Post | februari 2024 | 3 min lezen

De waardering en blije reacties geven veel voldoening!

Door

Mariëlle Frielinck

De Vrijwillige Dienstverlening is een bijzonder onderdeel van Welzijn Lochem. Dagelijks zitten vrijwilligers van 9 tot 12 uur aan de telefoon om hulpvragen van inwoners van de gemeente Lochem te beantwoorden. Bijvoorbeeld vervoer naar een ziekenhuisafspraak of hulp bij een klusje. Tineke Wigbers en Wilma Deen zitten regelmatig klaar om mensen te helpen. Ze leggen uit hoe het in zijn werk gaat.

“Op doordeweekse dagen is de Vrijwillige Dienstverlening telefonisch bereikbaar van 9.00 tot 12.00 uur. We zitten aan de balie in de bibliotheek en beantwoorden alle telefoontjes die binnenkomen. Dit zijn meestal verzoeken van ouderen die geen vervoer hebben naar bijvoorbeeld de dokter, het ziekenhuis, de supermarkt of bijvoorbeeld de kapper. Ook kunnen mensen contact opnemen voor kleine klusjes in huis en tuin die ze zelf niet meer kunnen doen.”

De telefonist neemt contact op met één van de chauffeurs of klusvrijwilligers en deze maakt dan een afspraak. Er komen ook regelmatig aanvragen binnen via de mail door bijvoorbeeld de gemeente of via welzijnswerkers en ook deze worden door de medewerkers van de telefoondienst verwerkt. Een geweldig initiatief dat uitkomst biedt voor mensen die geen netwerk hebben om op terug te vallen. Voor de ritten en hulp bij een klusje wordt een kleine vergoeding gevraagd.

“Dit past perfect in mijn straatje”

Tineke legt uit hoe zij met dit vrijwilligerswerk is begonnen: “Ik ben nu tweeënhalf jaar met pensioen, maar heb als telefoniste/receptioniste bij Edding Legamaster in Lochem gewerkt. Toen ik met pensioen ging dacht in eerste instantie: heerlijk, ik hoef helemaal niks meer, maar na een aantal maanden wilde ik toch weer iets oppakken. Toen ben ik eens gaan googelen en bij LochemDOET zag ik de oproep voor telefoonwacht bij de Vrijwillige Dienstverlening. Gezien mijn achtergrond paste dat natuurlijk perfect in mijn straatje.”

“Het geeft structuur aan mijn leven”

Ook Wilma begon als telefoonwacht na haar pensionering. “Ik heb gewerkt als event- en marketingmanager bij Norit en ben nu zo’n vijf jaar met pensioen. We zijn toen ook verhuisd naar Lochem vanuit Bussum en ik ben eigenlijk direct op zoek gegaan naar vrijwilligerswerk. Dat heb ik altijd al gedaan, zo ben ik ook opgevoed. Ik vind het belangrijk om iets aan je leefomgeving bij te dragen. En natuurlijk is het een leuke manier om mensen te leren kennen. En wat ik ook fijn vind, is dat het vrijwilligerswerk structuur geeft aan je leven, als je met pensioen bent. Naast de telefoonwacht houd ik ook de sociale media en website bij voor Het Stadshuus en kook ik één keer per maand voor het project Breek de Week.”

Wat is er zo leuk aan?

Tineke: “Ik vind het nog steeds heel leuk om mensen te woord te staan en dingen voor ze te regelen. Je krijgt meestal ook hele leuke reacties, maakt even een praatje met mensen en die zijn heel dankbaar en blij dat je bijvoorbeeld een rit regelt. Het geeft heel veel voldoening.”

