“Er zijn zoveel dingen die je voor een ander kunt doen zonder dat het wat kost” zegt Dick ten Broeke als ik hem vraag waarom hij met de riksja is begonnen. Veel mensen kennen Dick omdat hij samen met zijn dochters en vrouw Bakkerij ten Broeke runt. Een familiebedrijf dat al meer dan 100 jaar bestaat. Dick is ook de geestelijk vader van de riksja die sinds 2021 vanuit het Stadhuus talloze ritjes heeft gemaakt met kwetsbare of minder mobiele mensen. Veel mensen kennen de riksja van vakantie: een transportfiets waarbij een bestuurder (de piloot) met een of twee passagiers voorop, een rit maakt. “In 2020 ontmoette ik op een van mijn fietstochtjes mijn oude werkgever. Hij was enorm verdrietig omdat zijn vrouw kort daarvoor was overleden. Hij kwam nergens meer omdat hij slecht ter been was. Dat zette me aan het denken. Ik zocht het internet af en het kwartje viel bij een verhaal over een wielerliefhebber in Denemarken. Die man maakte in zijn woonplaats fietstochten met kwetsbare mensen. Dat leek me ook een goed idee voor Lochem”. Dick, ook een enthousiaste wielrenner, informeerde bij zijn wielerclub De Paaschberg of er mensen waren die mee wilden werken aan zijn initiatief. En binnen de kortste keren melden zich 18 vrijwilligers. Er werd ook contact opgenomen met het Stadhuus. Zij boden aan om met sponsorwerving te helpen. Dankzij deze hulp en sponsoren kon er binnen drie maanden een nieuwe elektrische riksja van € 9000 worden aangeschaft! De riksja werd gestald bij het Stadhuus. “Zoiets is alleen mogelijk als je het met elkaar doet” vertelt Dick. Er werd contact opgenomen met Gudula, Tusselerhof en het Vandermolenhuis. Ook zij reageerden meteen enthousiast. Omdat voor de bewoners een riksja-tocht een geweldig uitje is. “Mensen vertellen je onderweg hun verhaal, wijzen je op allerlei zaken die je nog niet waren opgevallen. Of ik vertel hen wat over de omgeving. Het is nooit saai. Bij boer van Binsbergen kunnen we zelfs door de stal fietsen waar de koeien staan. De tochten zijn gratis, maar een vrijwillige bijdrage is welkom om de kosten te kunnen dekken”. Dicks enthousiasme werkt zo aanstekelijk dat inmiddels ook andere inwoners van Lochem en zelfs minder mobiele toeristen het stadhuus weten te vinden voor een riksja-tocht. Het aantal aanvragen neemt daardoor toe. En daarom zijn nieuwe vrijwilligers heel welkom! Aan de mensen die belangstelling hebben vertellen Dick, Henk en hun collega’s graag meer over de fietstochten en de mensen die met hen meegaan. Niemand gaat onvoorbereid op pad. Het is niet moeilijk, maar je moet wel even wennen aan zo’n fiets. En natuurlijk moet je ook vertrouwd raken met de passagiers. Voor meer informatie en/of aanmelding kan gemaild worden naar [email protected] Op www.stadhuuslochem.nl staat ook meer informatie. Als Henk Pasman weer op de riksja stapt om hem terug te fietsen naar het Stadhuus kijken we hem na en vertrouwt Dick mij toe: ”Wat is het toch fijn om leuke dingen te doen met – en voor elkaar, dat geeft zo’n mooi onderlinge band die niet met geld te koop is!” Bij de foto: Henk Pasman piloot, Gonnie Welbergen en Dick ten Broeke.

Voor de liefde verhuisde Jolien Braakman bijna 30 jaar geleden van Neede naar Laren. Waar ze samen met haar man aan de Markeloseweg ging wonen. “Mijn ouders waren niet zo bezig met vrijwilligerswerk en ik, tot aan het moment dat mijn kinderen naar de basisschool gingen, ook niet. Was vooral druk met mijn werk” vertelt Jolien. Het begon met overblijfmoeder. En al snel kwam de organisatie van het kinderkerstfeest erbij. En daardoor werd ik ook benaderd om mee te doen met de kinderkerk. “Voordat ik het wist, deed ik allerlei vrijwilligerswerk. En dat is niet moeilijk in Laren. We weten elkaar te vinden. Maar ik vond het ook enorm leuk. Deed nieuwe contacten op en voelde me daardoor snel thuis”. Toen de kinderen wat ouder werden, popten weer hele andere activiteiten op. Zoals muziekvereniging Apollo. Via een van haar zonen (die bij muziekvereniging Apollo speelde), werd Jolien ook betrokken. In haar jeugd had ze viool leren spelen. Bij Apollo stapte ze over op de bariton en daar speelt ze alweer 10 jaar. Maar ze speelt niet alleen, tot voor kort was zij ook penningmeester van het bestuur van Apollo. Twee rode draden tekenen de vrijwilligersloopbaan van Jolien. Ze heeft een groot verantwoordelijkheidsgevoel en zegt niet snel “nee” als er een beroep op haar wordt gedaan. Daarnaast ontwikkelde ze gaandeweg ook passie voor communicatie en PR. Ze vindt het enorm leuk om naast haar betaalde werk