De gist in het brood

KNOOPPUNTEN IN HET LEVEN Prachtige fietstochten kunnen we maken met de “knooppunten”: borden waarop routes staan waaruit gekozen kan worden. Een keuze maken betekent dan dat je stopt, de fiets parkeert, voor het bord stil staat, je achter je oor krabt… en er dan achter komt welke route jou het meest aanspreekt. ‘Ervaringsdeskundige’ Cor Vermaat vertelt over het belang van dergelijke knooppunten in het leven. Dit beeld werkt voor hem en kan ook voor andere mensen een onverwachte, verrassende wending in zijn of haar leven geven. VRIJWILLIGER BIJ SWL Cor Vermaat is vrijwilliger bij Stichting Welzijn Lochem: bij het landelijke project POWER! , als ‘Netwerkcoach’ en bij ‘Seniorenwerk’. Hoewel deze verschillende routes kennen, is het beeld van “knooppunten” heel toepasbaar. Cor vertelt: “Als je op een gegeven moment zo stilstaat, voor een routebord òf voor een moment in je leven en je krabbelt je even achter je oor…, kijk je om je heen. Dan zie je voor, achter, links en rechts de mogelijke routes waaruit je kunt kiezen. Onduidelijkheid, niet weten, geen keuze kunnen maken is best lastig. Met iemand praten over alternatieven, geeft meer en sneller duidelijkheid. Dan komen er verrassingen naar boven. En als het niet meteen lukt, naar de reden, naar het ‘wat houd je tegen?’ zoeken”. We werken in een POWER! groep met maximaal 10 mannen/vrouwen, als netwerkcoach is het een op een. IDEALIST Als jongeman meldde Cor zich al bij Het Dorp bij Arnhem als vrijwilliger. Met zijn verse rijbewijs op zak maakte hij graag ritjes in een ‘eend’ (Deux Chevaux) met een invalide man, om samen door de bochten te scheuren… Ook andere mensen die bijna het huis niet uitkwamen, nam hij voor een ritje mee. Door een bevriend iemand is hij op het pad van de psychiatrie gezet, waar hij tot aan zijn pensioen heeft gewerkt. Daar is de idealist in Cor een realist geworden. Cor vertelt verder: ”Het vrijwilligerswerk betekent veel voor mij. Het is de waardering dat het ertoe doet wat ik voor de ander doe. Ik heb niet veel nodig. Mijn auto gebruik ik weinig, dus leen ik hem rustig uit via automaatje. Ik ga er graag een paar dagen tussen uit en ga straks op vakantie. De vrije tijd ertussen besteed ik dan met plezier aan anderen. Het verhaal van de andere mens interesseert me: daar heb ik zorg en aandacht voor.” POWER “Ik wil graag over mijn ervaringen met POWER! vertellen. Mensen vanaf de leeftijd van 60 jaar zijn van harte welkom. Zeven jaar geleden heb ik voor het eerst een groep geleid. Het traject kent zes bijeenkomsten van zo’n twee en half uur. Dat betekent naar elkaar luisteren, elkaar bevragen, stimuleren en motiveren. De onderwerpen zijn heel praktisch en reëel. Het is niet alleen jezelf maar ook elkaar ontdekken, interesses delen. Zo ontstaan ook groepjes gelijkgestemden om bijvoorbeeld met elkaar te koken, muziek te luisteren, koffie te drinken of te filosoferen. SPREUK (= het levensmotto zoals Cor die op dit moment hanteert) “Wees niet bang voor het afbranden van dat wat zijn langste tijd gehad heeft; de essentiële waarde zal als een Phoenix uit de as herrijzen.”

