Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • [email protected]
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools (opent in een nieuw venster)

Post | september 2026 | 3 min lezen

Verse vrijwilligers voor Verslokaal Lochem

Door

Michel Porro

Marianne Hinrichs en Esther van den Berg zijn onderdeel van het team dat ervoor zorgt dat verslokaal Lochem er goed gevuld en netjes bij staat.

Op het eind van de parkeerplaats bij fietsenzaak Goossens in Lochem staat een houten huisje. Binnen liggen verswaren en streekproducten uitgestald. Het intoetsen van een code verschaft toegang. Klanten van Burgerboerderij de Patrijs kopen hier biologische groente, fruit, vlees en zuivel. En daarnaast is er een breed assortiment kleinschalig gemaakte regionale lekkernijen. Twee vrijwilligers van een van de vijf ‘verslokalen’ vertellen over hun liefde voor het initiatief en doen een oproep.

Ik word er gewoon blij van

‘Waarom ik klant ben?’ Marjan Hinrichs: “Ik word er gewoon blij van. En ik heb respect voor mensen die het lef hebben zoiets als Burgerboerderij de Patrijs te beginnen.” De voormalig GGZ psycholoog (69) is vrijwilliger bij het verslokaal Lochem. Ze zorgt dat het er netjes uitziet en alles wordt bijgevuld elke dinsdag- en vrijdagochtend. Marjan: Ik kijk wat er nodig is aan kaas en andere zuivel. En verdwaald tomaatje dat wat minder is wordt er ook uitgevist.”

Hoezo aardbijen met kerst?

Marjan wordt bijgestaan door zelfstandig communicatie professional Esther van den Berg (53).Beiden zijn een van de ruim honderd vrijwilligers en ook klant van de Patrijs. Esther; “ik doe het om te zorgen dat de Burgerboerderij kan blijven bestaan en kan groeien. Ik vind het heel belangrijk dat mensen meer lokaal gaan eten. En het liefst ook biologisch. Het is gewoon veel beter voor het milieu. Ik vind het onzin dat je bijvoorbeeld sperzieboontjes uit Kenia hierheen haalt. Of aardbijen eet met kerst. Ik denk dat het belangrijk is dat mensen een beetje weten wat ook alweer groeit in welk seizoen. Het is voor mezelf heel belangrijk om biologisch te eten en ik denk dat veel mensen geen idee hebben wat er allemaal over ons eten wordt gespoten. En aardbijen spannen de kroon.”

Wat zit er in mijn eten?

Marjan zegt in de supermarkt geen probiotica meer te kopen omdat het zo bewerkt wordt. “Ik ga toch echt mijn karnemelk bij de Patrijs halen. Zelfde geldt voor de kaas. Je moet het wel weten. De meeste mensen weten helemaal niet wat er in hun eten zit. Hoe meer ik lees en weet, hoe meer ik me afvraag, wat zijn we eigenlijk aan het doen?”

Esther legt uit dat ze sowieso vrijwilligers kunnen gebruiken hier in het Lochemse verslokaal. Maar ook op de boerderij waar allemaal leuke klusjes zijn. Bijvoorbeeld coaten van kazen, invallen als er iemand ziek is of met de vrachtwagen langs de vijf verslokalen in de regio.

Warme club

Marjan benadrukt dat het echt een hele warme club is waar iedereen iets kan bijdragen wat hij kan en wil. Er is ook een groenploeg, dus op en rond de boerderij is genoeg te doen. En als je het leuk vindt om te rijden op een vrachtwagen dan kan dat ook.

Marjan’s manier van inspireren om klant te worden is mensen meenemen om te kijken. “Ik zeg altijd, ga even mee naar het verslokaal, dan kun je zien wat er ligt.” Esther snapt wel dat het net iets meer moeite is om naar een verslokaal te gaan. “In de supermarkt wandel je gewoon langs de schappen en leg je alles, min of meer gedachteloos, in de kar”.

Toch weer iets bijgedragen

Esther zegt vrolijk: “ik blijf dit werk lekker doen. Het is een kleine moeite. Een keer in de week ga ik naar het verslokaal om te zorgen dat alles er weer netjes bij staat. Na afloop fiets ik weer blij naar huis, toch weer iets bijgedragen.

