Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • [email protected]
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring
Powered by Deedmob tools

Post | april 2022 | Verhalen van vrijwilligers | 2 min lezen

OUDE AARDE OMWOELEN BRENGT VERRASSINGEN

Door

Ria Elstgeest

OUDE AARDE OMWOELEN BRENGT VERRASSINGEN

OUDE AARDE OMWOELEN BRENGT VERRASSINGEN


Als een tuin al tientallen jaren dezelfde mooie bloemen toont, is het wellicht de moeite waard om te kijken wat er nog meer in zit. Daarvoor kun je de aarde omwoelen, nieuwe zaden strooien of even niets doen en kijken wat er spontaan gaat groeien. Deze aandacht aan de tuin schenken kan al voor spontane verrassingen zorgen!


Helene van den Berg is niet alleen een tuinierster in hart en nieren, zij heeft een rijk en boeiend werkzaam leven achter de rug als psychologe. Na haar studie begonnen als studentenpsycholoog in Nijmegen, is zij op Hogeschool Saxion in Deventer terecht gekomen. Daar heeft ze in de 33 jaar dat Helene hieraan verbonden was, heel veel verschillende werkzaamheden verricht: docent, programma ontwikkelaar, trainer, coach, supervisor, vertrouwenspersoon. En dat zowel binnen als buiten de Hogeschool, zoals in verschillende ziekenhuizen. Nu geniet ze van haar pensioen.

Helene vertelt: “Mijn plezier in mijn werk was en is nog steeds, het bijdragen aan de ontwikkeling van de mens: jong en oud. Iedereen wil gehoord en gezien worden. Mijn zoektocht naar mijn eigen mogelijkheden is er altijd geweest. Waar kan ik meer betekenis geven aan mijn leven? Anderen op deze tocht meenemen en ergens uitkomen vind ik boeiend. Als vrijwilliger doe ik dit nu door de workshops POWER, waarvan Seniorenwerk van SWL de organisator is. Met veel plezier begeleid ik de trainingen. De thema’s van POWER bestaan uit 5 levensdomeinen: ‘lichaam en geest’, ‘sociale contacten‘, ‘materiële situatie’, ‘arbeid en participatie’, ‘waarden en inspiratie’. Daarover van gedachten wisselen, naar elkaar luisteren en vertellen.  Het is boeiend om mee te denken en te praten met mensen die bezig zijn met een hernieuwde zingeving in hun huidige leven”.


Een zoektocht dus naar een evenwicht tussen het betekenis geven aan een volgende fase in je leven en het genieten daarvan. Wat geeft een glimlach, een voldaan gevoel aan het eind van de dag? Was het ooit het werk op de boerderij, het verzorgen van het vee, de kinderen, het kantoorwerk: en nu? Deze ‘tuin’ omwoelen, ontdekken wat er nog meer spontaan wil groeien, je laten verrassen door onbekende ‘bloemen’, talenten: dat proces wil Helene graag begeleiden. Ze houdt van reizen, is lid van tuinclub Lochem en neemt deel aan 2 leesclubs, waarvan een met oud-collega’s. Daarnaast  houdt van een potje filosoferen en laat haar handen met klei werken. Een levend voorbeeld van een eigen invulling van zingeving aan je leven geven.


“Mijn zoektocht heeft drempels gekend. Telkens weer heb ik me afgevraagd waar ik op bepaalde momenten sta, wat er wellicht nog meer mogelijk is. Dit gevoel herken ik bij de deelnemers. En om dan te merken dat iedere deelnemer de veerkracht heeft, om over deze drempel heen te stappen, geeft mij POWER om met veel plezier verder te gaan met dit mooie werk!”

