Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • [email protected]
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools

Post | januari 2021 | Verhalen van vrijwilligers | 3 min lezen

Speciaal Voetbal geeft vrijwilligers energie

Door

Roel Hendriks
Speciaal Voetbal geeft vrijwilligers energie

“Het geeft mij meer energie dan het mij kost”. Bert Gotink zegt het met een stralende lach op zijn gezicht. “Ik word er blij van als ik zie hoeveel plezier de kinderen en de ouders er aan beleven”. Gotink doelt op de groep die bij voetbalclub Witkampers in Laren onder de noemer Speciaal Voetbal (SV) elke zaterdagmorgen enthousiast een balletje trapt.


Het initiatief om in Laren de mogelijkheden te onderzoeken of voetbal voor kinderen met een beperking mogelijk is, ontstond in 2016 toen Henk Koerselman op de sociale werkplaats in Deventer in aanraking kwam met jongeren met een beperking. Op gepaste afstand doen beide heren hun verhaal. Henk: “Een van de jongens zat op voetbal bij sportclub Wijhe. Ik ben daar gaan kijken en was meteen verkocht: Dat wil ik ook in Laren opzetten!”. Hij wist dat een eerdere poging was mislukt, maar na een oproep in het clubblad meldden zich voldoende vrijwilligers die wel mee wilden werken. Een van hen was Bert Gotink. “Toen ik de oproep van Henk zag, was ik meteen enthousiast”. Van zijn aanmelding heeft Bert geen moment spijt gehad. “Integendeel!” Beiden werken bij zorginstelling ’s Heeren Loo met mensen met een beperking. Bert is persoonlijk begeleider op Groot Schuilenburg, Henk leidt in het buitengebied van Laren een gezinshuis.

De heren pakten hun plan voortvarend op. Henk benaderde verschillende instanties, Bert schreef wervende persberichten. Hun acties kregen respons: de gemeente Lochem, de Sportraad en de Stichting Welzijn Lochem betuigden steun. Henk: “Daar hebben we veel aan gehad. Van de gemeente kregen we een financiële bijdrage, SWL gaf nuttige adviezen en van de Sportraad kregen en krijgen we heel veel hulp van Betsy van Huizen”.

Alle goede voornemens resulteerden op 17 september 2016 in een instuifdag op het sportpark van Witkampers. Bert kan het zich nog goed herinneren: “Niemand minder dan de top scheidsrechter Eric Braamhaar leidde met veel enthousiasme een demonstratie wedstrijd. Maar hier bleef het niet bij. Alle basisscholen in de regio kregen een folder in de bus en ook het speciaal onderwijs werd van de nodige informatie voorzien.

Henk: “Binnen een week konden we met zeven spelers beginnen”. Het aanvankelijke plan om competitie te spelen pakte echter anders uit. Bert: “Het bleek dat de kinderen vooral plezier hadden in het spel. Elke training is een feest! Een kraai in de lucht of de grasmaaier op een ander veld zijn vaak veel belangrijker dan een doelpunt maken. Prachtig toch?” Henk: “Vaak komen deze kinderen bij andere clubs niet aan bod. Bij ons komen ze om het plezier terug te vinden”.


Het succes van het SV initiatief in Laren bleef niet onopgemerkt. De gemeente Lochem waardeerde het met de Stimuleringsprijs en technisch directeur Paul Bosvelt van Go Ahead Eagles (GAE) verzorgde een gasttraining. De contacten met Go Ahead Eagles leidden ertoe dat de Deventer club zich wil inzetten om het Speciaal Voetbal in de regio te promoten. Jeffrey Kooistra begeleidt en stimuleert een in GAE outfit gestoken SV team dat samengesteld is uit spelers (m/v) van de clubs RDC, AZC, Schalkhaar en Witkampers.


Bert laat trots de groepsfoto zien met alle spelers in het GAE rood-geel.

Bert Gotink en Henk Koerselman benoemen tot slot nog eens hun ultieme doel: “Jong volwassenen met een beperking op recreatieve manier laten voetballen, waarbij niet de prestatie maar het plezier voorop staat”. Want, zoals de website van Witkampers wervend meldt: ”Voetbal is voor iedereen!”


Voor meer informatie: www.witkampers.nl

Aanmelden v.a. 6 jr. via [email protected] 

Tekst bij foto: seizoen 2019-2020.

1e rij rechts Henk Koerselman, 2e rij rechts Bert Gotink archief Witkampers

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts
PEN EN PAPIER TEGEN ONRECHT

