Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • [email protected]
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring
Powered by Deedmob tools (opent in een nieuw venster)

Post | mei 2022 | 2 min lezen

SAMEN ETEN SCHUIF MAAR AN!

Door

Ria Elstgeest

SAMEN ETEN SCHUIF MAAR AN!

Staat op de schorten van drie dames, die elke laatste vrijdag van de maand hun beste beentjes voor zetten om een heerlijke maaltijd te bereiden voor gasten. Hun werkterrein is de keuken van het Kulturhus in Laren. Daarnaast zorgen drie gastvrouwen voor een hartelijk ontvangst en zorgen ervoor dat alles op rolletjes loopt. Afgelopen vrijdag mocht ik mee eten en ervaren hoe sfeervol de tafels gedekt waren, elke gast even aandacht kreeg en het eerste glaasje geschonken werd. Het menu had het thema: “a touch of oranje”.

DRIE KOKS

De drie koks zijn vrijwilligers: Annie Kuiper, Dini Hoentjen en Tonny Kok. En dat zijn ze al jaren. Op verzoek van het Kulturhus, begonnen ze in 2016 thuis met het bereiden van de maaltijden. Alle pannen, ja ook die met soep! en schalen gingen zo van hun fornuis heet de auto in en werden naar het Kulturhus gereden. “We hebben toch wel heel wat afgesjouwd he?” is een opmerking bij die herinnering. Want als ze thuis kwamen moest hun eigen keuken nog schoongemaakt worden. In 2018 kwam in het Kulturhus een zes pits fornuis met een oven. Dat scheelde veel werk.

Het menu wordt onder het genot van een kopje koffie bij een van de dames thuis samengesteld. Er wordt een boodschappenlijst gemaakt en vrijdags voor we beginnen te koken worden de boodschappen bij de PLUSMARKT gehaald. Alle drie waarderen zeer de manier van werken met elkaar. “Van het een komt als vanzelfsprekend het ander. We kennen elkaars kwaliteiten, houden er alle drie van om te koken met zoveel mogelijk verse producten en van het seizoen”. 

Tonny is kok van beroep, zonder opleiding maar met veel kookervaring in restaurants en verzorgingshuizen. “ik houd gewoon van koken: niet zozeer voor mezelf als wel voor anderen”.

Dini waardeert de samenwerking met de anderen twee. “Ook ik kook niet graag voor mezelf. Gelukkig woon ik naast mijn zoon, die graag zo af en toe met zijn gezin bij me aanschuift. De kookclub en deze avond doen me goed”. Annie is de salade expert van het drietal. Zij heeft 25 jaar bij groenteman Wijnbergen gewerkt dus weet van ‘verse wanten’. Zij is heel trouw, want de caravan staat al ingepakt om zo weg te rijden om over een maand weer op tijd terug te zijn voor de volgende SAMEN ETEN. “Maar ook met z’n tweeën zouden we het redden. Alle drie zijn we niets verplicht”, vult een ander aan.

Ze kunnen alle drie heel goed opscheppen: de soep dan! Want bescheidenheid siert hen, blijven het liefst in de keuken achter… want: “Wij doen dit koken voor anderen voor de waardering! Dat gasten een goede maaltijd krijgen in een gezellige, ontspannen sfeer, samen met de gastvrouwen”.

SAMEN ETEN

Iedereen is welkom op deze laatste vrijdag van de maand. De waardering is hoog: “Heerlijk een keer niet voor mezelf hoeven koken” en “Zo gezellig met anderen samen eten! Gelukkig is er geen vakantiestop”.

WEBSITE

Op de website van het Kulturhus is bij ‘evenementen’ alle info te vinden. Voor de volgende keer op 27 mei, graag tot dinsdag 24 mei aanmelden via [email protected] of met een telefoontje naar het Kulturhus 0573-401636 : wees snel, want vol is vol.


Foto is gemaakt door Ria Elstgeest. Op de foto staan: Annie Kuiper, Dini Hoentjen en Tonny Kok.

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts
VRIJWILLIGERSWERK = DOEN!

Vrijwilligerswerk = DOEN!

