Post | februari 2023 | Verhalen van vrijwilligers | 3 min lezen

´POWER Veerkracht op leeftijd´

Door

Mariëlle Frielinck

‘Wat wil ik verder in mijn leven doen?’

Binnenkort gaat het project ´POWER Veerkracht op leeftijd´ van Stichting Welzijn Lochem (SWL) weer van start. De cursus bestaat uit 6 bijeenkomsten/workshops en is bedoeld voor mensen (50+) die naar zichzelf willen kijken en nadenken over vragen als: ‘wie ben ik?’, ‘waar sta ik?’ en ‘waar wil ik naar toe?’. Aan de hand van een vijftal thema’s worden deze vragen door middel van allerlei werkvormen uitgediept. De cursus van dit voorjaar wordt begeleid door Hélène van den Berg en Cor Vermaat.

Cor Vermaat

Cor (70) is tot 3 jaar geleden werkzaam geweest in de psychiatrie, waar hij werkte met groepen mensen van allerlei leeftijden. Sinds zijn pensioen, nu 3 jaar geleden, heeft hij zich gestort op het vrijwilligerswerk. Aanvankelijk wilde hij heel wat anders gaan doen, maar hij rolde toch weer in de begeleiding van groepen. Naast de POWER workshops bij SWL is hij actief bij Nolano; een ontmoetingsvereniging voor 60+ers in Zutphen.

De cursus ‘POWER Veerkracht op leeftijd’ spreekt Cor enorm aan, vanwege zijn eigen ervaringen toen hij met pensioen ging. `Ik voelde dat ik op een kruising in mijn leven was beland en ben 3 maanden naar Noorwegen gegaan. Daar heb ik stilgestaan bij mijn leven en vragen als: ´wat en wie zijn belangrijk voor mij en hoe wil ik verder?’. ‘Welke keuzes heb ik gemaakt en waarom en welke keuzes heb ik nu?’. Ik denk dat het voor iedereen goed is om af en toe eens stil te staan en jezelf deze belangrijke vragen te stellen. En het geeft mij veel voldoening om mensen hierin te begeleiden.’

‘Het groepsproces is ook heel belangrijk bij de POWER workshops: elkaar op ideeën brengen, stimuleren en motiveren. Dat is de kracht van het samenwerken en dat vind ik mooi om te doen. En vaak houden mensen er leuke contacten aan over. Ik heb er zelf ook twee leuke vrienden aan over gehouden, waarmee ik regelmatig afspreek.’

Hélène van den Berg

Hélène (75) is inmiddels 10 jaar met pensioen na een lange carrière in de psychologie.

‘Toen 10 jaar geleden het einde van mijn werkende leven in zicht kwam ben ik heel bewust bezig gegaan met de vraag: ‘wat wil ik dan gaan doen?’. Ik ben naar de Schrijversvakschool in Amsterdam gegaan. En verder wilde ik nog promoveren op het onderwerp: ‘onthechting in de ouderdom’. Ik ben daar mee gestart, maar werd er zo door opgeslokt dat ik er mee gestopt ben. Er waren nog zoveel andere dingen waar ik mee bezig wilde, zoals tuinieren, kunst, keramiek en schrijven. Het maken van keuzes heb ik dus door en door ervaren.’

‘En toen SWL destijds vrijwilligers vroeg om de POWER workshops te begeleiden, was dat gezien mijn werk- en levenservaring op mijn lijf geschreven. Opvallend is dat redelijk veel mensen van onze generatie zich niet bewust zijn van de keuzes die ze hebben, terwijl er nog steeds van alles mogelijk is! Hierbij zijn duidelijk onderlinge verschillen te constateren wat betreft leeftijd en achtergrond, dat maakt de uitwisseling ook zo boeiend. Ik word heel blij als mensen zich in de workshops gezien voelen, kunnen uitten wat ze bezighoudt en misschien tot hele nieuwe inzichten over zichzelf komen.’

‘En wat natuurlijk ook leuk is, is dat wij een soort basis aanreiken, maar dat de mensen vervolgens met elkaar verder gaan. Vaak vinden mensen elkaar in gemeenschappelijke interesses. Zo zijn er bijvoorbeeld deelnemers geweest die na de POWER workshops samen een kook- of leesclubje hebben opgericht of mensen die met elkaar naar muziekvoorstellingen gaan. Ik hoop dat veel mensen zich aanmelden en dat we in maart met een leuke groep kunnen starten.’