Marjan filosofeert: ”alle teksten over milieu en klimaat zijn alleen maar begrippen waar je een beetje moedeloos van wordt. Bijdragen aan de Patrijs geeft direct een gevoel van verbonden zijn met mensen die het ook belangrijk vinden dat we lokaal produceren. En ook gewoon dat een koe het goed heeft. En ik voel ook dat werken bij de Patrijs mijn normen en waarden dient.”

Na een inspectie van de groenten in de koelcel sluiten Marjan en Esther de deur. Zij hopen dat enkele verse vrijwilligers zich melden voor dit bijzondere werk.

Heb je interesse in een rol als vrijwilliger bij het verslokaal in Lochem? Wil je ook burgerboer worden bij de Partrijs? 

Misschien is deze vacature dan iets voor jou. Zie voor meer informatie en contactgegevens de vacature op www.lochemdoet.nl. 

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts
HET GEDULDIGE GOUDEN HART…

HET GEDULDIGE GOUDEN HART…

…van Yvonne Sieverink klopt al ruim 33 jaar voor “Anke Marjolein”. Dit is een zorginstelling in Lochem, die ruim zestig jaar bestaat. Sinds 2014 wonen de 24 volwassenen, die extra zorg nodig hebben, in een eigen studio. De meeste hebben een fysieke en of geestelijke beperking. De professionele begeleiders werken samen met vrijwilligers. Vrijwilliger Yvonne vertelt over haar verbintenis met cliënten van “Anke Marjolein”. Anke Marjolein was een ernstig gehandicapt nichtje van ‘tante Riet Scheen’. Bij gebrek aan professionele hulp dicht bij huis, richtte tante Riet een eigen verzorgingshuis op met enkele verpleegsters. Eerst kleinschalig, maar nu onderdeel van Sius met alle dagen een professioneel werkend team. Yvonne: “Vanaf 1970 ben ik erbij betrokken geweest. Enkele jaren elders gewerkt, maar Anke Marjolein kon ik niet vergeten. Sinds januari 1990 ben ik daar weer regelmatig als vrijwilliger aan het werk. Met de bus heb ik samen met mijn man cliënten naar hun afspraken gebracht. Verder deed ik alles wat nodig was, tot mijn fysieke gezondheid mij steeds meer beperkingen oplegde. Een van mijn activiteiten was bloemstukjes en 3D kaartjes maken met de cliënten. En op dit moment is diamond painting iets wat ik elke week doe en natuurlijk op de donderdag rond de klok van elf uur voorlezen. Dan komen ze in een halve cirkel bij me zitten en genieten van de verhalen”. De twee kleinkinderen van Yvonne en Han luisteren ook graag naar oma, want twee keer in de week komen ze na schooltijd bij ons. Yvonne vertelt verder: “Ik heb ook tijdelijk naast Anke Marjolein als vrijwilligster met mensen met dementie op de Hoge Weide gewerkt. Het geduld dat dit vraagt kon ik prima opbrengen. Het werd mij uiteindelijk toch te veel en toen ben ik alleen nog naar Anke Marjolein gegaan. Op dit moment werk ik met één persoon tegelijk. Door mijn jarenlange elke week daar zijn ken ik de mensen goed. Ook al kunnen ze niet praten, met oogcontact, een tikje op mijn arm snap ik veel. Daar komen heel mooie relaties uit, die veel voor mij betekenen. Toch houd ik ook professionele afstand, het moet niet te diep gaan. Vooral de ouderen zitten al zo lang in mijn hart!” Naast dit werk in Anke Marjolein is Yvonne thuis ook een bezige bij. Mooie bloemstukjes in huis, diamond painting voor kleine cadeautjes en koken voor haar man. Maar ze moet er niet aan denken dat er een moment komt dat het niet meer gaat. Nu al is bijvoorbeeld Hemelvaartsdag, als ze niet naar Anke Marjolein toe kan, “een gat in de week”. Als ik opsta na dit mooie gesprek, laat ze nog een heel grote doos zien, met maar liefst 200 ‘mutsjes’ voor op de flesjes Innocent, die voor het Ouderenfonds bedoeld zijn. Met zo’n groot hart en zoveel geduld denk ik bij mezelf: ‘een vrouwenhand en een paardentand staan nooit stil”.
Lees meer
Trudy Peters Sengers (links) en Angèle Claessens

