Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • [email protected]
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring
Powered by Deedmob tools

Post | april 2025 | Verhalen van vrijwilligers | 2 min lezen

Noaberhulp: ondersteuning tijdens de laatste levensfase thuis

Door

Marianne Vlaming

Sinds 1989 hebben enkele honderden goed opgeleide, zeer gemotiveerde vrijwilligers van Stichting Noaberhulp meer dan duizend terminale patiënten en hun mantelzorgers ondersteund om thuis voor hun stervende familielid te zorgen. Bijvoorbeeld door overdag de patiënt gezelschap te houden zodat de mantelzorger er even tussenuit kan. Of ’s nachts om te waken, waardoor de mantelzorger kan rusten. De vijfentwintig vrijwilligers van Noaberhulp zijn actief in Zutphen, Warnsveld, Lochem, Almen, Barchem, Eefde, Epse, Gorssel, Harfsen, Joppe, Laren, Vorden, Steenderen en het centrum van Brummen. Noaberhulp is erop gericht het mogelijk te maken dat iemand thuis kan sterven in zijn vertrouwde omgeving.


Noaberhulp draait bijna volledig op het werk van vrijwilligers. Als vrijwilliger van Noaberhulp borduur je voort op een oude traditie, toen directe buren hand- en spandiensten verrichtten om familie van stervenden te ontlasten. ‘Er zijn’ is de belangrijkste functie van Noaberhulp. Omdat geen enkel sterfbed hetzelfde is en het onvoorspelbaar is hoe lang het zal duren, heeft de vrijwilliger van Noaberhulp die ’s nachts waakt echt een rol van betekenis voor de mantelzorger en de naasten. Een goede nachtrust is erg belangrijk om tijdens de laatste fase overeind te blijven. Door de aanwezigheid van de waakvrijwilliger hoeft de mantelzorger die nacht even niet ‘aan’ te staan en kan zelf ook eens goed slapen. De stervende kan in zijn of haar vertrouwde omgeving blijven, omringd door foto’s en eigen spullen. De vrijwilliger let op en kan indien aan de orde waarschuwen bij veranderingen. Daarnaast kan de vrijwilliger een luisterend oor bieden aan zowel de mantelzorger als de stervende zelf.


De inzet van Noaberhulp is gratis. De kosten van de stichting worden gedekt vanuit een landelijke subsidie en donaties. De coördinator is de enige betaalde kracht en wordt gefinancierd vanuit het ministerie van VWS. Noaberhulp werkt nauw samen met professionele hulpverleners. De thuiszorg is de belangrijkste schakel tussen mantelzorgers die thuis voor hun naaste willen blijven zorgen en Noaberhulp. Er komen ook verwijzingen binnen via huisartsen, wijkteams en het ziekenhuis.


De coördinator van Noaberhulp is de spin in het web. Wanneer een patiënt of een mantelzorger contact opneemt met Noaberhulp, komt de coördinator thuis langs om de hulpvraag te bespreken. Joke Sieverink, die 1 maart jl. met pensioen is gegaan, heeft sinds 2010 gewerkt als coördinator. Zij was daarvoor drie jaar actief als waakvrijwilliger. Joke vindt het belangrijk dat mantelzorgers weten dat Noaberhulp bestaat en contact opnemen voordat de hulp daadwerkelijk nodig is. Dan kan de intake in alle rust plaatsvinden en kan de coördinator beoordelen welke vrijwilligers het beste kunnen worden ingezet. Ook voor de familie is het fijn om in een relatief vroeg stadium al te weten wat Noaberhulp voor hen kan betekenen. Het is een waardevolle toevoeging aan de professionele zorg, omdat een adempauze heel nuttig is voor naasten om alles te kunnen bolwerken.


