Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • [email protected]
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools

Post | december 2025 | Verhalen van vrijwilligers | 2 min lezen

Buddy worden is niet zo moeilijk

Door

Gert Kale

Cathy Schipper had er al langere tijd over nagedacht hoe ze als vrijwilliger aan de slag zou kunnen met iets wat haar aansprak. Het Buddy to Buddy project kwam als geroepen en werd een succes, voor haarzelf en voor Madonna het “maatje”waaraan ze gekoppeld werd.



Een buddy (uit het Engels afkomstig begrip voor maatje, vriendin of vriend) is een metgezel die je steunt in een nieuwe situatie bij bijvoorbeeld sport, werk of studie.

Het Buddy to Buddy project is ruim vijf jaar geleden ontstaan in Zutphen en omgeving. Inmiddels zijn er in 23 gemeenten, verdeeld over het land, met succes projecten gestart. Nieuwkomers die hun land hebben moeten verlaten worden gekoppeld aan een Nederlandse stads- of dorpsgenoten op basis van interesse.


Hoe werkt het?

 Een aantal keren per jaar wordt er een “matchingsronde” georganiseerd. Vooraf zijn er informatiebijeenkomsten waar aan de deelnemers uitleg wordt gegeven over hoe alles in zijn werk gaat en waar vragen worden beantwoord.

Met de gegevens van de aanmelding wordt voor de eerste bijeenkomst een soort profiel gemaakt. Tijdens de eerste ontmoeting, het matchingsdiner waarbij meestal de deelnemers zelf gerechten uit verschillende culturen meenemen, wordt er niet alleen gegeten, maar worden ook de buddy’s gekoppeld.

Voor Cathy was dat heel bijzonder gebeuren. In het voorjaar van 2025 kwam ze binnen voor het beginfeest in de Gudulakerk in Lochem. Het was er al behoorlijk druk. Er stond een grote tafel met daarop allerlei soorten gerechten. Toen ze dat stond te bekijken kwam ze in gesprek met een vrouw uit Afghanistan. Dat was een leuk contact. Voor het eten kregen de aanwezigen een broche met een afbeelding opgespeld . Daarna kwam de opdracht om dezelfde afbeelding bij iemand anders te zoeken. Zo werd Cathy aan Madonna gekoppeld, toevallig de vrouw waarmee ze na binnenkomst had staan praten! Kennelijk hadden ze bij de intake voor een groot deel dezelfde belangstelling opgegeven.


En verder?

Het is de bedoeling dat de buddy’s elkaar gedurende vier maanden wekelijks ontmoeten om samen iets te gaan doen. Er is geen sprake van hulpverlening, de buddy’s zijn gelijkwaardig en leren van elkaar. Cathy en Madonna deden allerlei activiteiten: samen koken (en boodschappen doen), verschillende speeltuinen bezoeken om het jongste dochtertje van Madonna een plezier te doen, thee drinken met lekkers erbij, maar vooral veel praten.

Om te bespreken hoe het contact verloopt is er het Buddycafé. Je komt in die vier maanden in ieder geval drie keer met andere buddy’s en een coach bij elkaar. Verder zijn er allerlei Buddyactiviteiten waaraan je samen mee kunt doen. Daar ontmoet je ook andere koppels en kun je ervaringen uitwisselen. Je kunt natuurlijk, als dat nodig is ook zelf contact opnemen.

Na vier maanden is het traject voorbij en ga je in principe uit elkaar. Dat was ook wat Cathy aantrok: “Er zit een begin en een eind aan”. Maar Madonna en Cathy hebben in die tijd zo’n band met elkaar opgebouwd dat ze ook nu nog regelmatig afspreken om samen bijvoorbeeld taal te oefenen, om bezig te zijn met de theorie voor het rijexamen, of om gewoon bij te praten!

Cathy: “Ik kan het iedereen aanraden. Het is een heel bijzondere ervaring om iemand uit een heel andere cultuur te leren kennen.”