Vrijwilligerswerk moet in je genen zitten. Opgevoed zijn met “niet zeuren maar aanpakken” en vooral die dingen doen die je leuk vindt, is voor Roel Hendriks de kern van zijn activiteiten als vrijwilliger. Van jongs af aan kennen zijn energie en nieuwsgierigheid bijna geen grenzen. “Schaatsen en wielrennen betekenden niet alleen meedoen, maar ook hand- en spandiensten verlenen. Organiseren, leiding geven, jury bemannen: allemaal vrijwilligerswerk”. Roel kan nu eenmaal geen ‘nee’ zeggen… Als oud-docent geschiedenis en Nederlands, die van schrijven houdt, weet men hem dikwijls en snel te vinden. Jarenlang is hij correspondent voor de Stentor geweest. De laatste paar jaar schrijft hij als vrijwilliger bij Stichting Welzijn Lochem artikelen voor de rubriek “Vrijwilliger centraal” in De Berkelbode: vanmiddag vuur ik mijn vragen af op een gewaardeerd collega. Enthousiast vertelt Roel over het boek “Gorssel van Agrarische Gemeenschap tot Forensendorp”, dat in 2019 uitgekomen is. Als een van de zeven teamleden heeft hij zijn bijdrage hieraan geleverd. Van stilzitten is echter geen sprake. Nu behelst zijn bijna dagelijkse vrijwilligerswerk het herschrijven van “De Voet Dwars”. Een boek vol persoonlijke verhalen uit de 2 e wereldoorlog, dat in 1995 zijn eerste uitgave beleefde, maar niet meer verkrijgbaar is. Op initiatief van Monique Mekkering wordt nu door een team van 5 vrijwilligers van de Historische Vereniging De Elf Marken aan een nieuwe versie gewerkt. Opnieuw vertelde verhalen, aanvullingen of fragmenten van bestaande verhalen worden gelardeerd met veel fotomateriaal. Nu er niet meer wekelijks vergaderd kan worden in het voormalig tramstation, zorgt de digitale communicatie voor wat vertraging. Toch streven ze naar een presentatie rond 5 mei tijdens het bevrijdingsfeest 75 + 1,. “Ik heb al een idee wat ik ga doen als dit klaar is… Het ordenen van verhalen over mijn vader, die in het verzet heeft gezeten tijdens de oorlog”. Tussendoor een fietstocht op zijn racefiets of mountainbike, of een wandelingetje met zijn vrouw, houden hem, als tachtig jarige, kwik en vief. “Gids op Paleis Het Loo ben ik al zo’n twintig jaar, ook als vrijwilliger. Als het museum weer open gaat in het najaar, moet ik waarschijnlijk eerst weer een cursus volgen. Er is zoveel veranderd en een gids moet wel ‘up to date’ zijn. Een advies dat Roel graag geeft: “Neem initiatief, laat het niet bij woorden maar pak het aan! Pas als je iets een keer gedaan hebt, weet je of het wat voor je is. Ik kan het iedereen aanraden, omdat je er zoveel voor terug krijgt. Als chauffeur op de bus van de dagbesteding heb ik onderweg veel gelachen met en plezier beleefd aan de passagiers. Ik raad mensen aan met hun talent te werken, waar ze wellicht zelf nog geen weet van hebben”. Eigenlijk is het een kwestie van een keuze maken: wil ik erachter komen of ik het leuk vind of niet? Want: ”Hoe fijn kan het zijn dingen te doen waar anderen plezier aan beleven! Dat vind ik mooi! Ik blijf dus zolang als mogelijk is actief, want als ik hier geen zin meer in heb, mankeer ik iets”.
Lees meer

“Ik ben blij met mijn ED".

"Als zij het kan, komt het ook goed met mij". Is een van de reacties die Marieke Fett en Lorydana Buyukbas regelmatig horen van de jongeren die zij ondersteunen. Marieke en Lorydana (Loo) zijn beiden ruim 3 jaar geleden bij TeamED16 gekomen. ED staat voor ErvaringsDeskundige! Zij zetten hun eigen ervaring met (jeugd)hulpverlening in om jongeren in dezelfde situatie als zij destijds, te ondersteunen. “En dat werkt” zegt Loo (zelf op jonge leeftijd al uit huis geplaatst, van plek naar plek, op straat gestaan etc), “omdat we weten hoe t is, wat wel en wat niet werkt en aan een half woord genoeg hebben." Marieke beaamt dit (middelengebruik). Hoewel zij uit een stabiele thuissituatie komt, miste zij een vast aanspreekpunt die zelf wist hoe het was om te gebruiken. Omdat ze geen hulpverleners zijn, is de drempel voor de jongere om met hen echt te praten, lager: “Bovendien hebben we meer tijd en herkennen we de patronen sneller dan degene die het op school geleerd hebben. Been there, done that!” Verder is TeamED 24/7 bereikbaar, want problemen beperken zich niet van 9 tot 5 en blijven ze een jongere ondersteunen zo lang hij/zij dat wil, er is geen officiële eindtijd. “De jongeren die wij ondersteunen, hebben heel vaak geen basis (meer). Wij zijn dan de stabiele factor waar ze altijd op terug kunnen vallen, ook s ’avonds en in t weekend," aldus Marieke. "Maar dan hebben jullie altijd dienst??? “ Dat valt wel mee” zegt Loo. “In principe zijn we wel altijd bereikbaar. Het is alleen al fijn om te weten dat het zo is. Ik ben in die 3 jaar twee keer uit bed gebeld en toen was het ook crisis. Op andere momenten is een appje, dat ik de volgende ochtend voor de deur sta, al voldoende." Loo en Marieke zijn naar aanleiding van hun vrijwilligerswerk bij TeamED zelf ook weer naar school gegaan. Beiden de hulpverleningskant met ervaringsdeskundigheid als extraatje. Marieke loopt stage bij Tactus en Loo bij SWL. Beiden hopen binnenkort hun diploma te halen. “Het werken bij TeamED gaf ons op die manier ook een zetje.” TeamED werkt regionaal (ook in Lochem) voor alle jongeren tussen de 13 en 30 jaar. ED is aanvullend op de hulpverlening, we werken graag samen! Aanmelden en info: 06-27076870 of via www.teamed16.nl
Lees meer

