Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • [email protected]
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools

Post | juli 2025 | Verhalen van vrijwilligers | 3 min lezen

Brandweer Barchem zoekt versterking

Door

Marianne Vlaming

Doorgaans ligt de kazerne aan de Van Damstraat in Barchem er verlaten bij. Als je niet bekend bent in het dorp, zou je zelfs kunnen denken dat hier nooit iets gebeurd. Grote overheaddeuren onttrekken de twee brandweervoertuigen aan nieuwsgierige blikken. De wervende teksten aan het metalen hekwerk naast lege parkeerplaatsen wapperen in de wind: Brandweer Barchem zoekt vrijwilligers! (m/v) Durf jij de uitdaging aan?


Het Barchemse straatbeeld verandert wanneer de pieper afgaat. Er verschijnen (bak- en lig) fietsende mannen in zwarte brandweerkleding met een rode streep op hun borst. Een enkeling trekt een sprintje richting kazerne. Vrijwilligers uit het buitengebied stuiven (soms letterlijk) met de auto richting de kleine dorpskern. Alle brandweerlieden wonen of werken dicht in de buurt van de kazerne. En dat is niet voor niets: de aanrijtijd is ’s nachts vier minuten, overdag krijgen de vrijwilligers vanwege mogelijke drukte op de weg dertig seconden extra.


Postcommandant Bert Nijenhuis is trots op zijn team én continu op zoek naar nieuwe mensen. De vijftien vrijwilligers zijn 24 uur per dag, 7 dagen per week paraat om hulp te bieden bij branden of hulpverlening bij ongevallen. Aan de hand van de postcode is er een routeplanner die bepaalt welk team er het snelst kan zijn. Er moeten minimaal 6 vrijwilligers in de auto zitten voor de brandweer kan uitrukken. Met de huidige vijftien vrijwilligers is dat een uitdaging, met name overdag. Er wordt actief gezocht naar nieuwe teamleden die in Barchem wonen en vanuit huis werken. Ook als je parttime werkt en enkele dagdelen beschikbaar bent, ben je van harte welkom.


De auto vertrekt zodra er genoeg menskracht aanwezig is. Het woord auto blijkt overigens een understatement: het betreft een tankautospuit met een waterreservoir van 3000 liter en een pompcapaciteit van 2400 liter per minuut. De brandweerwagen kan worden ingezet bij grotere branden. Mocht de klus groter zijn dan het Barchemse team aankan, dan wordt opgeschaald naar meerdere auto’s en komt er hulp vanuit Ruurlo, Borculo of Lochem. Uiteraard verleend ook Barchem bijstand aan deze korpsen. Eenmaal onderweg is er contact met de alarmcentrale en ontstaat een steeds completer beeld van wat aan de hand is. Er wordt gewerkt volgens protocollen. Wanneer de auto ter plaatse komt weet iedereen precies wat er moet gebeuren.


Tijdens het interview met Bert, Frank, Ronald en Martijn wordt helder dat de brandweervrijwilligers van Barchem een hecht en betrokken team zijn, dat op dit moment uitsluitend uit mannen bestaat. Er wordt naarstig gezocht naar vrouwen. De brandweerlieden hebben allemaal een tweejarige opleiding gevolgd. Daarnaast is er sprake van een terugkerende medische keuring. Iedere maandagavond wordt geoefend om geleerde kennis op peil te houden.


Frank, Ronald en Martijn zijn respectievelijk 15, 7 en 18 jaar lid van het team en actief benaderd om bij de brandweer te komen. Samenwerken en van betekenis zijn voor mens en dier in de eigen omgeving geeft hen veel voldoening. De individuele kwaliteiten en inbreng van de leden worden binnen dit team zeer gewaardeerd. Aan animo om de handen uit de mouwen te steken geen gebrek. Er wordt flink gebaald als de auto net weg is. ‘En dan sta je hier met z’n drieën omdat je te laat bent’. Er zijn te veel verhalen om hier te delen: naast serieuze zaken, hebben deze vrijwilligers door de jaren heen zeker ook leuke en grappige dingen meegemaakt.


Ben je sportief, stressbestendig en praktisch ingesteld? Ben je tussen 18 en 45 jaar oud en heb je een goede lichamelijke en geestelijke conditie? Kun je improviseren, houd je van een bak sterke koffie en beschik je over een behoorlijke dosis doorzettingsvermogen en verantwoordelijkheidsgevoel? Dan is dit team op zoek naar jou! Wil jij weten wat het brandweerwerk en het Barchemse team te bieden hebben? Bekijk de vacature op onze website, neem contact op met postcommandant Bert Nijenhuis of spreek één van de huidige vrijwilligers aan en stel je vragen. Ze zijn er klaar voor.

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts
VRIJWILLIGERSWERK = DOEN!

