‘Dorpshuis Het Hart weer in de harten van de Eefdenaren’

Eenzaamheid is iets van alle tijden, toch lijkt het of er tegenwoordig steeds meer mensen zijn die zich in meer of mindere mate eenzaam voelen. Volgens de laatste cijfers ervaart 49% van de mensen in Nederland gevoelens van eenzaamheid, dit kan van voorbijgaande aard zijn of chronisch (Gezondheidsmonitor Volwassenen en Ouderen, 2022). Wat eenzaamheid is, hoe het voelt en wat het met je doet is voor iedereen anders. Je alleen voelen kan een grote invloed hebben op je gezondheid, welzijn en je kwaliteit van leven. Je kunt niet aan mensen zien of ze eenzaam zijn en er wordt weinig over gepraat, terwijl dat juist zo belangrijk is! Welzijn Lochem is gestart met een onderzoek naar dit thema onder de inwoners van de gemeente Lochem (18+). Een groep vrijwilligers ondersteunt hierbij door mensen die eenzaamheid ervaren te interviewen. Tetsje Nijhuis en Yvonne de Jong, twee van deze co-onderzoekers, leggen uit waarom dit onderzoek belangrijk is. “Dit project wordt door Welzijn Lochem uitgevoerd samen met een samenwerkingsverband gericht op eenzaamheid, waarbij meerdere organisaties en inwoners betrokken zijn”, aldus Yvonne. “Het doel is om inzicht te krijgen wat eenzaamheid is, zijn er bijvoorbeeld speciale gebeurtenissen die daarop van invloed zijn. Maar ook hoe ervaren mensen het en wat kan helpend zijn. Deze informatie is belangrijk voor allerlei organisaties, initiatieven en inwoners. Zij kunnen een aanpak van eenzaamheid daardoor beter vormgeven en mensen in vergelijkbare situaties beter steunen.” Tetsje vult aan: “Dat is de ene kant, maar het is ook belangrijk dat we mensen die gevoelens van eenzaamheid ervaren spreken. Het kan heel fijn zijn om, volledig anoniem, je hart eens te luchten tegen iemand die niet oordeelt of al van alles van je weet. Gewoon iemand die je aanhoort en verder hoef je niets, tenzij je dat wilt, natuurlijk. Dat krijgen we ook terug van mensen die al geïnterviewd zijn.” ‘Heerlijk om te luisteren’ Yvonne en Tetsje halen zelf ook veel voldoening uit dit vrijwilligerswerk. Yvonne is met vervroegd pensioen en heeft een vol leven met kinderen en kleinkinderen en als mantelzorger voor haar moeder, maar kiest ook bewust voor vrijwilligerswerk. “Ik heb altijd gewerkt als trainer, coach en leidinggevende bij een uitgeverij. Het is fijn en zinvol om de dingen die ik in mijn werkende leven heb ontwikkeld en geleerd te blijven gebruiken. En ik vind het in gesprek gaan met mensen het mooiste wat er is, daarom ben ik naast dit project ook werkzaam als netwerkcoach bij Welzijn Lochem.” Tetsje heeft lang gewerkt als verpleegkundige, maar is sinds enige tijd natuurwandelcoach. “Ik ben altijd geïnteresseerd in mensen en vind het heerlijk om te luisteren naar wat iemand heeft meegemaakt en wat hem of haar bezighoudt. Dit vrijwilligerswerk heeft natuurlijk een mooie link met mijn werk. Als coach luister ik ook naar mensen en kijk ik samen met hun hoe ze hun eigen kracht kunnen aanboren om iets aan te pakken.” Help ons mee! Het project valt of staat met het aantal mensen dat zich aanmeldt. Hoe meer interviews de vrijwilligers kunnen afnemen, hoe meer input er is om conclusies aan te verbinden. De inzichten uit de verhalen helpen ons om anderen beter te steunen en om de aanpak van eenzaamheid vorm te geven. Tetsje: “Eenzaamheid is iets van het leven, het kan ook zijn dat je eenzaam bent geweest en nu niet meer. Als je terug kunt kijken, kun je ook vaak goed de kernen eruit halen en benoemen wat je toen geholpen heeft, of juist niet en wat je gemist hebt.” “We zoeken mensen van alle leeftijden (18+), man of vrouw, Nederlands of met een buitenlandse achtergrond, het maakt niet uit”, aldus Yvonne. “Hoe meer divers, hoe beter. Ook zeker jongvolwassenen en mensen uit alle kernen van de gemeente Lochem, Laat je horen!” Voor meer informatie of om je aan te melden, kun je terecht bij Joy Broekema van Welzijn Lochem: [email protected] / 06-57653691.

