Lochemse experts helpen lokale organisaties: dit is Henny

Dat was het antwoord van onze nieuwe, jonge interviewster voor “Vrijwilliger Centraal”, op de vraag waar haar liefde voor taal begon. Zij is Lotte van der Sluijs, 18 jaar en ‘heeft veel met taal’. Al ver vóór de eerste stappen in school vroeg ze haar moeder hoe je de letters moest schrijven. Deze schreef ze in de lucht en Lotte kopieerde ze stuk voor stuk op papier. Zo is zij begonnen met verhalen schrijven. Op de Vrije School in Drenthe is altijd ruimte genoeg geweest om te schrijven. Deed ze liever dan rekenen… Aan de vele jaarfeesten bewaart Lotte fijne en gezellige herinneringen. Geboren in Drenthe volgde ze op 12-jarige leeftijd haar ouders naar Portugal. Daar hoefde zij niet naar school maar kreeg online les. Dat betekende veel tijd voor zichzelf en het schrijven van verhalen. “Het was wel eenzaam ja en toch heb ik me goed kunnen vermaken”, vertelt Lotte. Schoolvriendinnen waren er dus niet, wel dochters van kennissen, die soms met hun ouders op de koffie kwamen. Engels en gebarentaal zijn toen haar communicatiemiddelen geweest. Veel buiten zijn, in de prachtige natuur: daar genoot ze van. Tot drie jaar geleden haar ouders weer naar Nederland kwamen. Het gezin is in Lochem terecht gekomen en Lotte op het Staring College. Door haar ervaring met dagelijks op jezelf aangewezen te zijn, heeft ze geen moeite gehad met het veel thuisblijven en leren door het corona-virus. En ook in deze periode was haar schrijverij een goed maatje. Het is vooral het schrijven van verhalen dat haar boeit. “Voor gedichten heb ik nog niet voldoende geduld en concentratie omdat er dikwijls zoveel in zit. Maar ik lees ze wel graag. Met de tijd zal het vast beter gaan”, laat ze enthousiast en vrolijk weten. Inmiddels is Lotte toegetreden tot de redactie van de schoolkrant van het Staring College, waar zij zich als een vis in het water voelt. Lotte reageerde op de vacature in de Berkelbode, waar LochemDOET om nieuwe interviewers vroeg. Het eerste verhaal is enkele weken terug verschenen. Dat ging over een van de vrijwillige chauffeurs, waar SWL een beroep op doet als mensen vervoer nodig hebben. Haar gezellige en warme woorden hebben verscheidene mensen gestimuleerd om zich aan de melden als nieuwe vrijwilliger! De redactie van LochemDOET is blij met zo een jonge en enthousiaste verhalen schrijfster. We zullen de komende maanden zeker meer van haar lezen. foto: Lotte van der Sluijs gemaakt Joy Broekema

De Talentboerderij, een fijne warme plek Na een lange, maar prachtige fietstocht door het bos kom ik aan bij de Talentboerderij in Laren. Begroet door een vrolijke, blaffende hond en een paar medewerkers die koffie drinken aan de picknicktafel, stap ik mijn fiets af. Meteen voelt deze boerderij als een ontzettend warme, fijne plek om te zijn. Met een bakje koffie zit ik met Ellen Kieft en Linda Huurman aan het picknicktafeltje. Er kakelt een vrolijke kip als ik mijn eerste vraag stel: “Wat doen jullie nou precies?” “Gewoon waar je zin in hebt!” Er zijn altijd wel bepaalde taakjes waar je uit kan kiezen . Zaadjes planten, muurtjes schilderen, bordjes maken, koekjes bakken. Het opbouwen van de boerderij is nog volop bezig. Linda vertelt dat ze bezig zijn met het Rustpunt voor fietsers en wandelaars seizoensgereed maken, bijvoorbeeld. Je hebt heel veel ruimte om dingen buiten je comfort zone te doen. Bijvoorbeeld een muur isoleren, dat had Ellen nog nooit eerder gedaan, en nu kan ze die ervaring ook weer aan het lijstje toevoegen. Er zit een relaxte structuur in de dagen. Vrijwilligers, of, liever gezegd, mede-makers van de boerderij, mogen hun eigen uurtjes bepalen en komen opdagen wanneer het uitkomt. De een is er alleen een middagje, de ander de hele dag. Veel werken, veel klusjes doen, maar ook veel koffie drinken met zijn allen en gezelligheid. Ellen en Linda waren allebei actief op zoek naar een leuke vrijwilligersbaan. Iets dat buiten was, veel groen, veel gezelligheid. Iets goeds doen voor de omgeving, een bijdrage leveren. Op zoek naar vrijheid, eigenlijk. Ellen vond de Talentboerderij op onze site LochemDoet! De vrijheid die te vinden is op de Talentboerderij is ontzettend belangrijk voor de beide vrijwillgers. Het is fijn om een plaats te hebben waar je dingen kan oefenen, proberen, ook al lukt het niet meteen. Je doet nieuwe ervaringen op en je leert er ook veel van. Er is veel waardering van de mensen op de boerderij voor het werk wat wordt verricht en als bedankje wordt er oogst mee gegeven, of iemands haar wordt een keer geknipt. Het is een fijne omgeving met fijne mensen, waar je je op je plek kan voelen. En dat is ontzettend belangrijk. Na het interview wil ik nog heel graag een rondje over de boerderij lopen. Niet alleen om een mooie plek te vinden voor een foto, maar ook omdat het echt een ontzettend mooie plek is! Ik krijg een schuurtje aangewezen met “daar komen varkentjes” en achter een andere deur hoor ik het vrolijke gekakel van de kippen. Er staat een kas, gebouwd van ramen in alle soorten en maten en kleuren. Achter het glas zie ik dappere groene plantjes uit de grond groeien. Drie huizen staan op een rijtje waar nog flink aan geklust wordt, maar het ziet er nu al prachtig uit. Een plek met veel potentie! Foto door Lotte: Hellen Kieft en Linda Huurman; vrijwilligers bij de Talentboerderij.

