Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • [email protected]
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools

Post | oktober 2021 | Verhalen van vrijwilligers | 2 min lezen

Samen fietsen voor de gezelligheid en onafhankelijkheid

Door

Anouk Scholten

Samen hebben ze één gezamenlijke hobby en dat is fietsen. Eva Mentink (20) op haar handbike en Christian Peppelman (27) met de wielrenfiets ernaast. Onderweg kletsen ze over algemene dingen; Christian vaak over zijn werk en Eva over school. Ze vinden het vooral gezellig om samen te fietsen. Ze proberen één keer in de week af te spreken. Dit is soms best ingewikkeld, omdat Christian van beroep vrachtwagenchauffeur is en Eva Office Management Support studeert. 


Christian en Eva hebben elkaar ongeveer een jaar geleden leren kennen door een gezamenlijke kennis. Deze kennis wist dat Christian graag iets wilde betekenen voor mensen met een handicap (“Hoe noem je het?”). Eva op haar beurt kon een fietsmaatje goed gebruiken, want op deze manier is ze minder afhankelijk van haar ouders om te gaan fietsen.


Eva kan sinds haar geboorte haar benen niet gebruiken. Dit zorgt ervoor dat ze afhankelijk is van haar ouders om te kunnen sporten. De mogelijkheden om aangepast te kunnen sporten in de gemeente Lochem zijn er eigenlijk niet. Voor training gaat ze gemiddeld twee keer in de week naar Kampen, waar haar ouders haar naar toe brengen. Ook maakt ze deel uit van het talententeam handbiken in Papendal, het centrum voor Topsport en Onderwijs. Inmiddels is ze zelf bezig met het behalen van haar rijbewijs, zodat ze zelfstandiger op reis kan.


Het alleen fietsen vind Eva niet prettig, omdat ze laag bij de grond zit en daardoor de voertuigen op smalle wegen extra groot lijken. Bovendien schijnen de lichten van de auto’s in haar gezicht waardoor ze niet alles kan zien. Dan is het fijn om een fietsmaatje te hebben. Met Christian als haar fietsmaatje heeft ze de mogelijkheid om in haar eigen buurt te gaan fietsen.


Christian heeft voor een aantal jaren terug een dag meegelopen in revalidatiecentrum De Hoogstraat in Utrecht. Daar zag hij allerlei mensen die onder andere gingen handbiken. “het is heel verschillend; de ene heeft veel hulp nodig, de andere is juist heel zelfstandig, de ene fietst de hele dag en de andere drie uur in de week en dat is het grote verschil.” Hij vond dit leuk en wilde hier graag meer mee gaan doen.


Volgens hem is het sporten en/of handbiken (nu) niet voor iedereen met een handicap weggelegd. Dit komt volgens hem mede door de afstand die vaak moet worden afgelegd voordat deze mensen kunnen gaan sporten. Hij legt uit: ”Als je veel hulp nodig hebt en je moet daarna nog driekwartier rijden voor dat je ergens bent, dat is niet voor iedereen weggelegd.” Hij hoopt dat er daarom vanuit gemeente Lochem meer aandacht komt voor het aangepast sporten, eventueel in samenwerking met andere gemeentes in de buurt. Zodat iedereen de mogelijkheid krijgt om in zijn of haar buurt te sporten.

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Met elkaar praten leidt tot begrip

