“IK VIND HET FIJN MIJN TALENT TE DELEN: DOET MIJ EN DE ANDEREN GOED”

Als je googelt op Minze Beuving (74 jaar) zie je al snel dat hij een enorme staat van dienst heeft. Van Korpschef van het Korps Landelijke Politie Diensten tot Commandant Koninklijke Marechaussee. In zijn werkzame leven heeft hij de hele wereld gezien en een indrukwekkend netwerk opgebouwd. Maar mensen die druk zijn hebben gelukkig ook nog tijd voor vrijwilligerswerk. Minze geeft aan; “Ik ben niet rustig als ik niet druk ben. Ik heb altijd vrijwilligerswerk gedaan naast mijn werk.” Al weer 25 jaar woont hij met zijn vrouw Rita in het mooie Epse vlak bij de IJssel. Samen reizen ze graag. Met pijn in ’t hart staat hun camper al een jaar reisloos in de garage, te lonken om op pad te gaan. Van internationaal naar lokaal Nadat Minze met pensioen ging werd hij gevraagd voor diverse functies en onderzoeksopdrachten zowel nationaal als internationaal. Dit heeft hij met veel plezier gedaan, in een aantal bestuursfuncties is hij nog steeds actief. Maar het lokale lonkte ook. Herhaaldelijk kwam er een oproep voorbij voor bestuursleden van de Dorpsraad Epse/Joppe. Minze bood aan het stokje over te nemen van de voorzitter, mits er vanuit het dorp zelf ook een aantal nieuwe mensen zouden aansluiten. Dat is gelukt. Inmiddels is de dorpsraad bijna compleet, met een mooi en divers team. Er mist alleen nog een secretaris. “Als iemand zegt dat er in het dorp een probleem is en het is een probleem dat meerdere inwoners aangaat, gaan we als dorpsraad kijken waar we kunnen ondersteunen.” Er zijn inmiddels diverse werkgroepen actief. Epsenaren voelen zich, doordat ze op de grens van de gemeente Lochem en Deventer wonen, soms het afvoerputje van de gemeente. Genoeg dus om voor te strijden. Kwesties die momenteel spelen zijn de windturbines, aanleg fietspaden, verwaarloosde horecapanden bij de entree van Epse. “Ik vind het belangrijk dat je contact houdt met degene waarmee je “ruzie” hebt.” Minze, ook wel eens ‘aardbeuving’ genoemd, gaat geen gesprek uit de weg en zegt waar het op staat. Doordat hij veel contacten heeft op de plekken waar de beslissingen worden genomen, kan hij voor de dorpsraad optreden als sterke gesprekspartner. Je hebt als dorpsraad de kans om besluitvorming te beïnvloeden, maar uiteindelijk moet je het ook accepteren als de gemeenteraad anders beslist. Waar ben je meest trots op? “Sinds 2016 ben ik voorzitter bij de Politie, afdeling BNMO. Daar worden trainingen aan politiemensen gegeven die lijden aan PTSS. Daarbij zijn ook de gezinsleden betrokken. We helpen mensen zo goed mogelijk om te gaan met hun trauma’s. Dit is soms echt heel confronterend en ik was in het begin best wel gespannen. Ik vind het fijn om dit te doen, omdat ik hiermee echt iets kan betekenen voor iemand. Ik wil graag iets doen waar andere mensen behoefte aan hebben.” Op de vraag heb je nog vrijwilligersambities? Hij staat in de wacht bij B€L, om aan de slag te gaan als budgetbegeleider. Hiervoor moet hij eerst nog een training volgen. Ook in deze functie kan je voor mensen het verschil maken.

KNOOPPUNTEN IN HET LEVEN Prachtige fietstochten kunnen we maken met de “knooppunten”: borden waarop routes staan waaruit gekozen kan worden. Een keuze maken betekent dan dat je stopt, de fiets parkeert, voor het bord stil staat, je achter je oor krabt… en er dan achter komt welke route jou het meest aanspreekt. ‘Ervaringsdeskundige’ Cor Vermaat vertelt over het belang van dergelijke knooppunten in het leven. Dit beeld werkt voor hem en kan ook voor andere mensen een onverwachte, verrassende wending in zijn of haar leven geven. VRIJWILLIGER BIJ SWL Cor Vermaat is vrijwilliger bij Stichting Welzijn Lochem: bij het landelijke project POWER! , als ‘Netwerkcoach’ en bij ‘Seniorenwerk’. Hoewel deze verschillende routes kennen, is het beeld van “knooppunten” heel toepasbaar. Cor vertelt: “Als je op een gegeven moment zo stilstaat, voor een routebord òf voor een moment in je leven en je krabbelt je even achter je oor…, kijk je om je heen. Dan zie je voor, achter, links en rechts de mogelijke routes waaruit je kunt kiezen. Onduidelijkheid, niet weten, geen keuze kunnen maken is best lastig. Met iemand praten over alternatieven, geeft meer en sneller duidelijkheid. Dan komen er verrassingen naar boven. En als het niet meteen lukt, naar de reden, naar het ‘wat houd je tegen?’ zoeken”. We werken in een POWER! groep met maximaal 10 mannen/vrouwen, als netwerkcoach is het een op een. IDEALIST Als jongeman meldde Cor zich al bij Het Dorp bij Arnhem als vrijwilliger. Met zijn verse rijbewijs op zak maakte hij graag ritjes in een ‘eend’ (Deux Chevaux) met een invalide man, om samen door de bochten te scheuren… Ook andere mensen die bijna het huis niet uitkwamen, nam hij voor een ritje mee. Door een bevriend iemand is hij op het pad van de psychiatrie gezet, waar hij tot aan zijn pensioen heeft gewerkt. Daar is de idealist in Cor een realist geworden. Cor vertelt verder: ”Het vrijwilligerswerk betekent veel voor mij. Het is de waardering dat het ertoe doet wat ik voor de ander doe. Ik heb niet veel nodig. Mijn auto gebruik ik weinig, dus leen ik hem rustig uit via automaatje. Ik ga er graag een paar dagen tussen uit en ga straks op vakantie. De vrije tijd ertussen besteed ik dan met plezier aan anderen. Het verhaal van de andere mens interesseert me: daar heb ik zorg en aandacht voor.” POWER “Ik wil graag over mijn ervaringen met POWER! vertellen. Mensen vanaf de leeftijd van 60 jaar zijn van harte welkom. Zeven jaar geleden heb ik voor het eerst een groep geleid. Het traject kent zes bijeenkomsten van zo’n twee en half uur. Dat betekent naar elkaar luisteren, elkaar bevragen, stimuleren en motiveren. De onderwerpen zijn heel praktisch en reëel. Het is niet alleen jezelf maar ook elkaar ontdekken, interesses delen. Zo ontstaan ook groepjes gelijkgestemden om bijvoorbeeld met elkaar te koken, muziek te luisteren, koffie te drinken of te filosoferen. SPREUK (= het levensmotto zoals Cor die op dit moment hanteert) “Wees niet bang voor het afbranden van dat wat zijn langste tijd gehad heeft; de essentiële waarde zal als een Phoenix uit de as herrijzen.”