Opnieuw beginnen en iets nuttigs doen voor anderen

Na het uitbreken van de oorlog in Oekraïne vluchtte Sasha in maart 2022 met haar vader en dochter naar Nederland. Ze werd gastvrij ontvangen en stortte zich op allerlei activiteiten. Al gauw voelde ze zich, ondanks de moeilijke omstandigheden, thuis in Lochem. ‘Geef nooit op. Probeer, probeer, en probeer opnieuw,’ is haar motto. Een inspirerend verhaal van een enthousiaste doorzetter. Vlucht ‘Toen we in maart in Krakau aankwamen, was ik compleet in shock. We konden kiezen naar welk land we wilden, maar ik was zo moe dat ik geen keuze kon maken. Een vrouw zei: ‘Ga naar Nederland, dan heb je vanavond al een douche, een bed en een maaltijd.’ We kwamen terecht bij Tonnie en Monique Tekelenburg in Lochem, die hun huis voor ons openstelden. Geweldige mensen, die nu mijn vrienden zijn. Daarna hebben we een tijdje in EuroParcs gewoond en sinds november verblijven we in de opvanglocatie voor Oekraïners aan de Zutphensestraat. Ik kan niet stil zitten. Als je druk bent met van alles, heb je geen tijd voor het verleden en de toekomst en ben je gefocust op het nu. Daarom doe ik ontzettend veel: ik volg Nederlandse les en een opleiding tot boekhouder, zorg voor mijn gehandicapte vader, run mijn eigen bedrijf en doe vrijwilligerswerk.’ Eigen bedrijf VNATURI Via haar bedrijf VNATURI organiseerde Sasha tekenlessen in Kyiv met een focus op tekenen naar (levend) model. Dit project coördineert ze vanuit Nederland nog steeds en onlangs organiseerde ze een eerste tekensessie in Lochem. ‘Kunst is wat mij ‘mij’ maakt, maar ze zeiden hier dat ik er mijn geld niet mee zou kunnen verdienen om in mijn levensonderhoud te voorzien. Daarom ben ik een opleiding boekhouding gaan volgen. Dat is zó interessant: ineens begrijp ik hoe geld werkt. Ik zou graag in een bedrijf werken én VNATURI willen uitbreiden. Ik stel hoge doelen omdat ik iets nuttigs wil doen voor anderen.’ Tangolessen Dat is ook haar drijfveer voor de uitdagende activiteiten die ze voor vluchtelingen en andere belangstellenden organiseert: ‘Vluchtelingen hebben veel meegemaakt en zijn vaak getraumatiseerd. In Den Haag ontmoette ik de Oekraïense Roxanne en de Turkse Dunaj. Zij zijn dansleraren en er ontstond een geweldige klik.’ Dit leidde tot het idee om in Lochem tangolessen voor vluchtelingen en Nederlanders te organiseren. Sasha zocht contact met de gemeente en die was bereid het project ‘Inspire of Tango’ te faciliteren en tangolessen voor mensen met lage inkomens te betalen. Sasha zette zich als vrijwilliger in om de organisatie rond te krijgen en neemt zelf deel aan de cursus, die twee keer per maand in het Stadshuus wordt gehouden. ‘Ik kon nooit op hoge hakken lopen. Ik dacht: nu wil ik tango leren dansen op hoge hakken. Tijdens het dansen ben je concreet bezig: hoe zet ik die stap, hoe voorkom ik dat ik op de tenen van mijn partner sta, kortom: je hebt zoveel te managen dat je niet meer aan je problemen denkt. Zo creëer je veiligheid voor jezelf. Dit werkt ook zo met kunst: je komt met je gevoel in het hier en nu en je maakt stappen. “It saved my life. I begin myself again.”
Lees meer