Eerlijk!Genieten in Gorssel

In het statige pand de ‘Everdinahof’ aan de Hoofdstraat in Gorssel is de ‘wereldse kadowinkel’ Eerlijk!Genieten gevestigd. Voor wie niet bekend is in Gorssel is het misschien even zoeken naar de ingang van de winkel, maar eenmaal gevonden is het zeer de moeite waard om binnen een kijkje te nemen. GOVOS ( Gorssel voor Ontwikkelingssamenwerking), opgericht in 1980, begon met de verkoop van Fair Trade koffie om in Bolivia een ontwikkelings­project te onder­steunen. Het kraampje bij de super­markt groeide in de loop der jaren uit tot de wereldwinkel. Het doel was ook de inwoners van de voormalige gemeente Gorssel te informeren over de problemen van ontwikkelingslanden . Eerlijk!Genieten heeft dus een rijk en bewogen verleden. In 2015 maakte Eerlijk!Genieten zich los van de Wereldwinkelorganisatie. Dat gaf veel meer vrijheid in het bepalen van het assortiment in de winkel. Ongeveer tegelijkertijd werd museum MORE aan de overkant van de straat geopend. Daardoor groeide het aantal winkelbezoekers sterk. In de Everdinahof is ook de horecagelegenheid ‘Zo en Nu’ gevestigd. Ook daarvandaan vinden bezoekers de weg naar de winkel. In 2022 stopte Eerlijk!Genieten met de verkoop van alles wat met voeding te maken heeft. “Maar”, vertelt Angèle Claessens, “we hadden wel een doel bereikt, want bijna alle Fair Trade food­producten die wij verkochten zijn nu ook gewoon in de super­markt verkrijgbaar!” Angèle is bestuurslid van de vereniging en werkt al jarenlang als vrijwilliger in de winkel. De beschikbaar gekomen winkelruimte werd snel gevuld met beelden van brons en steen, ambachtelijke Fair Trade producten, sieraden en kaarten voor elke gelegenheid. De winkel wordt beheerd door de vereniging GOVOS en draait op de inzet van veel vrijwilligers. “Het is echt ontzettend leuk werk” zegt Trudy Peters Sengers. “Ik vind het contact met mensen heel fijn. Bovendien sta je in een winkel met allemaal mooie artikelen. Je krijgt genoeg informatie om de bezoekers iets te kunnen vertellen over de herkomst van de producten. Wat ik erg leuk vind, is het helpen zoeken naar de juiste kleuren van bloemen of shawls. Desnoods ga ik op zoek in het magazijn achter de winkel. Want niets is leuker dan dat een klant met een tevreden gevoel de winkel uitgaat.” Er zijn ongeveer 15 vrijwilligers die kunnen worden ingezet. Dat zouden er best meer kunnen zijn. Angèle: “We starten elk jaar met een nieuwjaarsbijeenkomst voor alle medewerkers en we verzorgen een ‘personeelsuitje’ met aansluitend bijvoorbeeld een picknick, verzorgd door de bestuursleden. Drie keer per jaar is er medewerkers overleg. Dat is ook een moment waar alle vrijwilligers elkaar ontmoeten. En als er een vraag ontstaat tijdens een winkeldienst, kun je deze in onze groeps-app stellen. Er is altijd wel een collega die reageert of even langs komt ter assistentie. Je staat er nooit alleen voor”. De artikelen in de winkel zijn niet de goedkoopste, dat kan ook niet als je de makers een eerlijke prijs wilt betalen, geen kinderarbeid toestaat en wat over wilt houden voor het GOVOS project in Bolivia. De winkel is dinsdag t/m zaterdag open van 11.00 tot 17.00 uur. Voor meer informatie over het project en de organisatie kunt u terecht op de websites govos.nl en eerlijk-genieten-gorssel.nl . Als u meer wilt weten over het vrijwilligerswerk kunt u uw vragen ook stellen in de winkel. Doen!
Lees meer
Thuis Informatie Project, kortweg T.I.P.

