Je ziet elkaar wel, maar nu zie je elkaar op een andere manier

Wat doe je als je fanatiek legobouwer bent en graag bijzondere items aanschaft? Het bouwen geeft de meeste voldoening, verzamelen is ook leuk, soms maak je een project meer dan één keer, maar dan? In 2015 besloten de broers Jeroen en Frans Snijders Blok hun grote verzameling van ongeveer 1000 legosets niet meer alleen op zolder te bewaren, maar ze uit te lenen aan belangstellenden. Daarvoor werd de Stichting legotheek Eefde opgericht. Ik spreek met Dianca, één van de ruim 30 vrijwilligers die actief zijn in de legotheek. Ze vertelt met passie over de geschiedenis en de werkwijze van deze, voor Nederland unieke lego-uitleen. Zelf is ze, samen met haar zoon Chris enthousiast legobouwer, lid sinds 2018 en ruim 4 jaar actief als vrijwilliger. (Chris is met 14 jaar een van de jongste vrijwilligers) De legotheek werd ondergebracht in dorpshuis “Het Hart”. Door de groei van het aantal beschikbare sets was de ruimte daar na twee jaar te klein geworden. In het poortgebouw van de voormalige Detmerskazerne werd een nieuw onderkomen gevonden. Toen ook die ruimte te krap werd verhuisde de legotheek naar de oude gymnastiekzaal naast OBS Villa 60 in Eefde. Na wat aanpassingen is daar sinds juni 2023 een grote, overzichtelijke ruimte voor de meer dan 3000 legosets. Door de hoogte van de zaal was het mogelijk om er (in de winter 2024/2025) een verdieping in aan te brengen om het uitleen aanbod nog beter en overzichtelijker te kunnen presenteren. Regelmatig worden er nieuwe sets aangeschaft, zo blijft het aanbod uitdagend. Dit alles kan betaald worden vanuit het lidmaatschaps- en uitleengeld. Het aantal leden van de legotheek blijft groeien. Het zijn er nu zo’n 2000. Ze zijn van alle leeftijden en afkomstig uit de zeer wijde omgeving. Al het werk in de legotheek wordt gedaan door vrijwilligers. Dat zijn niet alleen fanatieke legobouwers, je kunt om veel redenen mee gaan helpen. Dianca: “Het contact met de leden en met de groep medewerkers is voor mij een reden om dit te doen. Ik ben afgekeurd, zit veel in een rolstoel en ik miste toen de contacten met mijn collega’s. Ik was op zoek naar iets dat mij voldoening zou geven en dat heb ik hier gevonden. Ik ben drie á vier dagen per maand in de legotheek aanwezig. Ik doe vooral de uitleenadministratie, aan de balie spreek je veel mensen. Na een dag werken ga ik meestal met veel nieuwe energie naar huis.” Als vrijwilliger doe je vooral wat je leuk vindt en waar je goed in bent. Je bepaalt zelf hoeveel tijd je beschikbaar bent. De werkzaamheden omvatten o.a. bezetting tijdens de openingstijden, uitleenadministratie, nieuw aangekochte, ingebrachte sets of schenkingen klaarmaken om uit te lenen, reparatie en onderhoud, websitebeheer, redactie en pr. Twee tot vier keer per jaar is er een vrijwilligersbijeenkomst. Jaarlijks is er voor alle vrijwilligers (ook het bestuur werkt als vrijwilliger) een barbecue en een stamppotbuffet.

Annegret, Fred en Myrrhe zijn vrijwilligers bij het Stadshuus in Lochem. Zondag 8 december 2024 organiseren ze van half drie tot vijf uur 's middags de try-out van het MuziTaalCafé, een nieuwe activiteit in het Stadshuuscafé. Bedoeld voor iedereen die van muziek houdt én voor iedereen die zelf iets grappigs, geks of bijzonders wil vertellen of nieuwsgierig is naar het verhaal(tje) van een ander. Kaarten zijn voor € 5,- te koop bij het Stadshuus. Of reserveer door te mailen naar [email protected] . Iedereen is welkom! Het idee voor het MuziTaalCafé is ontstaan tijdens een brainstormsessie van vrijwilligers in het onlangs vernieuwde Stadshuus, dat in het weekend nog meer leuke activiteiten voor alle leeftijden wil aanbieden. Vrijwilligers Myrrhe, Annegret en Fred delen een liefde voor muziek en taal en zijn de drijvende krachten achter het MuziTaalCafé. Het drietal heeft zich onder meer laten inspireren door de podcast ‘Echt Gebeurd’ van Paulien Cornelisse en Micha Wertheim. Het draaiboek voor de try-out is zo goed als klaar, vertellen de vrijwilligers enthousiast. Deelnemers van het MuziTaalCafé worden uitgenodigd om muziek te laten horen (de vinylplaat mag mee, platenspeler aanwezig!) en te vertellen waarom dit nummer/muziekstuk favoriet is. Soms zal dat vanwege de songtekst zijn die bepaalde herinneringen oproept. De anderen kunnen daar dan weer op reageren: een plaatje met een praatje dus. Daarnaast is er de mogelijkheid om iets aansprekends voor te (laten) lezen. Dat kan een column, een kort verhaal, een gedicht, een fragment uit een roman of een (dag)boek zijn, maar ook gewoon iets opmerkelijks wat je hebt meegemaakt/gezien/gehoord/gelezen. Het Stadhuuscafé is open voor een drankje. De drie vrijwilligers hebben er duidelijk zin in! Fred, Myrrhe en Annegret zorgen voor inspiratie, zodat bezoekers elkaar via muziek en bijzondere, ontroerende of grappige verhalen en verhaaltjes kunnen leren kennen. De spontaniteit en de gastvrijheid van dit vrolijke drietal lees je al af aan de uitnodigende flyers van het MuziTaalCafé. Die worden verspreid in winkels, supermarkten, de bibliotheek, het VVV en de Gudulakerk in Lochem. Informatie over het MuziTaalCafé is uiteraard ook te vinden op de website van het Stadshuus. Dus voor iedereen die nog geen plannen heeft voor zondagmiddag 8 december: kom vanaf half drie ’s middags naar de try-out van het MuziTaalCafé en luister, lees voor, vertel of …. laat je verrassen door wat er allemaal gaat gebeuren, want Fred, Annegret en Myrrhe wilden nog niet alles verklappen. Aan hun inzet en enthousiasme zal het zeker niet liggen. En dat er ook veel gelachen zal worden, dat staat vast!

