Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • [email protected]
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools

Post | oktober 2024 | Verhalen van vrijwilligers | 2 min lezen

TWEE “MELKMEISJES”

Door

Ria Elsgeest

Rita (links) en Woutera


Witte kleding, witte schorten, witte laarzen, blauwe haarnetjes en blauwe handschoenen: zo gekleed ontvangen Woutera Wijnen en Rita Velthorst mij met een lach op hun gezicht. Dit is op de burgerboerderij De Patrijs.


Zodra ook ik de witte laarzen aan en het blauwe haarnetje op heb, lopen we hun werkruimte binnen. Hier staan 3 grote ronde ketels, waarmee en waarin dagelijks de verse melk verwerkt wordt tot verschillende zuivelproducten. Met yoghurt, kefir puur of met fruitsmaak, vla, kwark, of karnemelk worden flessen gevuld en gestickerd. Dit is het type werk op elke dinsdagmorgen voor beide dames: als vrijwilliger en al ruim een jaar. Op andere dagen zijn er andere vrijwilligers. Ik vroeg hen hoe en waarom ze dit met zichtbaar veel plezier en genoegen doen.


Elkaar afwisselend en aanvullend, begonnen ze te vertellen over “de Burgerboerderij” en de “burgerboeren”. Naast een vast team van negen man/vrouw, zijn er zo’n 60 vrijwilligers die het werk verrichten De vrijwilligers werken in teams met vaste mensen, waaronder ook de ‘gatenvullers’, d.w.z. de mensen die geen vast dagdeel hebben, maar inspringen waar het rooster nog “gaten” heeft. En dat werkt uitstekend. Beide dames waarderen de mentaliteit van je werk afmaken: geen ‘van 9 tot 5’ werkers. Er wordt altijd gewaardeerd wat je doet – foutje gemaakt? Kan gebeuren! Geleerd voor de volgende keer!


Rita heeft in de psychiatrie gewerkt. Haar sympathie voor ‘een zo natuurlijk mogelijke productie’ zet ze om in haar steentje bijdrage. Rita: “ik waardeer vooral de creatieve ontwikkeling die ik hier van nabij ervaar. Verrast door de hoeveelheid mensen die hier aan meewerken. Gaandeweg heb ik geleerd hoe van de melk de verschillende producten gemaakt worden. En ook waarom de kleding wit en blauw is. We bezoeken andere boerderijen en dan merk ik hoe er geleerd wordt van elkaar: van boeren èn vrijwilligers. In plaats van in mijn vorige werk gesprekken voeren, hoofdwerk dus, werk ik nu met mijn handen. Dat geeft mij een tevreden gevoel, echt voldoening”.


Woutera heeft als teammanager ooit veel vergaderd en net als Rita, vooral met haar hoofd gewerkt. Als klant las ze in de nieuwsbrief een oproep voor vrijwilligers en heeft ze zich aangemeld. Om nu met haar handen te kunnen werken, vindt ze heerlijk. Woutera: “Naast dat werken-met-mijn-handen, vind ik de gezelligheid, de collegialiteit en de wijdverbreide ondersteuning van dit concept geweldig. Als we het werk niet af krijgen, gaan we even door tot het wel af is en de volgende ploeg in een schone ruimte komt. Ik ben bewust geworden van het ambachtelijk proces van de melk tot het eindproduct. Nu ik met pensioen ben, blijf ik gespreksstof houden en ik heb geen gebrek aan cadeautjes voor verjaardagen. Hier is keuze genoeg! Dan is dat een persoonlijk tintje en een aanbeveling voor De Patrijs”.


Beide dames zijn het volmondig met elkaar eens: met z’n allen iets doen voor het ecologische doel van de Patrijs is hier echt vóór en mèt elkaar. Dat hopen ze nog heel lang vol te houden.

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Hennie en het “Noaberschap”   

