Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • [email protected]
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools

Post | september 2023 | Verhalen van vrijwilligers | 2 min lezen

Herinrichten van je leven….

Door

Sonja Peterse
POWER vrijwilligers Rita Beuving en Henny Jansen

Herinrichten van je leven….


In het najaar gaat het project ‘POWER Veerkracht op leeftijd’ van Welzijn Lochem weer van start. De cursus bestaat uit zes bijeenkomsten/workshops en is bedoeld voor mensen (60+) die naar zichzelf willen kijken en nadenken over vragen als: ‘wie ben ik? waar sta ik?’ en ‘waar wil ik naar toe?’.

De cursus wordt begeleid door Rita Beuving en Henny Jansen, speciaal voor POWER opgeleide vrijwilligers. Zij zijn lid van de plaatselijke POWER-groep, die deel uitmaakt van het landelijk project POWER geïnitieerd door Gilde Nederland.

 

Rita Beuving

Rita (74) is een fervent vrijwilliger met inmiddels een rijke bron van ervaring binnen Welzijn Lochem. Zij meldde zich daar nadat zij op haar zestigste stopte met werken binnen de GGZ maar nog volop energie had om haar bijdrage te leveren aan de samenleving. Voor haar een vanzelfsprekende keuze, het omkijken naar een ander en het creëren van een zorgzame omgeving zitten haar in het bloed. Dat is haar ook aan te zien, met haar vriendelijke open blik kijkt ze echt naar mensen, het nodigt als vanzelf uit om je verhaal te vertellen. Zij is het no-nonsense type met een accepterende houding naar de mensen die ze ontmoet. Zo zal menigeen die met haar als vrijwilliger in contact is geweest dat hebben ervaren. Denk aan de buurtbemiddeling waarvoor zij zich 5 jaar heeft ingezet, de projectgroep Eenzaamheid en de ontmoetingsruimte in Epse. Ook bij het project POWER is zij al vanaf het begin (2015) betrokken en heeft inmiddels al vele workshops begeleid. Zij vindt het belangrijk om zich te blijven ontwikkelen en daarvoor biedt POWER voldoende uitdaging. De diversiteit aan mensen met ieder hun persoonlijk levensverhaal, veelal op een kruispunt in hun leven met hun eigen vragen, vraagt om een gerichte begeleiding van het groepsproces zodanig dat een ieder zich gezien voelt. Dat groepsproces is de essentie van de POWER workshops, men zoekt inzicht, (her)oriëntatie en inspiratie en vindt dat bij elkaar. ‘Dat is de kracht van het samenwerken’, aldus Rita.

 

Henny Jansen

Henny (68) is sinds twee jaar met pensioen. Hij werkte als verpleegkundige en onderwijskundige binnen het gezondheidszorgonderwijs. Op dit moment is hij volop bezig deze fase in zijn leven opnieuw in te richten. Zo verhuisde hij van Warnsveld naar Lochem en trekt er, samen met zijn vrouw, regelmatig op uit met de caravan. Hij wil nog veel zien en ervaren maar ook zijn steentje blijven bijdragen waar dat mogelijk is. Dat doet hij bij de Alzheimerstichting en de adviesraad Sociaal Domein. Daarnaast wordt hij opgeleid als Berkelschipper en vaart op de zomp.

Henny gaat nu, samen met Rita, voor het eerst een POWER groep begeleiden. Hij heeft onlangs de voorbereidende trainingsdagen afgerond en heeft er veel zin in. Hij is benieuwd naar de ervaringen van leeftijdgenoten met betrekking tot het herinrichten van hun leven en ziet uit naar een inspirerende groep van zowel mannen als vrouwen. Een gemengde groep heeft, volgens Henny, een duidelijke meerwaarde door de variatie aan inbreng wat zorgt voor dynamische energie. Het Powerconcept heeft het voordeel dat het veel ruimte biedt voor eigen invulling; er is een kapstok nodig dat geboden wordt door de thema’s maar daarbinnen bepaalt de groep de richting van de ontwikkeling. ‘Wij reiken een platform aan maar de deelnemers gaan vervolgens met elkaar verder en vormen groepjes rond gemeenschappelijke interesses, dat vind ik het mooie van POWER’!