OUDE AARDE OMWOELEN BRENGT VERRASSINGEN Als een tuin al tientallen jaren dezelfde mooie bloemen toont, is het wellicht de moeite waard om te kijken wat er nog meer in zit. Daarvoor kun je de aarde omwoelen, nieuwe zaden strooien of even niets doen en kijken wat er spontaan gaat groeien. Deze aandacht aan de tuin schenken kan al voor spontane verrassingen zorgen! Helene van den Berg is niet alleen een tuinierster in hart en nieren, zij heeft een rijk en boeiend werkzaam leven achter de rug als psychologe. Na haar studie begonnen als studentenpsycholoog in Nijmegen, is zij op Hogeschool Saxion in Deventer terecht gekomen. Daar heeft ze in de 33 jaar dat Helene hieraan verbonden was, heel veel verschillende werkzaamheden verricht: docent, programma ontwikkelaar, trainer, coach, supervisor, vertrouwenspersoon. En dat zowel binnen als buiten de Hogeschool, zoals in verschillende ziekenhuizen. Nu geniet ze van haar pensioen. Helene vertelt: “Mijn plezier in mijn werk was en is nog steeds, het bijdragen aan de ontwikkeling van de mens: jong en oud. Iedereen wil gehoord en gezien worden. Mijn zoektocht naar mijn eigen mogelijkheden is er altijd geweest. Waar kan ik meer betekenis geven aan mijn leven? Anderen op deze tocht meenemen en ergens uitkomen vind ik boeiend. Als vrijwilliger doe ik dit nu door de workshops POWER, waarvan Seniorenwerk van SWL de organisator is. Met veel plezier begeleid ik de trainingen. De thema’s van POWER bestaan uit 5 levensdomeinen: ‘lichaam en geest’, ‘sociale contacten‘, ‘materiële situatie’, ‘arbeid en participatie’, ‘waarden en inspiratie’. Daarover van gedachten wisselen, naar elkaar luisteren en vertellen. Het is boeiend om mee te denken en te praten met mensen die bezig zijn met een hernieuwde zingeving in hun huidige leven”. Een zoektocht dus naar een evenwicht tussen het betekenis geven aan een volgende fase in je leven en het genieten daarvan. Wat geeft een glimlach, een voldaan gevoel aan het eind van de dag? Was het ooit het werk op de boerderij, het verzorgen van het vee, de kinderen, het kantoorwerk: en nu? Deze ‘tuin’ omwoelen, ontdekken wat er nog meer spontaan wil groeien, je laten verrassen door onbekende ‘bloemen’, talenten: dat proces wil Helene graag begeleiden. Ze houdt van reizen, is lid van tuinclub Lochem en neemt deel aan 2 leesclubs, waarvan een met oud-collega’s. Daarnaast houdt van een potje filosoferen en laat haar handen met klei werken. Een levend voorbeeld van een eigen invulling van zingeving aan je leven geven. “Mijn zoektocht heeft drempels gekend. Telkens weer heb ik me afgevraagd waar ik op bepaalde momenten sta, wat er wellicht nog meer mogelijk is. Dit gevoel herken ik bij de deelnemers. En om dan te merken dat iedere deelnemer de veerkracht heeft, om over deze drempel heen te stappen, geeft mij POWER om met veel plezier verder te gaan met dit mooie werk!”