Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • [email protected]
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools

Post | april 2025 | Verhalen van vrijwilligers | 2 min lezen

Vrijwilligerswerk, de ruggengraat van de samenleving!

Door

Roel Cremer

Vrijwilligerswerk, de ruggengraat van de samenleving! Wat betekent dat eigenlijk en waarom wordt het zo gewaardeerd en in sommige gevallen erkend met een lintje of in dit geval een publicatie?

In de reeks interviews met vrijwilligers voor de Vrijwilliger Centraal spreek ik met Loes van Hooff over haar rol als secretaris van de dorpsraad Epse/Joppe. Loes is architect van beroep.


Wat is een dorpsraad en waar staat deze voor?

De vereniging is opgericht om de belangen van de inwoners van Epse en Joppe te behartigen en de leefbaarheid te bevorderen. Hiervoor werkt een bestuurlijke kerngroep van zes personen samen met gemiddeld tien andere vrijwilligers. De activiteiten van de dorpsraad Epse/Joppe zijn georganiseerd in een aantal werkgroepen waar steeds twee vrijwilligers per thema zich voor inzetten.


Na de gemeentelijke herindeling omstreeks 2015 viel Epse bestuurlijk onder de gemeente Lochem. Hierna volgde de oprichting van de dorpsraad die sindsdien fungeert als schakel tussen de inwoners en de gemeente. De dorpsraad houdt zich bezig met thema's als wonen, zorg & welzijn, sociaal leven, economische bedrijvigheid, infrastructuur, verkeer en veiligheid. Een samenhangend en complex werkgebied waar de dorpsraad haar stem laat gelden. Actueel is nu de uitbreiding van een bedrijventerrein en de nodige verkeerskundige aanpassingen waarbij groenvoorziening, biodiversiteit, welzijn en gezondheid op de agenda staan. Ook de voorstellen voor de plaatsing van enorme windmolens nabij de A1 is een actueel thema.


Leefbaarheid voorop

Epse kan gezien worden als toegangspoort tot een uniek achterland met het typerende coulissen- en kampen landschap. Ieder kamp bestaat uit akkers op een iets hoger gelegen zandrug, grasland langs de beekjes en boerenerven in de ‘valleien’.

Epse ligt aan de snelweg A1 en ontsluit het achterland via de N348. Het belang van deze ontsluiting biedt een breed scala aan natuur, ecologie en diversiteit, bos- en watergebieden van de rivieren IJsel en Dortherbeek.

De oude bebouwde kernen langs de A1 zijn de afgelopen jaren in concurrentie geraakt met economische bedrijvigheid. De afslagen van de A1 bleken interessant voor vestiging van bedrijven en groeiden verder uit tot een grootschalig bedrijventerrein. Een zorg voor bewoners die tot uitdrukking komt in de leefbaarheid van het gebied als geheel. Zo wordt nu al melding gemaakt van bederf van aanzicht, overlast van licht, geluid en verkeer. Daar staat tegenover dat meer bedrijvigheid hogere eisen stelt aan de leefbaarheid.


Een extra uitdaging: het gebied valt onder twee gemeenten, Deventer en Lochem. Beiden zijn in hoofdlijnen akkoord met verdere uitbreiding van bedrijvigheid, wat gevolgen heeft voor verkeersstromen, natuurbehoud en het historisch landschap.


Meer dan ‘alleen dorpszaken’

Sommige dorpsraden houden zich bezig met praktische zaken, maar anderen, zoals die van Epse/Joppe functioneren als vooruitgeschoven posten van de lokale democratie. Ze stemmen regelmatig af met de gemeente en overleggen met een verantwoordelijke wethouder.

De vrijwilligers willen serieus genomen worden. Dat vraagt doorzettingsvermogen, heldere argumentatie en het vinden van de juiste gesprekspartners. En altijd: zoeken naar balans tussen belangen; economische of technologische vooruitgang versus veiligheid, welzijn en gezondheid van bewoners.

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts
Elga besloot vrijwilligerswerk te gaan doen, iets wat ze altijd al wel deed. “Dat kreeg ik met de paplepel ingegoten”. Via het Oranjefonds kwam ze bij Homestart van Yunio.

Zaadjes planten en zien bloeien; het mooie van mijn vrijwilligerswerk

| Verhalen van vrijwilligers

Elga besloot vrijwilligerswerk te gaan doen, iets wat ze altijd al wel deed. “Dat kreeg ik met de paplepel ingegoten”. Via het Oranjefonds kwam ze bij Homestart van Yunio.
Lees meer