Inge Verburg vertelt met verve over haar verschillende soorten vrijwilligerswerk. Sinds haar pensioen vult ze vele uren om haar compassie en opgedane werk- en levenservaring te benutten. Inge is haar leven lang bijna altijd part-time werkzaam geweest. Werken met mensen “Als diëtiste en natuurgeneeskundige heb ik een tijd lang een praktijk aan huis gehad. Later gecombineerd met ‘Gestalttherapie’. Ik houd ervan met mensen te werken: heb ik altijd gedaan”. Na haar pensioen, ‘uitgewerkt’ zoals Inge zegt, heeft ze menig uurtje in de tuin doorgebracht, die er fantastisch uitziet. “Het gevoel dat je er toch nog bij hoort, méé doet, eigenlijk dat je er nog toe doet, bracht mij op het vrijwilliger-spoor. Zo ben ik voorzitter van de theatergroep Sequoia geworden, ben ik bezoek-vrijwilliger bij SWL , ben ik lid van de technische commissie van bridgeclub Gorssel en ik heb me net opgegeven bij SWL om bezoeken te brengen aan 60-plussers, die aangegeven hebben dat op prijs te stellen. Ik heb wel wat te bieden aan mensen die behoefte hebben aan een gesprek”. Inge vertelt dat haar grote kracht haar goede luisteren is. Ze kan zich goed inleven in de ander, ondersteunen en activeren. Daarbij heeft Inge een praktische instelling. Sequoia Ooit begonnen als lid van theatergroep Sequoia, rolde Inge bijna als vanzelf in de rol van voorzitter. Dat gebeurde toen de groep zelfstandig werd. Samen met regisseur Willem Westermann en de overige bestuursleden wordt veel overleg gepleegd: het is echt teamwork: ook in deze coronatijd! Misschien wel juist in deze tijd, want nu er geen voorstellingen, zoals “Alle tijd”, gegeven konden worden, is gezocht naar een oplossing. “Creatief als Willem is”, vertelt Inge enthousiast, ”kwam hij met het voorstel een hoorspel te maken. Dat heeft de titel “Vrij kamperen” gekregen. En dat hebben we geweten: wat daar allemaal voor komt kijken! We besloten zelf het stuk te verzinnen en geen bestaand hoorspel te gebruiken. Behalve het op papier zetten van de spontane ideeën is daar ook de techniek om de hoek komen kijken. Dat heeft Willem heel wat grijze haren bezorgd! Het is een fantastisch proces geworden. We zijn eerst met 2 of 3 man bij elkaar gekomen op 1 ½ meter afstand. We hebben zelf scenes bedacht over wat er zich afspeelt op een camping. Toen nieuwe corona-regels dit onmogelijk maakten, heeft een van onze leden, Cor van den Pangaard, het schrijven van het vervolg op zich genomen. Willem heeft alles aan elkaar ‘gebreid’ en veel maatschappelijke elementen erin verwerkt. Zo terloops is daar iemand met werkdruk, komt er een gehandicapte in voor, een lesbisch stel en zo nog een paar sociale dingen. Online hebben we geoefend. Groot verschil met theater: dan moet je de rol uit je hoofd kennen: nu niet. En dan toch zo praten alsof je in die rol zit… je moet toch jouw personage zijn. Ik ben zelf meer introvert dan extravert. Om dan de rol van een gestreste workaholic te spelen vind ik zo leuk!!” Podcast “Mijn kleindochter vroeg mij wat een hoorspel is… heb ik gezegd dat het een ‘toneelstuk met je stem’ is… wel een beetje uit de oude doos, maar tegenwoordig is daar de podcast voor. Vanaf 10 juli is dit hoorspel “Vrij kamperen” te beluisteren op de podcast. Om contact te houden met ons publiek hebben we een website, een facebookpagina en een nieuwsbrief”.