‘Dorpshuis Het Hart weer in de harten van de Eefdenaren’

JE BENT JONG EN JE WILT FEESTEN! Esther Israel (16 jaar) en Tess Plette (14 jaar) vinden dat er veel te weinig leuks te doen is in Epse voor jongeren in de middelbare school leeftijd. Nooit eens even lekker uit je bol gaan of met leuke acties mee kunnen doen bij jou in de buurt. Daar spreken ze samen als dikke vriendinnen al jaren over. Het is de zomertoer van SWL geweest, waar Esther en Tess hun plan voor meer reuring, meer leuke dingen voor de jongeren tussen 13 en 18 jaar aan hebben ontleend. Het eerste feestje Samen zijn ze op pad gegaan. Al doende op ontdekkingsreis om hun droom te verwezenlijken. Om te beginnen is dat een feestje met muziek en dansgelegenheid. Zo komen ze de Dorpsraad Epse/Joppe en het jongerenwerk van SWL tegen. Als tienersoos Club Hassink Epse hebben zij het tweetal met raad en daad bijgestaan. Een datum en een locatie zijn de eerste benodigdheden. 5 November en de kantine van SV Epse zijn het resultaat. “Het was heel tof om te horen dat er al mensen op de fiets onderweg waren! En er ook al voor de deur stonden, terwijl wij ons nog aan het omkleden waren”. Vertelt het tweetal enthousiast. “Uiteindelijk waren er zo’n 30 jongeren op ons feestje”. De start om te gaan dansen op de muziek van d.j. Mike Gerritsen begon moeizaam, omdat je toch niet zomaar als eerste gaat dansen. Spoedoverleg onder elkaar en hun creativiteit hebben voor de oplossing gezorgd: “De beste danser van de avond krijgt een gratis drankje!” Toen is het vanzelf gegaan en was iedereen op de vloer met de Snollebollekes “LINKS RECHTS”. Er werd al aan een tweede feestje gedacht maar corona gooide roet in het eten. Toch blijven het enthousiasme en de wil om iets te gaan DOEN. On-line op de radio Esther en Tess hebben, door tussenkomst van SWL, op 7 januari j.l. een radio uitzending verzorgd. Club Hassink kreeg zendtijd bij Omroep Hut. Dat betekende niet alleen muziek verzorgen via Spotify en You Tube maar ook “Catch me if you can” organiseren. Ze vertellen: “ Twee jongerenwerkers, Christy en Melissa, stonden ergens in Epse op drie verschillende locaties. Met hinten geven aan de luisteraars, moesten deze gevonden worden. Al na 10 minuten kregen wij een appje: we zijn gevonden! Dat was heel leuk om te doen. Een volgende keer maken we het wel lastiger hoor! Alle Lochemse jongeren tussen de 13 en 18 jaar kunnen ons en onze activiteiten volgen op Instagram en Facebook onder clubhassink.epse Beiden vertellen hoe ze geleerd hebben om te DOEN: “het on-line zetten echt goed doen. Vooral weten wat we willen, tijdig een feestje, een evenement aankondigen en de verschillende mogelijkheden met social media goed benutten. Want samenwerken kunnen we al heel goed!” Blij en trots Samen hebben ze blij en met gepaste trots over hun initiatief verteld. Moeder Anita, die ook namens haar man en de ouders van Tess spreekt, vertelt hoe zij aan de zijkant heeft gestaan. Uiteraard enthousiast en stimulerend, maar ze heeft zich er niet mee bemoeit, hoe lastig dat heel af en toe ook was. “Met name het DOEN van het tweetal verdient respect en geeft mij een trots gevoel”.

Ik heb een gesprek met Lidwien in het Stadhuus op de Markt in Lochem. Het is woensdagochtend. De ochtend van “Mix en Stitch” , een initiatief van Lidwien. Een handwerklab waar mensen van elkaar leren en samenwerken en zich daardoor verbinden met elkaar. Het ruikt er naar koffie en zelf gebakken taart en de deelnemers druppelen één voor één enthousiast kletsend binnen. Er wordt trots een kleurig vest getoond, het resultaat van vele uren haken. En gezellig is het er zeker. Op de vraag waarom Lidwien vrijwilligerswerk doet antwoord ze; “Wil je de wereld leefbaar houden dan zul je bij jezelf moeten beginnen. Stel je open voor die ander. Onbekend of anders kan je angstig maken maar je kunt het ook omarmen. Andere culturen verrijken juist je leven. Zet gewoon jouw deur open! In de buurt wonen er mensen die zich eenzaam voelen. Ze aan de hand meenemen voor een kopje koffie samen of naar een van de vele activiteiten die er zijn in ons eigen Lochem”. Lidwien is een enthousiast vrijwilliger die zich graag inzet voor haar medemens. Ze is momenteel samen met haar gezin buddy in het “Buddy to Buddy” project en daarnaast denkt ze mee bij “ Ontmoeting tussen Culturen”. Maar het interview gaat over een ander project wat ook met haar beroep als huisarts te maken heeft. “Ik heb altijd gezegd als mijn kinderen ouder zijn ga ik mij inzetten voor de gezondheidszorg in Afrika. Na een stage in Zimbabwe tijdens de opleiding is die interesse altijd blijven bestaan. En gelukkig heb ik mij aan kunnen sluiten bij dit project in Oeganda”. Als vrijwilliger is ze nu bestuurslid bij de Stichting Vrienden van Karoli Lwanga Hospital. Het ziekenhuis zelf is opgericht in 1963 door de Franciscaner zusters van Breda en i n 1997 is de Stichting Vrienden van Karoli Lwanga Hospital in het leven geroepen met als doel het ziekenhuis te steunen in het verbeteren van de kwaliteit van de gezondheidszorg in en rondom het ziekenhuis. De ondersteuning bestaat uit medische en zorg inhoudelijke uitwisseling van kennis en daarnaast financiële hulp. Het ziekenhuis zelf functioneert nu goed. Gelukkig , want de infectieziekten zoals malaria en AIDS krijgen hierdoor de aandacht die nodig is. De activiteiten zijn nu gericht op het oprichten van een kliniek met goede, geprotocolleerde zorg voor mensen met diabetes en/of Hart- en vaatziekten . Zoals in Europa nemen ook in Afrika deze zogenaamde welvaartziekten toe. Een welvaartziekte is vaak een sluipende ziekte. Enerzijds door onbekendheid en anderzijds doordat je er vaak pas laat klachten van ondervindt. Door uitwisseling van kennis met de lokale (para)medici is een vruchtbare samenwerking ontstaan. Uiteindelijke doel zou zijn dat er een goed toegankelijke en betaalbare eerstelijns gezondheidszorg voor iedereen komt. Daarnaast is investeren in digitale ondersteuning noodzakelijk. Deze maakt behandeling effectiever en goedkoper, wat besparingen oplevert, en zorgt voor meer transparantie. Het werven van financiën is ook echt wel een ding. De Stichting investeert in meer bekendheid en probeert fondsen te werven. Maar dat gaat niet vanzelf. Voor meer inhoudelijk informatie en/of donaties kunt u terecht op de website https://vriendenvannyakibalehospital.com/welkom/ . Lidwien en haar collega’s van de vrienden zorgen ervoor dat uw bijdrage op de juiste plek terecht komt.

