Post | mei 2021 | Verhalen van vrijwilligers | 2 min lezen

Een mensen-mens is nooit alleen

Door

Ria Elstgeest

Na een uitgebreide rondleiding in het wel heel stille Openluchttheater Lochem, staan koffie en koek klaar in de blokhut. Buiten is het fris, maar binnen lekker warm. En daar begint Henk Harmsen te vertellen.

Stichting Openluchttheater Lochem

Henk is al héél lang betrokken bij het theater. Zijn 1^e kennismaking was in 1974 bij het allereerste optreden van Normaal, dat toentertijd hun doorbraak betekende. Zo’n 20 jaar geleden werden er vrijwilligers gevraagd. Zo is Henk begonnen met ‘bladharken’, bestuurslid geworden en nu al jaren lang de voorzitter. De doelstelling van de Stichting is om zoveel mogelijk mensen te bereiken: zowel toeschouwers als vrijwilligers, voor zo weinig mogelijk geld. En dat gaat goed. Henk: ”Je kunt wel een goede voorzitter zijn, maar zonder goede vrijwilligers ben je nergens! En met zo’n 125 mannen en vrouwen willen we dit prachtige theater in stand houden. Over 100 jaar moet het nog goed zijn”.

Helaas geldt ook voor dit theater een evenementenstop. Zelfs het grootste: “WinterWonderland” is afgelopen jaar niet doorgegaan. Heel voorzichtig wordt gedacht aan een klein evenementje voor dit jaar…. Ondanks de malaise van geen concerten en dus geen inkomsten, terwijl veel lasten doorgaan, toont Henk zich trots als toeschouwers hun waardering laten blijken. Velen hebben reeds betaalde tickets gedeeltelijk of helemaal niet terug hoeven hebben. Betere tijden komen!

De Berkelzomp en Woeste Willem

Ook op het water is Henk thuis. Zo’n 25 keer per seizoen gidst hij, verhalen vertellend, toeristen en dorpsgenoten met de zomp over De Berkel. Als “Woeste Willem” is hij beroemd en berucht bij de kinderen die hem op zijn tochten vergezellen. Een schatkist en een prinses, verkleedpartijen en met de boot: dat zijn de ingrediënten voor een spannend feest. En dat allemaal rond kasteel De Cloese.

Buurtvereniging Enklo en het vernieuwde VVV gebouw in het centrum van Lochem

Voor buurtbewoners en mensen van buiten staat Henk paraat om te helpen. Kaartmiddagen, kinderkampen, uitjes voor de ouderen organiseren: al jaren weten ‘Enkloërs’ Henk te vinden voor het realiseren hiervan. Voor de toeristen die de VVV binnen wandelen, weet hij de mooiste tochten, lopend en fietsend en de natuurrijke plekken in de Achterhoek aan te prijzen.

Het KWF en Samenloop voor hoop

“Jaren lang heb ik me met vijf vrienden ingezet voor het KWF. Dat de eerste “Samenloop voor hoop” in Lochem vorig jaar niet door is gegaan vind ik erg. Er was zoveel werk verricht om voor alle mensen die iets met de ziekte kanker te maken hebben gehad, geld in te zamelen, dat het echt heel jammer is dat dit niet door kon gaan”.

Mensen-mens

De levenswijsheid heeft hij in zijn werkzame leven als politieagent en als mens opgedaan. “Ooit heeft een leidinggevende mij vertelt dat ik een natuurlijk overwicht heb…”vertelt Henk verder. “In de loop der jaren heb ik daar wel vertrouwen in gekregen. Het bij de politie zijn is een familiekwaaltje”, vertelt hij. “Mijn vader was het, mijn twee dochters zijn het en een kleinzoon stapt nu ook in onze voetsporen. En dat is zo leuk. Ik ben op mijn best als ik mezelf kan zijn. Ik wil alleen maar dingen doen die ik leuk vind en dat lukt aardig. Mijn enthousiasme breng ik graag over op andere mensen. En dat hoop ik nog heel lang te kunnen doen”. Dit kijkje in zijn levensverhaal laat zien dat Henk zich altijd inzet voor de medemens. Jaren lang als politie agent in Lochem: sinds zijn pensionering als vrijwilliger in vele organisaties: “als de mensen er maar plezier aan beleven”.