| Verhalen van vrijwilligers

Toen Jan Kuil zes jaar geleden in Almen kwam wonen, was hij verbaasd dat er zoveel verenigingen, initiatieven en activiteiten in het dorp waren. Hij wilde daar graag een steentje aan bijdragen en werd secretaris van het bestuur van de dorpsraad in Almen (VAB). ‘Met elkaar praten is naar elkaar luisteren. Dat leidt tot begrip,’ zegt hij. Inwoners van Almen ontmoeten en met elkaar verbinden, daar gaat het om bij de VAB. Inburgeren Jan en zijn vrouw verhuisden in coronatijd van Drenthe naar Almen. ‘Ik stond voor het einde van mijn loopbaan en wilde goed inburgeren in mijn nieuwe woonplaats. Omdat ik in mijn werk als kwaliteitsmanager voor Friesland Campina vaak over de hele wereld reisde, wilde ik nu graag iets op lokaal niveau doen. Er was een vacature voor de functie van secretaris en ik schoof een keer aan om te luisteren hoe het er bij een bestuursvergadering aan toe ging.’ Vier jaar lang heeft Jan zich met veel plezier ingezet voor het dorp. Met pijn in het hart neemt hij afscheid, omdat een andere vrijwilligersfunctie op zijn pad kwam: hij wordt voorzitter van het Lochems mannenkoor. ‘Ik houd ook ontzettend van zingen en ik moest kiezen. Ik blijf natuurlijk betrokken bij Almen: ze weten me te vinden als er activiteiten of werkgroepen zijn waar ik een bijdrage kan leveren.’ Elkaar begrijpen is elkaar accepteren ‘Het doet ertoe wat je met elkaar doet en hoe je dat doet. Als je met elkaar praat en naar elkaar luistert, ontstaat er begrip, zelfs al ben je het niet met elkaar eens. Dat is ontzettend belangrijk, want elkaar begrijpen is elkaar accepteren. Dan kan er samenwerking ontstaan.’ De VAB behartigt het algemeen belang van Almen op veel terreinen. ‘Ik ben nieuwsgierig waarom mensen een bepaalde mening hebben en wat hen drijft. Als je van daaruit mensen kunt verbinden, zodat ze gezamenlijk oplossingen bedenken, dan is dat geweldig. Het geeft een gevoel dat je zinvol met elkaar bezig bent.’ Dit is belangrijk bij grote, maar ook kleine dingen. Zo trokken inwoners aan de bel omdat er in hun straat een aantal bomen in slechte staat verkeerden. Na een gesprek tussen inwoners, bestuur en gemeente werden drie bomen vervangen en de grond bewerkt om nieuwe bomen een goede kans te geven. Trots Soms zijn er veel privébelangen in het spel en dat managen is ingewikkeld. De VAB vervult hierbij een faciliterende rol: ‘Het mooiste is als wij de wensen van de bewoners goed in kaart kunnen brengen en dat de gemeente ernaar luistert en er rekening mee houdt. Wij zijn er als bestuur trots op dat het is gelukt om een aantal lokale initiatieven te bundelen in een ‘Dorpendeal-voorstel’, waar de gemeente en de provincie subsidie voor geven. Deze Dorpendeal is recentelijk door de gemeenteraad goedgekeurd. Zo kunnen we straks bijvoorbeeld dorpshuis Ons Huis beter geschikt maken voor verschillende doelgroepen, het huiskameridee versterken en de keuken veranderen om samen te koken en te eten.’ Het bestuurswerk heeft Jan veel gebracht: ‘Door mensen bij elkaar te brengen, sta ik al te genieten: wat leuk, ze praten met elkaar, ze komen tot een conclusie hoe dingen aan te pakken!’ En, met een lach: ‘Ik ben supergoed ingeburgerd.’
Lees meer
Ambassadeurs voor Lochem

Ambassadeurs voor Lochem

| Verhalen van vrijwilligers

Ambassadeurs voor Lochem Het is zomervakantie in heel Nederland en voor het mooie weer hoef je tegenwoordig niet meer richting zuiden. Veel mensen blijven in eigen land en dat merken we ook in Lochem en omstreken. En dat is ook logisch met al die mooie natuur en historie in de omgeving. Annelies Vogels en Inge Gerritsen zijn enthousiaste ambassadeurs van Lochem. Zij werken als vrijwilliger bij de VVV Lochem. Nieuwkomers Bijzonder is dat beide dames nog maar kortgeleden in Lochem zijn neergestreken. Inge woonde tot begin dit jaar in Westervoort. Ze wilde naar de Achterhoek en kreeg in Lochem vrij snel een huis. Ze heeft nog geen seconde spijt gehad van haar beslissing. Annelies heeft in Griekenland gewoond. Na haar pensionering keerde ze terug naar Nederland en koos toen bewust voor de Achterhoek. Haar ouders hadden vroeger een huis in Gelselaar, waar ze veel mooie herinneringen aan koestert. Niet gek dus dat ze zich in Barchem heeft gesetteld. Om de mensen en de omgeving te leren kennen, melden Annelies en Inge zich bij de VVV om vrijwilligerswerk te doen. Inge: ’Niks doen is voor mij geen optie en ik ben lang werkzaam geweest in de toeristische sector, dus ik ben hier helemaal op mijn plek. Annelies beaamt dit: ‘Als je ergens komt wonen moet je investeren, ik bedoel dat je moeite moet doen om de mensen en de omgeving te leren kennen. En de VVV is hiervoor een perfecte plek. Je leert alles over de omgeving, hoort over alle leuke activiteiten uit eerste hand en je werkt met een team gezellige collega’s.’ ‘Doen wat je leuk vindt en bij je past’ Annelies is één dagdeel per week bij de VVV te vinden. ‘Het werk is heel gevarieerd en je kunt doen wat je leuk vindt en wat bij je past’. ‘Ik vind het heel leuk om met de inrichting van de winkel bezig te zijn. We hebben namelijk een heel assortiment aan streekproducten, zoals wijn, jam, pindakaas en natuurlijk spullen met de Achterhoekse vlag. En we willen de winkel graag nog verder uitbreiden.’ Enorm leerzaam Inge werkt twee dagdelen en dan verzorgt ze de persberichten. ‘In het najaar ga ik me verdiepen in sociale media, zoals Facebook en Instagram voor de VVV. Momenteel volg ik daarvoor een cursus fotografie. Het zou erg leuk zijn als we ook wat meer jongere vrijwilligers zouden hebben. Zij kijken toch weer anders tegen dingen aan, kunnen zich goed inleven in mensen van hun generatie en hebben vaak veel kennis van internet en sociale media’. Ik denk bovendien dat de VVV vooral voor jongeren heel leerzaam kan zijn, omdat je ook allerlei zakelijke dingen leert, zoals het runnen van een winkel, omgaan met klanten en promotie van activiteiten. Ook voor een stage is de VVV heel geschikt.’ Kom eens langs! Annelies en Inge zijn het erover eens: ’We gaan hier altijd met heel veel plezier naar toe. Het werk geeft energie. Je komt alles te weten over de omgeving en de rijke historie van Lochem, maar het is ook creatief, want je kunt meedenken over nieuwe activiteiten, wandelingen enzovoort. Daarnaast hebben de mensen die hier komen altijd goede zin en jij kunt ze van leuke informatie of spullen voorzien. En tenslotte, niet onbelangrijk, draag je bij aan de promotie en ontwikkeling van de gemeente Lochem. Dus loop eens binnen bij ons in het oude stadhuis aan de Markt. Nieuwe vrijwilligers zijn altijd welkom. Wij en onze collega’s vertellen je er graag alles over.’ Benieuwd naar VVV Lochem? Ga naar de website: www.vvvlochem.nl
Lees meer

