Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • [email protected]
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring
Powered by Deedmob tools (opent in een nieuw venster)

Post | oktober 2023 | 2 min lezen

Twee warme handen

Door

Ria Elstgeest

Het vrijwilligerswerk zit in haar genen. Ze doet het dan ook al vele jaren bij diverse gelegenheden met veel betrokkenheid, plezier en liefde. Dat geeft haar veel voldoening. In het ouderlijk gezin is ze naar Turkse normen en waarden opgegroeid. Als volwassen, moderne Islamitische vrouw heeft ze haar plek in de Lochemse gemeenschap gevonden: in de Turkse, maar zeker ook bij de Lochemse inwoners. Ayse Boya vertelt.


AL VROEG VOOR ANDEREN KLAARSTAAN

Als 2-jarige is Ayse met haar ouders vanuit Turkije naar Nederland verhuisd en in Lochem komen wonen. Thuis is alles Turks, maar op school leert ze de Nederlandse taal en cultuur. “Voor de mensen van de eerste generatie gastarbeiders heb ik veel kunnen betekenen. Maar ook bij sterfgevallen heb ik veel kunnen helpen. Een Turkse/Islamietische gewoonte is om zeven dagen lang de nabestaanden zorg uit handen te nemen, want zij moeten kunnen rouwen. Aan de gastvrijheid, die hoog in het vaandel staat, kunnen ze dan niet voldoen. Buren bieden de nodige troost door voor al het eten te zorgen: ontbijt, lunch, avondeten en ook koffie en thee met lekkere dingen voor iedereen die langskomt. Na de begrafenis verwerkt ieder het verlies op zijn eigen manier. Over het algemeen wordt elk jaar de sterfdag herinnerd door zoveel mogelijk ‘sadaqa’ (liefdadigheid) te verrichten. Dit houdt in dat je in naam van je overleden dierbaren, vrijwillig etenswaren uitdeelt en diensten verricht om Allah tevreden te stellen. Wij verzoeken mensen daarbij de overledene te herdenken en gedenken, door zijn/haar naam in het gebed mee te nemen”.


LIEFSTE WENS: EEN EIGEN WINKEL

Ondernemend als Ayse is, heeft ze gedroomd van een eigen winkel. Deze droom kwam uit, al duurde het niet lang, door Turkse levensmiddelen te verkopen in de winkel van de Selimiye moskee in Lochem. Ayse: “En dan verkopen aan alle mensen die hier binnen komen: niet alleen de moskee bezoekers. De meeste contacten en netwerken zijn mede dankzij ‘het winkeltje’ tot stand gekomen. Sindsdien houd ik deze contacten warm. Het liefst zie ik de Turkse cultuur naast de Nederlandse, Lochemse cultuur bestaan”. 

Dat doet zij door met één warme hand veel voor haar cultuur te doen en met haar andere warme hand contact met de Lochemse mensen te houden. “Ik wil zowel naar de kerk als naar de moskee kunnen gaan waar niemand commentaar of kritiek op heeft. Beiden gebouwen bieden meer dan geloofsbelijdenis. Er zijn rondleidingen, lezingen in de moskee en concerten, tentoonstellingen, spreekbeurten in de kerk, die interessant voor iedereen zijn.”


GEDACHTENISBIJEENKOMST LEVENDE NAMEN

Op de route van de gedachtenisbijeenkomst Levende Namen op de Nieuwe Begraafplaats Lochem, 29 oktober a.s. staat Ayse met nog enkele vrijwilligers van de moskee, bij het Islamitische gedeelte om iedereen troost te bieden. Dat doen zij door ‘helwa’, het Turkse troosteten, uit te delen aan ieder die een naam levend wil houden. “Noem tijdens je gebed of in je gedachten vanavond de naam of namen van diegene die van je heen gegaan is of zijn, opdat ze niet worden vergeten. Ik hoop van harte, dat mijn geloofsgenoten de gedachten, om vlak voor zonsondergang op deze specifieke avond geen begraafplaats te bezoeken, opzij kunnen zetten. Immers, de sfeer en de intentie zijn anders en kunnen bijdragen aan mooie, nieuwe contacten en lieve, troostende woorden”.