  

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Vastberaden en doortastend

| Verhalen van vrijwilligers

Dat zijn de talenten, waar Rieky Koert haar leven lang al mee werkt. Is het niet voor het wel en wee van haar gezin, met een oudste zoon in een zorginstelling, dan is het wel voor haar werk op de Tusselerhof geweest. Al voor haar pensionering deed ze als vrijwilliger veel bij verschillende organisaties. Mensen die hulp vragen doen nooit tevergeefs een beroep op haar. Daar weet het koor Lochems Surprise Koor, de Theatergroep TOP en de Nordicwalk maatjes over mee te praten. Maar vooral ook de “SamenloopLochem” mag zich verheugen op al haar aandacht en inzet. SamenloopLochem Rieky vertelt: ”Ik had me net opgegeven bij het KWF voor de SamenloopLochem 2020, toen ik zelf het kanker Non-Hodgkin bleek te hebben. Daar ben ik inmiddels van genezen, maar de stimulans om mee te doen is des te groter. ‘Samenloop voor hoop’ is een jaarlijks evenement van het KWF. Onder deze vlag organiseert ook SamenloopLochem een ‘Samenloop voor hoop’. Dat is een 24-uur durende wandelestafette waarmee geld opgehaald wordt voor het KWF. Informatie is te vinden op www.samenlooplochem.nl I n juni 2020 zou dit voor de 1 e keer plaats vinden. Helaas: corona en dus afgeblazen. Ik ben teamcaptain van de ‘Zonnelopers’, een groep Nordic walkers. Kinderen en kleinkinderen doen ook mee! Een statiegeld-actie had ik al geregeld bij Plus-Cornelis, met een leuke opbrengst. Aan leden van het koor is voorgesteld om papieren zakken te kopen waar zij mooie, bemoedigde woorden op kunnen schrijven en waar een lichtje in kan”. Niet alle opbrengsten van de acties komen bij het landelijke kankerfonds terecht. Een deel besteedt de plaatselijke afdeling aan een noodzakelijk iets in de gemeente. Eerdaags worden e schaduwdoeken ter voorkoming van huidkanker op de scholen aangeboden. Hoewel dit evenement ook dit jaar, 2021, door corona niet door kan gaan, kan iedereen wel in actie komen! Een mooi voorbeeld heeft enige weken geleden in deze krant gestaan: de samenloopstenen van Monique Noordanus. Op 17 september is er een actiedag voor de teams en andere belangstellenden. Voor informatie: kijk op de website en doe mee!! Immuuntherapie Op vrijwillige basis doet Rieky mee aan een wetenschappelijk onderzoek met immuuntherapie. Dat betekent elke drie weken aan het infuus met de hoop dat haar immuunsysteem hiervan sterker wordt. De wetenschap dat ook volgende kankerpatiënten hiermee geholpen kunnen worden geeft haar hiertoe de moed. Theatergroep en koor Al 45 jaar speelt Rieky bij Theatergroep TOP. Vele jaren heeft ze ook in verschillende functies in het bestuur gezeten, waarvan zo’n 9 jaar als voorzitter. Nu zijn er plannen voor een gezellig samenzijn en een 1 e bijeenkomst in het najaar. Daarnaast zingt ze gezellig mee met het Lochems Surprise Koor. En samen met haar man kijkt Rieky uit naar het zingen van liedjes uit de oude doos op de afdeling dementie van Tusselerhof. Dat deden ze al met zoveel plezier! Omdat ik het leuk vind! Is haar antwoord op de vraag naar de reden waarom ze zich als vrijwilliger zó inzet. “Ik heb behoefte aan contact met mensen. Daarvoor gebruik ik mijn talent om te organiseren, te plannen, contacten te onderhouden. Ik voel me heel erg verantwoordelijk. Het zou mooi zijn als het koor en zingen, de toneelvereniging en samenspelen, het team voor Samenlooplochem aansturen weer allemaal kan en mag”. Rieky heeft er alle vertrouwen in dat die tijd komt. En tot die tijd zijn er nog hobby’s genoeg: tuinieren, lezen, wandelen, nordicwalken en niet te vergeten veel bellen en contacten onderhouden per telefoon! En daarom staat Rieky vandaag als zeer gewaardeerd vrijwilliger centraal.
Lees meer

