Van schietbaan naar oase van rust

Toen de Gorsselse Heide nog militair oefenterrein was stonden er borden en hingen er bij alle toegangspaden regelmatig waarschuwingsvlaggen die meldden dat betreden van het gebied niet toegestaan was, zelfs levensgevaarlijk. Alle waarschuwingsborden zijn al jaren geleden weggehaald en ook die vlaggen zijn er niet meer. Het gebied is nu gedeeltelijk vrij toegankelijk om er te genieten van rust en natuur. Een heel verschil.

Ik ben in gesprek met Paul Meessen, één van de twee coördinatoren en vrijwilliger van de Natuurwerkgroep. Hij vertelt enthousiast over het gebied. Hij is daar niet alleen vrijwilliger maar ook gids en verzorgt mede de maandelijkse rondleidingen. Als we na afloop van het gesprek naar de Gorsselse Heide gaan om een foto te maken merk ik dat. Steeds word ik gewezen op een bijzonderheid waar ik anders gewoon aan voorbij was gelopen.

De Gorsselse Heide was sinds eind 18^e eeuw militair oefengebied en schietterrein. In 2006 werd het militair gebruik beëindigd en in 2008 zou het gebied openbaar verkocht worden. Een groep inwoners van de voormalige gemeente Gorssel wilde het gebied behouden voor de lokale samenleving. Zij wilden zelf verantwoordelijk worden voor herstel en instandhouding van het verwaarloosde terrein. Daarvoor werd de stichting Marke Gorsselse Heide opgericht. Maart 2009 werd de Gorsselse Heide aangekocht door de stichting IJssellandschap. Het gekoppelde natuurherstelplan werd in samenwerking met de stichting Marke Gorsselse Heide uitgevoerd.

“Het grote werk werd door professionele bedrijven uitgevoerd, maar onderhoud en beheer is in handen van de stichting die dit helemaal met vrijwilligers doet. Er is een rentmeester die toezicht houdt en werkzaamheden coördineert”, aldus Paul. De Natuurwerkgroep is actief van september tot en met 15 maart, want dan begint het broedseizoen en worden de vogels en de heide zoveel mogelijk met rust gelaten.

Paul: “De werkgroep bestaat uit een wisselend aantal vrijwilligers. Twee keer per maand gaan we een zaterdagmorgen aan het werk van negen tot ongeveer twaalf uur. Op welk stuk van de heide gewerkt wordt, daarover komt een mailtje. Je hoeft je niet op te geven, als je kunt kom je gewoon. Meestal zijn we met 10 á 15 man/vrouw. De werkzaamheden bestaan hoofdzakelijk uit het verwijderen van nieuw opgekomen opslag van berk en grove den. Zonder dat werk zou de heide al snel in bos veranderen.”

Het verwijderen gebeurt door het uittrekken van de jonge boompjes. Zo lang ze nog klein genoeg zijn kan dat. Zijn ze al te groot, dan worden ze afgezaagd.

“Het werken met een groep is veel plezieriger dan wanneer je het alleen zou doen. Je ziet dat een stuk heide snel schoon wordt als je met z’n allen werkt, maar ook omdat het gezellig is samen te pauzeren en koffie te drinken.” zegt Paul.

Als je wandelend op de Gorsselse Heide van rust en natuur geniet, realiseer je je niet altijd dat al dat moois niet vanzelf is gekomen en ook niet zo maar blijft. Daar moet werk voor verzet worden. Mede dankzij de inzet van onder meer de vrijwilligers van de natuurwerkgroep kunnen veel mensen nu, en hopelijk ook in de toekomst genieten van een prachtig stukje heidelandschap.