Fotocredits: Mariëlle Frielinck

Deel blogpost

Gerelateerde blogposts

Edwin Vos zet zich al jaren in voor zijn club (foto: Mariëlle Frielinck)

Een warm welkom bij Sportclub Lochem

| Verhalen van vrijwilligers

Het is zaterdagochtend half acht, Lochem is nog grotendeels in diepe rust, als Edwin Vos de sleutel in de deur steekt van Het Bastion. Als gastheer van voetbalvereniging Sportclub Lochem zorgt hij onder meer dat het clubhuis en de kleedkamers klaar zijn voor de grote stormloop van voetballers, begeleiders en ouders die elke zaterdag de club weten te vinden. Edwin is inmiddels al weer tien jaar actief als gastheer voor de club. En hij is nog niet van plan om er mee te stoppen, want hij haalt veel voldoening en plezier uit dit vrijwilligerswerk. “Ik ben al lid van Sportclub Lochem sinds mijn zesde, inmiddels dus al ruim 50 jaar”, legt Edwin uit. “Lange tijd heb ik zelf gevoetbald tot het door blessures niet meer ging. Ik wilde toch betrokken blijven en ben een tijd grensrechter geweest, tot ik werd gevraagd voor de functie van gastheer.” Een gastheer of -vrouw speelt een belangrijke logistieke rol. Met zo’n 900 spelende leden, kun je je voorstellen dat het een hele organisatie is om alles in goede banen te leiden. Een gastheer of -vrouw is dan een belangrijk aanspreekpunt, want Sportclub Lochem wil dat dat iedereen zich welkom en veilig voelt op hun sportcomplex. Edwin legt uit wat hij en zijn collega’s zoal doen op een zaterdagochtend. “We beginnen ’s ochtends, doen de kleedkamers open en zorgen dat alles netjes is. Dan stromen langzaamaan de mensen binnen: spelers, tegenstanders, ouders, maar ook scheidsrechters en soms scouts. Piet Kortsmit is onze wedstrijdsecretaris en hij maakt van te voren een indeling voor de kleedkamers en de velden.” Op een centrale, zichtbare plek wijst Edwin dan iedereen de weg naar het juiste veld of kleedkamer en zorgt hij dat de wedstrijden op tijd kunnen beginnen. Met gemiddeld zo’n 10 wedstrijden op een ochtend, een drukke job. Edwin haalt veel voldoening uit zijn vrijwilligerswerk. “Je merkt dat je als gastheer of -vrouw enorm gewaardeerd wordt. Op zo’n groot complex is het toch vaak zoeken en kunnen misverstanden snel tot chaos leiden. Hoe fijn is het dan dat er iemand is die het overzicht houdt en waar je terecht kunt. We krijgen soms de meest rare vragen van verloren sleutels of shirts, wedstrijdtijden of -standen, lidmaatschap en ga zo maar door. Omdat wij van veel op de hoogte zijn en weten bij wie we moeten, zijn kun je de mensen echt helpen.” Naast de functie van vraagbaak zorgt het team van gastheren en -vrouwen er ook voor dat de wedstrijduitslagen goed door worden gegeven aan de KNVB. “Scheidsrechters kunnen dit zelf via een app, maar dat is soms best ingewikkeld, daarom doen wij het ook vaak voor ze.” Het team van gastheren en -vrouwen is altijd op zoek naar nieuwe leden. Lijkt het je leuk om onderdeel te zijn van deze gezellige groep? Kom gerust eens langs aan de Elzenlaan. Op zaterdagochtend is er altijd een gastheer of -vrouw die je er graag alles over verteld.

Lees meer

aandachtfunctionaris huiselijk geweld voor vrijwilligersorganisaties

Een niet-pluis gevoel, en dan?

| Verhalen van vrijwilligers

Het gevoel dat een situatie niet pluis is. Je krijgt een vervelend gevoel bij wat je hebt gezien of gehoord. Dat overkomt veel vrijwilligers wel eens. Maar hoe ga je daar dan mee om? Hoe pak je dat aan? Binnen de gemeente Lochem kunnen sinds een jaar alle vrijwilligersorganisaties en vrijwilligers voor advies terecht bij Kees Damhuis van Stichting Welzijn Lochem, de aandachtfunctionaris huiselijk geweld voor vrijwilligersorganisaties.

