OUDE AARDE OMWOELEN BRENGT VERRASSINGEN

Op de eerste mooie lentedag van dit jaar is het in de hoofdingang van de Hoge Weide in Lochem een komen en gaan van bezoekers. Familieleden of vrienden komen op de koffie bij een bewoner of nemen hen mee voor een ommetje in de lentezon. Rolstoelen en rollators in alle soorten en maten komen soms met flinke vaart voorbij en in de hoek staat een blitse duo-fiets. Eddy Lubberding (69) is deze ochtend gastheer bij de entree en houdt geroutineerd een oogje in het zeil. De coronaregels moeten worden nageleefd. Eddy wijst bezoekers op de desinfectiepaal, deelt mondkapjes uit, laat bezoekers de inschrijflijst tekenen en wijst hen zo nodig de weg. Tussendoor maakt hij korte praatjes met bewoners. Liefst in het onvervalst Achterhoeks want “het is fijn als je de taal spreekt die de mensen herkennen”. Ook zijn nog kwiek ogende schoonmoeder (101) komt – op weg naar de bewonerslunch in het Grand Café – voorbij lopen om gedag te zeggen. “Ik ben een mensenmens en vind het leuk om met verschillende mensen om te gaan. Het gaat er ook om dat mensen gezien worden. Als je hier langer komt, leer je de bewoners kennen. Je weet meer van wat er in hun leven gebeurt en kunt daar dan aandacht aan besteden. Als vrijwilliger hier werken is ontzettend mooi en de groep vrijwilligers is ook een warm team van mensen.” In zijn werkend leven besteedde Eddy al veel tijd aan vrijwilligerswerk. Variërend van het trainen van een volleybalteam, jeugdwerk voor de kerk tot duurzaam opbouwwerk in Gambia. Van stilzitten houdt hij niet en Eddy draagt uit dat zorgen voor elkaar belangrijk is. Na zijn pensioen bleek daar nog meer ruimte voor te zijn. De directe aanleiding voor Eddy om bij de Hoge Weide aan de slag te gaan, was dat zijn schoonmoeder hier bijna twee jaar geleden kwam wonen. “Ik begon met het ondernemen van activiteiten met de bewoners. Een stukje fietsen, een kopje koffie drinken of een bezoekje aan de kringloopwinkel met een bewoner die daar graag naar toe gaat. Al krijg ik dan wel strikte instructie van de verpleging om niets te kopen. Anders staat het hier binnen de kortste keren helemaal vol.” Omdat veel activiteiten door de corona-regels niet mogelijk zijn, maakt Eddy zich nu vooral nuttig als gastheer. Daarnaast is hij sinds kort ook op vrijdagavond op de afdeling Nettelhorst te vinden om daar koffie te schenken of een spelletje te doen. Eddy is het zorgzame type. “Die positieve reactie van mensen, dat je met een beetje aandacht mensen al blij kunt maken, dat geeft mij zelf ook een goed gevoel. Net zoals wanneer we hier een ochtend lekker gedraaid hebben. Als iedereen blij is, dan ben ik het ook.” Vroeger heeft Eddy wel eens overwogen om een carrièreswitch te maken naar de zorg. “Dienstbaarheid en de ander helpen, dat vind ik leuk.” Uiteindelijk werkte Eddy voor zijn pensioen zo’n 15 jaar als uitvaartleider. Een beroep dat zich ook kenmerkt door dienstbaarheid. Een overstap naar een baan in de zorg kwam er niet van maar met het gevarieerde vrijwilligerswerk van Eddy en zijn inzet bij de Hoge Weide lijkt het erop alsof hij alsnog zijn plek in de zorg heeft gevonden.

