Vrijwilligerswerk = DOEN!

EEN MENSEN-MENS AAN DE TELEFOON Nico Meerburg kan zich met recht een mensen-mens noemen. Na zijn pensionering is hij als vrijwilliger verder gaan ‘werken’. Op dit moment nog bij drie verschillende instanties: Stichting Vrienden van de Borkel, Stichting Gorssels Erve en GOVOS hanteert hij de voorzittershamer en sinds kort hoort Nico bij de ‘bel-ronde’- vrijwilligers van Seniorenwerk van SWL. MENSENMENS Op 17-jarige leeftijd is Nico begonnen met werken en studeren. Hij werkte in 7 verschillende gemeenten waarvan in twee als burgemeester. De herindeling van de gemeente Gorssel maakte een eind aan een lang werkzaam leven. Hij prijst zich gelukkig dat hij hier, in Gorssel, nu al 25 jaar met veel plezier woont. Nico vertelt: “Iets voor een ander kunnen betekenen is voor mij en mijn vrouw vanzelfsprekend. Als ik ’s avonds voor de spiegel sta, stel ik mezelf de vraag: heb ik vandaag wat voor een ander gedaan ? Je bent niet alleen voor jezelf op de wereld. Dat staat voor ons als een paal boven water. Als burgemeester was het contact met de mensen van cruciaal belang. Ik kon genieten als er klompen in de hal stonden. Als mensen-mens ben ik na mijn zestigste vanzelf doorgegaan met het in contact blijven met mensen”. BEL-RONDES Een oproep in de krant van Seniorenwerk van SWL, waarin vrijwilligers werden gevraagd om mensen te bellen, was niet tot dovemans oren gericht. Nico vertelt verder: “Het telefonische gesprek voer je om te kijken of er eenzaamheid ervaren wordt, of dat er contact is met andere mensen. Wellicht is er hulp nodig. Ik heb me aangemeld. Na een training kreeg ik twee lijsten: een lijstje waarop de telefoonnummers stonden die ik zou bellen en een lijst met de vragen die ik kon stellen. Daar heb ik veel aan gehad. De vragenlijst bracht structuur in het gesprek.” Nico heeft nu twee belrondes meegedaan, elk met vijf contacten. Na elk gesprek wordt er een kort, duidelijk verslag gemaakt, waarin eventuele hulpvragen genoteerd worden. Hierdoor kan SWL hulp bieden. HEEL DICHT BIJ MENSEN Met vragen als: “Hoe komt u deze coronatijd door?” en “Wat is uw thuissituatie?” kom je snel heel dicht bij de mens aan de andere kant van de lijn. Nico: “De antwoorden zijn zeer verschillend. Gelukkig kan ik met mijn ervaring goed luisteren en voldoende afstand bewaren. Wat mij het meest verbaasd heeft, is het snel gegroeide vertrouwen tussen de gebelde en mij. Wel heel bijzonder”. (als vrijwillig interviewer begrijp ik het wel: het is een genoeglijk gesprek geweest, want voor ik het wist gaf ik antwoord op zijn vragen over mijn leefsituatie). Het meest verrast is Nico geweest toen iemand hem vroeg om hem een keer terug te mogen bellen, waarop het antwoord uiteraard een JA was. Maar er stond ook een keer een naam op de lijst van iemand die hij en zijn vrouw kennen. “Dan ga je heel anders een gesprek in”, vertelt Nico. “Maar al gauw kreeg ik door dat ik betrokkene met diezelfde naam helemaal niet ken en kon ik er snel een andere draai aan geven”. Nico is blij dat op de vraag of het op prijs gesteld wordt als er nog een keer gebeld zou worden, het antwoord een paar keer was, ‘dat deze eerste keer zeker gewaardeerd wordt, maar dat hij beter iemand kon bellen, die het echt nodig heeft’.