| Verhalen van vrijwilligers

Hennie is een fitte, energieke 75-plusser, en woont ruim dertig jaar in Epse. Ze is opgegroeid op een boerderij met vee en het zorgzaam zijn zit in haar bloed. Ze heeft een periode gewerkt als ziekenverzorgende, een zinvolle mooie tijd, en heeft voelhorens ontwikkeld voor de behoefte van die ander. Of het nu een buurtbewoner betreft die eenzaam is of iemand die behoefte heeft aan een warme hap. Ze signaleert en biedt haar hulp aan. Het Noaberschap van vroeger! Het is er nog, maar wel veel minder geeft Hennie aan. Minder als dat ze graag zou willen. We hebben elkaar tenslotte allemaal nodig. Het contact met nieuwe bewoners in en rondom Epse is er zeker maar vaak met meer afstand. Je hebt minder verleden met elkaar. En het opbouwen van echt contact vraagt tijd en energie. Er zijn voorzieningen verdwenen uit het dorp en daardoor is de inwoner van Epse steeds meer gericht geraakt op Deventer of Gorssel. Hoe is de Stichting Ontmoetingscentrum Epse ontstaan? Met meerdere collega vrijwilligers is Hennie destijds rond de tafel gaan zitten. Wie is waar goed in en waar ligt de behoefte van de inwoners van Epse? Vooral doen en niet teveel praten! En zo is de Stichting ontstaan. De meeste activiteiten vinden plaats in de ontmoetingsruimte “Het Wansinkhof”. De ontmoetingsruimte, Het Wansinkhof, fungeert als een huiskamer voor de plaatselijke ouderen. Bewoners van de tien naastgelegen appartementen, maar ook 65-plussers uit de omgeving, kunnen er van maandag t/m vrijdag (10:00 - 11:00) terecht voor een gezellig kopje koffie. De hele week is er iets te doen: zoals sjoelen, klaverjassen, bordspellen, digitale ondersteuning etc. Dankzij deze ontmoetingsruimte kan de oudere bewoner terecht op een gezellige plek in Epse. Een bezige bij! Hennie zit eens per kwartaal de vergaderingen voor van de Stichting. Daarnaast zet ze haar organisatietalent in voor het regelen van een bezoek aan bijvoorbeeld musea of evenementen. Ze vertelt enthousiast over haar nieuwe initiatief, het aanbieden van een lunch eens per maand. Dit naast het bestaande initiatief, de warme maaltijd “Prik een vorkje”, waar ouderen bij aan kunnen schuiven. De vijf koks zijn vrijwilligers en koken thuis ieder één gerecht. Dit levert samen een smakelijke en aangeklede maaltijd op! Er wordt veel en dankbaar gebruik van gemaakt. Hennie is daarnaast op verschillende locaties actief als er extra handen nodig zijn voor bv koffie schenken of gewoon er “zijn”. De volle agenda… De energie haalt ze uit de voldoening die het geeft, een blij gezicht, persoonlijk en warm contact met de medemens. Zo levert ze een belangrijke bijdrage aan de gemeenschap in Epse. En in haar “thuisagenda” houdt ze tijd vrij voor hobby’s zoals fietstochten samen met haar man, een boek lezen, tuinieren en de werkzaamheden die een logeerboerderij met paarden met zich meebrengt. Wilt u meer weten over de activiteiten van de Ontmoetingsruimte Epse, kijk dan op: https://epsejoppe.nl/2022/02/25/activiteiten-ontmoetingsruimte-epse voor het volledige programma.
Lees meer

Investeren in een onvergetelijke avond voor die ander

| Verhalen van vrijwilligers

We spreken af in het café, Sander van Voorst en ik. Sander is vrijwilliger bij het Lochemse Openluchttheater als decorontwerper van o.a. Winterwonderland. En werkt als vrijwilliger in de afwasploeg van “de Eetkamer”. De gemene deler; investeren in een onvergetelijke avond voor die ander. En dat doet hij met veel passie. Hoe is het zo gekomen….twintig jaar geleden is Gerrit van Veldhuisen, oom van Sander, als deelnemer gestart met het koken en gezamenlijk eten met vier mede inwoners van Lochem. En dat sloeg aan. Het aantal “mee-eters” groeide en groeide en Gerrit verhuisde met kookpotten naar de voormalige Museumboerderij aan de Nijkampseweg. Een mooie locatie waar hij zelfs 48 lekkere maaltijden kookte op maar vier gaspitten. De afwas werd toen met de hand gedaan. Maar ook dat groeide uit zijn jasje en verpleeghuis Hoge Weide stelde in 2010 een professionele keuken ter beschikking met twee koks. En zo is het dus gegaan. De opdrachtgever nu is het Stichtingsbestuur van de Eetkamer (voorheen de CAVO Culinaire Activiteiten Voor Ouderen). De Eetkamer geeft ouderen de gelegenheid eens per maand gezellig samen te dineren op Locatie Hoge Weide. Het is tijdens het diner dat ik Sander op zijn werkplek voor het eerst ontmoet. Hij start rond vijf uur in de middag samen met drie collega afwassers met een kopje soep en dan aan de slag! De tafels zijn mooi opgemaakt, het eten ruikt lekker, en er hangt een gemoedelijke sfeer in de dinerzaal. Vandaag staat op het 3 gangen menu: · Groentesoep · Kip, erwtjes met worteltjes, gebakken aardappelen · Rauwkost en appelmoes · Bokkenpootjes-mousse Sander laat de afwaskeuken zien waar hij samen met zijn drie collega’s zorgt voor het afwassen en pouleren van serviesgoed. Ook de grote kookpannen die de professionele koks van de Hoge Heide gebruiken moeten geboend worden. Het is een professionele afwaskeuken en dat is ook hard nodig om het serviesgoed van de 80 maaltijden weer spic en span te krijgen. Ook hier een gezellige sfeer onderling, èn er wordt ook hard gewerkt. Later spreek ik Sander op een rustige plek in het café. Hij vertelt met veel passie over het vrijwilligerswerk. Ouderen die veelal alleen de maaltijden gebruiken een gezellige avond bieden waarbij ze samen kunnen eten en hun verhaal kunnen vertellen. Daar doet hij het voor! Samen met zijn collega vrijwilligers van het taxivervoer, de organisatie en van het serveren en de aankleding van het restaurant. Sander voelt zich verantwoordelijk voor het afleveren van goed werk maar zeker ook voor een goede sfeer. Aandacht voor de deelnemers en elkaar maakt het werken zoveel leuker. Signaleren als iets beter kan. Je verantwoordelijk voelen voor het gehele proces. Dat maakt het vrijwilligerswerk voor hem interessant en zinvol. Wilt u graag mee-eten, u kunt zich opgeven via de website: eetkamerlochem.nl of per mail: [email protected]
Lees meer

