Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • contact@lochemdoet.nl
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools (opent in een nieuw venster)

Post | april 2025 | 2 min lezen

Vrijwilligerswerk, de ruggengraat van de samenleving!

Door

Roel Cremer

Vrijwilligerswerk, de ruggengraat van de samenleving! Wat betekent dat eigenlijk en waarom wordt het zo gewaardeerd en in sommige gevallen erkend met een lintje of in dit geval een publicatie?

In de reeks interviews met vrijwilligers voor de Vrijwilliger Centraal spreek ik met Loes van Hooff over haar rol als secretaris van de dorpsraad Epse/Joppe. Loes is architect van beroep.


Wat is een dorpsraad en waar staat deze voor?

De vereniging is opgericht om de belangen van de inwoners van Epse en Joppe te behartigen en de leefbaarheid te bevorderen. Hiervoor werkt een bestuurlijke kerngroep van zes personen samen met gemiddeld tien andere vrijwilligers. De activiteiten van de dorpsraad Epse/Joppe zijn georganiseerd in een aantal werkgroepen waar steeds twee vrijwilligers per thema zich voor inzetten.


Na de gemeentelijke herindeling omstreeks 2015 viel Epse bestuurlijk onder de gemeente Lochem. Hierna volgde de oprichting van de dorpsraad die sindsdien fungeert als schakel tussen de inwoners en de gemeente. De dorpsraad houdt zich bezig met thema's als wonen, zorg & welzijn, sociaal leven, economische bedrijvigheid, infrastructuur, verkeer en veiligheid. Een samenhangend en complex werkgebied waar de dorpsraad haar stem laat gelden. Actueel is nu de uitbreiding van een bedrijventerrein en de nodige verkeerskundige aanpassingen waarbij groenvoorziening, biodiversiteit, welzijn en gezondheid op de agenda staan. Ook de voorstellen voor de plaatsing van enorme windmolens nabij de A1 is een actueel thema.


Leefbaarheid voorop

Epse kan gezien worden als toegangspoort tot een uniek achterland met het typerende coulissen- en kampen landschap. Ieder kamp bestaat uit akkers op een iets hoger gelegen zandrug, grasland langs de beekjes en boerenerven in de ‘valleien’.

Epse ligt aan de snelweg A1 en ontsluit het achterland via de N348. Het belang van deze ontsluiting biedt een breed scala aan natuur, ecologie en diversiteit, bos- en watergebieden van de rivieren IJsel en Dortherbeek.

De oude bebouwde kernen langs de A1 zijn de afgelopen jaren in concurrentie geraakt met economische bedrijvigheid. De afslagen van de A1 bleken interessant voor vestiging van bedrijven en groeiden verder uit tot een grootschalig bedrijventerrein. Een zorg voor bewoners die tot uitdrukking komt in de leefbaarheid van het gebied als geheel. Zo wordt nu al melding gemaakt van bederf van aanzicht, overlast van licht, geluid en verkeer. Daar staat tegenover dat meer bedrijvigheid hogere eisen stelt aan de leefbaarheid.


Een extra uitdaging: het gebied valt onder twee gemeenten, Deventer en Lochem. Beiden zijn in hoofdlijnen akkoord met verdere uitbreiding van bedrijvigheid, wat gevolgen heeft voor verkeersstromen, natuurbehoud en het historisch landschap.


Meer dan ‘alleen dorpszaken’

Sommige dorpsraden houden zich bezig met praktische zaken, maar anderen, zoals die van Epse/Joppe functioneren als vooruitgeschoven posten van de lokale democratie. Ze stemmen regelmatig af met de gemeente en overleggen met een verantwoordelijke wethouder.

De vrijwilligers willen serieus genomen worden. Dat vraagt doorzettingsvermogen, heldere argumentatie en het vinden van de juiste gesprekspartners. En altijd: zoeken naar balans tussen belangen; economische of technologische vooruitgang versus veiligheid, welzijn en gezondheid van bewoners.

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Natasja: Een stralende kracht in de gemeenschap én achter de schermen

