“Achter de geraniums zitten kan altijd nog”

Ja, er staan hier en daar opvangnetten langs de weg waar afval in gekieperd kan worden, maar voor Irma Krommenhoek uit Gorssel is dat niet genoeg. “Je ziet overal afval liggen dat de mensen achteloos wegwerpen, ik kan daar slecht tegen”. Ze liet het niet bij woorden, maar stak de handen uit de mouw en nam initiatief. “Als ik met een vriendin ging wandelen namen we een, ja hoe noemen ze zo’n ding, zeg maar prikstok, mee. Gewoon voor de gezelligheid, een keer per week samen prikken”. “Mensen die ervan hoorden reageerden zo positief dat bij mij het idee opborrelde om er meer mee te doen”. Van het een kwam het ander, in ons vaste groepje van betrokken Gorsselaren (‘Samen in Gorssel’) doet iedereen nu mee met Vaste Prik en we organiseren het samen. Na een succesvolle oproep in de plaatselijke media kan er nu elke vierde zaterdag van de maand gezamenlijk meegedaan worden met “Vaste Prik”, een actie die er op gericht is om in een gezellige sfeer gezamenlijk rommel in Gorssel op te ruimen.. Dankzij positief overleg met de gemeente Lochem en Circulus Berkel kan Vaste Prik nu beschikken over 20 prikstokken en afvalzakken, maar Krommenhoek haast zich erbij te zeggen dat deze ook voor anderen beschikbaar zijn. “Ik hoop dat het initiatief ook in andere kernen wordt opgepakt”. Ze noemt als lichtend voorbeeld haar geboorteplaats Zaanstad, waar een dergelijk initiatief zich over de stad heeft verspreid. “Geweldig toch?” De deelnemers aan de ‘Vaste Prik Gorssel’ verzamelen zich bij De Brink naast de kerk. “Mits de coronaregels het toelaten is er vanaf kwart voor tien koffie. Om tien uur verdelen we de aanwezigen in groepjes die elk tot 12 uur een traject in Gorssel voor hun rekening nemen”. Om de routes uit te stippelen fietst Irma eerst speurend door het dorp, op zoek naar ongerechtigheden.”Aan de hand van mijn bevindingen stippel ik dan voor de groepjes de routes uit”. Voor Irma Krommenhoek is niet alleen een schone omgeving belangrijk. “Ik hecht ook veel waarde aan de gezelligheid, het elkaar ontmoeten en het gegeven dat je samen iets doet in het belang van de dorpsgemeenschap”. Dat het initiatief niet overbodig is, blijkt uit de maandelijkse opbrengst van gemiddeld negen zakken afval die bij de brandweerkazerne door medewerkers van Circulus Berkel worden opgehaald. Informatie over het doorgaan van de zaterdagse opruimactie is te vinden op Gorssel.nl