Lees meer

Wervelwind met een groot hart

| Verhalen van vrijwilligers

Als je googelt op Minze Beuving (74 jaar) zie je al snel dat hij een enorme staat van dienst heeft. Van Korpschef van het Korps Landelijke Politie Diensten tot Commandant Koninklijke Marechaussee. In zijn werkzame leven heeft hij de hele wereld gezien en een indrukwekkend netwerk opgebouwd. Maar mensen die druk zijn hebben gelukkig ook nog tijd voor vrijwilligerswerk. Minze geeft aan; “Ik ben niet rustig als ik niet druk ben. Ik heb altijd vrijwilligerswerk gedaan naast mijn werk.” Al weer 25 jaar woont hij met zijn vrouw Rita in het mooie Epse vlak bij de IJssel. Samen reizen ze graag. Met pijn in ’t hart staat hun camper al een jaar reisloos in de garage, te lonken om op pad te gaan. Van internationaal naar lokaal Nadat Minze met pensioen ging werd hij gevraagd voor diverse functies en onderzoeksopdrachten zowel nationaal als internationaal. Dit heeft hij met veel plezier gedaan, in een aantal bestuursfuncties is hij nog steeds actief. Maar het lokale lonkte ook. Herhaaldelijk kwam er een oproep voorbij voor bestuursleden van de Dorpsraad Epse/Joppe. Minze bood aan het stokje over te nemen van de voorzitter, mits er vanuit het dorp zelf ook een aantal nieuwe mensen zouden aansluiten. Dat is gelukt. Inmiddels is de dorpsraad bijna compleet, met een mooi en divers team. Er mist alleen nog een secretaris. “Als iemand zegt dat er in het dorp een probleem is en het is een probleem dat meerdere inwoners aangaat, gaan we als dorpsraad kijken waar we kunnen ondersteunen.” Er zijn inmiddels diverse werkgroepen actief. Epsenaren voelen zich, doordat ze op de grens van de gemeente Lochem en Deventer wonen, soms het afvoerputje van de gemeente. Genoeg dus om voor te strijden. Kwesties die momenteel spelen zijn de windturbines, aanleg fietspaden, verwaarloosde horecapanden bij de entree van Epse. “Ik vind het belangrijk dat je contact houdt met degene waarmee je “ruzie” hebt.” Minze, ook wel eens ‘aardbeuving’ genoemd, gaat geen gesprek uit de weg en zegt waar het op staat. Doordat hij veel contacten heeft op de plekken waar de beslissingen worden genomen, kan hij voor de dorpsraad optreden als sterke gesprekspartner. Je hebt als dorpsraad de kans om besluitvorming te beïnvloeden, maar uiteindelijk moet je het ook accepteren als de gemeenteraad anders beslist. Waar ben je meest trots op? “Sinds 2016 ben ik voorzitter bij de Politie, afdeling BNMO. Daar worden trainingen aan politiemensen gegeven die lijden aan PTSS. Daarbij zijn ook de gezinsleden betrokken. We helpen mensen zo goed mogelijk om te gaan met hun trauma’s. Dit is soms echt heel confronterend en ik was in het begin best wel gespannen. Ik vind het fijn om dit te doen, omdat ik hiermee echt iets kan betekenen voor iemand. Ik wil graag iets doen waar andere mensen behoefte aan hebben.” Op de vraag heb je nog vrijwilligersambities? Hij staat in de wacht bij B€L, om aan de slag te gaan als budgetbegeleider. Hiervoor moet hij eerst nog een training volgen. Ook in deze functie kan je voor mensen het verschil maken.

Lees meer

Post | februari 2023 | Verhalen van vrijwilligers | 3 min lezen

´POWER Veerkracht op leeftijd´

Door

Mariëlle Frielinck

‘Wat wil ik verder in mijn leven doen?’

Cor Vermaat

Hélène van den Berg

Hélène (75) is inmiddels 10 jaar met pensioen na een lange carrière in de psychologie.

Fotocredits: Mariëlle Frielinck