Joke Sieverink heeft haar taken inmiddels overgedragen aan Joke Westdijk en Elly Plasmeijer. Zij zijn sinds 1 januari 2025 het aanspreekpunt van Noaberhulp en op zoek naar nieuwe vrijwilligers die in de nacht bij de stervende thuis willen waken om de mantelzorger(s) te steunen en te ontlasten. Wie vrijwilliger wordt bij Noaberhulp krijgt een gedegen introductiecursus voordat hij of zij wordt ingezet. In september start een nieuwe cursus. Daarna wordt bijscholing gegeven. Vrijwilligers van Noaberhulp komen eens per maand samen om ervaringen uit te wisselen en te reflecteren op ervaringen.

 

Fotobijschrift vlnr: Joke Westdijk, Elly Plasmeijer, Joke Sieverink

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

‘Dorpshuis Het Hart weer in de harten van de Eefdenaren’

| Verhalen van vrijwilligers

Sluiting dreigde vorig jaar voor Het Hart in Eefde na het faillissement van het horecagedeelte. Een aantal Eefdenaren wilde dit voorkomen en ondernam actie. Cora Hoogendam en Erik van Silfhout sloten zich aan en zijn met vele andere vrijwilligers druk in de weer om Het Hart weer tot kloppend en bruisend middelpunt van Eefde te maken. Aan de slag “Een kleine groep is vorig jaar aan de slag gegaan om een dorpshuis te realiseren”, vertelt Cora. “Er is een oproep in de media gedaan, om te kijken of er genoeg energie onder de bewoners was om Het Hart te behouden en er een gezellig dorpshuis van te maken. En dat was er, veel inwoners willen het Hart behouden. Vanaf oktober vorig jaar startten zo’n twintig vrijwilligers. Allereerst om het gebouw gezelliger te maken. De bar is verbouwd en de wanden hebben een nieuwe kleur gekregen. We hebben nog allerlei ideeën om met gordijnen, verlichting en kamerschermen een gezellige huiskamersfeer te creëren. Best een uitdaging, want het moet natuurlijk ook voor de verenigingen functioneel blijven. Daarnaast zijn voorbereidingen voor ontmoetingsmomenten gestart.” Voor en door inwoners Dorpshuis Het Hart is van oorsprong een zalencentrum waar verenigingen terecht kunnen en het gezondheidscentrum met artsen, fysiotherapeuten en de apotheek is er gevestigd. Erik legt uit wat het uiteindelijke doel is: “We willen een plek zijn voor en door Eefdenaren, waar je gemakkelijk naar binnen stapt om eens andere mensen te ontmoeten dan je vrienden, kennissen of buren. Maar ook voor eenzamen en mensen die hier komen wonen en nog niemand kennen is dit een leuke plek om anderen te ontmoeten.” “Er zijn inmiddels twee inloopmomenten op de dinsdagochtend en de donderdagmiddag. Iedereen is welkom voor een kopje koffie, een praatje, of om een spelletje te doen. Erik: “We willen de inloopmomenten graag uitbreiden op andere dagen en meer activiteiten ontwikkelen, zoals bijvoorbeeld een spelletjes-/themamiddag of filmavond. Uiteraard willen we de bestaande horeca niet in de wielen rijden, maar een aanvulling zijn.” Vrijmibo “Sinds een paar weken is ook gestart met een vrijdagmiddagborrel van 16.00 tot 18.00”. vult Cora aan. “Hiervoor gebruiken we de kelder en dan schenken we frisdrank, wijn of een biertje, in plaats van de koffie of thee die we overdag schenken. We hopen dat dit gaat draaien en dat we meer mensen van allerlei leeftijden trekken. Hoe groter de groep die het dorpshuis weet te vinden, hoe beter. Nieuwe mensen brengen ook weer nieuwe ideeën en andere mensen mee.” “Hoe mooi zou het zijn als we bij Het Hart nieuwkomers in contact kunnen brengen met andere inwoners” Naast haar vrijwilligerswerk voor Het Hart begeleidt Cora een buitenlandse gezin, dat in Eefde is komen wonen en leest ze voor vanuit de Voorleesexpres. En ook Erik zet zijn ervaring als leerkracht in voor nieuwkomers, ondanks zijn pensionering. Hij helpt Oekraïners met het leren de Nederlandse taal. Beiden zien hoe geïsoleerd deze mensen vaak zijn. Cora: “De Nederlanders waar deze mensen contact mee hebben zijn veelal hulpverleners en dat is toch heel wat anders dan een gezellig gesprek met een buur of dorpsgenoot. Hoe mooi zou het zijn als we ze bij Het Hart in contact kunnen brengen met andere inwoners. Nog een idee om de rol van Het Hart in Eefde verder uit te breiden.” Aanmelden als vrijwilliger, Het Hart afhuren voor een bijeenkomst of informatie over de activiteiten? Kijk dan op www.hetharteefde.nl
Lees meer

