Vrijwilligerswerk = DOEN!

ReubeZorg werkt vooral met zorgprofessionals en probeert te denken in mogelijkheden voor hun cliënten en het stimuleren van hun ontwikkeling. Daarnaast wordt met enkele vrijwilligers gewerkt. Sinds drie maanden is Drake Sembatya (34) er daar eentje van.

Als je googelt op Minze Beuving (74 jaar) zie je al snel dat hij een enorme staat van dienst heeft. Van Korpschef van het Korps Landelijke Politie Diensten tot Commandant Koninklijke Marechaussee. In zijn werkzame leven heeft hij de hele wereld gezien en een indrukwekkend netwerk opgebouwd. Maar mensen die druk zijn hebben gelukkig ook nog tijd voor vrijwilligerswerk. Minze geeft aan; “Ik ben niet rustig als ik niet druk ben. Ik heb altijd vrijwilligerswerk gedaan naast mijn werk.” Al weer 25 jaar woont hij met zijn vrouw Rita in het mooie Epse vlak bij de IJssel. Samen reizen ze graag. Met pijn in ’t hart staat hun camper al een jaar reisloos in de garage, te lonken om op pad te gaan. Van internationaal naar lokaal Nadat Minze met pensioen ging werd hij gevraagd voor diverse functies en onderzoeksopdrachten zowel nationaal als internationaal. Dit heeft hij met veel plezier gedaan, in een aantal bestuursfuncties is hij nog steeds actief. Maar het lokale lonkte ook. Herhaaldelijk kwam er een oproep voorbij voor bestuursleden van de Dorpsraad Epse/Joppe. Minze bood aan het stokje over te nemen van de voorzitter, mits er vanuit het dorp zelf ook een aantal nieuwe mensen zouden aansluiten. Dat is gelukt. Inmiddels is de dorpsraad bijna compleet, met een mooi en divers team. Er mist alleen nog een secretaris. “Als iemand zegt dat er in het dorp een probleem is en het is een probleem dat meerdere inwoners aangaat, gaan we als dorpsraad kijken waar we kunnen ondersteunen.” Er zijn inmiddels diverse werkgroepen actief. Epsenaren voelen zich, doordat ze op de grens van de gemeente Lochem en Deventer wonen, soms het afvoerputje van de gemeente. Genoeg dus om voor te strijden. Kwesties die momenteel spelen zijn de windturbines, aanleg fietspaden, verwaarloosde horecapanden bij de entree van Epse. “Ik vind het belangrijk dat je contact houdt met degene waarmee je “ruzie” hebt.” Minze, ook wel eens ‘aardbeuving’ genoemd, gaat geen gesprek uit de weg en zegt waar het op staat. Doordat hij veel contacten heeft op de plekken waar de beslissingen worden genomen, kan hij voor de dorpsraad optreden als sterke gesprekspartner. Je hebt als dorpsraad de kans om besluitvorming te beïnvloeden, maar uiteindelijk moet je het ook accepteren als de gemeenteraad anders beslist. Waar ben je meest trots op? “Sinds 2016 ben ik voorzitter bij de Politie, afdeling BNMO. Daar worden trainingen aan politiemensen gegeven die lijden aan PTSS. Daarbij zijn ook de gezinsleden betrokken. We helpen mensen zo goed mogelijk om te gaan met hun trauma’s. Dit is soms echt heel confronterend en ik was in het begin best wel gespannen. Ik vind het fijn om dit te doen, omdat ik hiermee echt iets kan betekenen voor iemand. Ik wil graag iets doen waar andere mensen behoefte aan hebben.” Op de vraag heb je nog vrijwilligersambities? Hij staat in de wacht bij B€L, om aan de slag te gaan als budgetbegeleider. Hiervoor moet hij eerst nog een training volgen. Ook in deze functie kan je voor mensen het verschil maken.

Op de eerste mooie lentedag van dit jaar is het in de hoofdingang van de Hoge Weide in Lochem een komen en gaan van bezoekers. Familieleden of vrienden komen op de koffie bij een bewoner of nemen hen mee voor een ommetje in de lentezon. Rolstoelen en rollators in alle soorten en maten komen soms met flinke vaart voorbij en in de hoek staat een blitse duo-fiets. Eddy Lubberding (69) is deze ochtend gastheer bij de entree en houdt geroutineerd een oogje in het zeil. De coronaregels moeten worden nageleefd. Eddy wijst bezoekers op de desinfectiepaal, deelt mondkapjes uit, laat bezoekers de inschrijflijst tekenen en wijst hen zo nodig de weg. Tussendoor maakt hij korte praatjes met bewoners. Liefst in het onvervalst Achterhoeks want “het is fijn als je de taal spreekt die de mensen herkennen”. Ook zijn nog kwiek ogende schoonmoeder (101) komt – op weg naar de bewonerslunch in het Grand Café – voorbij lopen om gedag te zeggen. “Ik ben een mensenmens en vind het leuk om met verschillende mensen om te gaan. Het gaat er ook om dat mensen gezien worden. Als je hier langer komt, leer je de bewoners kennen. Je weet meer van wat er in hun leven gebeurt en kunt daar dan aandacht aan besteden. Als vrijwilliger hier werken is ontzettend mooi en de groep vrijwilligers is ook een warm team van mensen.” In zijn werkend leven besteedde Eddy al veel tijd aan vrijwilligerswerk. Variërend van het trainen van een volleybalteam, jeugdwerk voor de kerk tot duurzaam opbouwwerk in Gambia. Van stilzitten houdt hij niet en Eddy draagt uit dat zorgen voor elkaar belangrijk is. Na zijn pensioen bleek daar nog meer ruimte voor te zijn. De directe aanleiding voor Eddy om bij de Hoge Weide aan de slag te gaan, was dat zijn schoonmoeder hier bijna twee jaar geleden kwam wonen. “Ik begon met het ondernemen van activiteiten met de bewoners. Een stukje fietsen, een kopje koffie drinken of een bezoekje aan de kringloopwinkel met een bewoner die daar graag naar toe gaat. Al krijg ik dan wel strikte instructie van de verpleging om niets te kopen. Anders staat het hier binnen de kortste keren helemaal vol.” Omdat veel activiteiten door de corona-regels niet mogelijk zijn, maakt Eddy zich nu vooral nuttig als gastheer. Daarnaast is hij sinds kort ook op vrijdagavond op de afdeling Nettelhorst te vinden om daar koffie te schenken of een spelletje te doen. Eddy is het zorgzame type. “Die positieve reactie van mensen, dat je met een beetje aandacht mensen al blij kunt maken, dat geeft mij zelf ook een goed gevoel. Net zoals wanneer we hier een ochtend lekker gedraaid hebben. Als iedereen blij is, dan ben ik het ook.” Vroeger heeft Eddy wel eens overwogen om een carrièreswitch te maken naar de zorg. “Dienstbaarheid en de ander helpen, dat vind ik leuk.” Uiteindelijk werkte Eddy voor zijn pensioen zo’n 15 jaar als uitvaartleider. Een beroep dat zich ook kenmerkt door dienstbaarheid. Een overstap naar een baan in de zorg kwam er niet van maar met het gevarieerde vrijwilligerswerk van Eddy en zijn inzet bij de Hoge Weide lijkt het erop alsof hij alsnog zijn plek in de zorg heeft gevonden.