Warmte en plezier op bussen Welzijn Lochem

Het is zaterdagochtend half acht, Lochem is nog grotendeels in diepe rust, als Edwin Vos de sleutel in de deur steekt van Het Bastion. Als gastheer van voetbalvereniging Sportclub Lochem zorgt hij onder meer dat het clubhuis en de kleedkamers klaar zijn voor de grote stormloop van voetballers, begeleiders en ouders die elke zaterdag de club weten te vinden. Edwin is inmiddels al weer tien jaar actief als gastheer voor de club. En hij is nog niet van plan om er mee te stoppen, want hij haalt veel voldoening en plezier uit dit vrijwilligerswerk. “Ik ben al lid van Sportclub Lochem sinds mijn zesde, inmiddels dus al ruim 50 jaar”, legt Edwin uit. “Lange tijd heb ik zelf gevoetbald tot het door blessures niet meer ging. Ik wilde toch betrokken blijven en ben een tijd grensrechter geweest, tot ik werd gevraagd voor de functie van gastheer.” Een gastheer of -vrouw speelt een belangrijke logistieke rol. Met zo’n 900 spelende leden, kun je je voorstellen dat het een hele organisatie is om alles in goede banen te leiden. Een gastheer of -vrouw is dan een belangrijk aanspreekpunt, want Sportclub Lochem wil dat dat iedereen zich welkom en veilig voelt op hun sportcomplex. Edwin legt uit wat hij en zijn collega’s zoal doen op een zaterdagochtend. “We beginnen ’s ochtends, doen de kleedkamers open en zorgen dat alles netjes is. Dan stromen langzaamaan de mensen binnen: spelers, tegenstanders, ouders, maar ook scheidsrechters en soms scouts. Piet Kortsmit is onze wedstrijdsecretaris en hij maakt van te voren een indeling voor de kleedkamers en de velden.” Op een centrale, zichtbare plek wijst Edwin dan iedereen de weg naar het juiste veld of kleedkamer en zorgt hij dat de wedstrijden op tijd kunnen beginnen. Met gemiddeld zo’n 10 wedstrijden op een ochtend, een drukke job. Edwin haalt veel voldoening uit zijn vrijwilligerswerk. “Je merkt dat je als gastheer of -vrouw enorm gewaardeerd wordt. Op zo’n groot complex is het toch vaak zoeken en kunnen misverstanden snel tot chaos leiden. Hoe fijn is het dan dat er iemand is die het overzicht houdt en waar je terecht kunt. We krijgen soms de meest rare vragen van verloren sleutels of shirts, wedstrijdtijden of -standen, lidmaatschap en ga zo maar door. Omdat wij van veel op de hoogte zijn en weten bij wie we moeten, zijn kun je de mensen echt helpen.” Naast de functie van vraagbaak zorgt het team van gastheren en -vrouwen er ook voor dat de wedstrijduitslagen goed door worden gegeven aan de KNVB. “Scheidsrechters kunnen dit zelf via een app, maar dat is soms best ingewikkeld, daarom doen wij het ook vaak voor ze.” Het team van gastheren en -vrouwen is altijd op zoek naar nieuwe leden. Lijkt het je leuk om onderdeel te zijn van deze gezellige groep? Kom gerust eens langs aan de Elzenlaan. Op zaterdagochtend is er altijd een gastheer of -vrouw die je er graag alles over verteld.

Algemene regels om op een goede manier ouder te worden zijn er niet. Er kunnen persoonlijke omstandigheden zijn waardoor je die “goede manier” niet in eigen hand hebt. Veel senioren (of aanstaande senioren) hebben gelukkig wel de mogelijkheid om de eigen leefomstandigheden te beïnvloeden. Eén van de mogelijkheden om dat te doen is het volgen van POWER (met de toevoeging “Veerkracht op leeftijd”) workshops. Welzijn Lochem start -bij voldoende deelname- na de zomer met een nieuwe serie. De reden om je op te geven voor POWER kan heel divers zijn. Er is bijvoorbeeld een ingrijpende verandering in de levenssituatie geweest: een verhuizing, pensionering of het verlies van een partner. Je leven ziet er opeens heel anders uit, er moet een nieuwe start gemaakt worden. Maar ook zonder zo’n grote verandering kun je je afvragen: “Hoe ga ik de toekomst tegemoet, hoe vind ik een goede invulling voor mijn verdere leven?” In gesprek met Eva Loskamp en Meis Saltet , twee dames die de workshops hebben gevolgd, wordt duidelijk dat deelname aan het POWER-programma voor hen heel positief heeft gewerkt. Onafhankelijk van elkaar en met een verschillende motivatie hebben de dames zich vorig jaar opgegeven om aan de workshops deel te nemen. Bij de eerste introductiebijeenkomst waren de zeven deelnemers volkomen onbekenden voor elkaar. Na een hartelijk welkom door de twee begeleiders volgde de kennismaking en werd informatie over het programma gegeven. In eerste instantie was de instelling van de deelnemers nog een beetje: ‘we zien wel’, maar dat veranderde snel in een meer open houding. De sfeer was goed, er werd naar elkaar geluisterd, iedereen voelde zich veilig. Dat bleef de hele periode zo. ‘In de workshops werd gesproken en nagedacht over vijf thema’s: lichaam en geest, sociale contacten, materiële situatie, arbeid en activiteiten, inspiratie en zingeving. In gesprekken soms als groep, soms met z’n tweeën of drieën, leerden we elkaar steeds beter kennen. Na iedere bijeenkomst gingen we met een opdracht naar huis om het thema van de volgende bijeenkomst voor te bereiden’. Meis en Eva zijn het erover eens dat het volgen van de POWER-workshops hen veel heeft gebracht. Ze vertellen er heel enthousiast over. In de eerste plaats natuurlijk dat ze elkaar hebben leren kennen, er is een echte vriendschap ontstaan. Ze hadden zich, zoals de meeste deelnemers, aangemeld om meer contacten te krijgen, mensen te leren kennen. Het volgen van de bijeenkomsten maakte het makkelijker om iets te gaan doen. ‘In onze groep bijvoorbeeld waren twee deelnemers die op verschillende dagen bij “Buiten Actief” in een loopgroep zaten. Door hen hebben wij ons daar aangemeld. Je kreeg allerlei tips en er werden ervaringen gedeeld. De deelnemers kregen nieuwe contacten door een gezamenlijke belangstelling voor bijvoorbeeld lezen, koken, wandelen, museumbezoek, tuinieren enz. Anderen spraken af samen naar de film of naar het theater te gaan. Zo leerde je weer nieuwe mensen kennen. In de bijeenkomsten werd de basis gelegd, daarna rolde de sneeuwbal verder, van het één kwam het ander, maar je bepaalt zelf wat je wel en niet wilt gaan doen. Naast de workshops kregen we via de groeps-app nuttige informatie over onderwerpen waar je zelf niet zo snel aan had gedacht, bijvoorbeeld over hoe je iets regelt bij de gemeente of bij de notaris’. Tot slot willen Eva en Meis nog kwijt dat Welzijn Lochem en het begeleidende duo een dik compliment verdienen voor het organiseren en het begeleiden van de workshops. Waarvan akte!