JE BENT JONG EN JE WILT FEESTEN! Esther Israel (16 jaar) en Tess Plette (14 jaar) vinden dat er veel te weinig leuks te doen is in Epse voor jongeren in de middelbare school leeftijd. Nooit eens even lekker uit je bol gaan of met leuke acties mee kunnen doen bij jou in de buurt. Daar spreken ze samen als dikke vriendinnen al jaren over. Het is de zomertoer van SWL geweest, waar Esther en Tess hun plan voor meer reuring, meer leuke dingen voor de jongeren tussen 13 en 18 jaar aan hebben ontleend. Het eerste feestje Samen zijn ze op pad gegaan. Al doende op ontdekkingsreis om hun droom te verwezenlijken. Om te beginnen is dat een feestje met muziek en dansgelegenheid. Zo komen ze de Dorpsraad Epse/Joppe en het jongerenwerk van SWL tegen. Als tienersoos Club Hassink Epse hebben zij het tweetal met raad en daad bijgestaan. Een datum en een locatie zijn de eerste benodigdheden. 5 November en de kantine van SV Epse zijn het resultaat. “Het was heel tof om te horen dat er al mensen op de fiets onderweg waren! En er ook al voor de deur stonden, terwijl wij ons nog aan het omkleden waren”. Vertelt het tweetal enthousiast. “Uiteindelijk waren er zo’n 30 jongeren op ons feestje”. De start om te gaan dansen op de muziek van d.j. Mike Gerritsen begon moeizaam, omdat je toch niet zomaar als eerste gaat dansen. Spoedoverleg onder elkaar en hun creativiteit hebben voor de oplossing gezorgd: “De beste danser van de avond krijgt een gratis drankje!” Toen is het vanzelf gegaan en was iedereen op de vloer met de Snollebollekes “LINKS RECHTS”. Er werd al aan een tweede feestje gedacht maar corona gooide roet in het eten. Toch blijven het enthousiasme en de wil om iets te gaan DOEN. On-line op de radio Esther en Tess hebben, door tussenkomst van SWL, op 7 januari j.l. een radio uitzending verzorgd. Club Hassink kreeg zendtijd bij Omroep Hut. Dat betekende niet alleen muziek verzorgen via Spotify en You Tube maar ook “Catch me if you can” organiseren. Ze vertellen: “ Twee jongerenwerkers, Christy en Melissa, stonden ergens in Epse op drie verschillende locaties. Met hinten geven aan de luisteraars, moesten deze gevonden worden. Al na 10 minuten kregen wij een appje: we zijn gevonden! Dat was heel leuk om te doen. Een volgende keer maken we het wel lastiger hoor! Alle Lochemse jongeren tussen de 13 en 18 jaar kunnen ons en onze activiteiten volgen op Instagram en Facebook onder clubhassink.epse Beiden vertellen hoe ze geleerd hebben om te DOEN: “het on-line zetten echt goed doen. Vooral weten wat we willen, tijdig een feestje, een evenement aankondigen en de verschillende mogelijkheden met social media goed benutten. Want samenwerken kunnen we al heel goed!” Blij en trots Samen hebben ze blij en met gepaste trots over hun initiatief verteld. Moeder Anita, die ook namens haar man en de ouders van Tess spreekt, vertelt hoe zij aan de zijkant heeft gestaan. Uiteraard enthousiast en stimulerend, maar ze heeft zich er niet mee bemoeit, hoe lastig dat heel af en toe ook was. “Met name het DOEN van het tweetal verdient respect en geeft mij een trots gevoel”.

Al zo’n dertig jaar actief in Eefde, mag je voor Chris Wijgman het woord Vrijwilliger met een hoofdletter schrijven. Zeker een stuk of 5, 6 organisaties hebben de afgelopen tientallen jaren kunnen rekenen op zijn aandacht in bestuur, als organisator of medewerker met gouden handjes. Het liefst is Chris bezig met zijn hart en verstand. Daarin speelt zijn plezier in sport en muziek maken een grote rol. Lang geleden al begonnen als vrijwilliger Het vrijwilligerswerk is voor Chris al op jonge leeftijd begonnen bij een Zutphense korfbalvereniging. En zoals Chris zelf zegt: “Ik ben overal vanzelf ingerold. Zodra ik ergens lid van was, groeide ik al snel het bestuur in”. Toen hij op 55-jarige leeftijd met pensioen kon gaan, heeft hij dat ook gedaan. Zo kwam er ook meer tijd vrij voor het werken met mensen zonder met geld betaald te worden. “De waardering en de gezelligheid ervaart ik als mijn beloning”. Sport en muziek Waren het in zijn jonge jaren de sportclubs, zoals korfbal, klootschieten en voetbal, waar hij zijn vrije tijd in stopte, de laatste decennia is Chris te vinden bij de muziek. Op 40-jarige leeftijd voor het eerst de trombone ter hand nemen en lessen volgen, mag toch bijzonder heten. Harmonie orkest Concordia werd zijn muzikale thuis. Met het Dickens Orkest heeft Chris jarenlang de sfeer bepaald gedurende de Kersttijd in en op diverse plaatsen in het land. Tot zijn grote spijt is dit festijn ook voor dit jaar afgelast. Oranjevereniging Eefde en een lintje Als actief en waardig lid van de Oranjevereniging Eefde was het mede organiseren van De Held van Eefde een van de hoogtepunten. En niet te vergeten de Licht Optocht, het evenement met een thema, waarbij alle buurtverenigingen zich van hun beste kant laten zien. Tegenwoordig is Chris erelid van deze vereniging. In oktober 2010 is zijn grote inzet voor de Oranjevereniging beloond. Trots laat hij het lintje: “Orde van de Oranje-Nassau” zien. “Nu mijn gezondheid het minder toelaat en de corona roet in het eten gooit, staan alle activiteiten op een laag pitje. Toch wil ik een beroep doen op de jonge mensen om mee te helpen in deze Oranjevereniging: wij hebben jullie nodig!” Herinnering Een andere dierbare herinnering die Chris heeft, is de vermelding in het Guinness Book of Records met de grootste piramide vol ballonnen. Dat waren een paar dagen heel hard werken en ballonnen blazen!! Tegenwoordig Van al deze activiteiten is het spelen op de trombone overgebleven. De gezondheid van Chris houdt hem aan huis gekluisterd. Mooie herinneringen deelt hij met zijn vrouw, die ook met haar gezondheid stoeit. Hun slagzin: “je staat ervoor en gaat door” houdt beiden positief op de been.