Post | februari 2021 | Verhalen van vrijwilligers | 1 min lezen
Een niet-pluis gevoel, en dan?
Door
Wendy GoodinEen niet-pluis gevoel, en dan?
Het gevoel dat een situatie niet pluis is. Je krijgt een vervelend gevoel bij wat je hebt gezien of gehoord. Dat overkomt veel vrijwilligers wel eens. Maar hoe ga je daar dan mee om? Hoe pak je dat aan? Binnen de gemeente Lochem kunnen sinds een jaar alle vrijwilligersorganisaties en vrijwilligers voor advies terecht bij Kees Damhuis van Stichting Welzijn Lochem, de aandachtfunctionaris huiselijk geweld voor vrijwilligersorganisaties.
Gerelateerde blogposts
Twee rechterhanden en een groot hart!
die werk verrichten voor Lochemnaren, die vragen hebben over hun energie verbruik. Zo werkt Gerard Spil op dit moment als energie-conciërge, als vrijwilliger, voor Lochem Energie, in samenwerking met de gemeente. Gerard beantwoordt niet alleen vragen, hij lost ze ook op: zover als in zijn vermogen ligt. En dat is breed! Want als hij bij mensen thuiskomt, zien zijn ogen en horen zijn oren. Zijn mensenkennis is groot en warm.
Vrijwilliger
Gerard vertelt hoe hij zo’n twee-en-zestig jaar geleden aan zijn eerste onbetaalde werk begon: EHBO-er in Obdam bij de scouting. Veilig Verkeer Nederland, afdeling Lochem heeft 32 jaar lang van zijn krachten gebruik kunnen maken. De financiële problemen oplossen voor zijn zieke broer, zo’n twintig jaar geleden, brachten hem ertoe zich aan te melden bij Humanitas als hulpverlener. Met die ervaring is hij terecht gekomen bij het team budgetadvies (schuldhulpverlening) van Welzijn Lochem. Met zijn rugzak vol praktische ervaring is hij al een aantal jaren vrijwilliger bij Lochem Energie.
“Ik help een ander, want dat levert zoveel meer op dan geld!” is zijn uitgangspunt als vrijwilliger.
De energie-conciërge
Gerard: “Ik kom uit een bakkersgezin en heb altijd mee moeten werken. Op 16-jarige leeftijd ben ik naar dè tuinbouwschool in Borculo gegaan en ben fruit- en groentekweker geworden. Bij verschillende kwekers heb ik veel ervaring opgedaan. Tot ik gevraagd werd om hier in Lochem conciërge te worden bij het huidige Staring college, dat hier naast de deur op de Bosweg heeft gestaan. Daar heb ik 33 jaar gewerkt. Het conciërge zijn is een veelzijdig beroep, dat helemaal bij mij paste: met pubers, ouders en leerkrachten omgaan: handen kunnen gebruiken en altijd oren en ogen open hebben. Mijn werkwijze is om met elkaar in gesprek te gaan: overleg hoe een probleem opgelost kan worden en luister. ”
De verhalen, die Gerard vertelt, laten zien hoe die ervaringen hem bij zijn huidige conciërge werk van pas komen. Want dikwijls zijn het niet de meest bemiddelde mensen bij wie de gestegen energie-kosten de pan uit zijn gerezen en financiële problemen geven. Met zijn nuchtere, praktische, maar ook resolute en doortastende manier van omgaan met mensen, komt hij ook andere problemen en vraagstukken tegen. Daar schenkt hij aandacht aan en maakt hij tijd voor.
Op de vraag waar zijn talent ligt, is het antwoord: ”ik heb hier nooit voor geleerd, maar met gezonde boerenverstand is het gewoon doen . Mijn auto ligt altijd vol spullen, die ik uit ervaring verwacht nodig te hebben. Ik grijp niet vaak mis!”
Nieuwe collega’s
Gerard: “Ik loop al aardig naar de tachtig, maar de blijde gezichten waar ik geweest ben, houden mij met plezier en voldoening aan dit werk. Ik kan het anderen van harte aanbevelen. En al heb je maar een of geen ‘rechterhanden’: ik help je wel! Nieuwe collega’s zijn altijd welkom”.
Lees meerDe riksja gaat weer van start in Lochem!
“Er zijn zoveel dingen die je voor een ander kunt doen zonder dat het wat kost” zegt Dick ten Broeke als ik hem vraag waarom hij met de riksja is begonnen. Veel mensen kennen Dick omdat hij samen met zijn dochters en vrouw Bakkerij ten Broeke runt. Een familiebedrijf dat al meer dan 100 jaar bestaat.
Dick is ook de geestelijk vader van de riksja die sinds 2021 vanuit het Stadhuus talloze ritjes heeft gemaakt met kwetsbare of minder mobiele mensen. Veel mensen kennen de riksja van vakantie: een transportfiets waarbij een bestuurder (de piloot) met een of twee passagiers voorop, een rit maakt. “In 2020 ontmoette ik op een van mijn fietstochtjes mijn oude werkgever. Hij was enorm verdrietig omdat zijn vrouw kort daarvoor was overleden. Hij kwam nergens meer omdat hij slecht ter been was. Dat zette me aan het denken. Ik zocht het internet af en het kwartje viel bij een verhaal over een wielerliefhebber in Denemarken. Die man maakte in zijn woonplaats fietstochten met kwetsbare mensen. Dat leek me ook een goed idee voor Lochem”.
Dick, ook een enthousiaste wielrenner, informeerde bij zijn wielerclub De Paaschberg of er mensen waren die mee wilden werken aan zijn initiatief. En binnen de kortste keren melden zich 18 vrijwilligers. Er werd ook contact opgenomen met het Stadhuus. Zij boden aan om met sponsorwerving te helpen. Dankzij deze hulp en sponsoren kon er binnen drie maanden een nieuwe elektrische riksja van € 9000 worden aangeschaft! De riksja werd gestald bij het Stadhuus. “Zoiets is alleen mogelijk als je het met elkaar doet” vertelt Dick.