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Het verleden levend houden

| Verhalen van vrijwilligers

Op weg naar Huis Verwolde volg ik de aanwijzing ‘kasteel’. Ben ik verkeerd gereden? Nee, het aanzien van het gebouw is als een statig kasteel; zo omvangrijk met een toren aan de rechterzijde en een royaal parkgebied eromheen. Bij de opgang van de bordestrap loopt Matty Veymeyer-Gohres me tegemoet. Zij heeft als vrijwilliger haar werkterrein bij Huis Verwolde, waar zij suppoost en gids is. Ze is een van de 80 vrijwilligers waarvan 25 gidsen die in wisseldiensten werken. In 1976 kocht Gelders Landschap het landgoed voor een symbolisch bedrag van een gulden van de baron die er toen nog woonde. Het huis is in beheer van de Stichting Vrienden van der Geldersche Kasteelen waarvoor ongeveer 700 vrijwilligers hun inzet leveren. Matty over het Huis Verwolde Huis Verwolde werd in 1776 gebouwd. Dat was in de tijd dat Verwolde nog een aparte gemeente was (1814-1850). De huidige ‘eetkamer’ diende in 1850 nog als raadszaal. In 1926 vond een omvangrijke verbouwing plaats. Moderniteiten uit die periode werden aangelegd, zoals veel elektrapunten, stromend koud en warm water en een lift. Er woonden zes generaties familie Van der Borch. Fascinerend is het contrast van de hoge plafonds op de ‘bel-etage’ en de personeelsvertrekken. Anders gezegd de bewoners bewoonden de royale kamers en het personeel werkte zonder luxe in de lagere en kleinere vertrekken. Zo was het in die tijd. Matty 71 jaar oogt vitaal. Haar arbeidzame leven lag voor vele jaren in de jeugdzorg. Vlak voor de Corona-periode begon ze aan het werken in Huis Verwolde. Het werk vereist veel lopen door het pand, waarbij alleen het traplopen wat langzamer gaat. Naast Huis Verwolde is ze ook nog vrijwilliger bij de Canadese begraafplaats in Holten. Matty beschrijft het huis en de inrichting als sfeervol en als een beleving terug in de tijd. “Mijn insteek is het verleden levend houden”. Matty vindt de eetkamer met kroonluchter het mooiste om te zien. Opmerkelijk is ook de koelkast uit die tijd. Een houten kast met dubbele wanden en een binnenwerk van zink. Tijdens rondleidingen stellen vooral kinderen vaak bijzondere vragen, bijvoorbeeld over de schilderijen: “Wie waren die mensen?” Matty verzint dan aansprekende antwoorden, zoals: “In die tijd hadden ze geen foto’s en net als nu wil iedereen selfie om aan anderen te laten zien”. Met name groep 6 en 7 hebben vaak de leukste onbevangen vragen en verbazing. Gidswerk verhalen op maat Gidswerk is echt geen standaardverhaaltje vertellen, dat zou saai worden. Wel is het belangrijk zo goed mogelijk het karakter van de groep in te schatten. Meestal lukt het dan de verbinding te maken. Ter voorbereiding op het gidswerk wordt een basisopleiding aangeboden maar in de praktijk gaat de kennisverrijking steeds door. “Soms weet ik geen antwoord op vragen. Dan draai ik er dan niet omheen en zeg dat ik het uitzoek voor een volgend bezoek”. Tenslotte, de vraag hoe Matty haar inzet als vrijwilliger ziet? “De kunst is om geschiedenis te laten herleven op een manier die aansluit bij de groep. Het werk geeft voldoening als er na een geslaagde rondleiding interesse en interactie was. Ik ben helemaal op mijn plek met het vrijwilligerswerk, het draagt bij aan zingeving en ik word er blij van.” Voor meer over de historie van Huis Verwolde of nog beter een bezoek: ( https://www.glk.nl/verwolde/huis-verwolde )
Lees meer