Met plezier boerin en vrijwilliger

Op oude films uit de 50er jaren zie je ze nog wel eens, wandelgroepen. Netjes in het gelid, in uniform en keurig marcherend, soms zingend en voorafgegaan door een vaandeldrager lopen ze door het beeld. De populariteit van georganiseerd wandelen is in de tweede helft van de vorige eeuw afgenomen. Bewegen is individueler geworden, tot aan het trainen in de sportschool toe. Zo’n 10 jaar geleden ontstond bij een drietal vrijwilligers van Welzijn Lochem het idee om een wandelgroep te starten. Niet op de manier zoals dat een halve eeuw geleden ging, maar met het doel regelmatig in beweging te zijn en sociale contacten te bevorderen. Dat het uitvoeren van dit idee voorzag in een behoefte mag duidelijk zijn: de wandelgroep is nog steeds actief. De samenstelling verandert, maar het enthousiasme niet. Gemiddeld twintig deelnemers vertrekken elke maandagmorgen klokslag 10 uur vanaf het Stadshuus op de Markt in Lochem. Na een uur en een kwartier tot 1,5 uur wandelen, keren de wandelaars daar weer terug om nog wat na praten onder het genot van een kopje koffie of thee. De wandeling gaat vanwege het vaste vertrekpunt altijd eerst door de bebouwde kom maar al snel door het mooie buitengebied van Lochem. Elke week een andere route van 5 tot 7 kilometer. Wat opviel was dat je onderweg soms wordt begroet met: “Goedemorgen maandagwandelaars”. De organisatie van het wandelen is vrij losjes, aan deelname zijn geen kosten of verplichtingen verbonden. Vier dames: Ellie, Alie, Edith en Titie stellen beurtelings de route vast. Je hoeft je als deelnemer niet van te voren op te geven. Op tijd aanwezig zijn is voldoende. Alle maandagen wordt er gelopen, behalve als feestdagen op een maandag vallen. Het weer speelt geen rol, hoogstens weersomstandigheden die gevaar (ijzel bijvoorbeeld) opleveren kunnen een belemmering zijn. Ook het koffiedrinken is geen verplichting, als je geen zin of tijd hebt, ga je na afloop gewoon naar huis. De motivatie van de deelnemers om mee te wandelen is heel verschillend. De een heeft een stok achter de deur nodig om in beweging te komen, de ander is net in Lochem komen wonen en wil de omgeving leren kennen. Meelopen kan ook een goede manier zijn om op een ontspannen manier andere mensen te ontmoeten. De deelnemers aan de wandeling vormen een zeer gemêleerd gezelschap. Zie je op mooie zonnige dagen vaak groepjes dames aan de wandel, in deze groep lopen ook heel wat heren mee. Gezien het tijdstip is meelopen niet voor iedereen mogelijk, de meeste deelnemers zijn de pensioenleeftijd voorbij. Bij bijna alle wandelingen is het mogelijk om de lengte en tempo aan te passen aan je eigen mogelijkheden en een afkorting terug naar het Stadhuus te nemen. Niet iedereen is altijd even fit en dat mag geen belemmering zijn om toch mee te doen. Na de koffie en een goed gesprek was het tegen twaalf uur voor mij tijd om op de fiets terug naar huis te gaan. Het was een leuke wandeling in aangenaam gezelschap. Ook al woon ik een eind buiten Lochem, misschien loop ik nog wel eens een keer mee. Geschreven door: Gert Kale