LEUKE MENSEN ONTMOETEN

Coby Evers heeft haar leven lang in de zorg gewerkt. Bij de thuiszorg als verzorgende in verschillende gemeentes en bij diverse organisaties. Wanneer ze 61 wordt, stopt ze met werken. Al snel mist ze mooie en leuke gesprekken, de contacten met de mensen. Stichting Welzijn Lochem komt op haar pad en daar heeft ze haar plek gevonden bij het T huis I nformatie P roject, kortweg T.I.P. Tijdens een tocht met de Lochemse fietsclub De Paaschberg, hoort Coby over S.W.L. en met name over T.I.P. Elke inwoner van de gemeente Lochem die 70 is geworden, krijgt een uitnodiging voor een gesprek met een vrijwilliger van T.I.P. Deze uitnodiging wordt elk vijf jaar herhaald. Hierin komt een scala aan onderwerpen aan de orde. De gemeente wil weten of ze nog wat voor de ouderen kan betekenen. Bijvoorbeeld het aanpakken van vraagstukken over veiligheid op straat, mantelzorg, huisvesting, financiële situatie. De gemeente doet dan wat in haar vermogen ligt en speelt de andere onderdelen door naar de S.W.L. Hier zijn verschillende teams vrijwilligers voor diverse zaken en wordt er de juiste vrijwilliger bij gezocht. VRIJ EIGEN AGENDA MAKEN De enige wens, die Coby heeft gehad, is vrij te zijn. “Ik vul graag zelf mijn agenda in.”, vertelt ze. “Nu krijg ik een lijstje met namen en telefoon nummers en kan ik zelf een afspraak voor het huisbezoek maken. Zo bepaal ik mijn eigen agenda. Door corona zijn de huisbezoeken nu niet mogelijk, dus worden het afspraken voor een telefonisch gesprek”. POSITIEVE GEZONDHEID Tot nu toe is het de gewoonte van T.I.P. om met anonieme vragenlijsten te werken. Hier komt verandering in. Coby vertelt hoe zij tijdens twee workshops over “Positieve Gezondheid” heeft gehoord: hoe je een gesprek ook aan kan gaan met open vragen. “Dat is een goede leerweg voor mij geweest! Het mooiste is dat er niet alleen naar het eigenlijke vraagstuk, het probleem of de ziekte wordt gekeken, maar naar alles eromheen. Dus niet alleen de fysieke gezondheid: ook de mentale gezondheid, de sociale contacten, de huisvesting en de financiën komen aan de orde”. Voor al deze onderwerpen heeft S.W.L. kundige en helpgrage vrijwilligers onder haar dak. VERRASSENDE ONTMOETINGEN Het meevoelen met de mensen door haar jarenlange ervaring en haar empathisch vermogen maken dat ze plezier houdt . “Ik ben niet zakelijk, ik wil mensen gewoon helpen”. Ze is blij dat ze hen kan vertellen wat er allemaal mogelijk is in Lochem. “De mensen vinden het fijn om te horen en te weten dat er altijd hulp is of gevonden kan worden”. Coby neemt dan ook altijd folders mee. “Wij zijn de eerste mensen die daar thuis komen om te zien of daar nu hulp nodig is. S.W.L. kan die hulp op allerlei gebied meestal bieden en vrijwilligers vinden”. Coby vindt vooral de verrassende gesprekken boeiend. Zo trof ze bij een van de bezoeken een dame van boven de 80 jaar, die nog boodschappen voor de buren deed en de ramen zeemde. Of ontdekte Coby dat ze bij een moeder van een oude klasgenoot was en dat die zoon even later binnenkwam om samen met haar naar de dokter te gaan. Met dit boeiende werk wil ze nog wel even doorgaan: het is nog veel te leuk!
Lees meer