De gist in het brood

| Verhalen van vrijwilligers

Wat hebben ‘t Overschotje”, “de derde helft” en “de gist in het brood” met elkaar te maken? ’t Overschotje is een Lochemse sportvereniging, die al meer dan 100 jaar bestaat en in de omgeving bekend is door de verschillende sportmogelijkheden en door de jaarlijkse oliebollenacties. De term “de derde helft” wordt dikwijls gebruikt voor mensen die boven de 55 zijn. En de gist in het brood dan? Dat staat voor Jan Lenselink. BOWLS In ’t Overschotje zijn nieuwe initiatieven geboren. Jan Lenselink vertelt hoe de club veel te bieden heeft. De vereniging richt zich met name op de senioren. Er wordt veel geschreven over die leeftijdsgroep, waar te weinig bewogen wordt en veel eenzaamheid wordt ervaren. Jan, als de gist in het brood, maakt zich sterk als de verbindende factor: èn bewegen èn minder eenzaamheid door de gezellige sfeer. Maar ook samenwerking met andere verenigingen, bijvoorbeeld de fietsclub, is zijn doel. Jan: ”Samen met mijn vrouw ben ik enthousiast voor BOWLS, een Engelse sport dat wat weg heeft van JEU DE BOULES: beide sporten hebben het simpele principe om grote ballen zo dicht mogelijk bij een klein balletje neer te leggen. Degene die dat het beste doet, is de winnaar. Het is afwisselend: je loopt kleine stukjes, maar je moet ook nadenken. Laat ik de bal links om of rechts om rollen? Waar kan ik de tegenstander wegtikken en mijn bal zo dicht mogelijk bij het doel, de jack, rollen? Doordat het zwaartepunt van de ronde bal niet in het midden ligt, maakt deze een curve”. VERBINDEN Na zijn opleiding heeft Jan in het buitenland gewerkt en daarna in de ouderenzorg, waarvan een aantal jaren als directeur van verzorgingshuizen. Zijn deur stond altijd open en ook nu bemiddelt en regelt hij graag. De ervaringen die hij toen in contacten met bewoners en instanties heeft opgedaan, komen nu goed van pas. Niet alleen bowls, maar ook andere sportclubs kunnen volgens Jan veel betekenen voor de ouderen. Het Nationaal Ouderenfonds en Welzijn Lochem steunen het project “De Derde Helft”. Jan kan plukken uit al die jaren levenservaring: “Het is belangrijk dat we elkaar helpen en ondersteunen. Het blijft lastig om over je eigen schaduw heen te stappen, om de angst voor verandering te overbruggen. Het zou bijvoorbeeld mooi zijn wanneer er beweegmakelaars zijn om inwoners te helpen de beweegwensen te onderzoeken en hen te verwijzen naar de juiste sport. Zo kunnen we met elkaar de gist van een goed en lekker brood worden”. PLEZIER EN GEZELLIGHEID ’t Overschotje heeft een eigen clubgebouw op de Elze, waar veel gaat veranderen, maar de gezelligheid blijft. Daar kan in de zomer buiten bowls en jeu de boules gespeeld worden. Bowls wordt in de winter in sporthal De Branink in Laren gespeeld. Jeu de boules wordt het hele jaar door buiten gespeeld. Vanaf eind maart komt daar “De Derde Helft” bij. In de komende weken komt over dat project meer informatie beschikbaar. Jan: “Het samen sporten, daarna wat drinken, er met elkaar zijn, daarvoor maak ik deelnemers enthousiast. Bowls en jeu de boules zijn serieuze sporten, waar ook ouderen veel plezier aan kunnen beleven. Kom een keer kijken en doe mee! Op onze website vind je de nodige informatie”. www.overschotje.nl
Lees meer