In Gorssel woont Natasja Bruggeman (57), een vrouw die bekendstaat om haar vrolijkheid, betrokkenheid en warme persoonlijkheid. Voor veel mensen in Lochem en omgeving is ze een vertrouwd gezicht, vooral dankzij haar inzet als vrijwilliger bij de Maakplaats BIC Lochem. Daar brengt ze niet alleen tijd en energie mee, maar ook veel creativiteit. Een van de projecten waar Natasja een belangrijke bijdrage aan heeft geleverd, is OTC – Ontmoeting Tussen Culturen. Dit initiatief brengt mensen met verschillende achtergronden samen, met als doel begrip, contact en nieuwe kansen te creëren. Voor Natasja is dit precies het soort werk waar haar hart sneller van gaat kloppen. Ze gelooft dat iedereen zich thuis moet kunnen voelen, ongeacht waar je vandaan komt, en haar open houding maakt dat mensen zich al snel op hun gemak voelen. Op het festival “Lochem Ontmoet” verkocht ze groene Achterhoekse suikerspinnen. Het geld wat ze ophaalde werd gebruikt voor een theaterproject. Natasja’s vrijwillige inzet stopt namelijk niet bij de Maakplaats. Ze is ook actief bij de theaterprojecten van Stichting Kleine Kunst, waar ze zich bezighoudt met grime en kapsels. Achter de schermen is ze een onmisbare schakel. Acteurs lopen bij haar de grimekamer binnen en komen er niet alleen mooier, maar ook vaak vrolijker uit. Haar enthousiasme werkt namelijk aanstekelijk; een lach of grapje van Natasja kan nét het zetje zijn dat iemand nodig heeft voor een zelfverzekerd optreden. Daarnaast is ze actief in de decorbouwgroep, naait ze kleding en speelt zelf ook graag een rol in een theaterstuk of zingt ze vol overgave mee in een projectkoor. Daarnaast zet Natasja zich in om mensen met een migratieachtergrond te helpen bij het leren van de Nederlandse taal. Dat doet ze met eindeloos geduld, humor en een vriendelijke benadering. Het zijn vaak de kleine momenten—een compliment, een bemoedigend woord, een ontspannen gesprekje—die zo’n groot verschil maken voor iemand die probeert te landen in een nieuw land. Wat haar in al haar vrijwilligerswerk bindt, is haar openheid en haar liefde voor mensen. Natasja is altijd in voor een praatje—of dat nu tijdens een workshop is, in de theaterkleedkamer, of zomaar op straat. Ze heeft een natuurlijke manier van contactmaken: warm, onbevangen en oprecht geïnteresseerd. Dat maakt dat mensen haar graag opzoeken, zowel om samen te werken als om gewoon even hun verhaal te doen. Vrijwilligers zoals Natasja zijn van onschatbare waarde. Ze vormen het hart van initiatieven die draaien op betrokkenheid en gemeenschapszin. Door haar inzet maakt ze niet alleen projecten sterker, maar ook de samenleving een stukje warmer. Want Natasja brengt overal een stukje vrolijkheid en menselijke verbinding mee—en dat is misschien wel haar grootste talent. Met haar creativiteit, enthousiasme en warme persoonlijkheid is Natasja een prachtig voorbeeld van hoe één vrijwilliger een wereld van verschil kan maken. Maakplaats BIC Lochem boft met haar.
Lees meer

Buddy worden is niet zo moeilijk

Cathy Schipper had er al langere tijd over nagedacht hoe ze als vrijwilliger aan de slag zou kunnen met iets wat haar aansprak. Het Buddy to Buddy project kwam als geroepen en werd een succes, voor haarzelf en voor Madonna het “maatje”waaraan ze gekoppeld werd. Een buddy (uit het Engels afkomstig begrip voor maatje, vriendin of vriend) is een metgezel die je steunt in een nieuwe situatie bij bijvoorbeeld sport, werk of studie. Het Buddy to Buddy project is ruim vijf jaar geleden ontstaan in Zutphen en omgeving. Inmiddels zijn er in 23 gemeenten, verdeeld over het land, met succes projecten gestart. Nieuwkomers die hun land hebben moeten verlaten worden gekoppeld aan een Nederlandse stads- of dorpsgenoten op basis van interesse. Hoe werkt het? Een aantal keren per jaar wordt er een “matchingsronde” georganiseerd. Vooraf zijn er informatiebijeenkomsten waar aan de deelnemers uitleg wordt gegeven over hoe alles in zijn werk gaat en waar vragen worden beantwoord. Met de gegevens van de aanmelding wordt voor de eerste bijeenkomst een soort profiel gemaakt. Tijdens de eerste ontmoeting, het matchingsdiner waarbij meestal de deelnemers zelf gerechten uit verschillende culturen meenemen, wordt er niet alleen gegeten, maar worden ook de buddy’s gekoppeld. Voor Cathy was dat heel bijzonder gebeuren. In het voorjaar van 2025 kwam ze binnen voor het beginfeest in de Gudulakerk in Lochem. Het was er al behoorlijk druk. Er stond een grote tafel met daarop allerlei soorten gerechten. Toen ze dat stond te bekijken kwam ze in gesprek met een vrouw uit Afghanistan. Dat was een leuk contact. Voor het eten kregen de aanwezigen een broche met een afbeelding opgespeld . Daarna kwam de opdracht om dezelfde afbeelding bij iemand anders te zoeken. Zo werd Cathy aan Madonna gekoppeld, toevallig de vrouw waarmee ze na binnenkomst had staan praten! Kennelijk hadden ze bij de intake voor een groot deel dezelfde belangstelling opgegeven. En verder? Het is de bedoeling dat de buddy’s elkaar gedurende vier maanden wekelijks ontmoeten om samen iets te gaan doen. Er is geen sprake van hulpverlening, de buddy’s zijn gelijkwaardig en leren van elkaar. Cathy en Madonna deden allerlei activiteiten: samen koken (en boodschappen doen), verschillende speeltuinen bezoeken om het jongste dochtertje van Madonna een plezier te doen, thee drinken met lekkers erbij, maar vooral veel praten. Om te bespreken hoe het contact verloopt is er het Buddycafé. Je komt in die vier maanden in ieder geval drie keer met andere buddy’s en een coach bij elkaar. Verder zijn er allerlei Buddyactiviteiten waaraan je samen mee kunt doen. Daar ontmoet je ook andere koppels en kun je ervaringen uitwisselen. Je kunt natuurlijk, als dat nodig is ook zelf contact opnemen. Na vier maanden is het traject voorbij en ga je in principe uit elkaar. Dat was ook wat Cathy aantrok: “Er zit een begin en een eind aan”. Maar Madonna en Cathy hebben in die tijd zo’n band met elkaar opgebouwd dat ze ook nu nog regelmatig afspreken om samen bijvoorbeeld taal te oefenen, om bezig te zijn met de theorie voor het rijexamen, of om gewoon bij te praten! Cathy: “Ik kan het iedereen aanraden. Het is een heel bijzondere ervaring om iemand uit een heel andere cultuur te leren kennen.”
Lees meer