Vrijwilligerswerk = DOEN!

| Verhalen van vrijwilligers

Vrijwilligerswerk moet in je genen zitten. Opgevoed zijn met “niet zeuren maar aanpakken” en vooral die dingen doen die je leuk vindt, is voor Roel Hendriks de kern van zijn activiteiten als vrijwilliger. Van jongs af aan kennen zijn energie en nieuwsgierigheid bijna geen grenzen. “Schaatsen en wielrennen betekenden niet alleen meedoen, maar ook hand- en spandiensten verlenen. Organiseren, leiding geven, jury bemannen: allemaal vrijwilligerswerk”. Roel kan nu eenmaal geen ‘nee’ zeggen… Als oud-docent geschiedenis en Nederlands, die van schrijven houdt, weet men hem dikwijls en snel te vinden. Jarenlang is hij correspondent voor de Stentor geweest. De laatste paar jaar schrijft hij als vrijwilliger bij Stichting Welzijn Lochem artikelen voor de rubriek “Vrijwilliger centraal” in De Berkelbode: vanmiddag vuur ik mijn vragen af op een gewaardeerd collega. Enthousiast vertelt Roel over het boek “Gorssel van Agrarische Gemeenschap tot Forensendorp”, dat in 2019 uitgekomen is. Als een van de zeven teamleden heeft hij zijn bijdrage hieraan geleverd. Van stilzitten is echter geen sprake. Nu behelst zijn bijna dagelijkse vrijwilligerswerk het herschrijven van “De Voet Dwars”. Een boek vol persoonlijke verhalen uit de 2 e wereldoorlog, dat in 1995 zijn eerste uitgave beleefde, maar niet meer verkrijgbaar is. Op initiatief van Monique Mekkering wordt nu door een team van 5 vrijwilligers van de Historische Vereniging De Elf Marken aan een nieuwe versie gewerkt. Opnieuw vertelde verhalen, aanvullingen of fragmenten van bestaande verhalen worden gelardeerd met veel fotomateriaal. Nu er niet meer wekelijks vergaderd kan worden in het voormalig tramstation, zorgt de digitale communicatie voor wat vertraging. Toch streven ze naar een presentatie rond 5 mei tijdens het bevrijdingsfeest 75 + 1,. “Ik heb al een idee wat ik ga doen als dit klaar is… Het ordenen van verhalen over mijn vader, die in het verzet heeft gezeten tijdens de oorlog”. Tussendoor een fietstocht op zijn racefiets of mountainbike, of een wandelingetje met zijn vrouw, houden hem, als tachtig jarige, kwik en vief. “Gids op Paleis Het Loo ben ik al zo’n twintig jaar, ook als vrijwilliger. Als het museum weer open gaat in het najaar, moet ik waarschijnlijk eerst weer een cursus volgen. Er is zoveel veranderd en een gids moet wel ‘up to date’ zijn. Een advies dat Roel graag geeft: “Neem initiatief, laat het niet bij woorden maar pak het aan! Pas als je iets een keer gedaan hebt, weet je of het wat voor je is. Ik kan het iedereen aanraden, omdat je er zoveel voor terug krijgt. Als chauffeur op de bus van de dagbesteding heb ik onderweg veel gelachen met en plezier beleefd aan de passagiers. Ik raad mensen aan met hun talent te werken, waar ze wellicht zelf nog geen weet van hebben”. Eigenlijk is het een kwestie van een keuze maken: wil ik erachter komen of ik het leuk vind of niet? Want: ”Hoe fijn kan het zijn dingen te doen waar anderen plezier aan beleven! Dat vind ik mooi! Ik blijf dus zolang als mogelijk is actief, want als ik hier geen zin meer in heb, mankeer ik iets”.
Lees meer

“Ik ben blij met mijn ED".

| Verhalen van vrijwilligers

"Als zij het kan, komt het ook goed met mij". Is een van de reacties die Marieke Fett en Lorydana Buyukbas regelmatig horen van de jongeren die zij ondersteunen. Marieke en Lorydana (Loo) zijn beiden ruim 3 jaar geleden bij TeamED16 gekomen. ED staat voor ErvaringsDeskundige! Zij zetten hun eigen ervaring met (jeugd)hulpverlening in om jongeren in dezelfde situatie als zij destijds, te ondersteunen. “En dat werkt” zegt Loo (zelf op jonge leeftijd al uit huis geplaatst, van plek naar plek, op straat gestaan etc), “omdat we weten hoe t is, wat wel en wat niet werkt en aan een half woord genoeg hebben." Marieke beaamt dit (middelengebruik). Hoewel zij uit een stabiele thuissituatie komt, miste zij een vast aanspreekpunt die zelf wist hoe het was om te gebruiken. Omdat ze geen hulpverleners zijn, is de drempel voor de jongere om met hen echt te praten, lager: “Bovendien hebben we meer tijd en herkennen we de patronen sneller dan degene die het op school geleerd hebben. Been there, done that!” Verder is TeamED 24/7 bereikbaar, want problemen beperken zich niet van 9 tot 5 en blijven ze een jongere ondersteunen zo lang hij/zij dat wil, er is geen officiële eindtijd. “De jongeren die wij ondersteunen, hebben heel vaak geen basis (meer). Wij zijn dan de stabiele factor waar ze altijd op terug kunnen vallen, ook s ’avonds en in t weekend," aldus Marieke. "Maar dan hebben jullie altijd dienst??? “ Dat valt wel mee” zegt Loo. “In principe zijn we wel altijd bereikbaar. Het is alleen al fijn om te weten dat het zo is. Ik ben in die 3 jaar twee keer uit bed gebeld en toen was het ook crisis. Op andere momenten is een appje, dat ik de volgende ochtend voor de deur sta, al voldoende." Loo en Marieke zijn naar aanleiding van hun vrijwilligerswerk bij TeamED zelf ook weer naar school gegaan. Beiden de hulpverleningskant met ervaringsdeskundigheid als extraatje. Marieke loopt stage bij Tactus en Loo bij SWL. Beiden hopen binnenkort hun diploma te halen. “Het werken bij TeamED gaf ons op die manier ook een zetje.” TeamED werkt regionaal (ook in Lochem) voor alle jongeren tussen de 13 en 30 jaar. ED is aanvullend op de hulpverlening, we werken graag samen! Aanmelden en info: 06-27076870 of via www.teamed16.nl
Lees meer