Twee warme handen

| Verhalen van vrijwilligers

Het vrijwilligerswerk zit in haar genen. Ze doet het dan ook al vele jaren bij diverse gelegenheden met veel betrokkenheid, plezier en liefde. Dat geeft haar veel voldoening. In het ouderlijk gezin is ze naar Turkse normen en waarden opgegroeid. Als volwassen, moderne Islamitische vrouw heeft ze haar plek in de Lochemse gemeenschap gevonden: in de Turkse, maar zeker ook bij de Lochemse inwoners. Ayse Boya vertelt. AL VROEG VOOR ANDEREN KLAARSTAAN Als 2-jarige is Ayse met haar ouders vanuit Turkije naar Nederland verhuisd en in Lochem komen wonen. Thuis is alles Turks, maar op school leert ze de Nederlandse taal en cultuur. “Voor de mensen van de eerste generatie gastarbeiders heb ik veel kunnen betekenen. Maar ook bij sterfgevallen heb ik veel kunnen helpen. Een Turkse/Islamietische gewoonte is om zeven dagen lang de nabestaanden zorg uit handen te nemen, want zij moeten kunnen rouwen. Aan de gastvrijheid, die hoog in het vaandel staat, kunnen ze dan niet voldoen. Buren bieden de nodige troost door voor al het eten te zorgen: ontbijt, lunch, avondeten en ook koffie en thee met lekkere dingen voor iedereen die langskomt. Na de begrafenis verwerkt ieder het verlies op zijn eigen manier. Over het algemeen wordt elk jaar de sterfdag herinnerd door zoveel mogelijk ‘sadaqa’ (liefdadigheid) te verrichten. Dit houdt in dat je in naam van je overleden dierbaren, vrijwillig etenswaren uitdeelt en diensten verricht om Allah tevreden te stellen. Wij verzoeken mensen daarbij de overledene te herdenken en gedenken, door zijn/haar naam in het gebed mee te nemen”. LIEFSTE WENS: EEN EIGEN WINKEL Ondernemend als Ayse is, heeft ze gedroomd van een eigen winkel. Deze droom kwam uit, al duurde het niet lang, door Turkse levensmiddelen te verkopen in de winkel van de Selimiye moskee in Lochem. Ayse: “En dan verkopen aan alle mensen die hier binnen komen: niet alleen de moskee bezoekers. De meeste contacten en netwerken zijn mede dankzij ‘het winkeltje’ tot stand gekomen. Sindsdien houd ik deze contacten warm. Het liefst zie ik de Turkse cultuur naast de Nederlandse, Lochemse cultuur bestaan”. Dat doet zij door met één warme hand veel voor haar cultuur te doen en met haar andere warme hand contact met de Lochemse mensen te houden. “Ik wil zowel naar de kerk als naar de moskee kunnen gaan waar niemand commentaar of kritiek op heeft. Beiden gebouwen bieden meer dan geloofsbelijdenis. Er zijn rondleidingen, lezingen in de moskee en concerten, tentoonstellingen, spreekbeurten in de kerk, die interessant voor iedereen zijn.” GEDACHTENISBIJEENKOMST LEVENDE NAMEN Op de route van de gedachtenisbijeenkomst Levende Namen op de Nieuwe Begraafplaats Lochem, 29 oktober a.s. staat Ayse met nog enkele vrijwilligers van de moskee, bij het Islamitische gedeelte om iedereen troost te bieden. Dat doen zij door ‘helwa’, het Turkse troosteten, uit te delen aan ieder die een naam levend wil houden. “Noem tijdens je gebed of in je gedachten vanavond de naam of namen van diegene die van je heen gegaan is of zijn, opdat ze niet worden vergeten. Ik hoop van harte, dat mijn geloofsgenoten de gedachten, om vlak voor zonsondergang op deze specifieke avond geen begraafplaats te bezoeken, opzij kunnen zetten. Immers, de sfeer en de intentie zijn anders en kunnen bijdragen aan mooie, nieuwe contacten en lieve, troostende woorden”.
Lees meer
STILZITTEN IS ER NIET BIJ

