DááR DOE IK HET VOOR

EEN GESLAAGDE MIX : 1 plus 1 is 3 Volleybal verenigingen SV Harfsen en LVV Tornado zijn 6 jaar geleden samen opgegaan in VV FORZA. De tijd heeft bewezen dat dit een goede mix is geworden, want zo’n 150 leden genieten volop van de sportiviteit en gezelligheid voor jong en oud. Er zijn maar liefst 6 jeugd-, 5 damesteams en 1 herenteam. Deze 12 teams worden getraind en gecoacht en spelen in de regionale competitie. Daarnaast heeft de vereniging 4 recreantenteams, die ook competitie spelen. Speciaal zijn de “Old Stars”: zij volleyballen een keer per week, hebben het reuze naar hun zin met elkaar, zonder competitieverplichtingen. Kortom, VV Forza is een gezellige en laagdrempelige vereniging voor iedereen die wil volleyballen. Van jong tot oud, van beginner tot ervaren speler OUD-VOORZITTER MARJA KEPPELS Marja Keppels is 8 jaar de voorzitter geweest, waarvan de laatste 4 jaar van VVForza . Zij is nog dikwijls in de sporthallen te vinden om trainingen te geven en te coachen. In gezelschap van Irthe Brummelman vertelt ze enthousiast over haar warme gevoelens voor deze teamsport. “Het is een eerlijke, dynamische sport. Je doet het echt met elkaar! De teamleden zijn op elkaar aangewezen en daardoor echt afhankelijk. Tegenwoordig is het minder technisch en daardoor wordt het spel vloeiender en laagdrempeliger”. VRIJWILLIGERS De vereniging organiseert vele activiteiten, die allemaal gedragen en uitgevoerd worden door enthousiaste vrijwilligers. “We hebben verschillende commissies, die ervoor zorgen dat de activiteiten plaats kunnen hebben en extra geld genereren. We besteden dit geld onder andere aan jeugdactiviteiten, het onderhoud van de speelvelden, trainers, ballen. Veel mensen zullen onze activiteiten wel kennen: acties met paaseitjes, bloembollen en potgrond. Daarnaast worden we ook gesponsord. De tenues bijvoorbeeld worden om de vijf jaar vernieuwd: een taak voor de sponsorcommissie. Dit alles om de contributie zo laag mogelijk te houden, zodat praktisch iedere enthousiasteling voor volleybal mee kan doen. En ja: daar zijn veel handen (en voeten) voor nodig zodat niet alles op een klein groepje neer komt”. Waarom je je als vrijwilliger zou aanmelden? Marja: ” je hoort erbij en je doet ertoe. Er is een groot saamhorigheidsgevoel. Gezellig is het in ieder geval!” BEACHVOLLEYBAL Een groeiende sport is het ‘beachvolleybal” waar veel jongeren op af komen. Ook bij VVForza is deze mogelijkheid. Op het schoolplein in Laren ligt sinds een jaar een net-sportveld, waar gevolleybald kan worden. Ook op het schoolplein in Harfsen kan in “de kooi” gevolleybald worden. Op het Larens evenemententerrein liggen twee beachvolleybalvelden, die door iedereen uit het dorp gebruikt kunnen worden. De wens/hoop bestaat dat er gelijk met de nieuwbouw van de scholen in Laren ook twee beachvolleybalvelden gerealiseerd worden. Die overdag door de scholen als zandbak gebruikt kunnen worden. NIEUWE VOORZITTER GEZOCHT! Alle functies binnen het bestuur zijn ingevuld, alleen de voorzittershamer ligt nog werkeloos op tafel. Wie komt ons bestuur voorzitten? Het met elkaar bezig zijn, de contacten met de gemeente en de volleybalbond, de vereniging draaiende houden, het samenwerken in de commissies met een mix van jong en oud, maken de functie van voorzitter reuze-boeiend, zeer afwisselend en voldoening gevend. Vraag maar aan Marja!

