Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • [email protected]
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools

Post | juni 2024 | Verhalen van vrijwilligers | 3 min lezen

  “Eenzaam ben je niet alleen”

Door

Mariëlle Frielinck

Eenzaamheid is iets van alle tijden, toch lijkt het of er tegenwoordig steeds meer mensen zijn die zich in meer of mindere mate eenzaam voelen. Volgens de laatste cijfers ervaart 49% van de mensen in Nederland gevoelens van eenzaamheid, dit kan van voorbijgaande aard zijn of chronisch (Gezondheidsmonitor Volwassenen en Ouderen, 2022). Wat eenzaamheid is, hoe het voelt en wat het met je doet is voor iedereen anders. Je alleen voelen kan een grote invloed hebben op je gezondheid, welzijn en je kwaliteit van leven. Je kunt niet aan mensen zien of ze eenzaam zijn en er wordt weinig over gepraat, terwijl dat juist zo belangrijk is! Welzijn Lochem is gestart met een onderzoek naar dit thema onder de inwoners van de gemeente Lochem (18+). Een groep vrijwilligers ondersteunt hierbij door mensen die eenzaamheid ervaren te interviewen. Tetsje Nijhuis en Yvonne de Jong, twee van deze co-onderzoekers, leggen uit waarom dit onderzoek belangrijk is. 

 

“Dit project wordt door Welzijn Lochem uitgevoerd samen met een samenwerkingsverband gericht op eenzaamheid, waarbij meerdere organisaties en inwoners betrokken zijn”, aldus Yvonne. “Het doel is om inzicht te krijgen wat eenzaamheid is, zijn er bijvoorbeeld speciale gebeurtenissen die daarop van invloed zijn. Maar ook hoe ervaren mensen het en wat kan helpend zijn. Deze informatie is belangrijk voor allerlei organisaties, initiatieven en inwoners. Zij kunnen een aanpak van eenzaamheid daardoor beter vormgeven en mensen in vergelijkbare situaties beter steunen.” Tetsje vult aan: “Dat is de ene kant, maar het is ook belangrijk dat we mensen die gevoelens van eenzaamheid ervaren spreken. Het kan heel fijn zijn om, volledig anoniem, je hart eens te luchten tegen iemand die niet oordeelt of al van alles van je weet. Gewoon iemand die je aanhoort en verder hoef je niets, tenzij je dat wilt, natuurlijk. Dat krijgen we ook terug van mensen die al geïnterviewd zijn.”

 

‘Heerlijk om te luisteren’

Yvonne en Tetsje halen zelf ook veel voldoening uit dit vrijwilligerswerk. Yvonne is met vervroegd pensioen en heeft een vol leven met kinderen en kleinkinderen en als mantelzorger voor haar moeder, maar kiest ook bewust voor vrijwilligerswerk. “Ik heb altijd gewerkt als trainer, coach en leidinggevende bij een uitgeverij. Het is fijn en zinvol om de dingen die ik in mijn werkende leven heb ontwikkeld en geleerd te blijven gebruiken. En ik vind het in gesprek gaan met mensen het mooiste wat er is, daarom ben ik naast dit project ook werkzaam als netwerkcoach bij Welzijn Lochem.” Tetsje heeft lang gewerkt als verpleegkundige, maar is sinds enige tijd natuurwandelcoach. “Ik ben altijd geïnteresseerd in mensen en vind het heerlijk om te luisteren naar wat iemand heeft meegemaakt en wat hem of haar bezighoudt. Dit vrijwilligerswerk heeft natuurlijk een mooie link met mijn werk. Als coach luister ik ook naar mensen en kijk ik samen met hun hoe ze hun eigen kracht kunnen aanboren om iets aan te pakken.”

 

Help ons mee!

Het project valt of staat met het aantal mensen dat zich aanmeldt. Hoe meer interviews de vrijwilligers kunnen afnemen, hoe meer input er is om conclusies aan te verbinden. De inzichten uit de verhalen helpen ons om anderen beter te steunen en om de aanpak van eenzaamheid vorm te geven. Tetsje: “Eenzaamheid is iets van het leven, het kan ook zijn dat je eenzaam bent geweest en nu niet meer. Als je terug kunt kijken, kun je ook vaak goed de kernen eruit halen en benoemen wat je toen geholpen heeft, of juist niet en wat je gemist hebt.” “We zoeken mensen van alle leeftijden (18+), man of vrouw, Nederlands of met een buitenlandse achtergrond, het maakt niet uit”, aldus Yvonne. “Hoe meer divers, hoe beter. Ook zeker jongvolwassenen en mensen uit alle kernen van de gemeente Lochem, Laat je horen!”

Voor meer informatie of om je aan te melden, kun je terecht bij Joy Broekema van Welzijn Lochem: [email protected] / 06-57653691.