Er werd contact opgenomen met Gudula, Tusselerhof en het Vandermolenhuis. Ook zij reageerden meteen enthousiast. Omdat voor de bewoners een riksja-tocht een geweldig uitje is. “Mensen vertellen je onderweg hun verhaal, wijzen je op allerlei zaken die je nog niet waren opgevallen. Of ik vertel hen wat over de omgeving. Het is nooit saai. Bij boer van Binsbergen kunnen we zelfs door de stal fietsen waar de koeien staan. De tochten zijn gratis, maar een vrijwillige bijdrage is welkom om de kosten te kunnen dekken”.
Dicks enthousiasme werkt zo aanstekelijk dat inmiddels ook andere inwoners van Lochem en zelfs minder mobiele toeristen het stadhuus weten te vinden voor een riksja-tocht. Het aantal aanvragen neemt daardoor toe. En daarom zijn nieuwe vrijwilligers heel welkom! Aan de mensen die belangstelling hebben vertellen Dick, Henk en hun collega’s graag meer over de fietstochten en de mensen die met hen meegaan. Niemand gaat onvoorbereid op pad. Het is niet moeilijk, maar je moet wel even wennen aan zo’n fiets. En natuurlijk moet je ook vertrouwd raken met de passagiers.
Voor meer informatie en/of aanmelding kan gemaild worden naar [email protected] Op www.stadhuuslochem.nl staat ook meer informatie.
Als Henk Pasman weer op de riksja stapt om hem terug te fietsen naar het Stadhuus kijken we hem na en vertrouwt Dick mij toe: ”Wat is het toch fijn om leuke dingen te doen met – en voor elkaar, dat geeft zo’n mooi onderlinge band die niet met geld te koop is!”
Bij de foto: Henk Pasman piloot, Gonnie Welbergen en Dick ten Broeke.
Lees meerDuizendpoot Jolien
Voor de liefde verhuisde Jolien Braakman bijna 30 jaar geleden van Neede naar Laren. Waar ze samen met haar man aan de Markeloseweg ging wonen. “Mijn ouders waren niet zo bezig met vrijwilligerswerk en ik, tot aan het moment dat mijn kinderen naar de basisschool gingen, ook niet. Was vooral druk met mijn werk” vertelt Jolien.
Het begon met overblijfmoeder. En al snel kwam de organisatie van het kinderkerstfeest erbij. En daardoor werd ik ook benaderd om mee te doen met de kinderkerk. “Voordat ik het wist, deed ik allerlei vrijwilligerswerk. En dat is niet moeilijk in Laren. We weten elkaar te vinden. Maar ik vond het ook enorm leuk. Deed nieuwe contacten op en voelde me daardoor snel thuis”.
Toen de kinderen wat ouder werden, popten weer hele andere activiteiten op. Zoals muziekvereniging Apollo. Via een van haar zonen (die bij muziekvereniging Apollo speelde), werd Jolien ook betrokken. In haar jeugd had ze viool leren spelen. Bij Apollo stapte ze over op de bariton en daar speelt ze alweer 10 jaar. Maar ze speelt niet alleen, tot voor kort was zij ook penningmeester van het bestuur van Apollo.
Twee rode draden tekenen de vrijwilligersloopbaan van Jolien. Ze heeft een groot verantwoordelijkheidsgevoel en zegt niet snel “nee” als er een beroep op haar wordt gedaan. Daarnaast ontwikkelde ze gaandeweg ook passie voor communicatie en PR. Ze vindt het enorm leuk om naast haar betaalde werk als administratief medewerkster, daar mee bezig te zijn. Die passie ontstond bij de website Larengelderland. Zie www.larengelderland.nl Jolien is al jaren een van de drijvende krachten achter deze website en Facebookpagina. Door haar werk als o.a. editor, worden alle mensen in Laren en Exel op de hoogte gehouden van nieuwtjes en het wel en wee van haar inwoners. De oorspronkelijk zelfstandige website is sinds drie jaren onderdeel van de belangenvereniging Wakker Loarne. Een springlevende vereniging die met haar bestuur en werkgroepen (communicatie, duurzaamheid, leefbaarheid, recreatie en toerisme, verkeer en wonen) opkomt voor de belangen van de mensen uit Laren en Exel. Jolien zit, als voorzitter van de werkgroep communicatie, in het bestuur van Wakker Loarne.
Eind 2018 werd Jolien gevraagd om de communicatie en PR van de fietsvierdaagse te gaan doen. “Ik vind het leuk om daaraan mee te werken omdat ik zelf enorm geniet van de prachtige omgeving waarin wij wonen. En het doet me dan ook goed dat jaarlijks zo’n 650 deelnemers op de fiets de Achterhoek verkennen!” 2023 is een heel bijzonder jaar omdat we 30 jaar bestaan. En dat wordt extra feestelijk. En voor dit evenement zoeken we nog vrijwilligers. We zoeken aanpakkers die in de eerste week van augustus beschikbaar zijn. En het liefst ook mee kunnen werken aan de voorbereiding. Je moet dan denken aan PR, pijlen uitzetten, parkeerhulp en het inschrijven van de deelnemers. Voor meer informatie en opgave kan het beste een mailtje worden gestuurd naar [email protected] Op de website, www.fietsvierdaagseachterhoek.nl , is meer informatie over de fietsvierdaagse te vinden. Als we afscheid nemen, vraag ik Jolien hoe ze het allemaal klaarspeelt. “Gewoon blijven doen” is haar antwoord.
Lees meer