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

De tijd nemen in.......de Bovenkamer in Zutphen

| Verhalen van vrijwilligers

DE TIJD NEMEN Om een luisterend oor te bieden, ongedwongen en zonder verplichtingen, is voor Hilllechien Kuiper een heel normale zaak. Voor jong en oud is zij een vertrouwd gezicht. Als vrijwilligster met een pedagogische opleiding doet zij veel goed werk. Daar vertelt ze rustig en met compassie over. Door: Ria Elstgeest DE BOVENKAMER in ZUTPHEN Elke dinsdag- en donderdagochtend is Hillechien te vinden in de huiskamer van De Bovenkamer in Zutphen. Dit is een centrum waar iedereen welkom is. De doelgroep zijn de mensen met beginnend dementie en hun mantelzorgers. Er wordt informatie gegeven, activiteiten georganiseerd en ondersteuning geboden. Hillechien is een van de deskundige vrijwilligers, die onder het genot van een kopje koffie of thee de mensen ontvangt en, indien gewenst, met ze in gesprek gaat. Hillechien vertelt: “Ik vind het fijn om zonder verwachting of dwang met iemand in gesprek te komen. Luisteren en begrip tonen, de mensen rustig laten vertellen, dat doet niet alleen mij maar vooral de verteller goed. Dikwijls gaat deze blij weer naar huis. Daar krijg ik energie van. De collega’s zijn hartelijk en het is gezellig om met elkaar te zijn. We delen ervaringen, krijgen cursussen en helpen elkaar. Dit is voor mij leuker dan een vaste baan: geen rapporten en beleidstukken schrijven”. KINDEREN Een paar keer in de week haalt ze kinderen op van school in Lochem en Borculo om ze naar de BSO te brengen. Ook dan komt haar pedagogische opleiding goed van pas. Al die vrolijkheid maakt dat ook Hillechien weer een goede dag heeft. CORONA De maanden van lock-down en regelingen zijn niet leuk geweest. Hillechien zat noodgedwongen veel thuis. Zij miste zowel de oudere mensen als collega’s als de kinderen. Met ‘zoom’ is toen wel veel gedaan, maar mensen in de huiskamer spreken is toch veel gezelliger. Gelukkig zijn de activiteiten in De Bovenkamer alweer een poosje mogelijk. En zodra de scholen weer begonnen, werden de kinderen weer gehaald en gebracht. ERVARINGSDESKUNDIGE Behalve dat Hillechien een pedagogische opleiding heeft genoten in Nijmegen, vertelt ze ervaringsdeskundige te zijn in geestelijke gezondheid. Dat maakt het voor haar ‘makkelijker’ zich in te leven in de processen, die mensen met een beginnende dementie meemaken. Gewoon even gehoord worden, je zorgjes en zorgen kwijt kunnen aan iemand die niet ‘alleen maar’ luistert, maar ook begrip toont. Hillechien hoopt dat ze nog lang door mag en kan gaan met dit werk, want: “ik zou dit werk in De Bovenkamer heel erg missen als het niet meer mogelijk zou zijn”.
Lees meer

Samen fietsen voor de gezelligheid en onafhankelijkheid

| Verhalen van vrijwilligers

Samen hebben ze één gezamenlijke hobby en dat is fietsen. Eva Mentink (20) op haar handbike en Christian Peppelman (27) met de wielrenfiets ernaast. Onderweg kletsen ze over algemene dingen; Christian vaak over zijn werk en Eva over school. Ze vinden het vooral gezellig om samen te fietsen. Ze proberen één keer in de week af te spreken. Dit is soms best ingewikkeld, omdat Christian van beroep vrachtwagenchauffeur is en Eva Office Management Support studeert. Christian en Eva hebben elkaar ongeveer een jaar geleden leren kennen door een gezamenlijke kennis. Deze kennis wist dat Christian graag iets wilde betekenen voor mensen met een handicap (“Hoe noem je het?”). Eva op haar beurt kon een fietsmaatje goed gebruiken, want op deze manier is ze minder afhankelijk van haar ouders om te gaan fietsen. Eva kan sinds haar geboorte haar benen niet gebruiken. Dit zorgt ervoor dat ze afhankelijk is van haar ouders om te kunnen sporten. De mogelijkheden om aangepast te kunnen sporten in de gemeente Lochem zijn er eigenlijk niet. Voor training gaat ze gemiddeld twee keer in de week naar Kampen, waar haar ouders haar naar toe brengen. Ook maakt ze deel uit van het talententeam handbiken in Papendal, het centrum voor Topsport en Onderwijs. Inmiddels is ze zelf bezig met het behalen van haar rijbewijs, zodat ze zelfstandiger op reis kan. Het alleen fietsen vind Eva niet prettig, omdat ze laag bij de grond zit en daardoor de voertuigen op smalle wegen extra groot lijken. Bovendien schijnen de lichten van de auto’s in haar gezicht waardoor ze niet alles kan zien. Dan is het fijn om een fietsmaatje te hebben. Met Christian als haar fietsmaatje heeft ze de mogelijkheid om in haar eigen buurt te gaan fietsen. Christian heeft voor een aantal jaren terug een dag meegelopen in revalidatiecentrum De Hoogstraat in Utrecht. Daar zag hij allerlei mensen die onder andere gingen handbiken. “het is heel verschillend; de ene heeft veel hulp nodig, de andere is juist heel zelfstandig, de ene fietst de hele dag en de andere drie uur in de week en dat is het grote verschil.” Hij vond dit leuk en wilde hier graag meer mee gaan doen. Volgens hem is het sporten en/of handbiken (nu) niet voor iedereen met een handicap weggelegd. Dit komt volgens hem mede door de afstand die vaak moet worden afgelegd voordat deze mensen kunnen gaan sporten. Hij legt uit: ”Als je veel hulp nodig hebt en je moet daarna nog driekwartier rijden voor dat je ergens bent, dat is niet voor iedereen weggelegd.” Hij hoopt dat er daarom vanuit gemeente Lochem meer aandacht komt voor het aangepast sporten, eventueel in samenwerking met andere gemeentes in de buurt. Zodat iedereen de mogelijkheid krijgt om in zijn of haar buurt te sporten.
Lees meer
Je ziet elkaar wel, maar nu zie je elkaar op een andere manier