Direct achter het botenhuis van de Berkelzomp in Lochem ligt een pareltje in wording; natuurstapsteen Stijgoord. Het terrein wordt beheerd door de Stichting Marke Lochem. Johan Busger op Vollenbroek (69) maakt deel uit van het bestuur van de stichting. Samen met een aantal andere inwoners van Lochem heeft hij zich altijd ingezet om dit terrein te behouden als bufferzone tussen woon- en werkomgeving. Nu dat gelukt is, zet hij zijn tijd en energie volop in om het terrein aantrekkelijker te maken. Afgelopen jaar is veel werk verzet door de stichting en een groep vrijwilligers. Johan vertelt dat het beheer nog in de pioniersjaren zit. “De droge zomers hielpen niet. De pinken die hier grazen konden niet genoeg gras vinden en braken een aantal malen uit. Aan de distels en het Jacobskruiskruid hebben we ook nog een flinke klus. Die moet je tijdig maaien en uitsteken omdat het kruid zich snel uitzaait. De bladeren zijn giftig voor runderen en mogen niet in het hooi zitten”. Terwijl Johan vertelt, rijdt een gele tractor rond met een beluchter erachter. René Lubberdink uit Barchem zet die middag tijd en materiaal in om te helpen de groeiomstandigheden te verbeteren. “Het gaat erom dat het fundament goed is. We proberen de biodiversiteit te vergroten, het terrein aantrekkelijker te maken voor bewoners, bezoekers en medewerkers van bedrijven op Stijgoord”. Duidelijk is dat Johan gedreven is in wat hij doet en weet waarover hij het heeft. Ooit begonnen als hovenier kwam hij in het gemeentelijk groenbeheer terecht. Hij ontwikkelde zich door naar landschapsinrichting. “Wat nieuw is voor mij, is dat we over willen gaan naar langdurig beheer door buurtbewoners. We bekijken nu hoe we het beheer meer kunnen delen met de ongeveer twintig vrijwilligers die al betrokken zijn. Dan kunnen we als bestuur betrokken blijven maar een stap terug doen en ‘inspringen’ als de ontwikkeling van een nieuw terrein zich voordoet.” Dat laatste is de passie van Johan. Hij ontwikkelt graag iets voor de natuur en vindt het mooi om dat goed te borgen. Dat hij dat ‘in het groen’ doet, komt door de plek waar zijn roots liggen. Johan groeide op in het beekdal van de Regge. Hij weet nog dat hij als jongetje door het hooiland liep en de margrieten voor zijn neus zag staan. “Dat plaatje is bij mij blijven hangen. Wij struinden daar buiten veel rond maar overal er is onvoorstelbaar veel verdwenen aan natuurkwaliteit . Voor mij is het een uitdaging om de verschraling van landschap en natuur tegen te gaan en de biodiversiteit te vergroten. Landschapsherstel, dat geeft mij energie.” Johan is er trots op dat Stijgoord als natuurgebied is geborgd voor de toekomst. “De functie als groengebied ligt vast, we hebben “aan de voorkant” kunnen meedenken over de ontwikkeling en zijn nu betrokken bij het beheer. Nu is het boeiend om de bewoners te betrekken bij hun leefomgeving en het burgerinitiatief te versterken.”

"Als zij het kan, komt het ook goed met mij". Is een van de reacties die Marieke Fett en Lorydana Buyukbas regelmatig horen van de jongeren die zij ondersteunen. Marieke en Lorydana (Loo) zijn beiden ruim 3 jaar geleden bij TeamED16 gekomen. ED staat voor ErvaringsDeskundige! Zij zetten hun eigen ervaring met (jeugd)hulpverlening in om jongeren in dezelfde situatie als zij destijds, te ondersteunen. “En dat werkt” zegt Loo (zelf op jonge leeftijd al uit huis geplaatst, van plek naar plek, op straat gestaan etc), “omdat we weten hoe t is, wat wel en wat niet werkt en aan een half woord genoeg hebben." Marieke beaamt dit (middelengebruik). Hoewel zij uit een stabiele thuissituatie komt, miste zij een vast aanspreekpunt die zelf wist hoe het was om te gebruiken. Omdat ze geen hulpverleners zijn, is de drempel voor de jongere om met hen echt te praten, lager: “Bovendien hebben we meer tijd en herkennen we de patronen sneller dan degene die het op school geleerd hebben. Been there, done that!” Verder is TeamED 24/7 bereikbaar, want problemen beperken zich niet van 9 tot 5 en blijven ze een jongere ondersteunen zo lang hij/zij dat wil, er is geen officiële eindtijd. “De jongeren die wij ondersteunen, hebben heel vaak geen basis (meer). Wij zijn dan de stabiele factor waar ze altijd op terug kunnen vallen, ook s ’avonds en in t weekend," aldus Marieke. "Maar dan hebben jullie altijd dienst??? “ Dat valt wel mee” zegt Loo. “In principe zijn we wel altijd bereikbaar. Het is alleen al fijn om te weten dat het zo is. Ik ben in die 3 jaar twee keer uit bed gebeld en toen was het ook crisis. Op andere momenten is een appje, dat ik de volgende ochtend voor de deur sta, al voldoende." Loo en Marieke zijn naar aanleiding van hun vrijwilligerswerk bij TeamED zelf ook weer naar school gegaan. Beiden de hulpverleningskant met ervaringsdeskundigheid als extraatje. Marieke loopt stage bij Tactus en Loo bij SWL. Beiden hopen binnenkort hun diploma te halen. “Het werken bij TeamED gaf ons op die manier ook een zetje.” TeamED werkt regionaal (ook in Lochem) voor alle jongeren tussen de 13 en 30 jaar. ED is aanvullend op de hulpverlening, we werken graag samen! Aanmelden en info: 06-27076870 of via www.teamed16.nl