Opnieuw beginnen en iets nuttigs doen voor anderen

| Verhalen van vrijwilligers

Na het uitbreken van de oorlog in Oekraïne vluchtte Sasha in maart 2022 met haar vader en dochter naar Nederland. Ze werd gastvrij ontvangen en stortte zich op allerlei activiteiten. Al gauw voelde ze zich, ondanks de moeilijke omstandigheden, thuis in Lochem. ‘Geef nooit op. Probeer, probeer, en probeer opnieuw,’ is haar motto. Een inspirerend verhaal van een enthousiaste doorzetter. Vlucht ‘Toen we in maart in Krakau aankwamen, was ik compleet in shock. We konden kiezen naar welk land we wilden, maar ik was zo moe dat ik geen keuze kon maken. Een vrouw zei: ‘Ga naar Nederland, dan heb je vanavond al een douche, een bed en een maaltijd.’ We kwamen terecht bij Tonnie en Monique Tekelenburg in Lochem, die hun huis voor ons openstelden. Geweldige mensen, die nu mijn vrienden zijn. Daarna hebben we een tijdje in EuroParcs gewoond en sinds november verblijven we in de opvanglocatie voor Oekraïners aan de Zutphensestraat. Ik kan niet stil zitten. Als je druk bent met van alles, heb je geen tijd voor het verleden en de toekomst en ben je gefocust op het nu. Daarom doe ik ontzettend veel: ik volg Nederlandse les en een opleiding tot boekhouder, zorg voor mijn gehandicapte vader, run mijn eigen bedrijf en doe vrijwilligerswerk.’ Eigen bedrijf VNATURI Via haar bedrijf VNATURI organiseerde Sasha tekenlessen in Kyiv met een focus op tekenen naar (levend) model. Dit project coördineert ze vanuit Nederland nog steeds en onlangs organiseerde ze een eerste tekensessie in Lochem. ‘Kunst is wat mij ‘mij’ maakt, maar ze zeiden hier dat ik er mijn geld niet mee zou kunnen verdienen om in mijn levensonderhoud te voorzien. Daarom ben ik een opleiding boekhouding gaan volgen. Dat is zó interessant: ineens begrijp ik hoe geld werkt. Ik zou graag in een bedrijf werken én VNATURI willen uitbreiden. Ik stel hoge doelen omdat ik iets nuttigs wil doen voor anderen.’ Tangolessen Dat is ook haar drijfveer voor de uitdagende activiteiten die ze voor vluchtelingen en andere belangstellenden organiseert: ‘Vluchtelingen hebben veel meegemaakt en zijn vaak getraumatiseerd. In Den Haag ontmoette ik de Oekraïense Roxanne en de Turkse Dunaj. Zij zijn dansleraren en er ontstond een geweldige klik.’ Dit leidde tot het idee om in Lochem tangolessen voor vluchtelingen en Nederlanders te organiseren. Sasha zocht contact met de gemeente en die was bereid het project ‘Inspire of Tango’ te faciliteren en tangolessen voor mensen met lage inkomens te betalen. Sasha zette zich als vrijwilliger in om de organisatie rond te krijgen en neemt zelf deel aan de cursus, die twee keer per maand in het Stadshuus wordt gehouden. ‘Ik kon nooit op hoge hakken lopen. Ik dacht: nu wil ik tango leren dansen op hoge hakken. Tijdens het dansen ben je concreet bezig: hoe zet ik die stap, hoe voorkom ik dat ik op de tenen van mijn partner sta, kortom: je hebt zoveel te managen dat je niet meer aan je problemen denkt. Zo creëer je veiligheid voor jezelf. Dit werkt ook zo met kunst: je komt met je gevoel in het hier en nu en je maakt stappen. “It saved my life. I begin myself again.”
Lees meer