Niet zomaar vrijwilligerswerk, maar een missie

We spraken af bij het van der Molenhuis, de zorginstelling voor ouderen met dementie. Een plaats om te wonen ‘voor zolang het nodig is’. Het huis werd geopend in 2019 en heeft een zeer hoge tevredenheidswaardering. Precies op de afgesproken tijd komt Annie Brands (70) aanrijden in haar auto. Vier jaar al is ze een van de ongeveer 10 vrijwilligers die de 20 bewoners mede ondersteunen in hun dagelijks leven. Want zo gaat het, vast of vrijwillig personeel is er voor ieder die er woont. In het kleinschalig zorghuis wijst ze me de weg naar één van de kamers. Onderweg groeten we bewoners die onbezorgd hun rituelen uitvoeren. Een bewoonster vraagt Annie nadrukkelijk of ze even mee mag lopen. Vriendelijk en met aandacht voor de persoon zegt ze: ‘nog even niet, straks als ik terugkom’. Toch staat de bewoonster al op en wil meelopen. Nu staat Annie stil en spreekt haar aan: ‘Ik loop eerst even met meneer mee, wacht hier maar even af en ik ben zo terug’. Ik vraag me af wat hier gebeurde, met welke vaardigheid zorgde Annie ervoor dat er geen escalatie volgde. Was het de combinatie van vriendelijk blijven, duidelijk zijn en een alternatief bieden? Is dit het optreden dat bij haar ervaring en passie hoort, respectvol zijn maar toch ook grenzen stellen? Leeftijden van bewoners lopen uiteen van 64 tot 94 jaar waarbij de ernst en aard van de dementie sterk kan variëren. Het is verre van een saaie boel in het huis. Activiteitenbegeleider Bram voorziet in een breed aanbod van mogelijkheden waar de bewoners graag gebruik van maken. Zo beschikt het huis over een Fietslabyrint een soort fietscomputer die het mogelijk maakt een vergeten of bekende wereld te herontdekken. De fietscomputer kan geladen worden met kaarten van steden en dorpen of complete routes weergeven. Zo fiets iemand wanneer hij/zij maar wil door een vroegere woonplaats. Rust bieden en soms met rust laten Al veel jonger had Annie ervaring opgedaan met haar moeder die licht dement werd. Ze begreep al snel dat spreken in korte compacte zinnen en rust in de benadering dan belangrijk is. Aanvoelen wat iemand nodig heeft, een knuffel of een arm om de schouder, iets van jezelf geven, liefde! Essentieel is weten te leiden en dat niet zien als misleiden maar afleiden naar haalbare doelen. Na haar pensionering wilde Annie onder de mensen blijven en met mensen werken. Een groot deel van haar leven stond in het teken van zorg. Van 2005 tot 2017 was ze medewerkster zorg bij het Rode Kruis en recentelijk mantelzorgster voor haar vriend (85). Ze vindt het belangrijk om ook thuis actief te blijven. Zo brengt ze haar creativiteit tot uitdrukking in het opknappen van haar interieur. Voor het geregeld naar buiten gaan nam ze een hondje. Erbij horen Naast het vaste personeel biedt de vrijwilliger in het zorghuis vaak iets aanvullends: zijn of haar tijd, vaak levenservaring en waar gepast een aanraking. Daarnaast zijn waardering, erkenning en meetellen in het personele bestand van grote waarde voor de vrijwilliger. Het zorghuis voorziet hier volledig in en de vrijwilliger telt mee bij alle extra’s die het reguliere personeel ook ontvangt. Tenslotte is er de mogelijkheid voor uitwisselen van inzichten, hoe werken collega’s? Het blijft een voortdurend leerproces. LOCHEM DOET! – VACATURE Ben je enthousiast geworden en heb je, net als Annie, een warm hart voor ontmoetingen met mensen? Het Vandermolenhuis in Lochem zoekt vrijwilligers die willen helpen bij de koffie en thee en activiteiten voor de bewoners. Hier staan de deuren altijd open, voor een kopje koffie, een luisterend oor of een uitgebreid bezoek. Wilt u ondersteuning bieden voor onze bewoners? Kijk voor meer informatie en aanmelden op Ondersteuning huiskamer gezocht Het Vandermolenhuis | LochemDOET

