Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • [email protected]
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools (opent in een nieuw venster)

Post | maart 2021 | 2 min lezen

Op je kop in de huiskamer!

Door

Sonja Peterse

Naomi Ulkeman (bijna 22 jaar) komt uit een sportief nest van zwemmers, voetballers en turners. Al vanaf haar 5e was ze het allerliefst in de turnhal. Ze begon bij het recreatieteam, maar stroomde al snel door naar de selectie. Naomi hopte van de ene naar andere vereniging waar ze steeds meer uurtjes kon trainen. Aan al dat turnplezier kwam tijdelijk een eind toen Naomi bijna aan jaar moest revalideren van een operatie. Ze was toen 17 druk met een leuke opleiding als onderwijsassistent en super sportief. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Toen bleek dat op niveau turnen niet meer haalbaar was werd ze gevraagd als turnjuf. En niet door 1 maar door 3 verenigingen. Daarnaast zit ze in het laatste jaar van de opleiding Sport & Bewegen. 


Naomi is ook turnjuf bij Brinio in Lochem. Bij Brinio geeft ze les aan de jongtalenten en selectiegroepen. Voor het lesgeven ontvangt ze een vergoeding, maar alles er omheen en dat is een heleboel doet ze vrijwillig en met veel plezier.


Naomi vertelt; “ Turnles is veel meer dan kinderen technische oefeningen leren. Ik wil kinderen een veilige basis bieden, waarin ze in teamverband hun grenzen verleggen. Ik stel met de kinderen doelen en daag ze uit deze te behalen en we zijn samen super trots als het lukt.” “Samenwerken is heel erg belangrijk, en ook al valt tijdens een wedstrijd iemand 5 keer van de balk, je blijft elkaar steunen. Ik help kinderen om zich sterk en zeker te voelen over zichzelf. Mijn motto bij wedstrijden: Je staat er niet alleen voor, natuurlijk strijd je voor de eerste plek maar je bent ook blij voor je teamgenoot als die eerste wordt.”


Op dit moment zijn de lessen online, gewoon vanuit de huiskamer, of als haar broertje daar huiswerk moet maken vanaf haar slaapkamer. Hoe dan, vraag ik me af? “Nou gewoon, ik maak filmpjes, een PowerPoint en via skype kunnen we elkaar zien. Echt heel leuk om te zien hoe de kinderen thuis op hun kop staan. We hebben natuurlijk niet de turntoestellen, maar een heleboel kan best. We zijn er straks helemaal klaar voor als we weer de zaal in mogen.”

Naast lesgeven en instructiefilmpjes maken onderhoudt ze wekelijks mailcontact met ouders en deelnemers, verzint leuke online activiteiten, brengt kerstkaartjes rond, etc.

Normaal hebben we ook jaarlijks een grote uitvoering in de schouwburg in Lochem. Dan ben ik zo trots op mijn turnsters en het resultaat dat ze samen voor elkaar hebben gebokst. Ik kijk er naar uit als we weer in de zaal mogen en er weer wedstrijden zijn.


Naomi’s droom is om juf te worden in de onderbouw. Maar als ze nu klaar is met haar opleiding blijft ze zeker ook in de turnwereld actief. Op de vraag of er iets zou kunnen zijn waardoor ze daar mee zou stoppen antwoord ze:

“Ik ben praktisch geboren in de gymzaal als ik het nu al voor me zie word ik gek in mijn hoofd als ik moet stoppen”

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Maak van je hart de Zandkuil