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

In gesprek met Harmen Mulder, een gemotiveerde jonge vrijwilliger

Er draait loeiharde muziek als ik Harmen Mulder kom ophalen voor zijn interview. Hij zit achterin de school aula, waar de GIRO555-donaties binnenstromen voor Oekraïne. Ondanks alle drukte, heeft hij wel tijd om 10 minuutjes met mij in gesprek te gaan. We lopen een leeg beeldende vorming lokaal in, waar de tafels onder de verf zitten. Terwijl mijn laptop opstart, danst hij nog even mee op de achtergrondmuziek. Harmen werkt bij Gudula, zorgcentrum voor ouderen. Bij Gudula is Harmen vooral bezig met de technische dingetjes, bijvoorbeeld livestreams uitzenden en losse kabeltjes terug stoppen waar ze horen, koffie schenken en rommelen in de keuken hoort hier ook bij. Heel divers! Bijvoorbeeld op zijn eerste dag, toen was de vaatwasmachine kapot en hebben hij en zijn baas de hele middag met de hand afgewassen. Meteen aan de bak dus! Met een hele lege agenda in 2018, begon Harmen full-time met zijn vrijwilligerswerk bij Gudula. Sindsdien heeft hij nog veel meer projectjes en vrijwilligersfuncties opgepakt, en nu in 2022 is die lege agenda een stuk voller geworden. Zo geeft hij programmeerlessen op de basisschool, organiseert het Glazen huis in het Staring College waar die GIRO555-donaties voor Oekraïne zijn opgehaald en nog veel meer. We hebben het allemaal vast een keer gehoord van onze ouders: ‘Als je je verveelt, krijg je de beste ideeën!’ en ik denk dat Harmen wel de inspiratie zou kunnen zijn geweest voor dat zinnetje. Het is belangrijk om iets goeds te doen voor de wereld. Dat is Harmen’s motivatie. Een beetje geld is leuk, maar het is ook belangrijk om dingen te doen vanuit het goede van je hart. Moeder en Oma zijn ook fanatieke vrijwilligers, dus die genen heeft hij er in ieder geval wel meegekregen. “Alles wat ik kan bijdragen, dat doe ik met liefde.” Er komen ook moeilijke dingen bij kijken. Werken in de ouderenzorg heeft natuurlijk een groot minpunt; mensen overlijden. En dat zijn allemaal mensen die je kent. Hoe langer je er werkt, hoe bekender je wordt bij de mensen. Dan vallen er toch een paar weg waar je goed bevriend mee bent geraakt, en dat is best lastig. “Het hoort er wel bij,” vindt Harmen. “Het is toch iets waar je mee moet leven.” Gelukkig is zijn vrijwilligersfunctie ook hartstikke leuk. De zorggroep gaat goed om met de vrijwilligers, zij krijgen hetzelfde kerstpakket als medewerkers en evenveel respect. Er worden vrijwilligers-feestjes georganiseerd, en er zijn dagen-van-de-vrijwilligers. “Er wordt goed voor ons gezorgd,” Vertelt Harmen dan ook tevreden. Het is ook dankbaar werk, en vooral ook heel gezellig. Avondjes rummikub spelen, grapjes maken met de mensen, interessante gesprekken. Je leert ook veel van de mensen die daar worden verzorgd. zij hebben veel levenservaring, een verhaal om te vertellen. Dat is natuurlijk ontzettend interessant. “Het zijn ontzettend leuke mensen, en daar word ik gewoon gelukkig van.”
Lees meer
Stichting Welzijn Lochem klaart een klus tijdens NL DOET

Stichting Welzijn Lochem klaart een klus tijdens NL DOET

Stichting Welzijn Lochem klaart een klus tijdens NL DOET
Lees meer
Wim Stapelkamp chauffeur voor SWL

Wim Stapelkamp chauffeur voor SWL

Wim Stapelkamp praat graag tijdens en over de ritjes voor SWL Als chauffeur rijdt Wim Stapelkamp nu al 7 jaar bij Stichting Welzijn Lochem. Hij rijdt voor allerlei mensen die vervoer nodig hebben naar diverse bestemmingen. Mensen die een afspraak hebben bij de poli, fysiotherapie of het ziekenhuis, boodschappen willen doen of dames die naar de kapper gebracht willen worden. Bij het ziekenhuis vraagt Wim altijd aan zijn passagiers of het fijn is als hij het ziekenhuis mee in gaat, en blijft dan natuurlijk wachten in de wachtkamer. Als ik aan de ronde tafel in de keuken zit met een kopje thee naast mijn laptop, zie ik hoe trots Wim is op zijn werk. Hij praat erover met passie en voelt zich erg op zijn plek als vrijwilliger bij Stichting Welzijn Lochem. Vanwege zijn liefde voor autorijden en auto’s heeft hij genoeg te vertellen over zijn ervaring als chauffeur. Het is niet alleen het autorijden, vertelt Wim. De gesprekken die hij voert en het feit dat hij deze mensen kan helpen is zeker zijn grootste motivatie. Als ik Stapelkamp vraag wat voor mensen er allemaal bij hem in de auto stappen haalt hij zijn schouders op. Heel divers, antwoordt hij. Soms zijn het oudere mensen die bellen, soms jonge mensen die op dat moment geen mogelijkheid hebben om bijvoorbeeld naar het ziekenhuis te kunnen komen. Gewoon een doorsnee van de Lochemse bevolking. Wim houdt altijd graag een praatje met de mensen die bij hem instappen. Een stilte in de auto is nooit fijn voor beiden, dus verzint hij altijd wel iets om het over te hebben. “ Heerlijke gesprekken “ noemt hij de langere ritten van bijvoorbeeld Lochem naar Zutphen of Enschede. Alle passagiers zijn vriendelijk en blij met de hulp en Wim heeft het dan ook altijd naar zijn zin. Af en toe stappen er wel eens oude bekenden in zijn auto die hij al heel lang niet meer had gezien. Kortom, het is altijd gezellig bij Wim in de auto. Na vele verhalen over de afgelopen jaren en hoe zo’n rit er nu meestal uitziet, vraag ik waarom hij heeft gekozen om zeven jaar lang paraat te staan als chauffeur. Hij heeft tijd nu hij met pensioen is, zegt hij, en hij doet het nog steeds met veel plezier. Het is fijn dat hij andere mensen kan helpen en hoopt ook dat als hijzelf in de toekomst hulp nodig zou hebben er anderen hetzelfde voor hem zouden doen. Als laatste toevoeging, na alles gevraagd te hebben wat ik netjes had uitgetikt op mijn laptop, zegt Wim: “Het zou fijn zijn dat alle mensen weten dat ze ons kunnen bellen voor een ritje. Of het nou is voor een 5-minuten rit of een keer op en neer naar een plek verder weg, er is altijd een chauffeur die bereid is te rijden om mensen die het nodig hebben te helpen met het vervoer”
Lees meer