Wilma: “Ik houd ook van organiseren en mensen een plezier doen en het is anderhalf uur in de twee weken, dus goed te doen. En als ik oud ben en misschien hulp nodig heb, hoop ik ook dat er mensen zijn die mij dan helpen, want mijn kinderen wonen niet in de buurt. Daarnaast zijn we met een hele leuke club telefoonwachten, chauffeurs en klusvrijwilligers en samen maak je het. Ik vorm met Tineke een duo en we hebben echt een klik, misschien omdat we allebei uit het bedrijfsleven komen. Eén keer in de twee weken werken we samen op de dinsdag. Tineke begint om 9.00 uur en ik los haar af om 10.30 uur.”

Meer weten over de Vrijwillige Dienstverlening? Zij zijn bereikbaar van maandag t/m vrijdag tussen 9.00 – 12.00 uur via telefoonnummer: 0573-254444 of via [email protected]

Deel blogpost

Gerelateerde blogposts

Een beetje verslaafd aan zwemmen

Sportvereniging “De Berkelduikers” in Lochem heeft drie verschillende afdelingen: zwemmen, reddingsbrigade en waterpolo. De zwemafdeling is de grootste en biedt onderdak aan recreanten, trimmers, selectie en triatleten. Om dit alles mogelijk te maken zijn er meer dan 100 vrijwilligers actief; trainers, wedstrijdofficials, scheidsrechters, mensen die oud papier ophalen, bestuursleden en nog veel meer. Genoeg te doen! Deze vrijwilligers vormen de kurk waarop de vereniging drijft en zorgen voor een club waar de leden zich thuis voelen. Ietje Wittenberg is, of beter, was één van die vrijwilligers, actief binnen de afdeling zwemmen. Vijftig jaar geleden begon ze als wedstrijdofficial en deze zomer stopte ze met die bezigheid. Zwemmen doet Ietje al bijna haar leven lang. Haar woonplaats Laren kreeg in 1970 een zwembad. De Larense Gymnastiekvereniging (LGV) stimuleerde de oprichting van een zwemvereniging, eerst onder de supervisie van de LGV. Twee jaar later in 1972 werd De Duikelaar een zelfstandige vereniging. Ietje was niet alleen als zwemmer betrokken bij de vereniging maar ook als bestuurslid en vanaf 1974 als official bij zwemwedstrijden. Wat doet een wedstrijdofficial en wat is er zo leuk aan? Ietje: “Een wedstrijdofficial speelt een belangrijke rol bij het organiseren en leiden van zwemwedstrijden. Er is een scheidsrechter, starter, jurysecretaris en tijdwaarnemer of keerpuntcommissaris. Waar ik vooral van genoten heb is de gezelligheid, het organiseren, het bezig zijn met andere zwemmers, kinderen, volwassenen en senioren. Bovendien reis je heel Nederland door naar zwemwedstrijden in een zwembad of in open water.” De Duikelaar uit Laren en De Berkel uit Lochem zagen het aantal jeugdleden kleiner worden en besloten in 1994 samen verder te gaan onder de nieuwe naam De Berkelduikers. De thuisbasis voor deze vereniging werd zwembad De Beemd in Lochem. Eén van de hoogtepunten in het werk als official was jarenlang de wedstrijd Beusichem - Culemborg, een zwemwedstrijd over 6 km in de Lek. Deze wedstrijd wordt elk jaar in juli gehouden. De spectaculaire start is vanaf het veerpont dat midden in de rivier ligt. Alles moet veilig kunnen gebeuren, de zwemmers zwemmen niet in de scheepvaartroute, maar de scheepvaart op de Lek gaat wel gewoon door. Voor de veiligheid van de deelnemers zijn meerdere reddingsbrigades aanwezig. Er zijn veel officials nodig als wedstrijd commissaris en als tijdwaarnemer. Ietje heeft dat jarenlang gedaan. Door de organiserend stichting zwemwedstrijden Beusichem-Culemborg werd ze in 2019 benoemd tot official van verdienste. En nu, na haar afscheid als zwemofficial blijft er nog genoeg over voor iemand die eigenlijk een beetje verslaafd is aan het zwemmen. Nu is dat vooral recreatief. Elke morgen is Ietje in het zwembad te vinden, maar in de weekenden is er tegenwoordig meer tijd voor andere dingen. Zorgen over de voortgang van het vrijwilligerswerk zijn er (nog) niet. Er zijn weer vier leden van de vereniging geslaagd voor de cursus zwemofficial, er is dus opvolging. Ietje kan het iedereen aanraden om de cursus te gaan volgen want het is leuk werk en je leert heel veel mensen kennen.