STILZITTEN IS ER NIET BIJ

| Verhalen van vrijwilligers

STILZITTEN IS ER NIET BIJ Voor Johan Grijzen. Een leven lang hard gewerkt in de financiële sector, met 63 jaar vervroegd gepensioneerd en de eerste jaren gezellig gevuld met wennen aan de vrije tijd en doorbrengen met de (klein)kinderen. Mede door het goede voorbeeld van vrijwilligerswerk van zijn echtgenote Truus, zag Johan ook hoe andere mensen veel goed werk verrichten zonder daar een tegenprestatie voor te verlangen. “Ook voor mij gaat het er om voor niets, iets voor een ander te doen”. De Goede Doelen Markt Zo kwam onder meer de Goede Doelen Markt op zijn pad. “Ik verbaasde me er over hoeveel instellingen alleen al hier in Lochem zich inzetten voor een goed doel. Jaarlijks presenteren zich zo’n 20 á 25 goede doelenorganisaties op de Goede Doelen Markt. Sinds 2015 werk ik mee aan dit evenement. Het doel is naamsbekendheid genereren en geld verzamelen voor deze charitatieve instellingen die niet alleen hier in de streek maar ook in het hele land en over de hele wereld hun goede werk doen. Voor mij is het niet alleen de financiële functie in het bestuur uitoefenen maar ook meehelpen met het versieren van de Gudulakerk en het opbouwen en naderhand weer afbreken van de kramen . Helaas gaat dit evenement ook dit jaar niet door”. Badmintonclub en de Grote Club Actie Als duizendpoot kan Johan gewoon niet stilzitten, dat is te zien aan zijn prachtig verzorgde tuin, zijn regelmatige bezoeken aan de sportschool, zijn wandel- en fietstochten met zijn vrouw en zijn badmintonavonden. Het is niet verbazingwekkend dat hij ook bij zijn sportvereniging onbetaald werk verricht, zoals: de ledenadministratie en de coördinatie van de Grote Club Actie. Levende Namen en de brievenbus voor de hemel Er is nog een organisatie, waar Johan zich als “man van de financiën” voor inzet: “Levende Namen”, de gedachtenisbijeenkomst. Deze vindt sinds 2011 op de Nieuwe Begraafplaats in Lochem plaats. En ook hier zijn het niet alleen de bestuursvergaderingen waar hij acte de presènce geeft, maar ook graag zijn handen uit de mouwen steekt als dat nodig is. De afgelopen twee jaren is dit door corona anders geworden. Zoals al eerder in deze krant heeft gestaan en afgelopen week ook in De Stentor, heeft Levende Namen andere initiatieven ontwikkeld, waar hij zijn steentje aan bijgedragen heeft. Stoppen? “Pas als ik het niet echt leuk meer vind zal ik met dit werk stoppen. Ik heb dit al wel aangekondigd, maar nog niet gezegd wanneer”, met een grote knipoog.
Lees meer