‘Elk kind moet mee kunnen doen’ Rob Pastoor komt van oorsprong uit de buurt van Arnhem, maar heeft het grootste deel van zijn leven in Zutphen gewoond. Als docent Engels en afdelingshoofd heeft hij gewerkt in Apeldoorn. Na zijn pensionering zijn Rob en zijn vrouw neergestreken in het buitengebied van Ruurlo. Daar hebben ze een oude boerderij helemaal opgeknapt. Toen dat goed en wel klaar was heeft Rob zich weer op het vrijwilligerswerk gestort. Rob: “Ik heb altijd vrijwilligerswerk gedaan voor Vluchtelingenwerk in Zutphen en Bronkhorst, maar dat werd wat minder en toen zag ik advertentie staan waarin ze vrijwilligers vroegen voor de Stichting Leergeld Lochem en dat leek me wel wat. Dat is nu 4 jaar geleden en ik nog steeds kom ik met veel plezier op dinsdag en donderdag naar Lochem. Een belangrijke reden voor mij om dit vrijwilligerswerk te doen is het gevoel dat je ergens iets nuttigs aan bijdraagt. Zelf heb ik het goed, maar dat heeft niet iedereen. Ik vind het fijn om daarin iets te kunnen betekenen voor anderen.” Stichting Leergeld Lochem “We zijn bij Stichting Leergeld Lochem met 17 mensen. We hebben een bestuur van 3 personen, 3 mensen op kantoor en 11 intermediairs die de aanvraag doen voor mensen en bij de mensen thuis langsgaan. Ik ben coördinator samen met nog iemand en wij staan een beetje tussen het bestuur en de andere vrijwilligers in. Wij zorgen voor de praktische uitvoering en doen dit op het kantoor van de stichting in het Stadshuus.” Voor wie? Stichting Leergeld werkt alleen voor jongeren tussen de 4 en 18 jaar. Het doel is om alle kinderen mee te laten doen ongeacht de financiële situatie van de ouders. De stichting zorgt bijvoorbeeld dat kinderen lid kunnen worden van een sportvereniging, een zwemdiploma kunnen halen, maar ook een computer, een tweedehands fiets of sportkleding krijgen als ze die nodig hebben. Ook allerlei extra kosten voor onderwijs kunnen betaald worden door Stichting Leergeld Lochem. Wie betaalt dat allemaal? De Stichting is ooit in Lochem opgestart door een aantal mensen, die begaan waren met kinderen in financieel moeilijke situaties. Toen werd alles betaald uit fondsenwerving en donaties. Zo’n vijf jaar geleden heeft de toenmalige staatssecretaris Sociale Zaken Jette Klijnsma in het kader van armoedebestrijding besloten dat elke gemeente van de overheid geld krijgt om alle kinderen deel te laten nemen aan sport, cultuur en onderwijs. En sindsdien wordt Leergeld Lochem voornamelijk gefinancierd door de gemeente. “Toch blijven giften en sponsoring ook belangrijk voor de extra dingen die de stichting doet”, aldus Rob. “Zo hebben we bijvoorbeeld van dat extra geld een zomerschool in Gorssel georganiseerd, samen met Stichting Welzijn Lochem. Een ander voorbeeld: in de Kinderboekenweek hebben we elk kind dat bij ons bekend is een boek gegeven.” Hoe werkt het? Wil je een aanvraag doen bij Stichting Leergeld Lochem dan kan dit telefonisch of via de mail. Een intermediair maakt dan een afspraak en komt bij je langs voor een gesprek en een inkomenscheck. Rob: “We zijn op dit moment bezig om een nieuwe website te maken die nog toegankelijker is voor iedereen. Via een eenvoudig systeem kun je dan met een druk op de knop zien wat er mogelijk is en wat je moet doen.” Voor meer informatie: www.leergeld.nl/lochem