voor te verlangen. “Ook voor mij gaat het er om voor niets, iets voor een ander te doen”. De Goede Doelen Markt Zo kwam onder meer de Goede Doelen Markt op zijn pad. “Ik verbaasde me er over hoeveel instellingen alleen al hier in Lochem zich inzetten voor een goed doel. Jaarlijks presenteren zich zo’n 20 á 25 goede doelenorganisaties op de Goede Doelen Markt. Sinds 2015 werk ik mee aan dit evenement. Het doel is naamsbekendheid genereren en geld verzamelen voor deze charitatieve instellingen die niet alleen hier in de streek maar ook in het hele land en over de hele wereld hun goede werk doen. Voor mij is het niet alleen de financiële functie in het bestuur uitoefenen maar ook meehelpen met het versieren van de Gudulakerk en het opbouwen en naderhand weer afbreken van de kramen . Helaas gaat dit evenement ook dit jaar niet door”. Badmintonclub en de Grote Club Actie Als duizendpoot kan Johan gewoon niet stilzitten, dat is te zien aan zijn prachtig verzorgde tuin, zijn regelmatige bezoeken aan de sportschool, zijn wandel- en fietstochten met zijn vrouw en zijn badmintonavonden. Het is niet verbazingwekkend dat hij ook bij zijn sportvereniging onbetaald werk verricht, zoals: de ledenadministratie en de coördinatie van de Grote Club Actie. Levende Namen en de brievenbus voor de hemel Er is nog een organisatie, waar Johan zich als “man van de financiën” voor inzet: “Levende Namen”, de gedachtenisbijeenkomst. Deze vindt sinds 2011 op de Nieuwe Begraafplaats in Lochem plaats. En ook hier zijn het niet alleen de bestuursvergaderingen waar hij acte de presènce geeft, maar ook graag zijn handen uit de mouwen steekt als dat nodig is. De afgelopen twee jaren is dit door corona anders geworden. Zoals al eerder in deze krant heeft gestaan en afgelopen week ook in De Stentor, heeft Levende Namen andere initiatieven ontwikkeld, waar hij zijn steentje aan bijgedragen heeft. Stoppen? “Pas als ik het niet echt leuk meer vind zal ik met dit werk stoppen. Ik heb dit al wel aangekondigd, maar nog niet gezegd wanneer”, met een grote knipoog.
Lees meer
Stichting Welzijn Lochem klaart een klus tijdens NL DOET

Stichting Welzijn Lochem klaart een klus tijdens NL DOET

| Verhalen van vrijwilligers

Stichting Welzijn Lochem klaart een klus tijdens NL DOET
Lees meer

Hennie en het “Noaberschap”   

| Verhalen van vrijwilligers

Hennie is een fitte, energieke 75-plusser, en woont ruim dertig jaar in Epse. Ze is opgegroeid op een boerderij met vee en het zorgzaam zijn zit in haar bloed. Ze heeft een periode gewerkt als ziekenverzorgende, een zinvolle mooie tijd, en heeft voelhorens ontwikkeld voor de behoefte van die ander. Of het nu een buurtbewoner betreft die eenzaam is of iemand die behoefte heeft aan een warme hap. Ze signaleert en biedt haar hulp aan. Het Noaberschap van vroeger! Het is er nog, maar wel veel minder geeft Hennie aan. Minder als dat ze graag zou willen. We hebben elkaar tenslotte allemaal nodig. Het contact met nieuwe bewoners in en rondom Epse is er zeker maar vaak met meer afstand. Je hebt minder verleden met elkaar. En het opbouwen van echt contact vraagt tijd en energie. Er zijn voorzieningen verdwenen uit het dorp en daardoor is de inwoner van Epse steeds meer gericht geraakt op Deventer of Gorssel. Hoe is de Stichting Ontmoetingscentrum Epse ontstaan? Met meerdere collega vrijwilligers is Hennie destijds rond de tafel gaan zitten. Wie is waar goed in en waar ligt de behoefte van de inwoners van Epse? Vooral doen en niet teveel praten! En zo is de Stichting ontstaan. De meeste activiteiten vinden plaats in de ontmoetingsruimte “Het Wansinkhof”. De ontmoetingsruimte, Het Wansinkhof, fungeert als een huiskamer voor de plaatselijke ouderen. Bewoners van de tien naastgelegen appartementen, maar ook 65-plussers uit de omgeving, kunnen er van maandag t/m vrijdag (10:00 - 11:00) terecht voor een gezellig kopje koffie. De hele week is er iets te doen: zoals sjoelen, klaverjassen, bordspellen, digitale ondersteuning etc. Dankzij deze ontmoetingsruimte kan de oudere bewoner terecht op een gezellige plek in Epse. Een bezige bij! Hennie zit eens per kwartaal de vergaderingen voor van de Stichting. Daarnaast zet ze haar organisatietalent in voor het regelen van een bezoek aan bijvoorbeeld musea of evenementen. Ze vertelt enthousiast over haar nieuwe initiatief, het aanbieden van een lunch eens per maand. Dit naast het bestaande initiatief, de warme maaltijd “Prik een vorkje”, waar ouderen bij aan kunnen schuiven. De vijf koks zijn vrijwilligers en koken thuis ieder één gerecht. Dit levert samen een smakelijke en aangeklede maaltijd op! Er wordt veel en dankbaar gebruik van gemaakt. Hennie is daarnaast op verschillende locaties actief als er extra handen nodig zijn voor bv koffie schenken of gewoon er “zijn”. De volle agenda… De energie haalt ze uit de voldoening die het geeft, een blij gezicht, persoonlijk en warm contact met de medemens. Zo levert ze een belangrijke bijdrage aan de gemeenschap in Epse. En in haar “thuisagenda” houdt ze tijd vrij voor hobby’s zoals fietstochten samen met haar man, een boek lezen, tuinieren en de werkzaamheden die een logeerboerderij met paarden met zich meebrengt. Wilt u meer weten over de activiteiten van de Ontmoetingsruimte Epse, kijk dan op: https://epsejoppe.nl/2022/02/25/activiteiten-ontmoetingsruimte-epse voor het volledige programma.
Lees meer