Deel blogpost
Gerelateerde blogposts
PEN EN PAPIER TEGEN ONRECHT

PEN EN PAPIER TEGEN ONRECHT

| Verhalen van vrijwilligers

PEN EN PAPIER TEGEN ONRECHT Regeringen wereldwijd lappen mensenrechten aan hun laars, zetten mensen die een andere mening hebben, zich anders voelen met een slecht of geen proces in de gevangenis. Vechten voor de mensenrechten, voor vrijheid, te mogen zijn wie je bent, doen velen met resultaat, zoals Amnesty International. Ook in Lochem: brieven schrijven bijvoorbeeld naar regeringen en ambassades. BRIEVEN Handgeschreven brieven en ondertekende manifesten maken de verantwoordelijken meer bewust van het schenden van rechten voor vrijheid van individuele mensen. Vrijlaten en vermindering van straf is dan vaak het gevolg. Het feit dat er mensen zijn die de moeite en tijd nemen om een brief te sturen doet wat met de regeringsleiders. Moeten ze toch weer even nadenken, want die vele brieven komen van over de hele wereld! “Big mother is watching you!” zoals brievenschrijfster Martha van de Zwaag zegt. SCHRIJVERS Martha van de Zwaag en Eva Loskamp zijn twee van die schrijvers. Elke eerste woensdag van de maand zijn ze aan het schrijven in de huiskamer van het Stadshuus op de Markt in Lochem. Het schrijven en verzorgen van de brieven doen vrijwilligers, die geraakt zijn door het doel, zich in willen zetten voor mensenrechten, vrijheid van meningsuiting. Op de vraag “waarom zet jij je in?” antwoordt Martha: “Ik wil iets doen tegen onrecht. Dat zeggen veel goedbedoelende organisaties, maar ik kijk altijd eerst naar wat de directeur verdient. Mijn drive is vooral de positie en de rechten van de vrouw. Ik hoop hier verandering in te brengen. En deze gedachten zet ik om in actie: schrijven!”. Eva vertelt dat ze zag hoe haar moeder al brieven schreef: “met de paplepel ingegoten gekregen. Vooral met de Kerst komen we in actie. Dan ontvangen we van het hoofdkantoor voorbeeld kaarten en brieven die we thuis in kunnen vullen. Er zijn zoveel ideeën en mogelijkheden, eigenlijk teveel om op te noemen. Als ik dan de resultaten lees in het maandelijkse verslag van Amnesty, weet ik dat ik goed doe. Het heeft dus zin!” STADSHUUS Als er op de woensdag markt is en de huiskamer van het Stadshuus open voor een kopje koffie, thee of iets anders, zitten de brievenschrijvers bij elkaar te schrijven. Ze delen ervaringen uit en voeren gesprekken over waar ze mee bezig zijn. Het feit dat dit hier allemaal kàn: dat wij die rechten voor vrijheid hebben te mogen zijn wie je bent, zonder nog te moeten vechten, geeft het schrijven vleugels. Zowel Martha als Eva zeggen: ”Dan pak ik met plezier pen en papier en ga schrijven, want die vrijheid gun je alle mensen”. Foto gemaakt door SWL/Gerdie Kreunen; op de foto staan vrijwilligers van Amnesty: Martha van de Zwaag en Eva Loskamp zijn beide rechts op de foto te zien .
Lees meer
Jan van der Wielen, vrijwilliger bij museum Staal

In gesprek met Jan van der Wielen, vrijwilliger bij museum Staal

| Verhalen van vrijwilligers

Het prachtige museum STAAL in Almen bestaat al 4 jaar, en Jan van der Wielen is sinds het begin trotse vrijwilliger. Hij heeft verschillende rollen. Hij is gastheer en beheerder van het roostersysteem, maar zit ook in de technische groep. Dat wil zeggen dat hij mede-verantwoordelijk is voor het onderhoud van het museum. Maar ook als er iets gemaakt moet worden, zoals een zuil voor een nieuwe tentoonstelling, zet hij dat samen met de technische groep in elkaar. Ik vraag aan Jan wat het hart is van museum STAAL, en hij hoeft niet lang na te denken over zijn antwoord. “Het hart van het museum is Staring”. Het museum wilt laten zien dat Staring een belangrijk persoon in onze streek was, en niet alleen maar een dichter. Hij was belangrijk voor iedereen: Voor de boeren, de burgers en het land. Het museum is niet alleen interessant voor volwassenen. Er is een ontzettend leuk en educatief programma voor kinderen in groep 2 gebaseerd op kleine Antonie Staring. De kinderen mogen in het bos achter het museum de dieren die in het verhaal voorkomen, zoeken. Zo kunnen ze bijvoorbeeld de eekhoorn, de uil en de egel vinden. Opdrachten worden in een speciaal koffertje ingeleverd. Voor Jan is het leukste van het vrijwilligerswerk het contact met mensen, en de waarde die het werk heeft voor het geheel. Het museum wordt namelijk draaiende gehouden door vrijwilligers, met maar één betaalde werknemer. Zo is het natuurlijk een goede manier om mensen met dezelfde interesses en motivatie te leren kennen. Toen Jan naar Almen verhuisde, kende hij namelijk nog niemand. Dorpsstraat 39 was niks meer dan een bouwput, en museum STAAL moest nog helemaal gebouwd worden. Er is samengewerkt met zoveel mogelijk plaatselijke bedrijven. Er zijn dagen waarop er weinig mensen komen, en er veel tijd is voor gezelligheid onder de vrijwilligers. Bovenin het museum staat een grote tafel met koffie- en theekannen waar genoeg ruimte is voor een praatje en een drankje. Soms gaat Jan er zelfs zitten om rustig een boekje te lezen. Of hij loopt een rondje door het prachtige museum, want als gastheer moet je toch weten wat er allemaal te zien is in het museum. Maar het belangrijkst is natuurlijk dat bezoekers met een goed gevoel het museum verlaten. Het vrijwilligerswerk is een goede manier om bezig te zijn, contacten te leggen en natuurlijk: iets goeds te doen voor ons dorp. Naast het museum begint Jan zijn week met het klussen op een camping in de buurt. Een mooie start van de week; s’ ochtends heggen snoeien en klussen. Ondertussen is Jan ook gewoon nog een trotse huisman, dus hij begint zijn maandagochtend met zijn vrijwilligerswerk op de camping, en maandagmiddag is hij aan het stofzuigen!
Lees meer
WAT EEN UITZICHT!

WAT EEN UITZICHT!

| Verhalen van vrijwilligers

WAT EEN UITZICHT!
Lees meer