Je krijgt feest terug!

| Verhalen van vrijwilligers

Als voorzitter van de Oranjevereniging in Harfsen, verveelt Eppie Valkeman zich nooit. Van vele markten thuis, organiseert en delegeert hij het hele jaar door. Met een feestelijke lach, gepaste eerbied en grote inzet, worden veel evenementen een plezier om te ervaren. Over hoe Eppie zo creatief bezig is met vele vrijwilligers om hem heen, gaat het volgende verhaal. Harfsens feest: een echt dorps gebeuren. “Samen met de andere bestuursleden ben ik druk met het organiseren, maar de uitvoering doen andere mensen”, vertelt Eppie. “Het leuke van regelen is dat je bij elkaar moet komen. Met het grote Harfsens feest bedenken we als bestuur spelletjes en vragen we ons af hoe gek die dit jaar kunnen worden. Dan hebben we veel schik met elkaar! Je moet er voor jezelf iets leuks van maken. Het toppunt van deze dag is de buurtcompetitie. We hebben acht wijken die het tegen elkaar opnemen”. Maar zoals zoveel landelijke evenementen is ook dit feest voor dit jaar afgelast. Voor hem hoort al zijn vrijwilligerswerk bij het wonen in een dorp. Dit kom je in de grote stad niet zo gauw tegen. “Het is ons kent ons. Je weet wie je vragen kunt voor een karweitje. Al pratend met elkaar wordt de juiste persoon benaderd. Ben je nieuwkomer en wil je ‘er tussen komen’, hoef je alleen maar mee te doen met alle activiteiten. Voor je het weet zit je in allerlei besturen en functies. Natuurlijk kun je anoniem ergens wonen, maar dat is een keuze die de mensen zelf maken.” Volgens Eppie: “is het in een stad wonen en in een dorp geven en nemen”. Koningsdag en 4 en 5 mei Ook dit jaar gaat de ‘kleedjesmarkt’ op koningsdag niet door. Net als de dodenherdenking van 4 mei en het bevrijdingsfeest op 5 mei. Toch heeft de Oranjevereniging voor 4 mei net als vorig jaar, een oplossing gevonden. Op deze dag zal voor ‘Ons Gebouw’ een aanhanger staan. Iedereen is dan in de gelegenheid daarop een bloem(stuk) te leggen. In plaats van de stille tocht naar het graf van Ynze Dikkerboom en Christine van Heesch, wordt deze bloemenhulde in de vroege avond door het bestuur naar de graven gebracht. Daar zal een gedicht voorgedragen worden. Ook de ‘last post’ zal wederom klinken. Dit alles wordt gefilmd en op Facebook gezet. Kijken de meeste mensen naar de landelijke herdenking op TV, dan kunnen ze op een later tijdstip naar de viering in Harfsen kijken. Muziek en toneel Eppie houdt als manusje-van-alles en timmerman, zich ook bezig met het beheer van het Steunpunt, in samenwerking met Stichting Veldhoek. Met het onderhoud van het grote plantsoen door de aanwonenden aan de Bremweg doet hij mee. En tevens is hij medeorganisator van de ‘Midwinteravond’, dat ook een onderdeel is van de Oranjevereniging. Met plezier vergeet hij, zowel als bestuurslid en als amateur-acteur, toneelvereniging “De Veldhoekers” niet. In Harfsen worden dikwijls twee voorstellingen per jaar gegeven. En als het weer kan en het goed weer is voor het openluchttheater, worden de decors opgebouwd en de stoelen klaargezet. Het verhaal moet er natuurlijk ook nog komen. Waar Eppie dit keer over aan het nadenken is? Iets met ‘de drie kieften’…. Boordevol schrijfmateriaal! Lang geleden een herberg aan de doorgaande weg van Duitsland naar Deventer, Amsterdam… een ‘doorloopstal’… drie broers en een zus die uitbaters zijn… een erfhuis…een moord…. Een evenement om naar uit te kijken!
Lees meer
Schaatskoorts op Roowinkel