Het Hart is een bruisend Dorpshuis van en voor de inwoners van het dorp Eefde. In de diverse zalen voorzien van vogelnamen zoals de IJsvogel, de Vink, de Ooievaar en het Roodborstje wordt er van alles georganiseerd. Er zijn creatieve middagen, huiskamerbijeenkomsten, filmavonden, digi hulp en in de barkelder van het Dorpshuis bevindt zich Café De Buizerd. Een gezellige ontmoetingsplek waar iedere vrijdagavond vanaf 20.00 uur jong en oud samenkomt. Het café is opgezet door vrijwilligers en draait volledig op hun inzet. Van inkoop en planning tot schoonmaak en bardiensten: alles wordt samen geregeld. Eén van die betrokken vrijwilligers is Marliecke. Volgens Marliecke zegt De Buizerd veel over Eefde. “Het is ontstaan dóór vrijwilligers en wordt mogelijk gemaakt dóór vrijwilligers. Iedereen zet zijn beste beentje voor. We willen iets voor elkaar betekenen — en ik denk dat dat juist in deze tijd heel belangrijk is.” Marliecke woont inmiddels zeventien jaar in Eefde. Ze groeide op in Zutphen, maar voelde altijd al een trek richting het aangrenzende groene dorp, waar ook haar vriendengroep zich bevond. Haar ogen beginnen te stralen als ze vertelt hoe fijn ze het vindt om hier te wonen. “Ik heb het hier ontzettend naar mijn zin,” zegt ze. “En de avonden bij Café De Buizerd dragen daar zeker ook aan bij.” Zo eens per maand komt ze er al langere tijd als gast met vriendinnen, en sinds een jaar draait ze daarnaast ook één keer per maand een bardienst als vrijwilliger. Toen zij en haar vriendinnen hoorden dat de bezetting lastig rond te krijgen was en het café mogelijk zou moeten sluiten, besloten ze zich aan te melden. “De interactie met mensen is ontzettend leuk,” vertelt Marliecke: “Ik ben er ook achter gekomen dat ik biertjes tappen heel leuk vind — en na veel oefenen kan ik het inmiddels best goed.” Iedere maand speelt er een liveband in het café; op die avonden is het altijd volle bak. Op de andere avonden bepalen de vrijwilligers zelf welke muziek wordt gedraaid. “Je kan zelf de sfeer neerzetten met de muziek. Ik geniet er echt van als iedereen uit volle borst meezingt met een lied.” Wat Marliecke vooral bijzonder vindt aan De Buizerd, is dat het café betaalbaar en laagdrempelig blijft. “Ik ben er trots op dat we dit met elkaar mogelijk maken. Iedereen is welkom, iedere week vinden zowel jonge als oude inwoners hun weg naar het café en praten met elkaar. Het is heel laagdrempelig en toegankelijk. Drankjes zijn betaalbaar en waar vind je tegenwoordig nog een borrelplank met 25 hapjes voor €7,50?” Voor Marliecke gaat De Buizerd om meer dan alleen een gezellige avond uit. “Ik vind het heel leuk om met vrienden samen te komen, maar ook om nieuwe mensen te leren kennen. Soms ken je iemand uit het dorp alleen van ‘hoi’ en ‘doei’, en raak je hier ineens echt met elkaar in gesprek. Dat is belangrijk in deze tijd.” LOCHEM DOET! – VACATURE Ben je enthousiast geworden en heb je, net als Marliecke, een warm hart voor ontmoetingen met mensen? Café De Buizerd in Eefde zoekt vrijwilligers die bardiensten willen draaien (vrijdag van 19.30-22.00 of van 22.00-00.00 uur). Je komt terecht in een enthousiast team, hebt zelf een gezellige avond, ontmoet nieuwe mensen en draagt bij aan de leefbaarheid van Eefde. Ook zijn vrijwilligers voor andere activiteiten in het Dorpshuis natuurlijk altijd van harte welkom. Interesse? Kijk voor meer informatie en aanmelden op Barmedewerkers gezocht Café De Buizerd | Lochem Doet