‘Elk kind moet mee kunnen doen’ Rob Pastoor komt van oorsprong uit de buurt van Arnhem, maar heeft het grootste deel van zijn leven in Zutphen gewoond. Als docent Engels en afdelingshoofd heeft hij gewerkt in Apeldoorn. Na zijn pensionering zijn Rob en zijn vrouw neergestreken in het buitengebied van Ruurlo. Daar hebben ze een oude boerderij helemaal opgeknapt. Toen dat goed en wel klaar was heeft Rob zich weer op het vrijwilligerswerk gestort. Rob: “Ik heb altijd vrijwilligerswerk gedaan voor Vluchtelingenwerk in Zutphen en Bronkhorst, maar dat werd wat minder en toen zag ik advertentie staan waarin ze vrijwilligers vroegen voor de Stichting Leergeld Lochem en dat leek me wel wat. Dat is nu 4 jaar geleden en ik nog steeds kom ik met veel plezier op dinsdag en donderdag naar Lochem. Een belangrijke reden voor mij om dit vrijwilligerswerk te doen is het gevoel dat je ergens iets nuttigs aan bijdraagt. Zelf heb ik het goed, maar dat heeft niet iedereen. Ik vind het fijn om daarin iets te kunnen betekenen voor anderen.” Stichting Leergeld Lochem “We zijn bij Stichting Leergeld Lochem met 17 mensen. We hebben een bestuur van 3 personen, 3 mensen op kantoor en 11 intermediairs die de aanvraag doen voor mensen en bij de mensen thuis langsgaan. Ik ben coördinator samen met nog iemand en wij staan een beetje tussen het bestuur en de andere vrijwilligers in. Wij zorgen voor de praktische uitvoering en doen dit op het kantoor van de stichting in het Stadshuus.” Voor wie? Stichting Leergeld werkt alleen voor jongeren tussen de 4 en 18 jaar. Het doel is om alle kinderen mee te laten doen ongeacht de financiële situatie van de ouders. De stichting zorgt bijvoorbeeld dat kinderen lid kunnen worden van een sportvereniging, een zwemdiploma kunnen halen, maar ook een computer, een tweedehands fiets of sportkleding krijgen als ze die nodig hebben. Ook allerlei extra kosten voor onderwijs kunnen betaald worden door Stichting Leergeld Lochem. Wie betaalt dat allemaal? De Stichting is ooit in Lochem opgestart door een aantal mensen, die begaan waren met kinderen in financieel moeilijke situaties. Toen werd alles betaald uit fondsenwerving en donaties. Zo’n vijf jaar geleden heeft de toenmalige staatssecretaris Sociale Zaken Jette Klijnsma in het kader van armoedebestrijding besloten dat elke gemeente van de overheid geld krijgt om alle kinderen deel te laten nemen aan sport, cultuur en onderwijs. En sindsdien wordt Leergeld Lochem voornamelijk gefinancierd door de gemeente. “Toch blijven giften en sponsoring ook belangrijk voor de extra dingen die de stichting doet”, aldus Rob. “Zo hebben we bijvoorbeeld van dat extra geld een zomerschool in Gorssel georganiseerd, samen met Stichting Welzijn Lochem. Een ander voorbeeld: in de Kinderboekenweek hebben we elk kind dat bij ons bekend is een boek gegeven.” Hoe werkt het? Wil je een aanvraag doen bij Stichting Leergeld Lochem dan kan dit telefonisch of via de mail. Een intermediair maakt dan een afspraak en komt bij je langs voor een gesprek en een inkomenscheck. Rob: “We zijn op dit moment bezig om een nieuwe website te maken die nog toegankelijker is voor iedereen. Via een eenvoudig systeem kun je dan met een druk op de knop zien wat er mogelijk is en wat je moet doen.” Voor meer informatie: www.leergeld.nl/lochem

Ja, er staan hier en daar opvangnetten langs de weg waar afval in gekieperd kan worden, maar voor Irma Krommenhoek uit Gorssel is dat niet genoeg. “Je ziet overal afval liggen dat de mensen achteloos wegwerpen, ik kan daar slecht tegen”. Ze liet het niet bij woorden, maar stak de handen uit de mouw en nam initiatief. “Als ik met een vriendin ging wandelen namen we een, ja hoe noemen ze zo’n ding, zeg maar prikstok, mee. Gewoon voor de gezelligheid, een keer per week samen prikken”. “Mensen die ervan hoorden reageerden zo positief dat bij mij het idee opborrelde om er meer mee te doen”. Van het een kwam het ander, in ons vaste groepje van betrokken Gorsselaren (‘Samen in Gorssel’) doet iedereen nu mee met Vaste Prik en we organiseren het samen. Na een succesvolle oproep in de plaatselijke media kan er nu elke vierde zaterdag van de maand gezamenlijk meegedaan worden met “Vaste Prik”, een actie die er op gericht is om in een gezellige sfeer gezamenlijk rommel in Gorssel op te ruimen.. Dankzij positief overleg met de gemeente Lochem en Circulus Berkel kan Vaste Prik nu beschikken over 20 prikstokken en afvalzakken, maar Krommenhoek haast zich erbij te zeggen dat deze ook voor anderen beschikbaar zijn. “Ik hoop dat het initiatief ook in andere kernen wordt opgepakt”. Ze noemt als lichtend voorbeeld haar geboorteplaats Zaanstad, waar een dergelijk initiatief zich over de stad heeft verspreid. “Geweldig toch?” De deelnemers aan de ‘Vaste Prik Gorssel’ verzamelen zich bij De Brink naast de kerk. “Mits de coronaregels het toelaten is er vanaf kwart voor tien koffie. Om tien uur verdelen we de aanwezigen in groepjes die elk tot 12 uur een traject in Gorssel voor hun rekening nemen”. Om de routes uit te stippelen fietst Irma eerst speurend door het dorp, op zoek naar ongerechtigheden.”Aan de hand van mijn bevindingen stippel ik dan voor de groepjes de routes uit”. Voor Irma Krommenhoek is niet alleen een schone omgeving belangrijk. “Ik hecht ook veel waarde aan de gezelligheid, het elkaar ontmoeten en het gegeven dat je samen iets doet in het belang van de dorpsgemeenschap”. Dat het initiatief niet overbodig is, blijkt uit de maandelijkse opbrengst van gemiddeld negen zakken afval die bij de brandweerkazerne door medewerkers van Circulus Berkel worden opgehaald. Informatie over het doorgaan van de zaterdagse opruimactie is te vinden op Gorssel.nl