Op je kop in de huiskamer!

| Verhalen van vrijwilligers

Naomi Ulkeman (bijna 22 jaar) komt uit een sportief nest van zwemmers, voetballers en turners. Al vanaf haar 5e was ze het allerliefst in de turnhal. Ze begon bij het recreatieteam, maar stroomde al snel door naar de selectie. Naomi hopte van de ene naar andere vereniging waar ze steeds meer uurtjes kon trainen. Aan al dat turnplezier kwam tijdelijk een eind toen Naomi bijna aan jaar moest revalideren van een operatie. Ze was toen 17 druk met een leuke opleiding als onderwijsassistent en super sportief. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Toen bleek dat op niveau turnen niet meer haalbaar was werd ze gevraagd als turnjuf. En niet door 1 maar door 3 verenigingen. Daarnaast zit ze in het laatste jaar van de opleiding Sport & Bewegen. Naomi is ook turnjuf bij Brinio in Lochem. Bij Brinio geeft ze les aan de jongtalenten en selectiegroepen. Voor het lesgeven ontvangt ze een vergoeding, maar alles er omheen en dat is een heleboel doet ze vrijwillig en met veel plezier. Naomi vertelt; “ Turnles is veel meer dan kinderen technische oefeningen leren. Ik wil kinderen een veilige basis bieden, waarin ze in teamverband hun grenzen verleggen. Ik stel met de kinderen doelen en daag ze uit deze te behalen en we zijn samen super trots als het lukt.” “Samenwerken is heel erg belangrijk, en ook al valt tijdens een wedstrijd iemand 5 keer van de balk, je blijft elkaar steunen. Ik help kinderen om zich sterk en zeker te voelen over zichzelf. Mijn motto bij wedstrijden: Je staat er niet alleen voor, natuurlijk strijd je voor de eerste plek maar je bent ook blij voor je teamgenoot als die eerste wordt.” Op dit moment zijn de lessen online, gewoon vanuit de huiskamer, of als haar broertje daar huiswerk moet maken vanaf haar slaapkamer. Hoe dan, vraag ik me af? “Nou gewoon, ik maak filmpjes, een PowerPoint en via skype kunnen we elkaar zien. Echt heel leuk om te zien hoe de kinderen thuis op hun kop staan. We hebben natuurlijk niet de turntoestellen, maar een heleboel kan best. We zijn er straks helemaal klaar voor als we weer de zaal in mogen.” Naast lesgeven en instructiefilmpjes maken onderhoudt ze wekelijks mailcontact met ouders en deelnemers, verzint leuke online activiteiten, brengt kerstkaartjes rond, etc. Normaal hebben we ook jaarlijks een grote uitvoering in de schouwburg in Lochem. Dan ben ik zo trots op mijn turnsters en het resultaat dat ze samen voor elkaar hebben gebokst. Ik kijk er naar uit als we weer in de zaal mogen en er weer wedstrijden zijn. Naomi’s droom is om juf te worden in de onderbouw. Maar als ze nu klaar is met haar opleiding blijft ze zeker ook in de turnwereld actief. Op de vraag of er iets zou kunnen zijn waardoor ze daar mee zou stoppen antwoord ze: “Ik ben praktisch geboren in de gymzaal als ik het nu al voor me zie word ik gek in mijn hoofd als ik moet stoppen”
Lees meer
aandachtfunctionaris huiselijk geweld voor vrijwilligersorganisaties

Een niet-pluis gevoel, en dan?

| Verhalen van vrijwilligers

Het gevoel dat een situatie niet pluis is. Je krijgt een vervelend gevoel bij wat je hebt gezien of gehoord. Dat overkomt veel vrijwilligers wel eens. Maar hoe ga je daar dan mee om? Hoe pak je dat aan? Binnen de gemeente Lochem kunnen sinds een jaar alle vrijwilligersorganisaties en vrijwilligers voor advies terecht bij Kees Damhuis van Stichting Welzijn Lochem, de aandachtfunctionaris huiselijk geweld voor vrijwilligersorganisaties.
Lees meer