Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • contact@lochemdoet.nl
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools (opent in een nieuw venster)

Post | juni 2025 | 2 min lezen

Met veel nieuwe energie ga ik naar huis

Door

Gert Kale

Wat doe je als je fanatiek legobouwer bent en graag bijzondere items aanschaft? Het bouwen geeft de meeste voldoening, verzamelen is ook leuk, soms maak je een project meer dan één keer, maar dan?

In 2015 besloten de broers Jeroen en Frans Snijders Blok hun grote verzameling van ongeveer 1000 legosets niet meer alleen op zolder te bewaren, maar ze uit te lenen aan belangstellenden. Daarvoor werd de Stichting legotheek Eefde opgericht.

 

Ik spreek met Dianca, één van de ruim 30 vrijwilligers die actief zijn in de legotheek. Ze vertelt met passie over de geschiedenis en de werkwijze van deze, voor Nederland unieke lego-uitleen. Zelf is ze, samen met haar zoon Chris enthousiast legobouwer, lid sinds 2018 en ruim 4 jaar actief als vrijwilliger. (Chris is met 14 jaar een van de jongste vrijwilligers)

 

De legotheek werd ondergebracht in dorpshuis “Het Hart”. Door de groei van het aantal beschikbare sets was de ruimte daar na twee jaar te klein geworden. In het poortgebouw van de voormalige Detmerskazerne werd een nieuw onderkomen gevonden. Toen ook die ruimte te krap werd verhuisde de legotheek naar de oude gymnastiekzaal naast OBS Villa 60 in Eefde. Na wat aanpassingen is daar sinds juni 2023 een grote, overzichtelijke ruimte voor de meer dan 3000 legosets. Door de hoogte van de zaal was het mogelijk om er (in de winter 2024/2025) een verdieping in aan te brengen om het uitleen aanbod nog beter en overzichtelijker te kunnen presenteren.

 

Regelmatig worden er nieuwe sets aangeschaft, zo blijft het aanbod uitdagend. Dit alles kan betaald worden vanuit het lidmaatschaps- en uitleengeld.

Het aantal leden van de legotheek blijft groeien. Het zijn er nu zo’n 2000. Ze zijn van alle leeftijden en afkomstig uit de zeer wijde omgeving.

Al het werk in de legotheek wordt gedaan door vrijwilligers. Dat zijn niet alleen fanatieke legobouwers, je kunt om veel redenen mee gaan helpen.

 

Dianca: “Het contact met de leden en met de groep medewerkers is voor mij een reden om dit te doen. Ik ben afgekeurd, zit veel in een rolstoel en ik miste toen de contacten met mijn collega’s. Ik was op zoek naar iets dat mij voldoening zou geven en dat heb ik hier gevonden. Ik ben drie á vier dagen per maand in de legotheek aanwezig. Ik doe vooral de uitleenadministratie, aan de balie spreek je veel mensen. Na een dag werken ga ik meestal met veel nieuwe energie naar huis.”

 

Als vrijwilliger doe je vooral wat je leuk vindt en waar je goed in bent. Je bepaalt zelf hoeveel tijd je beschikbaar bent. De werkzaamheden omvatten o.a. bezetting tijdens de openingstijden, uitleenadministratie, nieuw aangekochte, ingebrachte sets of schenkingen klaarmaken om uit te lenen, reparatie en onderhoud, websitebeheer, redactie en pr. Twee tot vier keer per jaar is er een vrijwilligersbijeenkomst. Jaarlijks is er voor alle vrijwilligers (ook het bestuur werkt als vrijwilliger) een barbecue en een stamppotbuffet.

 