Openluchttheater De Zandkuil, in 2008 uitgeroepen tot ‘mooiste plek van Lochem’, is de plek waar twee vrijwilligers hun verhaal vertellen. Op de flank van de Paasberg beleven bezoekers sinds 1938 concerten, toneel en evenementen in de buitenlucht. Verscholen in het groen, met de bomen als decor en de open hemel als dak zijn Dinant en Ria Postma hier aan het werk. Twee kwieke vrijwilligers aan het woord Dinant (70), voormalig programmeur en zijn vrouw Ria (68), laten met gepaste trots zien hoe een team van zo’n 25 vrijwilligers de laatste hand leggen aan het decor van een openluchtspel. “In deze productie komen we al snel aan een man of 70-80. Dat zijn acteurs, bouwers en alle anderen die helpen tijdens de voorstellingsavonden.” Ria deed in 2000 aan haar eerste openluchtspel mee, als zangeres. Ze vertelt: “Dan kom je in een mooi decor terecht en dan raak je toch wel geïnteresseerd. Dinant werd gevraagd om te helpen met bouwen. Ik kon natuurlijk niet achterblijven”, glimlacht ze terugdenkend aan dat moment. Kijk om je heen Ria wordt wel eens gevraagd waarom ze dit werk doet. “Kijk om je heen zou ik zeggen. We zijn allemaal hier om samen iets moois te bouwen.” Dinant voegt als coördinator van de verkeersregelaars toe dat hij op zoek is naar extra mensen. “Het is dankbaar werk. Je moet een behoorlijke stroom mensen begeleiden. Bovendien kunnen de regelaars ook de voorstelling bijwonen. Dat vinden ze allemaal prachtig.” Zij kunnen in de voorverkoop bovendien kaartjes kopen voor concerten die razendsnel zijn uitverkocht. Hechte groep Voormalig supermarktmedewerkster Ria doet van alles. Zo zit zij achter de kassa, helpt mee met decorbouw en doet onderhoud aan de tuin. “We zijn een hechte groep. Je leert iedereen goed kennen en je kunt ook op elkaar rekenen. Deze vaste kern is het hele jaar actief.” De twee hebben hun hele leven al vrijwilligerswerk gedaan. “Het is gewoon leuk, in dienst zijn van. Wij voelen dat ons leven er meer inhoud en betekenis door krijgt. Blije gezichten, daar doen het ook voor.” Ria voegt eraan toe dat ze stiekem hopen dat ze ooit zelf hulp krijgen als dat nodig is. Niets hoeft Vragend naar de uitdaging om nieuw talent aan te trekken denkt Ria dat dit komt omdat mensen een verkeerde verwachting hebben. “Je kunt hier gewoon gezellig je ding doen. Sommige krachten werken hier hele weken maar je kunt ook een half dagje of een hele zaterdag werken bijvoorbeeld. Ook al wil je alleen maar een kopje koffie drinken, dat is prima. Mensen denken vaak dat ze allemaal dingen moeten. Niets moet. Na verloop van tijd dan pakken ze vanzelf dingen aan. Van oh, mag ik dit doen, of kan ik daarmee helpen?” Even je hoofd leeg Dinant sluit af met een tip vooral voor mensen met een volle baan en een vol leven. Hier in het bos maak je even je hoofd leeg. We hebben ook af en toe iemand met een burn-out bijvoorbeeld. Die knapt hier echt op.” Het is niet lastig dit te snappen. De combinatie natuur, fluitende vogels en lekker werk lijkt inderdaad de ideale omstandigheden waar zoveel mensen behoefte aan hebben. LochemDOET - vacature Vind je het leuk om in een team te werken? Communiceer je makkelijk en vind je het leuk om aanwijzingen te geven aan verkeersdeelnemers? Kom dan ons team versterken. Je mag voor deze functie een korte cursus 'verkeersregelaar' volgen. Je komt in een heel gezellig team terecht en jaarlijks wordt er een BBQ georganiseerd voor de vrijwilligers. Kijk voor meer informatie en aanmelden op www.lochemdoet.nl - vacature ‘ Ben jij een echte regelaar? ’. Website Openluchttheater Lochem: oltl.nl
Lees meer