Na een uitgebreide rondleiding in het wel heel stille Openluchttheater Lochem, staan koffie en koek klaar in de blokhut. Buiten is het fris, maar binnen lekker warm. En daar begint Henk Harmsen te vertellen. Stichting Openluchttheater Lochem Henk is al héél lang betrokken bij het theater. Zijn 1 e kennismaking was in 1974 bij het allereerste optreden van Normaal, dat toentertijd hun doorbraak betekende. Zo’n 20 jaar geleden werden er vrijwilligers gevraagd. Zo is Henk begonnen met ‘bladharken’, bestuurslid geworden en nu al jaren lang de voorzitter. De doelstelling van de Stichting is om zoveel mogelijk mensen te bereiken: zowel toeschouwers als vrijwilligers, voor zo weinig mogelijk geld. En dat gaat goed. Henk: ”Je kunt wel een goede voorzitter zijn, maar zonder goede vrijwilligers ben je nergens! En met zo’n 125 mannen en vrouwen willen we dit prachtige theater in stand houden. Over 100 jaar moet het nog goed zijn”. Helaas geldt ook voor dit theater een evenementenstop. Zelfs het grootste: “WinterWonderland” is afgelopen jaar niet doorgegaan. Heel voorzichtig wordt gedacht aan een klein evenementje voor dit jaar…. Ondanks de malaise van geen concerten en dus geen inkomsten, terwijl veel lasten doorgaan, toont Henk zich trots als toeschouwers hun waardering laten blijken. Velen hebben reeds betaalde tickets gedeeltelijk of helemaal niet terug hoeven hebben. Betere tijden komen! De Berkelzomp en Woeste Willem Ook op het water is Henk thuis. Zo’n 25 keer per seizoen gidst hij, verhalen vertellend, toeristen en dorpsgenoten met de zomp over De Berkel. Als “Woeste Willem” is hij beroemd en berucht bij de kinderen die hem op zijn tochten vergezellen. Een schatkist en een prinses, verkleedpartijen en met de boot: dat zijn de ingrediënten voor een spannend feest. En dat allemaal rond kasteel De Cloese. Buurtvereniging Enklo en het vernieuwde VVV gebouw in het centrum van Lochem Voor buurtbewoners en mensen van buiten staat Henk paraat om te helpen. Kaartmiddagen, kinderkampen, uitjes voor de ouderen organiseren: al jaren weten ‘Enkloërs’ Henk te vinden voor het realiseren hiervan. Voor de toeristen die de VVV binnen wandelen, weet hij de mooiste tochten, lopend en fietsend en de natuurrijke plekken in de Achterhoek aan te prijzen. Het KWF en Samenloop voor hoop “Jaren lang heb ik me met vijf vrienden ingezet voor het KWF. Dat de eerste “Samenloop voor hoop” in Lochem vorig jaar niet door is gegaan vind ik erg. Er was zoveel werk verricht om voor alle mensen die iets met de ziekte kanker te maken hebben gehad, geld in te zamelen, dat het echt heel jammer is dat dit niet door kon gaan”. Mensen-mens De levenswijsheid heeft hij in zijn werkzame leven als politieagent en als mens opgedaan. “Ooit heeft een leidinggevende mij vertelt dat ik een natuurlijk overwicht heb…”vertelt Henk verder. “In de loop der jaren heb ik daar wel vertrouwen in gekregen. Het bij de politie zijn is een familiekwaaltje”, vertelt hij. “Mijn vader was het, mijn twee dochters zijn het en een kleinzoon stapt nu ook in onze voetsporen. En dat is zo leuk. Ik ben op mijn best als ik mezelf kan zijn. Ik wil alleen maar dingen doen die ik leuk vind en dat lukt aardig. Mijn enthousiasme breng ik graag over op andere mensen. En dat hoop ik nog heel lang te kunnen doen”. Dit kijkje in zijn levensverhaal laat zien dat Henk zich altijd inzet voor de medemens. Jaren lang als politie agent in Lochem: sinds zijn pensionering als vrijwilliger in vele organisaties: “als de mensen er maar plezier aan beleven”.