Deel blogpost

Gerelateerde blogposts

WAT EEN UITZICHT!

| Verhalen van vrijwilligers

WAT EEN UITZICHT!

Lees meer

Waar diploma C stopt, gaan wij door....

| Verhalen van vrijwilligers

In de jaren tachtig zat midden in het centrum van Lochem nog een klein binnenbad. Daar trainde vanaf 1984 de Lochemse Reddingsbrigade, lid van de Reddingsbrigade Nederland en onderdeel van toen Zwem- en Poloclub De Berkel. Eén van de zoons van Marian Bannink zag de Reddingsbrigade aan het werk in het binnenbad en riep: “Dat wil ik ook!” Beide zoons van Marian werden uiteindelijk lid en zo zat zij al gauw wekelijks te kijken langs het water. In 1986 sloot zij zichzelf aan bij de Reddingsbrigade die nu een zelfstandig onderdeel is van zwemvereniging De Berkelduikers. “Op gegeven moment werd ik gevraagd of ik niet wat wilde doen binnen de vereniging. Ik heb ja gezegd, al had ik niet per se wat met water.” Niet wat met water hebben? Dat klinkt bijzonder voor iemand die inmiddels zo’n 35 jaar lid is van de Reddingsbrigade, de opleidingslijn Life Saving heeft afgerond én een licentie heeft als instructeur en examinator. Tweemaal per week geeft Marian training “Zwemmend redden” en jaarlijks neemt zij examens af in andere zwembaden. Zij geeft trainingen aan het toezichthoudend badpersoneel voor verschillende zwembaden en in het Leussinkbad begeleidt zij het “Red je zelf”-circuit voor basisschoolleerlingen. De reddingsbrigade bewaakt ook jaarlijks de sinterklaasintocht en andere watersportevenementen . Wat maakt dat iemand zich al zo lang inzet bij de Reddingsbrigade, zonder een echte waterrat te zijn? Marian vertelt dat zij werd gevraagd om hand- en spandiensten bij de vereniging te doen. “Toen dacht ik dat het goed was om dat wat de kinderen doen ook zelf te kunnen. Daarom ben ik met de opleiding gestart”. Is het dan toeval dat Marian zich al zolang inzet binnen de Reddingsbrigade? Dat denkt zij van niet. “Ik ben doorgegaan want de Reddingsbrigade is een gezellige club. Maar het is ook anders dan bij andere sporten. Voorop staat dat je vaardigheden leert én overbrengt, dat je samenwerkt en dat je bijdraagt aan de maatschappelijke veiligheid. Je kunt ook niet goed iemand in je eentje redden dus je moet het samen doen. Ook wordt er geen onderscheid gemaakt. Je moet iedereen redden, jong, oud, jongen, meisje, iedereen is gelijk.” Maatschappelijk zinvol bezig zijn, is wat Marian ook op andere plekken in de samenleving laat zien. Zij was lid van de ouderraad en de medezeggenschapsraad van de basisschool van haar kinderen. Zij heeft een EHBO-diploma (nodig voor de Reddingsbrigade) en wordt ingezet als EHBO-er bij bijvoorbeeld de Keidagen of bij het openluchttheater. “EHBO verlenen is net als Zwemmend Redden, je gaat niet kiezen wie je hulp geeft of niet, je geeft hulp aan iedereen die dat nodig heeft”. Binnen de vereniging is Marian trainer in de recreatieve lijn. Die richt zich er vooral op dat kinderen zichzelf kunnen redden, dat zij technieken leren om een ander te kunnen redden en goede hulp in kunnen roepen. Soms groeit een lid helemaal door naar Instructeur en/of Lifeguard Beach. “Dat is natuurlijk wat we graag zien maar het gaat mij er vooral om dat kinderen blijven zwemmen en zichzelf kunnen redden in het water. Ik hoop daarom dat het schoolzwemmen blijft bestaan. Maar door het “Zwemmend redden” merk je dat kinderen zich veiliger en vrijer voelen dan kinderen die alleen de basisdiploma’s hebben. Waar diploma C ophoudt, gaan wij verder. foto: Boven en vanaf links: Ronald Nijkamp, Stefan Beltman, Marian Bannink, Kick Vermeulen en Jan Felix Westerink Onder en vanaf links: Lisanne Levels, Jet Tiemens en Corine van Duin

