Met plezier boerin en vrijwilliger

Vrijwillige inzet door het bedrijf Bronkhorst High-Tech. Ontwikkeling en verbinding zijn twee kernwoorden die van toepassing zijn op de Brede School Lochem. Dit initiatief bestaat uit een groot netwerk van verenigingen en organisaties, zoals de Muzehof, BIJ de Bieb, Welzijn Lochem, maar ook sportverenigingen en bedrijven. Samen bieden ze leuke en leerzame workshops en trainingen die bijdragen aan de ontwikkeling van basisschoolleerlingen in de gemeente Lochem. Eén van de workshops, waar kinderen enorm enthousiast over zijn is: ‘Slimme Slopers’. Irma Harmsen is jeugdcoach bij Welzijn Lochem, zij coördineert deze workshops en krijgt hierbij hulp van Bronkhorst High-Tech, gevestigd in Ruurlo en Neede. Door: Mariëlle Frielinck Irma: “We hebben beperkte middelen en budget, dus we zijn altijd op zoek naar spullen en sponsors en via-via kwamen we terecht bij Bronkhorst High-Tech. Zij waren direct enthousiast en hebben witte lab-jassen voor de leerlingen gesponsord. Maar het mooie was dat ze nog meer wilden doen.” Matthijs Roosdom, manager Innovatie bij Bronkhorst legt uit dat het voor zijn bedrijf belangrijk is om een bijdrage te leveren aan de omgeving en dat dit een leuke manier is om dat te doen. “Kinderen mogen allerlei kapotte apparaten, zoals radio’s, computers, krultangen of boorapparaten meebrengen naar school en deze uit elkaar halen om te zien wat er allemaal in zit. Met een groep collega’s gaan wij naar de scholen toe en assisteren bij het ‘slopen’. Het leuke is dat wij, als techneuten, ook van alles kunnen vertellen over de apparaten en de onderdelen en fijne bijkomstigheid is dat ouders niet op school hoeven te komen om te assisteren.” ‘Professors en uitvinders’ Slimme Slopers is één groot feest zowel voor de mensen van Bronkhorst als voor de leerlingen. Iedereen draagt een witte lab-jas en veiligheidsbril en de kinderen voelen zich echte professors en uitvinders. Matthijs: “Het is een geweldige, speelse manier om de leerlingen al jong in aanraking te brengen met techniek en wat is nou leuker dan dingen kapot maken, zonder dat iemand boos wordt? Ik had een vader die in de techniek werkte, waardoor ik ook gestimuleerd werd, maar dat geldt niet voor iedereen”. Win-win Bijdragen aan de omgeving en maatschappelijk verantwoord ondernemen zijn de belangrijkste redenen van Bronkhorst High-Tech om mee te doen aan de Slimme Slopers, maar het mes snijdt aan twee kanten. Matthijs legt uit: “Het is goede PR, maar voor ons ook een goede manier van teambuilding. Het is een leuk uitje en door dit soort activiteiten leer je elkaar op een andere manier kennen. En dan de promotie van het vakgebied; wie weet, hebben we een zaadje geplant en komen er in de toekomst “slimme slopers” bij ons stagelopen of werken.” Grote vraag naar natuur- en techniekprojecten Naast project Slimme Slopers voor de onderbouw heeft de Brede School een project voor de bovenbouw genaamd ‘Werk in Uitvoering’ om de interesse voor techniek te blijven stimuleren. Leerlingen gaan dan, onder begeleiding van een ervaren bouwvakker, bijvoorbeeld metselen of dakpannen leggen. “Het enthousiasme voor deze Natuur en Techniekprojecten is groot en daarom starten we volgend jaar ook met de activiteit: ’Actie-Reactie’, om oudere basisschoolkinderen kennis te laten maken met chemie en scheikunde”, legt Irma uit. “En als er bedrijven zijn die een bijdrage willen leveren, in welke vorm dan ook, is dat natuurlijk geweldig.”