Dat zijn de talenten, waar Rieky Koert haar leven lang al mee werkt. Is het niet voor het wel en wee van haar gezin, met een oudste zoon in een zorginstelling, dan is het wel voor haar werk op de Tusselerhof geweest. Al voor haar pensionering deed ze als vrijwilliger veel bij verschillende organisaties. Mensen die hulp vragen doen nooit tevergeefs een beroep op haar. Daar weet het koor Lochems Surprise Koor, de Theatergroep TOP en de Nordicwalk maatjes over mee te praten. Maar vooral ook de “SamenloopLochem” mag zich verheugen op al haar aandacht en inzet. SamenloopLochem Rieky vertelt: ”Ik had me net opgegeven bij het KWF voor de SamenloopLochem 2020, toen ik zelf het kanker Non-Hodgkin bleek te hebben. Daar ben ik inmiddels van genezen, maar de stimulans om mee te doen is des te groter. ‘Samenloop voor hoop’ is een jaarlijks evenement van het KWF. Onder deze vlag organiseert ook SamenloopLochem een ‘Samenloop voor hoop’. Dat is een 24-uur durende wandelestafette waarmee geld opgehaald wordt voor het KWF. Informatie is te vinden op www.samenlooplochem.nl I n juni 2020 zou dit voor de 1 e keer plaats vinden. Helaas: corona en dus afgeblazen. Ik ben teamcaptain van de ‘Zonnelopers’, een groep Nordic walkers. Kinderen en kleinkinderen doen ook mee! Een statiegeld-actie had ik al geregeld bij Plus-Cornelis, met een leuke opbrengst. Aan leden van het koor is voorgesteld om papieren zakken te kopen waar zij mooie, bemoedigde woorden op kunnen schrijven en waar een lichtje in kan”. Niet alle opbrengsten van de acties komen bij het landelijke kankerfonds terecht. Een deel besteedt de plaatselijke afdeling aan een noodzakelijk iets in de gemeente. Eerdaags worden e schaduwdoeken ter voorkoming van huidkanker op de scholen aangeboden. Hoewel dit evenement ook dit jaar, 2021, door corona niet door kan gaan, kan iedereen wel in actie komen! Een mooi voorbeeld heeft enige weken geleden in deze krant gestaan: de samenloopstenen van Monique Noordanus. Op 17 september is er een actiedag voor de teams en andere belangstellenden. Voor informatie: kijk op de website en doe mee!! Immuuntherapie Op vrijwillige basis doet Rieky mee aan een wetenschappelijk onderzoek met immuuntherapie. Dat betekent elke drie weken aan het infuus met de hoop dat haar immuunsysteem hiervan sterker wordt. De wetenschap dat ook volgende kankerpatiënten hiermee geholpen kunnen worden geeft haar hiertoe de moed. Theatergroep en koor Al 45 jaar speelt Rieky bij Theatergroep TOP. Vele jaren heeft ze ook in verschillende functies in het bestuur gezeten, waarvan zo’n 9 jaar als voorzitter. Nu zijn er plannen voor een gezellig samenzijn en een 1 e bijeenkomst in het najaar. Daarnaast zingt ze gezellig mee met het Lochems Surprise Koor. En samen met haar man kijkt Rieky uit naar het zingen van liedjes uit de oude doos op de afdeling dementie van Tusselerhof. Dat deden ze al met zoveel plezier! Omdat ik het leuk vind! Is haar antwoord op de vraag naar de reden waarom ze zich als vrijwilliger zó inzet. “Ik heb behoefte aan contact met mensen. Daarvoor gebruik ik mijn talent om te organiseren, te plannen, contacten te onderhouden. Ik voel me heel erg verantwoordelijk. Het zou mooi zijn als het koor en zingen, de toneelvereniging en samenspelen, het team voor Samenlooplochem aansturen weer allemaal kan en mag”. Rieky heeft er alle vertrouwen in dat die tijd komt. En tot die tijd zijn er nog hobby’s genoeg: tuinieren, lezen, wandelen, nordicwalken en niet te vergeten veel bellen en contacten onderhouden per telefoon! En daarom staat Rieky vandaag als zeer gewaardeerd vrijwilliger centraal.

Naomi Ulkeman (bijna 22 jaar) komt uit een sportief nest van zwemmers, voetballers en turners. Al vanaf haar 5e was ze het allerliefst in de turnhal. Ze begon bij het recreatieteam, maar stroomde al snel door naar de selectie. Naomi hopte van de ene naar andere vereniging waar ze steeds meer uurtjes kon trainen. Aan al dat turnplezier kwam tijdelijk een eind toen Naomi bijna aan jaar moest revalideren van een operatie. Ze was toen 17 druk met een leuke opleiding als onderwijsassistent en super sportief. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Toen bleek dat op niveau turnen niet meer haalbaar was werd ze gevraagd als turnjuf. En niet door 1 maar door 3 verenigingen. Daarnaast zit ze in het laatste jaar van de opleiding Sport & Bewegen. Naomi is ook turnjuf bij Brinio in Lochem. Bij Brinio geeft ze les aan de jongtalenten en selectiegroepen. Voor het lesgeven ontvangt ze een vergoeding, maar alles er omheen en dat is een heleboel doet ze vrijwillig en met veel plezier. Naomi vertelt; “ Turnles is veel meer dan kinderen technische oefeningen leren. Ik wil kinderen een veilige basis bieden, waarin ze in teamverband hun grenzen verleggen. Ik stel met de kinderen doelen en daag ze uit deze te behalen en we zijn samen super trots als het lukt.” “Samenwerken is heel erg belangrijk, en ook al valt tijdens een wedstrijd iemand 5 keer van de balk, je blijft elkaar steunen. Ik help kinderen om zich sterk en zeker te voelen over zichzelf. Mijn motto bij wedstrijden: Je staat er niet alleen voor, natuurlijk strijd je voor de eerste plek maar je bent ook blij voor je teamgenoot als die eerste wordt.” Op dit moment zijn de lessen online, gewoon vanuit de huiskamer, of als haar broertje daar huiswerk moet maken vanaf haar slaapkamer. Hoe dan, vraag ik me af? “Nou gewoon, ik maak filmpjes, een PowerPoint en via skype kunnen we elkaar zien. Echt heel leuk om te zien hoe de kinderen thuis op hun kop staan. We hebben natuurlijk niet de turntoestellen, maar een heleboel kan best. We zijn er straks helemaal klaar voor als we weer de zaal in mogen.” Naast lesgeven en instructiefilmpjes maken onderhoudt ze wekelijks mailcontact met ouders en deelnemers, verzint leuke online activiteiten, brengt kerstkaartjes rond, etc. Normaal hebben we ook jaarlijks een grote uitvoering in de schouwburg in Lochem. Dan ben ik zo trots op mijn turnsters en het resultaat dat ze samen voor elkaar hebben gebokst. Ik kijk er naar uit als we weer in de zaal mogen en er weer wedstrijden zijn. Naomi’s droom is om juf te worden in de onderbouw. Maar als ze nu klaar is met haar opleiding blijft ze zeker ook in de turnwereld actief. Op de vraag of er iets zou kunnen zijn waardoor ze daar mee zou stoppen antwoord ze: “Ik ben praktisch geboren in de gymzaal als ik het nu al voor me zie word ik gek in mijn hoofd als ik moet stoppen”