Schaatskoorts

| Verhalen van vrijwilligers

De winter piekt dit jaar kort maar hevig. Bij IJssportvereniging Roowinkel in Laren spant het erom of de ijsbaan open kan. Tijdens het interview is het ijs 3 cm dik en dat is nog lang niet genoeg. Gerrit Schoolen, al 20 jaar penningmeester van de club, vertelt op een stralende winterdag wat er allemaal bij komt kijken om de baan schaatsklaar te maken. De prachtig gelegen ijsbaan is in de jaren vijftig aangelegd in het toenmalige veengebied Roowinkel. De baan wordt omzoomd door bomen. Dat vraagt om het nodige onderhoud. De kanten moeten worden schoongemaakt en gesnoeid, omgevallen bomen moeten worden weggehaald en af en toe moet de grond worden uitgebaggerd of het riet onder water worden gemaaid. “Als vereniging red je het niet als je dat moet laten doen. We hebben vanuit ons team een mooi netwerk waardoor we veel zelf kunnen bereiken. Er zijn altijd wel mensen met een tractor die we mogen gebruiken of een kettingzaag. De plaatselijke ondernemers dragen ons een warm hart toe. Samenwerken en met elkaar wat kunnen bereiken, dat geeft een goed gevoel.” Gerrit omschrijft het vaste team als een hechte club die flink wat werk kan verzetten. “Als de baan open is, moet die iedere avond geprepareerd worden. We vegen met de veegmachine en dweilen de baan met warm water. Daarvoor hebben we een pomp die het water opwarmt waarna we met een tankje over de baan kunnen rijden. Dan zijn we op zo’n avond zo met zijn allen tot 23:00 bezig. Maar daarnaast brengen we bijvoorbeeld ook de bijna 700 ledenkaarten zelf rond. Een postzegel kost al gauw een euro dus dat rondbrengen kunnen we beter zelf doen.” Gerrit heeft een lange geschiedenis met de ijsbaan. Hij groeide op, op een boerderij 500 meter naast de ijsbaan. “Toen schaatsten we op houten doorlopers. Als kind had ik moeite om die zelf om te binden dus dan maakte mijn moeder ze thuis vast en liep ik op schaatsen door de weilanden naar de baan. In mijn jeugd konden we vaak schaatsen. De wedstrijden tussen de basisscholen kan ik mij nog als de dag van gisteren herinneren. Dat ging fanatiek. Er kwamen jongens uit Laren zelf, dat was voor ons in die tijd nog bijna het buitenland en dat leverde spannende wedstrijden op. Later begeleide ik zelf jeugd bij de wedstrijden en onze kinderen leerden hier schaatsen.” Toen Gerrit weer bij de ouderlijke boerderij kwam wonen, kreeg hij in 1995 de vraag om bestuurslid te worden. Daar hoefde hij niet lang over na te denken. “Saamhorigheidsgevoel en zelfredzaamheid vind ik belangrijk. Ik denk ook dat hoe kleiner de gemeenschap is, hoe groter de saamhorigheid. Het is ook belangrijk dat je hier in de buurt voor de jeugd wat kunt organiseren zoals schaatsvaardigheden, de schaatsavondvierdaagse en de alternatieve Elfstedentocht.” De vereniging heeft een regionale functie met veel draagvlak. Dat blijkt wel uit het al jaren stabiele ledenbestand. Leden die allemaal hopen op een paar mooie schaatsdagen. Maar zoals Gerrit het zegt: “Dat blijft een moeilijke beslissing. We laten ons de kop niet gek maken en nemen geen risico.” Inmiddels weten we het allemaal. De vorst zette door. Het ijs werd 10 cm, zo vertelde Gerrit aan de schaatsliefhebber die dit stukje schreef en die terugkwam om te genieten van de geopende ijsbaan.
Lees meer