“Ik ben blij met mijn ED".

Als voorzitter van de Oranjevereniging in Harfsen, verveelt Eppie Valkeman zich nooit. Van vele markten thuis, organiseert en delegeert hij het hele jaar door. Met een feestelijke lach, gepaste eerbied en grote inzet, worden veel evenementen een plezier om te ervaren. Over hoe Eppie zo creatief bezig is met vele vrijwilligers om hem heen, gaat het volgende verhaal. Harfsens feest: een echt dorps gebeuren. “Samen met de andere bestuursleden ben ik druk met het organiseren, maar de uitvoering doen andere mensen”, vertelt Eppie. “Het leuke van regelen is dat je bij elkaar moet komen. Met het grote Harfsens feest bedenken we als bestuur spelletjes en vragen we ons af hoe gek die dit jaar kunnen worden. Dan hebben we veel schik met elkaar! Je moet er voor jezelf iets leuks van maken. Het toppunt van deze dag is de buurtcompetitie. We hebben acht wijken die het tegen elkaar opnemen”. Maar zoals zoveel landelijke evenementen is ook dit feest voor dit jaar afgelast. Voor hem hoort al zijn vrijwilligerswerk bij het wonen in een dorp. Dit kom je in de grote stad niet zo gauw tegen. “Het is ons kent ons. Je weet wie je vragen kunt voor een karweitje. Al pratend met elkaar wordt de juiste persoon benaderd. Ben je nieuwkomer en wil je ‘er tussen komen’, hoef je alleen maar mee te doen met alle activiteiten. Voor je het weet zit je in allerlei besturen en functies. Natuurlijk kun je anoniem ergens wonen, maar dat is een keuze die de mensen zelf maken.” Volgens Eppie: “is het in een stad wonen en in een dorp geven en nemen”. Koningsdag en 4 en 5 mei Ook dit jaar gaat de ‘kleedjesmarkt’ op koningsdag niet door. Net als de dodenherdenking van 4 mei en het bevrijdingsfeest op 5 mei. Toch heeft de Oranjevereniging voor 4 mei net als vorig jaar, een oplossing gevonden. Op deze dag zal voor ‘Ons Gebouw’ een aanhanger staan. Iedereen is dan in de gelegenheid daarop een bloem(stuk) te leggen. In plaats van de stille tocht naar het graf van Ynze Dikkerboom en Christine van Heesch, wordt deze bloemenhulde in de vroege avond door het bestuur naar de graven gebracht. Daar zal een gedicht voorgedragen worden. Ook de ‘last post’ zal wederom klinken. Dit alles wordt gefilmd en op Facebook gezet. Kijken de meeste mensen naar de landelijke herdenking op TV, dan kunnen ze op een later tijdstip naar de viering in Harfsen kijken. Muziek en toneel Eppie houdt als manusje-van-alles en timmerman, zich ook bezig met het beheer van het Steunpunt, in samenwerking met Stichting Veldhoek. Met het onderhoud van het grote plantsoen door de aanwonenden aan de Bremweg doet hij mee. En tevens is hij medeorganisator van de ‘Midwinteravond’, dat ook een onderdeel is van de Oranjevereniging. Met plezier vergeet hij, zowel als bestuurslid en als amateur-acteur, toneelvereniging “De Veldhoekers” niet. In Harfsen worden dikwijls twee voorstellingen per jaar gegeven. En als het weer kan en het goed weer is voor het openluchttheater, worden de decors opgebouwd en de stoelen klaargezet. Het verhaal moet er natuurlijk ook nog komen. Waar Eppie dit keer over aan het nadenken is? Iets met ‘de drie kieften’…. Boordevol schrijfmateriaal! Lang geleden een herberg aan de doorgaande weg van Duitsland naar Deventer, Amsterdam… een ‘doorloopstal’… drie broers en een zus die uitbaters zijn… een erfhuis…een moord…. Een evenement om naar uit te kijken!

ReubeZorg werkt vooral met zorgprofessionals en probeert te denken in mogelijkheden voor hun cliënten en het stimuleren van hun ontwikkeling. Daarnaast wordt met enkele vrijwilligers gewerkt. Sinds drie maanden is Drake Sembatya (34) er daar eentje van.

Als je googelt op Minze Beuving (74 jaar) zie je al snel dat hij een enorme staat van dienst heeft. Van Korpschef van het Korps Landelijke Politie Diensten tot Commandant Koninklijke Marechaussee. In zijn werkzame leven heeft hij de hele wereld gezien en een indrukwekkend netwerk opgebouwd. Maar mensen die druk zijn hebben gelukkig ook nog tijd voor vrijwilligerswerk. Minze geeft aan; “Ik ben niet rustig als ik niet druk ben. Ik heb altijd vrijwilligerswerk gedaan naast mijn werk.” Al weer 25 jaar woont hij met zijn vrouw Rita in het mooie Epse vlak bij de IJssel. Samen reizen ze graag. Met pijn in ’t hart staat hun camper al een jaar reisloos in de garage, te lonken om op pad te gaan. Van internationaal naar lokaal Nadat Minze met pensioen ging werd hij gevraagd voor diverse functies en onderzoeksopdrachten zowel nationaal als internationaal. Dit heeft hij met veel plezier gedaan, in een aantal bestuursfuncties is hij nog steeds actief. Maar het lokale lonkte ook. Herhaaldelijk kwam er een oproep voorbij voor bestuursleden van de Dorpsraad Epse/Joppe. Minze bood aan het stokje over te nemen van de voorzitter, mits er vanuit het dorp zelf ook een aantal nieuwe mensen zouden aansluiten. Dat is gelukt. Inmiddels is de dorpsraad bijna compleet, met een mooi en divers team. Er mist alleen nog een secretaris. “Als iemand zegt dat er in het dorp een probleem is en het is een probleem dat meerdere inwoners aangaat, gaan we als dorpsraad kijken waar we kunnen ondersteunen.” Er zijn inmiddels diverse werkgroepen actief. Epsenaren voelen zich, doordat ze op de grens van de gemeente Lochem en Deventer wonen, soms het afvoerputje van de gemeente. Genoeg dus om voor te strijden. Kwesties die momenteel spelen zijn de windturbines, aanleg fietspaden, verwaarloosde horecapanden bij de entree van Epse. “Ik vind het belangrijk dat je contact houdt met degene waarmee je “ruzie” hebt.” Minze, ook wel eens ‘aardbeuving’ genoemd, gaat geen gesprek uit de weg en zegt waar het op staat. Doordat hij veel contacten heeft op de plekken waar de beslissingen worden genomen, kan hij voor de dorpsraad optreden als sterke gesprekspartner. Je hebt als dorpsraad de kans om besluitvorming te beïnvloeden, maar uiteindelijk moet je het ook accepteren als de gemeenteraad anders beslist. Waar ben je meest trots op? “Sinds 2016 ben ik voorzitter bij de Politie, afdeling BNMO. Daar worden trainingen aan politiemensen gegeven die lijden aan PTSS. Daarbij zijn ook de gezinsleden betrokken. We helpen mensen zo goed mogelijk om te gaan met hun trauma’s. Dit is soms echt heel confronterend en ik was in het begin best wel gespannen. Ik vind het fijn om dit te doen, omdat ik hiermee echt iets kan betekenen voor iemand. Ik wil graag iets doen waar andere mensen behoefte aan hebben.” Op de vraag heb je nog vrijwilligersambities? Hij staat in de wacht bij B€L, om aan de slag te gaan als budgetbegeleider. Hiervoor moet hij eerst nog een training volgen. Ook in deze functie kan je voor mensen het verschil maken.