Vastberaden en doortastend

Er draait loeiharde muziek als ik Harmen Mulder kom ophalen voor zijn interview. Hij zit achterin de school aula, waar de GIRO555-donaties binnenstromen voor Oekraïne. Ondanks alle drukte, heeft hij wel tijd om 10 minuutjes met mij in gesprek te gaan. We lopen een leeg beeldende vorming lokaal in, waar de tafels onder de verf zitten. Terwijl mijn laptop opstart, danst hij nog even mee op de achtergrondmuziek. Harmen werkt bij Gudula, zorgcentrum voor ouderen. Bij Gudula is Harmen vooral bezig met de technische dingetjes, bijvoorbeeld livestreams uitzenden en losse kabeltjes terug stoppen waar ze horen, koffie schenken en rommelen in de keuken hoort hier ook bij. Heel divers! Bijvoorbeeld op zijn eerste dag, toen was de vaatwasmachine kapot en hebben hij en zijn baas de hele middag met de hand afgewassen. Meteen aan de bak dus! Met een hele lege agenda in 2018, begon Harmen full-time met zijn vrijwilligerswerk bij Gudula. Sindsdien heeft hij nog veel meer projectjes en vrijwilligersfuncties opgepakt, en nu in 2022 is die lege agenda een stuk voller geworden. Zo geeft hij programmeerlessen op de basisschool, organiseert het Glazen huis in het Staring College waar die GIRO555-donaties voor Oekraïne zijn opgehaald en nog veel meer. We hebben het allemaal vast een keer gehoord van onze ouders: ‘Als je je verveelt, krijg je de beste ideeën!’ en ik denk dat Harmen wel de inspiratie zou kunnen zijn geweest voor dat zinnetje. Het is belangrijk om iets goeds te doen voor de wereld. Dat is Harmen’s motivatie. Een beetje geld is leuk, maar het is ook belangrijk om dingen te doen vanuit het goede van je hart. Moeder en Oma zijn ook fanatieke vrijwilligers, dus die genen heeft hij er in ieder geval wel meegekregen. “Alles wat ik kan bijdragen, dat doe ik met liefde.” Er komen ook moeilijke dingen bij kijken. Werken in de ouderenzorg heeft natuurlijk een groot minpunt; mensen overlijden. En dat zijn allemaal mensen die je kent. Hoe langer je er werkt, hoe bekender je wordt bij de mensen. Dan vallen er toch een paar weg waar je goed bevriend mee bent geraakt, en dat is best lastig. “Het hoort er wel bij,” vindt Harmen. “Het is toch iets waar je mee moet leven.” Gelukkig is zijn vrijwilligersfunctie ook hartstikke leuk. De zorggroep gaat goed om met de vrijwilligers, zij krijgen hetzelfde kerstpakket als medewerkers en evenveel respect. Er worden vrijwilligers-feestjes georganiseerd, en er zijn dagen-van-de-vrijwilligers. “Er wordt goed voor ons gezorgd,” Vertelt Harmen dan ook tevreden. Het is ook dankbaar werk, en vooral ook heel gezellig. Avondjes rummikub spelen, grapjes maken met de mensen, interessante gesprekken. Je leert ook veel van de mensen die daar worden verzorgd. zij hebben veel levenservaring, een verhaal om te vertellen. Dat is natuurlijk ontzettend interessant. “Het zijn ontzettend leuke mensen, en daar word ik gewoon gelukkig van.”

Samen hebben ze één gezamenlijke hobby en dat is fietsen. Eva Mentink (20) op haar handbike en Christian Peppelman (27) met de wielrenfiets ernaast. Onderweg kletsen ze over algemene dingen; Christian vaak over zijn werk en Eva over school. Ze vinden het vooral gezellig om samen te fietsen. Ze proberen één keer in de week af te spreken. Dit is soms best ingewikkeld, omdat Christian van beroep vrachtwagenchauffeur is en Eva Office Management Support studeert. Christian en Eva hebben elkaar ongeveer een jaar geleden leren kennen door een gezamenlijke kennis. Deze kennis wist dat Christian graag iets wilde betekenen voor mensen met een handicap (“Hoe noem je het?”). Eva op haar beurt kon een fietsmaatje goed gebruiken, want op deze manier is ze minder afhankelijk van haar ouders om te gaan fietsen. Eva kan sinds haar geboorte haar benen niet gebruiken. Dit zorgt ervoor dat ze afhankelijk is van haar ouders om te kunnen sporten. De mogelijkheden om aangepast te kunnen sporten in de gemeente Lochem zijn er eigenlijk niet. Voor training gaat ze gemiddeld twee keer in de week naar Kampen, waar haar ouders haar naar toe brengen. Ook maakt ze deel uit van het talententeam handbiken in Papendal, het centrum voor Topsport en Onderwijs. Inmiddels is ze zelf bezig met het behalen van haar rijbewijs, zodat ze zelfstandiger op reis kan. Het alleen fietsen vind Eva niet prettig, omdat ze laag bij de grond zit en daardoor de voertuigen op smalle wegen extra groot lijken. Bovendien schijnen de lichten van de auto’s in haar gezicht waardoor ze niet alles kan zien. Dan is het fijn om een fietsmaatje te hebben. Met Christian als haar fietsmaatje heeft ze de mogelijkheid om in haar eigen buurt te gaan fietsen. Christian heeft voor een aantal jaren terug een dag meegelopen in revalidatiecentrum De Hoogstraat in Utrecht. Daar zag hij allerlei mensen die onder andere gingen handbiken. “het is heel verschillend; de ene heeft veel hulp nodig, de andere is juist heel zelfstandig, de ene fietst de hele dag en de andere drie uur in de week en dat is het grote verschil.” Hij vond dit leuk en wilde hier graag meer mee gaan doen. Volgens hem is het sporten en/of handbiken (nu) niet voor iedereen met een handicap weggelegd. Dit komt volgens hem mede door de afstand die vaak moet worden afgelegd voordat deze mensen kunnen gaan sporten. Hij legt uit: ”Als je veel hulp nodig hebt en je moet daarna nog driekwartier rijden voor dat je ergens bent, dat is niet voor iedereen weggelegd.” Hij hoopt dat er daarom vanuit gemeente Lochem meer aandacht komt voor het aangepast sporten, eventueel in samenwerking met andere gemeentes in de buurt. Zodat iedereen de mogelijkheid krijgt om in zijn of haar buurt te sporten.

