Je ziet elkaar wel, maar nu zie je elkaar op een andere manier

Een sociaal, gezellig praatje met een kopje koffie. Als vrijwilliger van SWL doet Lars Hurenkamp niets liever. Tuinklussen bij mensen, meestal ouderen, is een tegenwicht voor zijn dagelijks werk. Voor een financiële instelling zit hij hele dagen achter de computer: in het bankgebouw of zoals nu, al maanden thuis in de huiskamer. Goede raad Er wordt wel beweerd dat goede raad duur is, maar voor Lars was het de loopbaancoach, die hem zo’n zes, zeven jaar geleden op dit pad bracht. Het werk was niet meer voldoende naar zijn zin. Lars zocht meer tevredenheid, meer voldoening. Het advies van de coach was om iets te zoeken wat wel voldoening zou geven, bijvoorbeeld in het vrijwilligerswerk. Nu had Lars dat nog nooit gedaan. Toch meldde hij zich bij SWL. Daar komen ze altijd handen tekort, dus hij was welkom. De eerste hulpvraag was een probleem met een I-pad. Carin Braak van SWL had een tuinklus… zou Lars?... En zo is het gekomen dat hij nu regelmatig heerlijk ontspannen buiten kan zijn en fysiek werk doet voor een ander. Een glimlach “Het gaat om de glimlach van die persoon”, vertelt Lars met een grote lach. “Ik heb er plezier in als ik tussen het onkruid wieden en beetje snoeien door, een mooi gesprek heb. Van oudere mensen steek ik nog wat op. Wij Nederlanders zijn klagers. Maar: hoezo klagen in deze corona-tijd? Bloembollen eten in oorlogstijd, dat was iets anders! Ik ga niet voor die I-pad of die tuin, maar voor het menselijke contact. Iets voor de medemens doen geeft mij energie. Vooral na een lange en drukke dag achter de computer. En ondertussen leer ik door ervaring, hoe ik een tuin goed kan onderhouden. Dikwijls ontstaat er een fijne band”. Lars vertelt verder: ”Zelf heb ik geen grootouders meer. Bij een dame in Harfsen kom ik al een flink aantal jaren. Een keer in de veertien dagen ga ik naar haar toe. Dan praten we wat en los ik kleine problemen op. Ik heb dan echt een gevoel, dat ik bij een lieve oma op de koffie ben”. Tevredenheid Lars ervaart dat bijna iedereen blij en tevreden is als het tuintje er weer netjes uitziet. “Er is al zoveel ruzie en oorlog om ons heen. Hoe mooi is het dan om dicht bij jezelf te blijven en iets voor je medemens te betekenen. Zelf heb ik een dakterras. Dus ik ben tevreden als ik na mijn werk, lekker naar buiten kan, de tuinen in en anderen blij maken. Ik zou ontevreden worden als het mij energie gaat kosten in plaats van krijgen. Dan stop ik ermee”. Hobby’s De overige vrije tijd besteedt Lars aan zijn nieuwe relatie in Venlo, hardlopen, wandelen en vooral reizen: als dat weer mogelijk is. Oproep Lars is nog niet oud… een veertiger. Hij wil graag een oproep doen aan leeftijdgenoten en nog jongere mensen. “Ik heb in het onderwijs aandacht voor vrijwilligers werk gemist. Toentertijd had ik geen idee dat dit bestond. Natuurlijk moet de motivatie van uit de mens zelf komen, maar als onderdeel van de opvoeding thuis en op school wordt dat gevoed. Er komen genoeg hulpvragen bij SWL binnen om welwillende handen vrijwilligerswerk te laten doen!”