PEN EN PAPIER TEGEN ONRECHT

| Verhalen van vrijwilligers

PEN EN PAPIER TEGEN ONRECHT Regeringen wereldwijd lappen mensenrechten aan hun laars, zetten mensen die een andere mening hebben, zich anders voelen met een slecht of geen proces in de gevangenis. Vechten voor de mensenrechten, voor vrijheid, te mogen zijn wie je bent, doen velen met resultaat, zoals Amnesty International. Ook in Lochem: brieven schrijven bijvoorbeeld naar regeringen en ambassades. BRIEVEN Handgeschreven brieven en ondertekende manifesten maken de verantwoordelijken meer bewust van het schenden van rechten voor vrijheid van individuele mensen. Vrijlaten en vermindering van straf is dan vaak het gevolg. Het feit dat er mensen zijn die de moeite en tijd nemen om een brief te sturen doet wat met de regeringsleiders. Moeten ze toch weer even nadenken, want die vele brieven komen van over de hele wereld! “Big mother is watching you!” zoals brievenschrijfster Martha van de Zwaag zegt. SCHRIJVERS Martha van de Zwaag en Eva Loskamp zijn twee van die schrijvers. Elke eerste woensdag van de maand zijn ze aan het schrijven in de huiskamer van het Stadshuus op de Markt in Lochem. Het schrijven en verzorgen van de brieven doen vrijwilligers, die geraakt zijn door het doel, zich in willen zetten voor mensenrechten, vrijheid van meningsuiting. Op de vraag “waarom zet jij je in?” antwoordt Martha: “Ik wil iets doen tegen onrecht. Dat zeggen veel goedbedoelende organisaties, maar ik kijk altijd eerst naar wat de directeur verdient. Mijn drive is vooral de positie en de rechten van de vrouw. Ik hoop hier verandering in te brengen. En deze gedachten zet ik om in actie: schrijven!”. Eva vertelt dat ze zag hoe haar moeder al brieven schreef: “met de paplepel ingegoten gekregen. Vooral met de Kerst komen we in actie. Dan ontvangen we van het hoofdkantoor voorbeeld kaarten en brieven die we thuis in kunnen vullen. Er zijn zoveel ideeën en mogelijkheden, eigenlijk teveel om op te noemen. Als ik dan de resultaten lees in het maandelijkse verslag van Amnesty, weet ik dat ik goed doe. Het heeft dus zin!” STADSHUUS Als er op de woensdag markt is en de huiskamer van het Stadshuus open voor een kopje koffie, thee of iets anders, zitten de brievenschrijvers bij elkaar te schrijven. Ze delen ervaringen uit en voeren gesprekken over waar ze mee bezig zijn. Het feit dat dit hier allemaal kàn: dat wij die rechten voor vrijheid hebben te mogen zijn wie je bent, zonder nog te moeten vechten, geeft het schrijven vleugels. Zowel Martha als Eva zeggen: ”Dan pak ik met plezier pen en papier en ga schrijven, want die vrijheid gun je alle mensen”. Foto gemaakt door SWL/Gerdie Kreunen; op de foto staan vrijwilligers van Amnesty: Martha van de Zwaag en Eva Loskamp zijn beide rechts op de foto te zien .
Lees meer
Jan van der Wielen, vrijwilliger bij museum Staal

In gesprek met Jan van der Wielen, vrijwilliger bij museum Staal

| Verhalen van vrijwilligers

Het prachtige museum STAAL in Almen bestaat al 4 jaar, en Jan van der Wielen is sinds het begin trotse vrijwilliger. Hij heeft verschillende rollen. Hij is gastheer en beheerder van het roostersysteem, maar zit ook in de technische groep. Dat wil zeggen dat hij mede-verantwoordelijk is voor het onderhoud van het museum. Maar ook als er iets gemaakt moet worden, zoals een zuil voor een nieuwe tentoonstelling, zet hij dat samen met de technische groep in elkaar. Ik vraag aan Jan wat het hart is van museum STAAL, en hij hoeft niet lang na te denken over zijn antwoord. “Het hart van het museum is Staring”. Het museum wilt laten zien dat Staring een belangrijk persoon in onze streek was, en niet alleen maar een dichter. Hij was belangrijk voor iedereen: Voor de boeren, de burgers en het land. Het museum is niet alleen interessant voor volwassenen. Er is een ontzettend leuk en educatief programma voor kinderen in groep 2 gebaseerd op kleine Antonie Staring. De kinderen mogen in het bos achter het museum de dieren die in het verhaal voorkomen, zoeken. Zo kunnen ze bijvoorbeeld de eekhoorn, de uil en de egel vinden. Opdrachten worden in een speciaal koffertje ingeleverd. Voor Jan is het leukste van het vrijwilligerswerk het contact met mensen, en de waarde die het werk heeft voor het geheel. Het museum wordt namelijk draaiende gehouden door vrijwilligers, met maar één betaalde werknemer. Zo is het natuurlijk een goede manier om mensen met dezelfde interesses en motivatie te leren kennen. Toen Jan naar Almen verhuisde, kende hij namelijk nog niemand. Dorpsstraat 39 was niks meer dan een bouwput, en museum STAAL moest nog helemaal gebouwd worden. Er is samengewerkt met zoveel mogelijk plaatselijke bedrijven. Er zijn dagen waarop er weinig mensen komen, en er veel tijd is voor gezelligheid onder de vrijwilligers. Bovenin het museum staat een grote tafel met koffie- en theekannen waar genoeg ruimte is voor een praatje en een drankje. Soms gaat Jan er zelfs zitten om rustig een boekje te lezen. Of hij loopt een rondje door het prachtige museum, want als gastheer moet je toch weten wat er allemaal te zien is in het museum. Maar het belangrijkst is natuurlijk dat bezoekers met een goed gevoel het museum verlaten. Het vrijwilligerswerk is een goede manier om bezig te zijn, contacten te leggen en natuurlijk: iets goeds te doen voor ons dorp. Naast het museum begint Jan zijn week met het klussen op een camping in de buurt. Een mooie start van de week; s’ ochtends heggen snoeien en klussen. Ondertussen is Jan ook gewoon nog een trotse huisman, dus hij begint zijn maandagochtend met zijn vrijwilligerswerk op de camping, en maandagmiddag is hij aan het stofzuigen!
Lees meer
WAT EEN UITZICHT!

WAT EEN UITZICHT!

| Verhalen van vrijwilligers

WAT EEN UITZICHT!
Lees meer