Kinderen willen graag voorgelezen worden. Je doet ze er een groot plezier mee, en het is belangrijk voor de ontwikkeling van de taal en het taalgevoel. In veel gezinnen wordt niet (of nauwelijks) voorgelezen. De vrijwilligers van Stichting VoorleesExpress stimuleren bij kinderen en bij hun ouders de taalontwikkeling en het plezier in omgaan met taal. Marjan Jansen heeft jaren taalonderwijs verzorgd op internationale scholen in het buitenland. Omgang met taal en het werken met kinderen is voor Marjan erg belangrijk. Terug in Nederland, na haar pensionering, ging ze op zoek naar vrijwilligerswerk waarbij haar passie voor taal van pas kwam. Ze vond dat o.a. bij VluchtelingenWerk in Zutphen en bij de Stichting VoorleesExpress in de gemeente Lochem. ‘Ik werk graag met kinderen, en bij het voorlezen kun je ook het gezin met de taal ondersteunen. Voor je start bij de VoorleesExpress krijg je een intake en een training. Als ook de verklaring omtrent het gedrag (VOG) geregeld is, wordt er een passend gezin met één of meer kinderen tussen de drie en de acht jaar gezocht. Als het kan bij jou in de buurt. Dat kan soms even duren, afhankelijk van de aanmeldingen die binnen komen. Je kunt ook je eigen voorkeuren aangeven, daar wordt rekening mee gehouden.’, aldus Marjan. De Stichting VoorleesExpress is een initiatief dat in 2006 is gestart in Utrecht en sindsdien over heel Nederland is verspreid. Het doel van de stichting is jonge kinderen te ondersteunen bij hun taalontwikkeling. Vooral in gezinnen waar de ouders laag opgeleid zijn of zelf de taal niet goed beheersen is het belangrijk om kinderen extra te begeleiden. Zo help je hen om het taalniveau te bereiken dat nodig is om goed mee te kunnen doen op school en in de maatschappij. Met prentenboeken, taalspelletjes en liedjes komen de vrijwilligers bij gezinnen thuis. De vrijwilligers van de stichting komen in principe twintig weken, wekelijks een uur met de kinderen lezen, plaatjes kijken, spelletjes doen, zingen of taal ontdekken in de buitenwereld. Uitbreiding van de woordenschat is steeds het doel Soms kun je daarnaast ook buddy zijn voor een van de ouders, zodat zij zich beter thuis gaan voelen in de samenleving. Marjan vertelt enthousiast over de vele mogelijkheden die ze heeft ervaren. ‘Kinderen hebben eigenlijk altijd wel zin om voorgelezen te worden of om een spelletje te doen. Via de bibliotheek of via de stichting kun je voldoende materiaal vinden en lenen om daarbij te gebruiken. Het is ook belangrijk voor kinderen uit een ander land dat ze naast het Nederlands in contact blijven met hun moedertaal. Daarvoor vind je bijvoorbeeld op de website van de VoorleesExpress de gesproken teksten van prentenboeken in heel veel verschillende talen’. Over mijn vraag wat je moet kunnen om vrijwilliger te worden bij de VoorleesExpress hoeft Marjan niet lang na te denken: ‘Je moet graag met jonge kinderen werken, van taal houden, kunnen inspelen op onverwachte situaties en een beetje creatief zijn. Bij de training krijg je goede tips, dus je hoeft niet alles zelf te verzinnen. Het is echt heel verrassend en uitdagend om te doen, ik kan het aanraden!’