Lees meer

Gezien worden

Op de eerste mooie lentedag van dit jaar is het in de hoofdingang van de Hoge Weide in Lochem een komen en gaan van bezoekers. Familieleden of vrienden komen op de koffie bij een bewoner of nemen hen mee voor een ommetje in de lentezon. Rolstoelen en rollators in alle soorten en maten komen soms met flinke vaart voorbij en in de hoek staat een blitse duo-fiets. Eddy Lubberding (69) is deze ochtend gastheer bij de entree en houdt geroutineerd een oogje in het zeil. De coronaregels moeten worden nageleefd. Eddy wijst bezoekers op de desinfectiepaal, deelt mondkapjes uit, laat bezoekers de inschrijflijst tekenen en wijst hen zo nodig de weg. Tussendoor maakt hij korte praatjes met bewoners. Liefst in het onvervalst Achterhoeks want “het is fijn als je de taal spreekt die de mensen herkennen”. Ook zijn nog kwiek ogende schoonmoeder (101) komt – op weg naar de bewonerslunch in het Grand Café – voorbij lopen om gedag te zeggen. “Ik ben een mensenmens en vind het leuk om met verschillende mensen om te gaan. Het gaat er ook om dat mensen gezien worden. Als je hier langer komt, leer je de bewoners kennen. Je weet meer van wat er in hun leven gebeurt en kunt daar dan aandacht aan besteden. Als vrijwilliger hier werken is ontzettend mooi en de groep vrijwilligers is ook een warm team van mensen.” In zijn werkend leven besteedde Eddy al veel tijd aan vrijwilligerswerk. Variërend van het trainen van een volleybalteam, jeugdwerk voor de kerk tot duurzaam opbouwwerk in Gambia. Van stilzitten houdt hij niet en Eddy draagt uit dat zorgen voor elkaar belangrijk is. Na zijn pensioen bleek daar nog meer ruimte voor te zijn. De directe aanleiding voor Eddy om bij de Hoge Weide aan de slag te gaan, was dat zijn schoonmoeder hier bijna twee jaar geleden kwam wonen. “Ik begon met het ondernemen van activiteiten met de bewoners. Een stukje fietsen, een kopje koffie drinken of een bezoekje aan de kringloopwinkel met een bewoner die daar graag naar toe gaat. Al krijg ik dan wel strikte instructie van de verpleging om niets te kopen. Anders staat het hier binnen de kortste keren helemaal vol.” Omdat veel activiteiten door de corona-regels niet mogelijk zijn, maakt Eddy zich nu vooral nuttig als gastheer. Daarnaast is hij sinds kort ook op vrijdagavond op de afdeling Nettelhorst te vinden om daar koffie te schenken of een spelletje te doen. Eddy is het zorgzame type. “Die positieve reactie van mensen, dat je met een beetje aandacht mensen al blij kunt maken, dat geeft mij zelf ook een goed gevoel. Net zoals wanneer we hier een ochtend lekker gedraaid hebben. Als iedereen blij is, dan ben ik het ook.” Vroeger heeft Eddy wel eens overwogen om een carrièreswitch te maken naar de zorg. “Dienstbaarheid en de ander helpen, dat vind ik leuk.” Uiteindelijk werkte Eddy voor zijn pensioen zo’n 15 jaar als uitvaartleider. Een beroep dat zich ook kenmerkt door dienstbaarheid. Een overstap naar een baan in de zorg kwam er niet van maar met het gevarieerde vrijwilligerswerk van Eddy en zijn inzet bij de Hoge Weide lijkt het erop alsof hij alsnog zijn plek in de zorg heeft gevonden.