als administratief medewerkster, daar mee bezig te zijn. Die passie ontstond bij de website Larengelderland. Zie www.larengelderland.nl Jolien is al jaren een van de drijvende krachten achter deze website en Facebookpagina. Door haar werk als o.a. editor, worden alle mensen in Laren en Exel op de hoogte gehouden van nieuwtjes en het wel en wee van haar inwoners. De oorspronkelijk zelfstandige website is sinds drie jaren onderdeel van de belangenvereniging Wakker Loarne. Een springlevende vereniging die met haar bestuur en werkgroepen (communicatie, duurzaamheid, leefbaarheid, recreatie en toerisme, verkeer en wonen) opkomt voor de belangen van de mensen uit Laren en Exel. Jolien zit, als voorzitter van de werkgroep communicatie, in het bestuur van Wakker Loarne. Eind 2018 werd Jolien gevraagd om de communicatie en PR van de fietsvierdaagse te gaan doen. “Ik vind het leuk om daaraan mee te werken omdat ik zelf enorm geniet van de prachtige omgeving waarin wij wonen. En het doet me dan ook goed dat jaarlijks zo’n 650 deelnemers op de fiets de Achterhoek verkennen!” 2023 is een heel bijzonder jaar omdat we 30 jaar bestaan. En dat wordt extra feestelijk. En voor dit evenement zoeken we nog vrijwilligers. We zoeken aanpakkers die in de eerste week van augustus beschikbaar zijn. En het liefst ook mee kunnen werken aan de voorbereiding. Je moet dan denken aan PR, pijlen uitzetten, parkeerhulp en het inschrijven van de deelnemers. Voor meer informatie en opgave kan het beste een mailtje worden gestuurd naar [email protected] Op de website, www.fietsvierdaagseachterhoek.nl , is meer informatie over de fietsvierdaagse te vinden. Als we afscheid nemen, vraag ik Jolien hoe ze het allemaal klaarspeelt. “Gewoon blijven doen” is haar antwoord.

IK ZOEK EEN BABBELTJE OP: BIJEN, WANDELEN EN KIPPEN Op een droog, oud, verweerd bankje gezeten, vertelt Esther Wissink hoe deze drie onderwerpen haar bezig houden. Alles samen met haar man Henry, levert zij haar bijdrage aan een Lochem: door bloemen en struiken in de tuin te zetten, waar bijen hun voedsel vinden; door wandelingen te organiseren waar mensen elkaar vinden en door drie bruine kippen in de achtertuin te laten lopen en te laten tò-tòkken. Hiervoor geeft ze haar energie en krijgt ze energie terug met veel plezier en genieten. VOEDSELBANK VOOR BIJEN De voortuin ziet er verzorgd winters uit. Beetje rommelig, niet alles ‘schoongemaakt’. Esther vertelt: “Ik zit graag hier op mijn bankje om te kijken naar de bijen die hier straks zoemen. Mensen die voorbij lopen groet ik, zoek een praatje op en vertel over de “bijen-voedselbank”. Ik deel zaadjes uit om te gebruiken voor nieuwe “bijen-voedselbanken” en geef stekjes weg, zodat heel Lochem groen kan blijven”. Een bruisend zoemend Achterhoeks samenleven dus. SAMEN WERKEN Esther was als tafeltennistrainer bekend geraakt met spelers met aangepaste sporten. Samen met een groep enthousiastelingen heeft ze destijds meegedaan aan de “Special Olympics”: een fantastische ervaring. Met hulp van veel vrijwilligers was dit mogelijk. Henry, haar man, is zo enthousiast geworden, dat hij nu de tafeltennis- trainer opleiding doet en hiermee verder gaat. In het dagelijks leven is hun samenwerken een soort “ping-pong” spel geworden. Over en weer stimuleren en steunen ze elkaar, vullen elkaar aan waar leuk en nodig: want het leven is leuker als je het samen doet”. WANDELCHALLENGE “Mijn beroep is leefstijlcoach. Daarnaast doe ik graag vrijwilligers werk met mijn kennis. Iedereen mag meedoen: met flyers en mond-op-mond-reclame wordt hieraan bekendheid gegeven. Wat heb je nodig om mensen uit te dagen om eens een wandelingetje te maken? Met name mensen die onder professionele begeleiding in beweging willen komen? Het antwoord is: door met professionals en anderen te lopen maakt al veilig en minder eenzaam, met koffie en koek maak je het gezellig en met luisterende oren boeiend en verrassend”. Van mei tot en met september zijn dat 20 donderdagavonden. De onkosten worden samen opgebracht. Op deze avonden lopen, naast Esther ook andere vrijwilligers met een zorg achtergrond mee. Esther vertelt “Onder het wandelen bewegen en babbelen we, vertellen elkaar waar we mee bezig zijn, ondersteunen en stimuleren we elkaar in onze voornemens”. GEZELLIGHEID TROEF Een ontsnapte kip wordt vakkundig ‘opgeraapt’ en meegenomen naar de achtertuin waar achter het hek nog twee kippen gezellig tokkelend rondstruinen. Als afsluiting zegt Esther: ”Ik vind het leuk om gezelligheid met beweging te combineren”.