Groene verbinder Henny Lokhorst

Groene verbinder Henny Lokhorst Als je nog geen groene vingers hebt dan krijg je ze wel bij zelfoogsttuin De Veldhof. Verscholen in de koelte en rust van de bossen rond Joppe geeft Henny Lokhorst (72) een rondleiding en vertelt hoezeer ze geniet van haar inzet op de tuin. Verbinding belangrijkste pijler “Van een groep van rond de twintig vrijwilligers wieden er wekelijks gemiddeld tien actief om onze tuin op orde te houden. Ongeveer 60 huishoudens plukken hun eigen groenten, fruit en kruiden. Daarvoor betalen zij een bedrag, afgestemd op draagkracht en gezinsgrootte”, vertelt de goedgemutste vrijwilliger. Vrijwilligers en oogsters ontmoeten elkaar en Henny omschrijft verbinding als de belangrijkste pijler van de tuin. Mensen komen hier bij elkaar om te plukken of om vrijwillig te werken op het land. “Het mooie is dat die gezinnen behalve dat ze gezonde onbespoten groente mee naar huis nemen ook veel meer verbinding krijgen met hoe groentes groeien. Er ontstaat meer besef over waar ons eten vandaan komt en wat erbij komt kijken. Vaak komen er kinderen mee en ook zij krijgen gevoel bij hoe gezond voedsel wordt verbouwd.” Lekker buiten leerzaam en ontspannend Henny onderstreept de waarde van lekker buiten werken. “Dat is niet alleen leerzaam maar ook ontspannend. Het gaat ook om het community gevoel. Je doet het samen met anderen. Het is echt heel fijn om in de natuur te zijn en om te werken met mensen die van de aarde houden en die willen dat de aarde leefbaar blijft voor ons allemaal. Je hebt hier ook de mooiste gesprekken. Het gaat hier vooral om positieve dingen en niet zozeer over politiek en over wat er allemaal fout gaat.” Goed voor de aarde De voormalig zorgprofessional is duidelijk trots op de methodiek: “De ‘permacultuur’ is een manier van tuinieren die goed is voor de aarde. We woelen de aarde niet om maar laten de aarde gewoon zijn zoals het is. En onkruid dat hoger dan de groente groeit halen we wel los maar leggen het terug op de aarde als natuurlijke voeding voor de bodem. We gebruiken ook geen kunstmest omdat dat helemaal niet nodig is.” Meer jongeren van harte welkom Henny zegt wel graag wat meer vrijwilligers te willen verwelkomen, vooral jongeren. Voor de diversiteit en voor de inspiratie. Jonge mensen hebben ook heel andere ideeën. Ons iets ouderen vinden het ook mooi om die verhalen te horen van de jongeren, waar zij mee bezig zijn. Hun dromen en idealen inspireren ons. Zo is er een jonge kerel die in Portugal in de tuinbouw werkt en dan hier komt om ook weer nieuwe kennis op te doen.” Henny voegt meteen toe dat het superleuk is dat de vrijwilligers van zeer divers pluimage zijn. Van zangeres, tot wiskundige, maar ook bijvoorbeeld een filmmaker en mensen uit de zorg. Zonder stress is het hier altijd fijn Henny zegt altijd opgeladen en opgefrist naar huis te gaan na een ochtendje tuinieren. “Even helemaal los van sociale media en alleen maar met de aarde bezig zijn is een geweldige ontspanning. Er zijn mensen die hun telefoon uitzetten of helemaal thuislaten. Dat is toch wel bijzonder in deze tijd van internetverslaving. Hier ben je even los van alles. Of het nu regent of de zon schijnt, het is bij De Veldhof altijd fijn. LochemDOET - vacature Ben je enthousiast geworden door dit verhaal en wil je in de permacultuurtuin komen werken? De Veldhof is op zoek naar vrijwilligers die op donderdagochtend willen helpen. Onder leiding van tuinder Valérie, pak je binnen je eigen grenzen en mogelijkheden gezamenlijk of juist alleen de klussen op die bij jou passen. Denk aan groenten zaaien, uitplanten, compost uitrijden, schoffelen en snoeien. Als jij je hier in herkent, kom dan gewoon eens kennismaken op donderdagochtend. Kijk voor meer informatie en aanmelden op Groene vingers en rechter handen gezocht | LochemDOET . tuinderijdeveldhof.nl
Lees meer