“Het geeft mij meer energie dan het mij kost”. Bert Gotink zegt het met een stralende lach op zijn gezicht. “Ik word er blij van als ik zie hoeveel plezier de kinderen en de ouders er aan beleven”. Gotink doelt op de groep die bij voetbalclub Witkampers in Laren onder de noemer Speciaal Voetbal (SV) elke zaterdagmorgen enthousiast een balletje trapt. Het initiatief om in Laren de mogelijkheden te onderzoeken of voetbal voor kinderen met een beperking mogelijk is, ontstond in 2016 toen Henk Koerselman op de sociale werkplaats in Deventer in aanraking kwam met jongeren met een beperking. Op gepaste afstand doen beide heren hun verhaal. Henk: “Een van de jongens zat op voetbal bij sportclub Wijhe. Ik ben daar gaan kijken en was meteen verkocht: Dat wil ik ook in Laren opzetten!”. Hij wist dat een eerdere poging was mislukt, maar na een oproep in het clubblad meldden zich voldoende vrijwilligers die wel mee wilden werken. Een van hen was Bert Gotink. “Toen ik de oproep van Henk zag, was ik meteen enthousiast”. Van zijn aanmelding heeft Bert geen moment spijt gehad. “Integendeel!” Beiden werken bij zorginstelling ’s Heeren Loo met mensen met een beperking. Bert is persoonlijk begeleider op Groot Schuilenburg, Henk leidt in het buitengebied van Laren een gezinshuis. De heren pakten hun plan voortvarend op. Henk benaderde verschillende instanties, Bert schreef wervende persberichten. Hun acties kregen respons: de gemeente Lochem, de Sportraad en de Stichting Welzijn Lochem betuigden steun. Henk: “Daar hebben we veel aan gehad. Van de gemeente kregen we een financiële bijdrage, SWL gaf nuttige adviezen en van de Sportraad kregen en krijgen we heel veel hulp van Betsy van Huizen”. Alle goede voornemens resulteerden op 17 september 2016 in een instuifdag op het sportpark van Witkampers. Bert kan het zich nog goed herinneren: “Niemand minder dan de top scheidsrechter Eric Braamhaar leidde met veel enthousiasme een demonstratie wedstrijd. Maar hier bleef het niet bij. Alle basisscholen in de regio kregen een folder in de bus en ook het speciaal onderwijs werd van de nodige informatie voorzien. Henk: “Binnen een week konden we met zeven spelers beginnen”. Het aanvankelijke plan om competitie te spelen pakte echter anders uit. Bert: “Het bleek dat de kinderen vooral plezier hadden in het spel. Elke training is een feest! Een kraai in de lucht of de grasmaaier op een ander veld zijn vaak veel belangrijker dan een doelpunt maken. Prachtig toch?” Henk: “Vaak komen deze kinderen bij andere clubs niet aan bod. Bij ons komen ze om het plezier terug te vinden”. Het succes van het SV initiatief in Laren bleef niet onopgemerkt. De gemeente Lochem waardeerde het met de Stimuleringsprijs en technisch directeur Paul Bosvelt van Go Ahead Eagles (GAE) verzorgde een gasttraining. De contacten met Go Ahead Eagles leidden ertoe dat de Deventer club zich wil inzetten om het Speciaal Voetbal in de regio te promoten. Jeffrey Kooistra begeleidt en stimuleert een in GAE outfit gestoken SV team dat samengesteld is uit spelers (m/v) van de clubs RDC, AZC, Schalkhaar en Witkampers. Bert laat trots de groepsfoto zien met alle spelers in het GAE rood-geel. Bert Gotink en Henk Koerselman benoemen tot slot nog eens hun ultieme doel: “Jong volwassenen met een beperking op recreatieve manier laten voetballen, waarbij niet de prestatie maar het plezier voorop staat”. Want, zoals de website van Witkampers wervend meldt: ”Voetbal is voor iedereen!” Voor meer informatie: www.witkampers.nl Aanmelden v.a. 6 jr. via [email protected] Tekst bij foto: seizoen 2019-2020. 1 e rij rechts Henk Koerselman, 2 e rij rechts Bert Gotink archief Witkampers