“We willen computergebruikers zelfredzamer maken”

‘In 2019 verhuisden mijn vrouw, mijn kat en ik van Amsterdam naar Lochem’, vertelt François. ‘Direct ging ik op zoek naar vrijwilligerswerk bij de vrijwilligerscentrale in Lochem en bezocht daar het Stadshuus om te verkennen wat mogelijk was. Naast de verwijzing naar het Historisch Genootschap Lochem (HGL) waar mijn expertise gevraagd werd, stelde ik voor om een computerinloopspreekuur in het Stadshuus te beginnen. Daar werd mee ingestemd en al snel was het mogelijk om het aanbod van privéspreekuren op te starten’. Op woensdagen is het spreekuur van tien uur tot kwart voor twaalf. Bezoekers kunnen dan niet al te diepgaande vraagstukken inbrengen over het gebruik van computers en de software. Een aanbod dat zoveel mogelijk de inslag heeft van het zelf leren oplossen van problemen; een soort zelfredzaamheidslessen op het vlak van werken met computers. Om op computers te kunnen werken heb je enige basiskennis nodig. François: ‘met een paar privélessen lukt het vaak mensen in alle rust het nodige bij te brengen en onzekerheid weg te nemen over gebruik van PC, tablet of mobiel. Al bij het eerste contact met een vragensteller adviseer ik om dan alleen te komen. Omdat mensen dan openlijker vragen stellen en kunnen leren. Goed bedoelde aanwezigheid van een partner werkt vaak remmend. Wat ik ook nogal eens meemaak is de angst om verkeerde handelingen uit te voeren, een vorm van ‘techno fobie’. Een sprekend voorbeeld van hulpverlening is de situatie waarin mensen terecht komen na het overlijden van een partner. Eigen kinderen zijn soms te druk of wonen te ver weg om een of meerder keren langs te komen. Het komt voor dat iemand met een laptop binnenkomt en zich geen raad weet met wachtwoorden en uiteenlopende vertrouwelijk gegevens, zoals toegang tot bankrekeningen. Dat vraagt dan veel werk en communicatie met instanties om toegang te krijgen. Ander voorbeeld is het omgaan met omvangrijke fotobestanden en de ordening ervan. ‘Ik help mensen dan over de drempel met vooral aandacht voor controle om zelfredzaamheid te bevorderen’, vertelt François. Voor het Historisch Genootschap is hij werkzaam als vrijwilliger op maandagen en dinsdagen. Hier verzorgt hij het beheer van het netwerk en computer randapparatuur. Het vrijwilligerswerk past mooi naast zijn ‘PC-hulp bedrijfje’. Zo heeft hij vrijwel een vol programma. Met de tijd die resteert is hij ook nog eens kunstschilder (zie foto). Het vrijwilligerswerk geeft veel voldoening. Naast de functionele zaken is er sociaal contact met de vraagstellers en met andere vrijwilligers. Er blijft in een samenleving altijd behoefte aan vrijwilligers. François haalt een schatting aan; 1 op de 10 Lochemmers heeft een migratieachtergrond; een onderbenutte pool van vrijwilligers. Tenslotte meldt François dat hij wil bijdragen aan het verlagen van de drempel om ondersteuning te vragen bij het gebruik van computers. Soms zijn probleempjes makkelijk te verhelpen en anders is er altijd nog het privé advies. Het is een middel om te communiceren, te verkennen wat er gaande is en te verbinden met anderen. Voorkomen van eenzaamheid en bevorderen van zelfredzaamheid zijn belangrijke bijkomende doelen. Zie hier het grote succes van Whatsapp en Facebook en daar is computerapparatuur bij nodig!
Lees meer