IJsseljazz: waar muziek, vriendschap en talent samenkomen

Bastiaan Buitelaar (20) zet zich als vrijwilliger in voor IJsseljazz, het jaarlijkse jazzevenement dat iedere nazomer in Gorssel plaatsvindt, dit jaar op 13 september. De line-up wordt binnenkort bekendgemaakt en telt opnieuw meer artiesten dan voorgaande jaren. Tijdens de concertdag zijn er optredens op drie podia in het centrum van het dorp. Vrijwilligerswerk wordt vaak geassocieerd met een oudere generatie. Juist daarom is het interessant om te horen hoe Bastiaan zijn inzet ervaart en hoe die bijdraagt aan maatschappelijke betrokkenheid en persoonlijke ontwikkeling. Bastiaan is tweedejaarsstudent plantenwetenschappen aan de universiteit van Wageningen. Hij overweegt na zijn bacheloropleiding nog een masteropleiding te volgen. Vooral het internationale karakter van zijn studie spreekt hem aan. Zijn ambitie is om met mondiale impact bij te dragen aan de gevolgen van klimaatverandering. Hij houdt zich bezig met vragen als: hoe passen planten en bomen zich aan bij langdurige droogte? En kan plantmanipulatie helpen om dat aanpassingsvermogen te versnellen? Zijn interesse in natuur is niet alleen theoretisch, hij kijkt anders naar bomen en planten dan de meeste mensen. Zo ziet hij bijvoorbeeld meer schimmels in natte periodes en juist meer insecten tijdens droge perioden. Maar hoe kwam hij eigenlijk bij IJsseljazz terecht? Dat gebeurde min of meer toevallig met een voorliefde voor festivals, de sfeer, het achterhoekse en toch ook het internationale karakter. Nu draait hij inmiddels al voor het derde jaar mee in de organisatie van het evenement. De eerste editie van IJsseljazz vond plaats in 2006 en trok ongeveer 3.000 bezoekers. Inmiddels komen er jaarlijks meer dan 10.000 mensen op af en groeit de landelijke bekendheid nog steeds. De organisatie bestaat uit vier commissies en een bestuur. Bastiaan houdt zich bezig met promotie, media en communicatie. Wat hem vooral aanspreekt, is dat bezoekers zichtbaar genieten van een bijzondere dag vol uiteenlopende jazzstijlen en bekende artiesten. Daarnaast vindt hij het mooi dat IJsseljazz positieve aandacht genereert voor Gorssel en de regio. Tijdens het festival zijn 200 vrijwilligers actief. De rest van het jaar werkt een vaste kern van ongeveer twintig mensen aan de voorbereiding. Volgens Bastiaan draait dat niet alleen om organiseren, maar ook om gezelligheid, samenwerking en doen waar je goed in bent. Hij zegt daarover: ‘De meerwaarde naast mijn studie zit voor mij in de gezelligheid en het maatschappelijke belang. IJsseljazz brengt cultuur, creativiteit en mensen samen op een unieke plek zoals Gorssel.’ Vrijwilligers krijgen bovendien de kans om dingen te doen die aansluiten bij hun eigen talenten en interesses. Zo heeft Bastiaan op eigen initiatief een app voor het festival gebouwd. Bastiaan straalt enthousiasme uit wanneer hij over IJsseljazz vertelt. Zijn boodschap is duidelijk: ‘Vrijwilliger zijn bij IJsseljazz is veel meer dan alleen vergaderen.’ Zijn advies aan jongeren: ‘Meld je aan en ontdek wat bij je past.’
Lees meer