Lees meer

Heel veel plezier en vrolijkheid

| Verhalen van vrijwilligers

Marieke Fabries (links) en Wytske Elzinga (rechts), vrijwilligers bij de Graaf Obstacle Run door Jenny Swart De Graaf Otto Groep Lochem verzorgt al enkele jaren de Graaf Obstable Run, een parcours met hindernissen voor kinderen, teams, families en individuele deelnemers. Start- en finishplek is het veld van de motorcross naast hun thuisbasis aan de Gageldijk, waar Marieke Fabries en Wytske Elzinga er met veel enthousiasme voor zorgen dat de inschrijvingen goed verlopen. Ze zitten midden in de voorbereidingen voor de editie van 2024, die dit jaar plaatsvindt op zondag 22 september. Marieke: “Ik heb voor het eerst meegeholpen in 2017, er werd gevraagd of er ouders waren die een paar uur wilden helpen. Ik heb toen ook bij de inschrijvingen gestaan, en ik vond het gewéldig om al die deelnemers zo blij te zien, je maakt zoveel gezelligheid mee. Vanwege corona is het drie keer niet doorgegaan, maar sinds vorig jaar heeft een volledig nieuw bestuur het evenement nieuw leven ingeblazen”. Voor Wytske was 2023 de eerste keer, en dat is heel goed bevallen. ‘De saamhorigheid vorig jaar was echt fantastisch, het enthousiasme spatte ervan af. Ik wil dat graag wéér meemaken.’ Marieke was vroeger zelf scout, en omdat ze dat altijd heel leuk gevonden heeft, wilde ze haar kinderen er ook graag kennis mee laten maken. “Ik heb ze gevraagd om in ieder geval een half jaar mee te doen. We zijn inmiddels vijf jaar verder en ze vinden het nog steeds leuk. Ze doen ook mee aan de run, net als hun vader!” Wytske is al enige tijd penningmeester bij de stichting van de scoutinggroep, haar oudste zoon is al lid vanaf zijn zesde en nu, bijna twintig jaar later, leider bij één van de groepen. “Ik ben inmiddels niet meer de moeder van, ik ben gewoon Wytske.” Ze zijn beiden enorm gecharmeerd van het fenomeen scouting. Marieke: “Het maakt niet uit wie je bent, hoe oud je bent, of je een beperking hebt, iedereen wordt geaccepteerd.” Wytske kan dat beamen: “De vergaderingen ga ik graag naar toe, het is gewoon een heel leuke groep mensen.” Er zijn zo’n 80 tot 100 vrijwilligers nodig om de dag goed te laten verlopen. De organisatie kan rekenen op een behoorlijk aantal vaste vrijwilligers, maar uitbreiding van het vrijwilligersteam wordt zeer gewaardeerd. Ook iemand die maar een paar uur mee kan doen is van harte welkom. Er zijn zo’n dertig hindernissen die bemand moeten worden, er zijn waterposten, er is horeca, noem maar op. “Het is logisch natuurlijk dat er zoveel vrijwilligers bij betrokken zijn, als je bedenkt dat we nu al zo’n 680 aanmeldingen binnen hebben. Het maximum aantal deelnemers hebben we gesteld op 1200, dus áls er nog plek is kunnen mensen zich op de dag zelf nog aanmelden”, aldus Wytske, die samen met haar collega’s in de loop van de dag ook nog aan het parcours deelneemt. Wat levert het op, meewerken als vrijwilliger aan zo’n evenement? Marieke: “Heel veel energie en vrolijkheid, een fantastische dag. Wij zorgen voor een lekkere lunch, regelmatig wat te drinken en voor een gezellige afsluiting ’s avonds”.

Lees meer