Lees meer

Natuur in de buurt

Direct achter het botenhuis van de Berkelzomp in Lochem ligt een pareltje in wording; natuurstapsteen Stijgoord. Het terrein wordt beheerd door de Stichting Marke Lochem. Johan Busger op Vollenbroek (69) maakt deel uit van het bestuur van de stichting. Samen met een aantal andere inwoners van Lochem heeft hij zich altijd ingezet om dit terrein te behouden als bufferzone tussen woon- en werkomgeving. Nu dat gelukt is, zet hij zijn tijd en energie volop in om het terrein aantrekkelijker te maken. Afgelopen jaar is veel werk verzet door de stichting en een groep vrijwilligers. Johan vertelt dat het beheer nog in de pioniersjaren zit. “De droge zomers hielpen niet. De pinken die hier grazen konden niet genoeg gras vinden en braken een aantal malen uit. Aan de distels en het Jacobskruiskruid hebben we ook nog een flinke klus. Die moet je tijdig maaien en uitsteken omdat het kruid zich snel uitzaait. De bladeren zijn giftig voor runderen en mogen niet in het hooi zitten”. Terwijl Johan vertelt, rijdt een gele tractor rond met een beluchter erachter. René Lubberdink uit Barchem zet die middag tijd en materiaal in om te helpen de groeiomstandigheden te verbeteren. “Het gaat erom dat het fundament goed is. We proberen de biodiversiteit te vergroten, het terrein aantrekkelijker te maken voor bewoners, bezoekers en medewerkers van bedrijven op Stijgoord”. Duidelijk is dat Johan gedreven is in wat hij doet en weet waarover hij het heeft. Ooit begonnen als hovenier kwam hij in het gemeentelijk groenbeheer terecht. Hij ontwikkelde zich door naar landschapsinrichting. “Wat nieuw is voor mij, is dat we over willen gaan naar langdurig beheer door buurtbewoners. We bekijken nu hoe we het beheer meer kunnen delen met de ongeveer twintig vrijwilligers die al betrokken zijn. Dan kunnen we als bestuur betrokken blijven maar een stap terug doen en ‘inspringen’ als de ontwikkeling van een nieuw terrein zich voordoet.” Dat laatste is de passie van Johan. Hij ontwikkelt graag iets voor de natuur en vindt het mooi om dat goed te borgen. Dat hij dat ‘in het groen’ doet, komt door de plek waar zijn roots liggen. Johan groeide op in het beekdal van de Regge. Hij weet nog dat hij als jongetje door het hooiland liep en de margrieten voor zijn neus zag staan. “Dat plaatje is bij mij blijven hangen. Wij struinden daar buiten veel rond maar overal er is onvoorstelbaar veel verdwenen aan natuurkwaliteit . Voor mij is het een uitdaging om de verschraling van landschap en natuur tegen te gaan en de biodiversiteit te vergroten. Landschapsherstel, dat geeft mij energie.” Johan is er trots op dat Stijgoord als natuurgebied is geborgd voor de toekomst. “De functie als groengebied ligt vast, we hebben “aan de voorkant” kunnen meedenken over de ontwikkeling en zijn nu betrokken bij het beheer. Nu is het boeiend om de bewoners te betrekken bij hun leefomgeving en het burgerinitiatief te versterken.”

Lees meer

Post | februari 2024 | 3 min lezen

De waardering en blije reacties geven veel voldoening!

Door

Mariëlle Frielinck

“Dit past perfect in mijn straatje”

“Het geeft structuur aan mijn leven”

Wat is er zo leuk aan?

Meer weten over de Vrijwillige Dienstverlening? Zij zijn bereikbaar van maandag t/m vrijdag tussen 9.00 – 12.00 uur via telefoonnummer: 0573-254444 of via [email protected]