Je ziet elkaar wel, maar nu zie je elkaar op een andere manier

| Verhalen van vrijwilligers

Bij de oproep om deel te nemen aan het project Jong & Meer Light kwamen niet meteen aanmeldingen, maar uiteindelijk kwam hier verandering in. “Je probeert iedereen enthousiast te krijgen, maar je zit met einde schooljaar, dan weet je er zijn toetsweken en dergelijke, dus het is altijd even afwachten. Toen nam Paula (van der Velden, 15) een beetje het voortouw en deed bijna het hele jeugdorkest mee”, aldus Jessica Klein Nulent (24). Uiteindelijk ontstond er een nog grotere groep deelnemers (13-25 jaar) die zijn gaan samenwerken. Het project Jong & Meer Light geeft jongeren de kans om met een budget en een aantal trainingen, op vrijwillige basis, iets te doen voor hun vereniging. Het project is een initiatief van Stichting Welzijn Lochem en Gemeente Lochem. Zowel Paula als Jessica maken onderdeel uit van het Jeugdorkest van muziekvereniging Advendo in Lochem. “We gaan een leuk weekend organiseren, met allerlei activiteiten en een overnachting in september of oktober”, vertelt Paula. “Dit is voor de wat jongere jeugd van de Blaasbende (8-9 jaar) en het Blaasorkest (10-15 jaar)”, vult Jessica aan. ”De grote lijnen zijn er, maar de precieze uitwerking moet nog worden bedacht.” Dat het weekend zou zijn voor de jongere jeugd van de Blaasbende en het Jeugdorkest was al wel vrij snel duidelijk; “Het is leuk om de jongere jeugd op deze manier wat meer bij de vereniging te betrekken. We oefenen na elkaar, dus we zien elkaar wel, maar er is niet echt de ruimte om elkaar beter te leren kennen. Daarnaast stroomt de jongere jeugd straks ook weer door naar het Jeugdorkest en dan kennen zij elkaar al. Misschien dat ze dan zelfs hierdoor harder gaan oefenen, waardoor ze sneller kunnen doorstromen”, zegt Jessica gekscherend. De samenwerking tussen de verschillende deelnemers wordt positief ervaren. “De jongere deelnemers komen vaak met de creatieve ideeën en de wat oudere deelnemers kijken dan of dit ook realistisch is, dan ben je een mooi team samen”, vertelt Jessica. De hoop is er dat er meer verbinding ontstaat tussen de jongeren onderling en tussen de jeugd met de vereniging. “Eerder zag je elkaar wel, maar nu zie je elkaar op een andere manier. Als je dan zo met elkaar in gesprek gaat, dan komen ook er wel dingen te sprake die je tof vindt aan de vereniging en dingen die wel wat anders zouden kunnen, waar je geen geld voor nodig hebt om dit samen te realiseren.” Een voorbeeld hiervan is het gezamenlijk muziekstukken uitzoeken. Wat ze allebei wel tof vinden aan de vereniging is de sfeer. Na het oefenen is er namelijk de mogelijkheid met elkaar een (alcoholvrij) drankje te doen aan de bar in de oefenruimte. “Al mag die ook wel wat groter vinden wij.”
Lees meer