MuziTaalCafé in Stadshuus Lochem

| Verhalen van vrijwilligers

Annegret, Fred en Myrrhe zijn vrijwilligers bij het Stadshuus in Lochem. Zondag 8 december 2024 organiseren ze van half drie tot vijf uur 's middags de try-out van het MuziTaalCafé, een nieuwe activiteit in het Stadshuuscafé. Bedoeld voor iedereen die van muziek houdt én voor iedereen die zelf iets grappigs, geks of bijzonders wil vertellen of nieuwsgierig is naar het verhaal(tje) van een ander. Kaarten zijn voor € 5,- te koop bij het Stadshuus. Of reserveer door te mailen naar [email protected] . Iedereen is welkom! Het idee voor het MuziTaalCafé is ontstaan tijdens een brainstormsessie van vrijwilligers in het onlangs vernieuwde Stadshuus, dat in het weekend nog meer leuke activiteiten voor alle leeftijden wil aanbieden. Vrijwilligers Myrrhe, Annegret en Fred delen een liefde voor muziek en taal en zijn de drijvende krachten achter het MuziTaalCafé. Het drietal heeft zich onder meer laten inspireren door de podcast ‘Echt Gebeurd’ van Paulien Cornelisse en Micha Wertheim. Het draaiboek voor de try-out is zo goed als klaar, vertellen de vrijwilligers enthousiast. Deelnemers van het MuziTaalCafé worden uitgenodigd om muziek te laten horen (de vinylplaat mag mee, platenspeler aanwezig!) en te vertellen waarom dit nummer/muziekstuk favoriet is. Soms zal dat vanwege de songtekst zijn die bepaalde herinneringen oproept. De anderen kunnen daar dan weer op reageren: een plaatje met een praatje dus. Daarnaast is er de mogelijkheid om iets aansprekends voor te (laten) lezen. Dat kan een column, een kort verhaal, een gedicht, een fragment uit een roman of een (dag)boek zijn, maar ook gewoon iets opmerkelijks wat je hebt meegemaakt/gezien/gehoord/gelezen. Het Stadhuuscafé is open voor een drankje. De drie vrijwilligers hebben er duidelijk zin in! Fred, Myrrhe en Annegret zorgen voor inspiratie, zodat bezoekers elkaar via muziek en bijzondere, ontroerende of grappige verhalen en verhaaltjes kunnen leren kennen. De spontaniteit en de gastvrijheid van dit vrolijke drietal lees je al af aan de uitnodigende flyers van het MuziTaalCafé. Die worden verspreid in winkels, supermarkten, de bibliotheek, het VVV en de Gudulakerk in Lochem. Informatie over het MuziTaalCafé is uiteraard ook te vinden op de website van het Stadshuus. Dus voor iedereen die nog geen plannen heeft voor zondagmiddag 8 december: kom vanaf half drie ’s middags naar de try-out van het MuziTaalCafé en luister, lees voor, vertel of …. laat je verrassen door wat er allemaal gaat gebeuren, want Fred, Annegret en Myrrhe wilden nog niet alles verklappen. Aan hun inzet en enthousiasme zal het zeker niet liggen. En dat er ook veel gelachen zal worden, dat staat vast!
Lees meer