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts
Bewegen met plezier

Bewegen met plezier

In het verleden gaf Monique Schutte (52) lessen op een sportschool dus bewegen is haar niet vreemd. Haar gezondheid maakte dat dit niet langer mogelijk was en het geven van bewegingslessen uit beeld verdween. Totdat ‘Bewegen aan tafel’ op haar pad kwam. De lessen die zij alweer bijna twee jaren geeft, blijken haar veel meer te geven dan zij had voorzien. Monique vertelt dat zij een aantal jaren terug op bezoek ging bij haar schoonmoeder in een verzorgingstehuis. Daar waren geen activiteiten die te maken hadden met bewegen. “Ik gaf spontaan aan dat het mij leuk leek hiermee aan de slag te gaan. Daar ben ik begonnen met bewegen aan tafel. Al vanaf de eerste keer zag ik hoe mensen genoten van het meedoen. Zaten ze eerst nog passief in een hoekje maar na een half uurtje meedoen, zag je ze opbloeien”. Bewegen aan tafel is een laagdrempelige vorm van bewegen. Wekelijks geeft Monique lessen bij de woonvorm Stichting Anke Marjolein en bij het woonzorg complex VanderMolenhuis. Monique haalt haar inspiratie uit het boek ‘Spelenderwijs in beweging” maar geeft er haar eigen creatieve draai aan. “Ik heb bijvoorbeeld zelf XCO-buizen gemaakt die ik heb gevuld met grind en vogelzand. Daarmee kun je spieren trainen. Ze zijn een groot succes bij de bewoners omdat het lawaai maakt. Verder werk ik bijvoorbeeld met foam-buizen, handgewichtjes en plastic kegels die met ballonnen kunnen worden omgegooid. Maar centraal staat het plezier maken. Dat is het eerste doel. Het bewegen is in feite mooi meegenomen. Zo doen we bijvoorbeeld ook werpoefeningen door met pittenzakjes over de tafel in een afgebakend vak te gooien. Soms raken mensen bij Anke Marjolein gefrustreerd als ver gooien niet lukt, maar met deze oefening hebben ze de grootste lol.” Dat de bewoners zo enthousiast meedoen, komt doordat Monique de juiste snaar weet te raken. Haar tweemeterlange zelf gehaakte wollen ‘slangen’ met kop en staart zijn een groot succes. “We leggen ze bijvoorbeeld languit op tafel en de bewoners moeten de slangen dan met een draaibeweging van de hand oprollen. Zo stimuleer je de spieren. De slangen zitten in een zilveren kistje. Als dat kistje tevoorschijn komt, stijgt er al gejuich op. Het is heel simpel voor mij, een uurtje knutselen, maar het slaat gewoon aan.” Ook de muziek die Monique gebruikt bij haar lessen helpt bij het plezier. Ze maakt zelf passende muzieklijstjes aan op Spotify. “Bij het VanderMolenhuis merkte ik dat muziek uit de jaren zestig en zeventig aansloeg. Mensen gaan dan eerst neuriën, herkennen dan soms de tekst en gaan spontaan meezingen.” Toen Monique begon, had zij geen idee wat het geven van de lessen met haar zelf zou doen. “Mensen krijgen soms gewoon de slappe lach, je weet niet wat je overkomt. De spontaniteit van de mensen en het plezier; het is puur energie die ik ervoor terugkrijg. Ik ben dankbaar dat dit op mijn pad is gekomen en hoop het heel lang te kunnen blijven doen.”
Lees meer

Iedereen kan een leven redden met een AED

Wie nog mocht twijfelen aan het nut van een AED moet eens te rade gaan bij een lid van Sport ’88. Elke zaterdagmorgen trainen de recreatielopers van de trimclub de spieren in de bosrijke omgeving van hun thuishonk aan de Flierderweg in Gorssel. Ondanks de beperkingen vanwege Corona viert, naast de inspanning van het hardlopen, de gezelligheid hoogtij. Tot enkele weken geleden, toen tijdens een rustig duurloopje een van de groepsleden plotseling in elkaar zakte. Gelukkig konden niet alleen enkele medelopers reanimatie toepassen, maar kon ook binnen de kortste keren gebruik gemaakt worden van het AED apparaat dat aanwezig is in de kantine van v.v. Gorssel. Mede dankzij de adequate hulp is de getroffene inmiddels grotendeels hersteld. Sport ’88 speelde er meteen op in door de leden een reanimatiecursus aan te bieden. Dick te Slaa uit Epse glundert als de gebeurtenis ter sprake komt. Hij is als secretaris van de Stichting AED Epse/Joppe nauw betrokken bij het reilen en zeilen van de apparaten in deze regio. “Het voorval laat zien hoe belangrijk deze apparaten zijn”. De voormalig ambulance verpleegkundige citeert een krantenartikel om zijn gelijk te onderstrepen: “Bij het gebruik van een AED stijgt de overlevingskans van de getroffene binnen vijf minuten van tien naar zeventig procent”. “Dat zegt genoeg, toch?” De Stichting AED Epse/Joppe werd 15 jaar geleden opgericht op initiatief van Rietje Dommerholt uit Epse die, na een AED in Wesepe gezien te hebben, in dorpsgenoot en verpleegkundige Dick te Slaa een enthousiaste en bovenal deskundige medestander vond om samen zo’n apparaat in Epse te realiseren. Een Automatische Externe Defibrillator (AED) is een draagbaar apparaat dat het hartritme weer kan herstellen bij een hartstilstand. Dit gebeurt door het geven van een elektrische schok. Om een AED te bekostigen werden sponsoren geworven en fondsen benaderd. Met succes, want het aantal AED’s kon gestaag worden uitgebreid. Heden ten dage beschikt de Stichting over 9 apparaten die verspreid in het hele ‘werkgebied’ Epse/Joppe 24/7 beschikbaar zijn. Is Dick te Slaa dus een tevreden man? “Enerzijds wel, want we kunnen beschikken over voldoende AED apparaten, maar ……”. En na een korte pauze: “We kunnen nog wel meer vrijwilligers gebruiken”. “Wij plaatsen regelmatig oproepen in de plaatselijke media voor vrijwilligers die opgeleid willen worden, maar de respons daarop houdt niet over”. Te Slaa maakt dan ook dankbaar van de gelegenheid gebruik om nogmaals een oproep te doen. “Meld je aan, met slechts één trainingsavond kun je levens redden!” Dankzij een verdubbelde opbrengst van de laatste collecte staat de Stichting er financieel goed voor, maar Dick te Slaa leunt niet achterover: “Onlangs zijn de AED”s gecontroleerd en het onderzoek wees uit dat twee apparaten vervangen moeten worden. Het betekent een kostenpost van ruim 3000 euro, en daar komen de onderhoudskosten nog bij!” Toch kan de secretaris nog lachen. “Dankzij de sponsors, het stimuleringsbedrag van de gemeente Lochem en de jaarlijkse collecte lukt het ons nog steeds om de zaak draaiende te houden, maar nieuwe sponsors zijn natuurlijk altijd welkom!” “O ja, dat zou ik bijna vergeten: wil je ook nog even noemen dat wij dringend op zoek zijn naar een bestuurslid, het liefst iemand uit Joppe.” Graag gedaan Dick. Voor informatie over opleiding en bestuursfunctie: 06-10816125 en www.aedepsejoppe.nl
Lees meer