Marieke Fabries (links) en Wytske Elzinga (rechts), vrijwilligers bij de Graaf Obstacle Run door Jenny Swart De Graaf Otto Groep Lochem verzorgt al enkele jaren de Graaf Obstable Run, een parcours met hindernissen voor kinderen, teams, families en individuele deelnemers. Start- en finishplek is het veld van de motorcross naast hun thuisbasis aan de Gageldijk, waar Marieke Fabries en Wytske Elzinga er met veel enthousiasme voor zorgen dat de inschrijvingen goed verlopen. Ze zitten midden in de voorbereidingen voor de editie van 2024, die dit jaar plaatsvindt op zondag 22 september. Marieke: “Ik heb voor het eerst meegeholpen in 2017, er werd gevraagd of er ouders waren die een paar uur wilden helpen. Ik heb toen ook bij de inschrijvingen gestaan, en ik vond het gewéldig om al die deelnemers zo blij te zien, je maakt zoveel gezelligheid mee. Vanwege corona is het drie keer niet doorgegaan, maar sinds vorig jaar heeft een volledig nieuw bestuur het evenement nieuw leven ingeblazen”. Voor Wytske was 2023 de eerste keer, en dat is heel goed bevallen. ‘De saamhorigheid vorig jaar was echt fantastisch, het enthousiasme spatte ervan af. Ik wil dat graag wéér meemaken.’ Marieke was vroeger zelf scout, en omdat ze dat altijd heel leuk gevonden heeft, wilde ze haar kinderen er ook graag kennis mee laten maken. “Ik heb ze gevraagd om in ieder geval een half jaar mee te doen. We zijn inmiddels vijf jaar verder en ze vinden het nog steeds leuk. Ze doen ook mee aan de run, net als hun vader!” Wytske is al enige tijd penningmeester bij de stichting van de scoutinggroep, haar oudste zoon is al lid vanaf zijn zesde en nu, bijna twintig jaar later, leider bij één van de groepen. “Ik ben inmiddels niet meer de moeder van, ik ben gewoon Wytske.” Ze zijn beiden enorm gecharmeerd van het fenomeen scouting. Marieke: “Het maakt niet uit wie je bent, hoe oud je bent, of je een beperking hebt, iedereen wordt geaccepteerd.” Wytske kan dat beamen: “De vergaderingen ga ik graag naar toe, het is gewoon een heel leuke groep mensen.” Er zijn zo’n 80 tot 100 vrijwilligers nodig om de dag goed te laten verlopen. De organisatie kan rekenen op een behoorlijk aantal vaste vrijwilligers, maar uitbreiding van het vrijwilligersteam wordt zeer gewaardeerd. Ook iemand die maar een paar uur mee kan doen is van harte welkom. Er zijn zo’n dertig hindernissen die bemand moeten worden, er zijn waterposten, er is horeca, noem maar op. “Het is logisch natuurlijk dat er zoveel vrijwilligers bij betrokken zijn, als je bedenkt dat we nu al zo’n 680 aanmeldingen binnen hebben. Het maximum aantal deelnemers hebben we gesteld op 1200, dus áls er nog plek is kunnen mensen zich op de dag zelf nog aanmelden”, aldus Wytske, die samen met haar collega’s in de loop van de dag ook nog aan het parcours deelneemt. Wat levert het op, meewerken als vrijwilliger aan zo’n evenement? Marieke: “Heel veel energie en vrolijkheid, een fantastische dag. Wij zorgen voor een lekkere lunch, regelmatig wat te drinken en voor een gezellige afsluiting ’s avonds”.