De schipper staat voor u!

Wat de schippers op de Berkelzomp zo fijn vinden aan hun vrijwilligerswerk? ‘Met elkaar op het water zijn en verhalen vertellen,’ zegt schipper Tineke van Loo vol overtuiging. Erik Burggraaff voegt toe: ‘En betrokkenheid voelen bij de geschiedenis van de streek.’ Dit enthousiasme dragen de schippers van de Berkelzomp graag over op hun gasten. ‘Schippers en gasten zijn altijd vrolijk, dat maakt dit werk zo bijzonder.’

Vaarbewijs

Tineke was onderwijskundig begeleider en ging na haar pensionering op zoek naar leuk vrijwilligerswerk. ‘Als kind was ik graag in of op het water. Het geeft me altijd een gevoel van vrijheid: niemand kan bij je komen.’ Ze lacht: ‘En nu vaar ik met blije gasten over de mooie Berkel! Ik moest natuurlijk wel eerst een vaarbewijs halen. De cursus duurde vier avonden en ik deed examen bij het CBR. Dat wordt allemaal betaald door de stichting.’ Voor Erik geldt dat hij als voormalig accountmanager bij de grafische sector iets creatiefs wilde doen: ‘Omdat ik van geschiedenis houd en me graag verdiep in verhalen over de streek, kwam ik bij de Berkelzomp uit. Dat je heerlijk in de buitenlucht kunt zijn, is een echte pré.’

Vrolijke gasten

Het team in Lochem bestaat uit twintig mensen. Samen met de teams uit Eibergen, Borculo en Almen varen zo’n honderd schippers van april tot en met oktober drie keer per dag over de Berkel. ‘Ik was in Lochem de eerste vrouw,’ vertelt Tineke. ‘Ik werd meteen opgenomen in de groep en we vormen een hecht gezellig team. Het is wel grappig dat gasten mij ondanks mijn outfit met pet niet herkennen als een schipper omdat ze een man verwachten. Iemand vroeg eens: “En waar is de schipper?” Ik zei: “U hebt geluk, de schipper staat voor u.” Het leuke van dit werk is, dat mensen zin hebben in de vaartocht. Ze genieten van de natuur, luisteren met interesse naar onze verhalen en gaan blij weer weg.’

Lokale geschiedenis

Als liefhebber van geschiedenis laat Erik zich graag verrassen door vragen van de gasten. ‘Ik wees op drie heuvels, waaronder de Paasberg. Een mevrouw vroeg waarom de berg zo heet. Dat wist ik niet en ik zocht het thuis meteen op. Het blijkt dat de dichtstbijzijnde heuvel bij een dorp werd uitgekozen voor het paasvuur, zodat het in de hele omgeving goed zichtbaar was. Zulke vragen triggeren mijn nieuwsgierigheid.’

De Berkelzomp vaart met elektrische motor zo’n zes kilometer per uur. ‘Als het in Duitsland flink geregend heeft en de stuwen staan laag, dan kunnen we niet meer tegen de stroom in varen. Stel je voor: vroeger werd de zomp door de schippersvrouw getrokken! Ze mocht niet op de wal en moest dus in de rivier lopen. Met een brede band om de borst trok ze het geladen vaartuig. Ging de zomp stroomopwaarts, dan vervoerde men lichte goederen zoals specerijen en thee; ging het stroomafwaarts dan werden stenen of turf vervoerd.’ Op een keer vertelde een gast dat haar eigen oma nog op die manier een boot heeft getrokken. ‘Juist deze wisselwerking met gasten is heel verrijkend,’ concluderen beide schippers eensgezind. ‘En dan hebben we het nog niet eens over de natuur op en rond de rivier gehad. Zo ontzettend mooi!’