Sportvereniging “De Berkelduikers” in Lochem heeft drie verschillende afdelingen: zwemmen, reddingsbrigade en waterpolo. De zwemafdeling is de grootste en biedt onderdak aan recreanten, trimmers, selectie en triatleten. Om dit alles mogelijk te maken zijn er meer dan 100 vrijwilligers actief; trainers, wedstrijdofficials, scheidsrechters, mensen die oud papier ophalen, bestuursleden en nog veel meer. Genoeg te doen! Deze vrijwilligers vormen de kurk waarop de vereniging drijft en zorgen voor een club waar de leden zich thuis voelen. Ietje Wittenberg is, of beter, was één van die vrijwilligers, actief binnen de afdeling zwemmen. Vijftig jaar geleden begon ze als wedstrijdofficial en deze zomer stopte ze met die bezigheid. Zwemmen doet Ietje al bijna haar leven lang. Haar woonplaats Laren kreeg in 1970 een zwembad. De Larense Gymnastiekvereniging (LGV) stimuleerde de oprichting van een zwemvereniging, eerst onder de supervisie van de LGV. Twee jaar later in 1972 werd De Duikelaar een zelfstandige vereniging. Ietje was niet alleen als zwemmer betrokken bij de vereniging maar ook als bestuurslid en vanaf 1974 als official bij zwemwedstrijden. Wat doet een wedstrijdofficial en wat is er zo leuk aan? Ietje: “Een wedstrijdofficial speelt een belangrijke rol bij het organiseren en leiden van zwemwedstrijden. Er is een scheidsrechter, starter, jurysecretaris en tijdwaarnemer of keerpuntcommissaris. Waar ik vooral van genoten heb is de gezelligheid, het organiseren, het bezig zijn met andere zwemmers, kinderen, volwassenen en senioren. Bovendien reis je heel Nederland door naar zwemwedstrijden in een zwembad of in open water.” De Duikelaar uit Laren en De Berkel uit Lochem zagen het aantal jeugdleden kleiner worden en besloten in 1994 samen verder te gaan onder de nieuwe naam De Berkelduikers. De thuisbasis voor deze vereniging werd zwembad De Beemd in Lochem. Eén van de hoogtepunten in het werk als official was jarenlang de wedstrijd Beusichem - Culemborg, een zwemwedstrijd over 6 km in de Lek. Deze wedstrijd wordt elk jaar in juli gehouden. De spectaculaire start is vanaf het veerpont dat midden in de rivier ligt. Alles moet veilig kunnen gebeuren, de zwemmers zwemmen niet in de scheepvaartroute, maar de scheepvaart op de Lek gaat wel gewoon door. Voor de veiligheid van de deelnemers zijn meerdere reddingsbrigades aanwezig. Er zijn veel officials nodig als wedstrijd commissaris en als tijdwaarnemer. Ietje heeft dat jarenlang gedaan. Door de organiserend stichting zwemwedstrijden Beusichem-Culemborg werd ze in 2019 benoemd tot official van verdienste. En nu, na haar afscheid als zwemofficial blijft er nog genoeg over voor iemand die eigenlijk een beetje verslaafd is aan het zwemmen. Nu is dat vooral recreatief. Elke morgen is Ietje in het zwembad te vinden, maar in de weekenden is er tegenwoordig meer tijd voor andere dingen. Zorgen over de voortgang van het vrijwilligerswerk zijn er (nog) niet. Er zijn weer vier leden van de vereniging geslaagd voor de cursus zwemofficial, er is dus opvolging. Ietje kan het iedereen aanraden om de cursus te gaan volgen want het is leuk werk en je leert heel veel mensen kennen.

Op de eerste mooie lentedag van dit jaar is het in de hoofdingang van de Hoge Weide in Lochem een komen en gaan van bezoekers. Familieleden of vrienden komen op de koffie bij een bewoner of nemen hen mee voor een ommetje in de lentezon. Rolstoelen en rollators in alle soorten en maten komen soms met flinke vaart voorbij en in de hoek staat een blitse duo-fiets. Eddy Lubberding (69) is deze ochtend gastheer bij de entree en houdt geroutineerd een oogje in het zeil. De coronaregels moeten worden nageleefd. Eddy wijst bezoekers op de desinfectiepaal, deelt mondkapjes uit, laat bezoekers de inschrijflijst tekenen en wijst hen zo nodig de weg. Tussendoor maakt hij korte praatjes met bewoners. Liefst in het onvervalst Achterhoeks want “het is fijn als je de taal spreekt die de mensen herkennen”. Ook zijn nog kwiek ogende schoonmoeder (101) komt – op weg naar de bewonerslunch in het Grand Café – voorbij lopen om gedag te zeggen. “Ik ben een mensenmens en vind het leuk om met verschillende mensen om te gaan. Het gaat er ook om dat mensen gezien worden. Als je hier langer komt, leer je de bewoners kennen. Je weet meer van wat er in hun leven gebeurt en kunt daar dan aandacht aan besteden. Als vrijwilliger hier werken is ontzettend mooi en de groep vrijwilligers is ook een warm team van mensen.” In zijn werkend leven besteedde Eddy al veel tijd aan vrijwilligerswerk. Variërend van het trainen van een volleybalteam, jeugdwerk voor de kerk tot duurzaam opbouwwerk in Gambia. Van stilzitten houdt hij niet en Eddy draagt uit dat zorgen voor elkaar belangrijk is. Na zijn pensioen bleek daar nog meer ruimte voor te zijn. De directe aanleiding voor Eddy om bij de Hoge Weide aan de slag te gaan, was dat zijn schoonmoeder hier bijna twee jaar geleden kwam wonen. “Ik begon met het ondernemen van activiteiten met de bewoners. Een stukje fietsen, een kopje koffie drinken of een bezoekje aan de kringloopwinkel met een bewoner die daar graag naar toe gaat. Al krijg ik dan wel strikte instructie van de verpleging om niets te kopen. Anders staat het hier binnen de kortste keren helemaal vol.” Omdat veel activiteiten door de corona-regels niet mogelijk zijn, maakt Eddy zich nu vooral nuttig als gastheer. Daarnaast is hij sinds kort ook op vrijdagavond op de afdeling Nettelhorst te vinden om daar koffie te schenken of een spelletje te doen. Eddy is het zorgzame type. “Die positieve reactie van mensen, dat je met een beetje aandacht mensen al blij kunt maken, dat geeft mij zelf ook een goed gevoel. Net zoals wanneer we hier een ochtend lekker gedraaid hebben. Als iedereen blij is, dan ben ik het ook.” Vroeger heeft Eddy wel eens overwogen om een carrièreswitch te maken naar de zorg. “Dienstbaarheid en de ander helpen, dat vind ik leuk.” Uiteindelijk werkte Eddy voor zijn pensioen zo’n 15 jaar als uitvaartleider. Een beroep dat zich ook kenmerkt door dienstbaarheid. Een overstap naar een baan in de zorg kwam er niet van maar met het gevarieerde vrijwilligerswerk van Eddy en zijn inzet bij de Hoge Weide lijkt het erop alsof hij alsnog zijn plek in de zorg heeft gevonden.