VLECHTWERKEN ZONDER KNOPEN

Is de kunst die Riet Wichers verstaat. Zij is vrijwilliger bij “Stichting AED Epse”, “De Zonnebloem” en “Prik een vorkje mee”. Voor alle drie staat ze klaar met haar talent voor vlechtwerken zonder knopen: coördineren, regelen, bezoeken en koken. Hoewel deze coronatijd ervoor zorgt dat er niet veel meer te doen valt, blijft ze bezig om met de andere vrijwilligers de mensen die dat nodig hebben, niet te vergeten. Vanaf het begin en dat is al 14 jaar is Riet betrokken bij de “Stichting AED Epse”. Bestuurslid en regelaar van de jaarlijkse bijeenkomsten en cursussen. Ook afgelopen zomer is gebleken dat de AED “hart”nodig is! De ‘zorg’appel is niet ver van de boom gevallen. Ooit al met haar moeder meegelopen was het niet meer dan logisch, dat zij zich bij “De Zonnebloem” aanmeldde toen haar werk in de zorg ten einde liep. Riet is hier al een tiental jaar aan verbonden: als vrijwilliger die gasten bezoekt, vervoer coördineert, bestuursfunctie bekleedt en waar nodig hand- en spandiensten verricht. Een dezer dagen brengt ze bijvoorbeeld amaryllusbollen rond. Riet heeft een zevental gasten, waar ze regelmatig contact mee onderhoudt. ”Jij komt nooit chagrijnig binnen! Jij kijkt altijd vrolijk!” is wat ze vaak hoort. Ze vertelt met hoeveel plezier ze elke keer weer bij de mensen binnen stapt en dat straalt Riet blijkbaar uit. Mensen worden vrolijk, maken graag praatjes en vragen dikwijls wanneer ze weer langs komt. Nieuwe aanmeldingen komen via via en SWL binnen of mensen melden zichzelf. Riet gaat dan op huisbezoek en zoekt er een vrijwilliger bij. De meeste vrijwilligers zijn wat ouder, de jongste is net 50 jaar geworden. Om nieuwe mensen enthousiast te maken neemt Riet elke kans die zich voordoet waar. Dan vraagt ze: “Goh, is dat niet iets voor jou? Of weten jullie nog iemand die het leuk werk zou vinden?” want mond-op-mond reclame, aandacht vragen, werkt toch het beste. Dat kan bijvoorbeeld tijdens de landelijke loten-verkoop, ’s zomers op het Epse-zomerfeest. Riet vertelt hoe deze coronatijd er echt in hakt. “Alles ligt stil! Voorheen was er elke maand wat te doen. Voor de komende kersttijd is alles afgezegd… De busjes van SWL waar we gebruik van maakten mogen niet meer rijden. De kerstmaaltijd die wij met zoveel plezier bereiden moeten we een jaar uitstellen…” “Prik ’n vorkje” …en eet lekker en gezellig met ons mee! Dat was en is het idee dat Riet met een zestal andere enthousiastelingen vier jaar geleden in de Epsese wereld zette. Al die jaren is Het Wansink de plek waar 1 x in de maand de tafels gedekt zijn en de geur van lekker eten hangt. Voor een paar euro kan men aanschuiven. Ook dat nu even niet maar met een kaartje, een bloemetje en het speculaas bakken dat er aankomt: “Vergeten wij de gasten niet!” En zo vlecht Riet de dingen die wel kunnen aan elkaar, wachtend op betere tijden. Op de vraag wanneer ze met dit werk zou stoppen antwoordt Riet: “Nou… dan zou ik bijvoorbeeld niet meer kunnen lopen of erbij neer moeten vallen… Maar er zijn gelukkig nog meer vrijwilligers!” vult ze bescheiden aan.
Lees meer