‘Wat wil ik verder in mijn leven doen?’ Binnenkort gaat het project ´POWER Veerkracht op leeftijd´ van Stichting Welzijn Lochem (SWL) weer van start. De cursus bestaat uit 6 bijeenkomsten/workshops en is bedoeld voor mensen (50+) die naar zichzelf willen kijken en nadenken over vragen als: ‘wie ben ik?’, ‘waar sta ik?’ en ‘waar wil ik naar toe?’. Aan de hand van een vijftal thema’s worden deze vragen door middel van allerlei werkvormen uitgediept. De cursus van dit voorjaar wordt begeleid door Hélène van den Berg en Cor Vermaat. Cor Vermaat Cor (70) is tot 3 jaar geleden werkzaam geweest in de psychiatrie, waar hij werkte met groepen mensen van allerlei leeftijden. Sinds zijn pensioen, nu 3 jaar geleden, heeft hij zich gestort op het vrijwilligerswerk. Aanvankelijk wilde hij heel wat anders gaan doen, maar hij rolde toch weer in de begeleiding van groepen. Naast de POWER workshops bij SWL is hij actief bij Nolano; een ontmoetingsvereniging voor 60+ers in Zutphen. De cursus ‘POWER Veerkracht op leeftijd’ spreekt Cor enorm aan, vanwege zijn eigen ervaringen toen hij met pensioen ging. `Ik voelde dat ik op een kruising in mijn leven was beland en ben 3 maanden naar Noorwegen gegaan. Daar heb ik stilgestaan bij mijn leven en vragen als: ´wat en wie zijn belangrijk voor mij en hoe wil ik verder?’. ‘Welke keuzes heb ik gemaakt en waarom en welke keuzes heb ik nu?’. Ik denk dat het voor iedereen goed is om af en toe eens stil te staan en jezelf deze belangrijke vragen te stellen. En het geeft mij veel voldoening om mensen hierin te begeleiden.’ ‘Het groepsproces is ook heel belangrijk bij de POWER workshops: elkaar op ideeën brengen, stimuleren en motiveren. Dat is de kracht van het samenwerken en dat vind ik mooi om te doen. En vaak houden mensen er leuke contacten aan over. Ik heb er zelf ook twee leuke vrienden aan over gehouden, waarmee ik regelmatig afspreek.’ Hélène van den Berg Hélène (75) is inmiddels 10 jaar met pensioen na een lange carrière in de psychologie. ‘Toen 10 jaar geleden het einde van mijn werkende leven in zicht kwam ben ik heel bewust bezig gegaan met de vraag: ‘wat wil ik dan gaan doen?’. Ik ben naar de Schrijversvakschool in Amsterdam gegaan. En verder wilde ik nog promoveren op het onderwerp: ‘onthechting in de ouderdom’. Ik ben daar mee gestart, maar werd er zo door opgeslokt dat ik er mee gestopt ben. Er waren nog zoveel andere dingen waar ik mee bezig wilde, zoals tuinieren, kunst, keramiek en schrijven. Het maken van keuzes heb ik dus door en door ervaren.’ ‘En toen SWL destijds vrijwilligers vroeg om de POWER workshops te begeleiden, was dat gezien mijn werk- en levenservaring op mijn lijf geschreven. Opvallend is dat redelijk veel mensen van onze generatie zich niet bewust zijn van de keuzes die ze hebben, terwijl er nog steeds van alles mogelijk is! Hierbij zijn duidelijk onderlinge verschillen te constateren wat betreft leeftijd en achtergrond, dat maakt de uitwisseling ook zo boeiend. Ik word heel blij als mensen zich in de workshops gezien voelen, kunnen uitten wat ze bezighoudt en misschien tot hele nieuwe inzichten over zichzelf komen.’ ‘En wat natuurlijk ook leuk is, is dat wij een soort basis aanreiken, maar dat de mensen vervolgens met elkaar verder gaan. Vaak vinden mensen elkaar in gemeenschappelijke interesses. Zo zijn er bijvoorbeeld deelnemers geweest die na de POWER workshops samen een kook- of leesclubje hebben opgericht of mensen die met elkaar naar muziekvoorstellingen gaan. Ik hoop dat veel mensen zich aanmelden en dat we in maart met een leuke groep kunnen starten.’ Fotocredits: Mariëlle Frielinck