De tijd nemen in.......de Bovenkamer in Zutphen

| Verhalen van vrijwilligers

DE TIJD NEMEN Om een luisterend oor te bieden, ongedwongen en zonder verplichtingen, is voor Hilllechien Kuiper een heel normale zaak. Voor jong en oud is zij een vertrouwd gezicht. Als vrijwilligster met een pedagogische opleiding doet zij veel goed werk. Daar vertelt ze rustig en met compassie over. Door: Ria Elstgeest DE BOVENKAMER in ZUTPHEN Elke dinsdag- en donderdagochtend is Hillechien te vinden in de huiskamer van De Bovenkamer in Zutphen. Dit is een centrum waar iedereen welkom is. De doelgroep zijn de mensen met beginnend dementie en hun mantelzorgers. Er wordt informatie gegeven, activiteiten georganiseerd en ondersteuning geboden. Hillechien is een van de deskundige vrijwilligers, die onder het genot van een kopje koffie of thee de mensen ontvangt en, indien gewenst, met ze in gesprek gaat. Hillechien vertelt: “Ik vind het fijn om zonder verwachting of dwang met iemand in gesprek te komen. Luisteren en begrip tonen, de mensen rustig laten vertellen, dat doet niet alleen mij maar vooral de verteller goed. Dikwijls gaat deze blij weer naar huis. Daar krijg ik energie van. De collega’s zijn hartelijk en het is gezellig om met elkaar te zijn. We delen ervaringen, krijgen cursussen en helpen elkaar. Dit is voor mij leuker dan een vaste baan: geen rapporten en beleidstukken schrijven”. KINDEREN Een paar keer in de week haalt ze kinderen op van school in Lochem en Borculo om ze naar de BSO te brengen. Ook dan komt haar pedagogische opleiding goed van pas. Al die vrolijkheid maakt dat ook Hillechien weer een goede dag heeft. CORONA De maanden van lock-down en regelingen zijn niet leuk geweest. Hillechien zat noodgedwongen veel thuis. Zij miste zowel de oudere mensen als collega’s als de kinderen. Met ‘zoom’ is toen wel veel gedaan, maar mensen in de huiskamer spreken is toch veel gezelliger. Gelukkig zijn de activiteiten in De Bovenkamer alweer een poosje mogelijk. En zodra de scholen weer begonnen, werden de kinderen weer gehaald en gebracht. ERVARINGSDESKUNDIGE Behalve dat Hillechien een pedagogische opleiding heeft genoten in Nijmegen, vertelt ze ervaringsdeskundige te zijn in geestelijke gezondheid. Dat maakt het voor haar ‘makkelijker’ zich in te leven in de processen, die mensen met een beginnende dementie meemaken. Gewoon even gehoord worden, je zorgjes en zorgen kwijt kunnen aan iemand die niet ‘alleen maar’ luistert, maar ook begrip toont. Hillechien hoopt dat ze nog lang door mag en kan gaan met dit werk, want: “ik zou dit werk in De Bovenkamer heel erg missen als het niet meer mogelijk zou zijn”.
Lees meer

Maandagmorgen wandelgroep Lochem

| Verhalen van vrijwilligers

Op oude films uit de 50er jaren zie je ze nog wel eens, wandelgroepen. Netjes in het gelid, in uniform en keurig marcherend, soms zingend en voorafgegaan door een vaandeldrager lopen ze door het beeld. De populariteit van georganiseerd wandelen is in de tweede helft van de vorige eeuw afgenomen. Bewegen is individueler geworden, tot aan het trainen in de sportschool toe. Zo’n 10 jaar geleden ontstond bij een drietal vrijwilligers van Welzijn Lochem het idee om een wandelgroep te starten. Niet op de manier zoals dat een halve eeuw geleden ging, maar met het doel regelmatig in beweging te zijn en sociale contacten te bevorderen. Dat het uitvoeren van dit idee voorzag in een behoefte mag duidelijk zijn: de wandelgroep is nog steeds actief. De samenstelling verandert, maar het enthousiasme niet. Gemiddeld twintig deelnemers vertrekken elke maandagmorgen klokslag 10 uur vanaf het Stadshuus op de Markt in Lochem. Na een uur en een kwartier tot 1,5 uur wandelen, keren de wandelaars daar weer terug om nog wat na praten onder het genot van een kopje koffie of thee. De wandeling gaat vanwege het vaste vertrekpunt altijd eerst door de bebouwde kom maar al snel door het mooie buitengebied van Lochem. Elke week een andere route van 5 tot 7 kilometer. Wat opviel was dat je onderweg soms wordt begroet met: “Goedemorgen maandagwandelaars”. De organisatie van het wandelen is vrij losjes, aan deelname zijn geen kosten of verplichtingen verbonden. Vier dames: Ellie, Alie, Edith en Titie stellen beurtelings de route vast. Je hoeft je als deelnemer niet van te voren op te geven. Op tijd aanwezig zijn is voldoende. Alle maandagen wordt er gelopen, behalve als feestdagen op een maandag vallen. Het weer speelt geen rol, hoogstens weersomstandigheden die gevaar (ijzel bijvoorbeeld) opleveren kunnen een belemmering zijn. Ook het koffiedrinken is geen verplichting, als je geen zin of tijd hebt, ga je na afloop gewoon naar huis. De motivatie van de deelnemers om mee te wandelen is heel verschillend. De een heeft een stok achter de deur nodig om in beweging te komen, de ander is net in Lochem komen wonen en wil de omgeving leren kennen. Meelopen kan ook een goede manier zijn om op een ontspannen manier andere mensen te ontmoeten. De deelnemers aan de wandeling vormen een zeer gemêleerd gezelschap. Zie je op mooie zonnige dagen vaak groepjes dames aan de wandel, in deze groep lopen ook heel wat heren mee. Gezien het tijdstip is meelopen niet voor iedereen mogelijk, de meeste deelnemers zijn de pensioenleeftijd voorbij. Bij bijna alle wandelingen is het mogelijk om de lengte en tempo aan te passen aan je eigen mogelijkheden en een afkorting terug naar het Stadhuus te nemen. Niet iedereen is altijd even fit en dat mag geen belemmering zijn om toch mee te doen. Na de koffie en een goed gesprek was het tegen twaalf uur voor mij tijd om op de fiets terug naar huis te gaan. Het was een leuke wandeling in aangenaam gezelschap. Ook al woon ik een eind buiten Lochem, misschien loop ik nog wel eens een keer mee. Geschreven door: Gert Kale
Lees meer