PEN EN PAPIER TEGEN ONRECHT Regeringen wereldwijd lappen mensenrechten aan hun laars, zetten mensen die een andere mening hebben, zich anders voelen met een slecht of geen proces in de gevangenis. Vechten voor de mensenrechten, voor vrijheid, te mogen zijn wie je bent, doen velen met resultaat, zoals Amnesty International. Ook in Lochem: brieven schrijven bijvoorbeeld naar regeringen en ambassades. BRIEVEN Handgeschreven brieven en ondertekende manifesten maken de verantwoordelijken meer bewust van het schenden van rechten voor vrijheid van individuele mensen. Vrijlaten en vermindering van straf is dan vaak het gevolg. Het feit dat er mensen zijn die de moeite en tijd nemen om een brief te sturen doet wat met de regeringsleiders. Moeten ze toch weer even nadenken, want die vele brieven komen van over de hele wereld! “Big mother is watching you!” zoals brievenschrijfster Martha van de Zwaag zegt. SCHRIJVERS Martha van de Zwaag en Eva Loskamp zijn twee van die schrijvers. Elke eerste woensdag van de maand zijn ze aan het schrijven in de huiskamer van het Stadshuus op de Markt in Lochem. Het schrijven en verzorgen van de brieven doen vrijwilligers, die geraakt zijn door het doel, zich in willen zetten voor mensenrechten, vrijheid van meningsuiting. Op de vraag “waarom zet jij je in?” antwoordt Martha: “Ik wil iets doen tegen onrecht. Dat zeggen veel goedbedoelende organisaties, maar ik kijk altijd eerst naar wat de directeur verdient. Mijn drive is vooral de positie en de rechten van de vrouw. Ik hoop hier verandering in te brengen. En deze gedachten zet ik om in actie: schrijven!”. Eva vertelt dat ze zag hoe haar moeder al brieven schreef: “met de paplepel ingegoten gekregen. Vooral met de Kerst komen we in actie. Dan ontvangen we van het hoofdkantoor voorbeeld kaarten en brieven die we thuis in kunnen vullen. Er zijn zoveel ideeën en mogelijkheden, eigenlijk teveel om op te noemen. Als ik dan de resultaten lees in het maandelijkse verslag van Amnesty, weet ik dat ik goed doe. Het heeft dus zin!” STADSHUUS Als er op de woensdag markt is en de huiskamer van het Stadshuus open voor een kopje koffie, thee of iets anders, zitten de brievenschrijvers bij elkaar te schrijven. Ze delen ervaringen uit en voeren gesprekken over waar ze mee bezig zijn. Het feit dat dit hier allemaal kàn: dat wij die rechten voor vrijheid hebben te mogen zijn wie je bent, zonder nog te moeten vechten, geeft het schrijven vleugels. Zowel Martha als Eva zeggen: ”Dan pak ik met plezier pen en papier en ga schrijven, want die vrijheid gun je alle mensen”. Foto gemaakt door SWL/Gerdie Kreunen; op de foto staan vrijwilligers van Amnesty: Martha van de Zwaag en Eva Loskamp zijn beide rechts op de foto te zien .

Op weg naar Huis Verwolde volg ik de aanwijzing ‘kasteel’. Ben ik verkeerd gereden? Nee, het aanzien van het gebouw is als een statig kasteel; zo omvangrijk met een toren aan de rechterzijde en een royaal parkgebied eromheen. Bij de opgang van de bordestrap loopt Matty Veymeyer-Gohres me tegemoet. Zij heeft als vrijwilliger haar werkterrein bij Huis Verwolde, waar zij suppoost en gids is. Ze is een van de 80 vrijwilligers waarvan 25 gidsen die in wisseldiensten werken. In 1976 kocht Gelders Landschap het landgoed voor een symbolisch bedrag van een gulden van de baron die er toen nog woonde. Het huis is in beheer van de Stichting Vrienden van der Geldersche Kasteelen waarvoor ongeveer 700 vrijwilligers hun inzet leveren. Matty over het Huis Verwolde Huis Verwolde werd in 1776 gebouwd. Dat was in de tijd dat Verwolde nog een aparte gemeente was (1814-1850). De huidige ‘eetkamer’ diende in 1850 nog als raadszaal. In 1926 vond een omvangrijke verbouwing plaats. Moderniteiten uit die periode werden aangelegd, zoals veel elektrapunten, stromend koud en warm water en een lift. Er woonden zes generaties familie Van der Borch. Fascinerend is het contrast van de hoge plafonds op de ‘bel-etage’ en de personeelsvertrekken. Anders gezegd de bewoners bewoonden de royale kamers en het personeel werkte zonder luxe in de lagere en kleinere vertrekken. Zo was het in die tijd. Matty 71 jaar oogt vitaal. Haar arbeidzame leven lag voor vele jaren in de jeugdzorg. Vlak voor de Corona-periode begon ze aan het werken in Huis Verwolde. Het werk vereist veel lopen door het pand, waarbij alleen het traplopen wat langzamer gaat. Naast Huis Verwolde is ze ook nog vrijwilliger bij de Canadese begraafplaats in Holten. Matty beschrijft het huis en de inrichting als sfeervol en als een beleving terug in de tijd. “Mijn insteek is het verleden levend houden”. Matty vindt de eetkamer met kroonluchter het mooiste om te zien. Opmerkelijk is ook de koelkast uit die tijd. Een houten kast met dubbele wanden en een binnenwerk van zink. Tijdens rondleidingen stellen vooral kinderen vaak bijzondere vragen, bijvoorbeeld over de schilderijen: “Wie waren die mensen?” Matty verzint dan aansprekende antwoorden, zoals: “In die tijd hadden ze geen foto’s en net als nu wil iedereen selfie om aan anderen te laten zien”. Met name groep 6 en 7 hebben vaak de leukste onbevangen vragen en verbazing. Gidswerk verhalen op maat Gidswerk is echt geen standaardverhaaltje vertellen, dat zou saai worden. Wel is het belangrijk zo goed mogelijk het karakter van de groep in te schatten. Meestal lukt het dan de verbinding te maken. Ter voorbereiding op het gidswerk wordt een basisopleiding aangeboden maar in de praktijk gaat de kennisverrijking steeds door. “Soms weet ik geen antwoord op vragen. Dan draai ik er dan niet omheen en zeg dat ik het uitzoek voor een volgend bezoek”. Tenslotte, de vraag hoe Matty haar inzet als vrijwilliger ziet? “De kunst is om geschiedenis te laten herleven op een manier die aansluit bij de groep. Het werk geeft voldoening als er na een geslaagde rondleiding interesse en interactie was. Ik ben helemaal op mijn plek met het vrijwilligerswerk, het draagt bij aan zingeving en ik word er blij van.” Voor meer over de historie van Huis Verwolde of nog beter een bezoek: ( https://www.glk.nl/verwolde/huis-verwolde )