De hockeyvelden zijn leeg als ik aan kom fietsen. Er branden lichtjes in het clubhuis waar Elsemiek van Gaalen, enthousiast vrijwilliger bij de Lochemse Hockey Club (LHC), op mij wacht. Zij is er klaar voor! Elsemiek, 38 jaar, woont samen met Rutger en is moeder van 3 fanatieke hockeyers, en sinds 3 jaar enthousiaste vrijwilliger bij de hockeyclub. Het mogelijk maken van deze sport voor haar kinderen en anderen, dat is haar belangrijkste motivatie. Ze heeft maar liefst 4 taken bij LHC. Samen met collega Ilona is ze verantwoordelijk voor de planning van de barbezetting op zaterdag. Ook is ze teammanager van het hockeyteam 9 en 10 jarigen, lid van de sponsorcommissie en staat ze graag achter de bar op zaterdag en bij hockeyfeestjes voor de jeugd en verschillende evenementen. Op de vraag wat vind je de leukste klus, hoeft Elsemiek niet lang na te denken “de bardienst; lekker praktisch aan het werk en volop gezelligheid! Op de vraag of ze zelf ook hockeyt antwoordt ze “ik zit sinds kort op de Dames 30-trim op dinsdagavond”. De trimclub is jaren geleden gestart en een initiatief van Anke Prins. Tijdens de trainingen zag zij ouders langs de lijn wachten, maar wat is er nu leuker dan zelf ook een balletje te slaan. Anke is daarom gestart met een training voor ouders en dat is de trimclub geworden. Elsemiek; “Je traint en/of speelt wedstrijden op een ‘half’ veld. Dat scheelt een kilometertje rennen. Respect voor onze kids die op een ‘heel’ veld spelen. Wedstrijd spelen is voor mij toch echt wel de kers op de taart. Ook de derde helft, borreltijd, is erg gezellig ”. Het klinkt druk en het is druk. Zeker naast haar baan bij een Intermediair voor Verzekeringen, Hypotheken en Leningen. LHC staat voor familieclub en iedereen doet mee. Dit is zeker geen loze kreet. “LHC is een bedrijf dat gerund wordt door vrijwilligers”, vertelt Elsemiek. Ouders worden betrokken bij de sport van hun kind en gevraagd de sport mogelijk te maken door een bijdrage te leveren. Bardienst, veldonderhoud, chauffeuren van de sporters, er is genoeg te doen. Op hun website vind je meer informatie over de LHC. Én is hockey een elite sport…? ”Nou nee!” antwoord Elsemiek . “We zijn juist heel laagdrempelig en willen iedereen kennis laten maken met deze leuke sport. Kinderen zelf maken echt geen onderscheid in sport. Ze kiezen waar ze mee in aanraking komen en wat ze simpelweg leuk vinden”. Om de sport te promoten biedt LHC gratis 3 proeftrainingen aan voor kinderen, inclusief het gebruik van een hockeystick. Je hebt alleen je sportschoenen nodig en een bitje voor je tanden. Een bitje kun je kopen in het clubhuis. En als klapper een ijsbon voor een gratis ijsje. Waarom er toch meer kinderen voetballen dan hockeyen, komt volgens Elsemiek mede door het feit dat je nu eenmaal op straat wel voetbalt en niet hockeyt of bijvoorbeeld handbal speelt. “Ik ben erg enthousiast over hockey, en nodig iedereen uit onze sportclub te bezoeken, het met eigen ogen te zien en de sfeer te beleven”. Welzijn Lochem kan je helpen bij het doen van een aanvraag voor het Volwassenenfonds Sport & Cultuur. Wil je meer weten of heb je hulp nodig? Stuur dan een e-mail naar [email protected] . Voor een aanvraag doen voor het Jeugdfonds Sport & Cultuur kan je terecht bij Stichting Leergeld Lochem