Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • [email protected]
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools

Post | juli 2022 | Verhalen van vrijwilligers | 2 min lezen

Open Atelier Eefde

Door

vrijwillig redactieteam LochemDOET

Open Atelier Eefde

We gaan in gesprek met de initiatiefneemster van het Open Atelier Eefde: Harmien Hulshof. Het Open Atelier Eefde bestaat nu een jaar en is een succes. Op woensdagmiddag, één keer in de veertien dagen komen de deelnemers bij elkaar om creatief aan de slag te gaan.

In coronatijd was het voor Harmien, zoals voor zo velen, lastig om vrijwilligerswerk te kunnen doen. Op landgoed het Haveke, waar ze dichtbij woont is ze samen met haar man als vrijwilliger aan de slag gegaan met tuin- en boswerkzaamheden. Zo vindt ze het leuk om rozen en hortensia’s te snoeien en houdt ze zich bezig met opruimwerkzaamheden. Er is altijd wel wat te doen.


Daarnaast is Harmien graag creatief bezig. Ze vindt het echter gezelliger om dit samen met anderen te doen. Zo kwam ze op het idee om het Open Atelier op te richten. Hiervoor mocht ze de remise van het Haveke gebruiken. Het was niet moeilijk om deelnemers voor het Open Atelier te vinden.

De huidige groep is enthousiast en inspireert en motiveert elkaar. De deelnemers overleggen met elkaar welke activiteiten er gedaan worden en zorgen om de beurt voor de aanschaf van de benodigde materialen en de voorbereiding van de activiteit. Hierbij wordt gebruik gemaakt van ieders kennis, vaardigheden en ideeën. Eén van de deelnemers kan goed schilderen en kan dit ook goed overbrengen op de andere deelnemers. Zo vormen de schilderlessen en schildertechnieken een rode draad door de overige activiteiten.


Het afgelopen jaar is er aandacht besteed aan beton gieten, hortensiakrans maken, mozaïeken, pouring (gieten met acrylverf), vogelnestkastje maken, paasdecoratie maken, dotpainting enz. Nieuwe ideeën zijn welkom! Zo leren de deelnemers van elkaar en met elkaar.

Tijdens het werken aan de activiteit ontstaan er vaak gezellige en boeiende gesprekken en komen de deelnemers op een spontane, ongedwongen manier met elkaar in contact. Het hoofddoel is dus creatief bezig zijn, maar een belangrijk nevendoel is het leggen en verstevigen van onderlinge contacten.

Na de zomer wil Harmien graag starten met een tweede groep creatieve, betrokken mensen. (Voorwaarde is niet dat je creatief bent, maar wel dat je het leuk vindt om creatief bezig te zijn en een actieve bijdrage wilt leveren). De deelnemersbijdrage is laag, deze is met name bedoeld voor de aanschaf van de materialen. Er wordt een maximaal aantal deelnemers van 8 personen aangehouden per groep omdat het sociale aspect belangrijk gevonden wordt.


Het enthousiasme van de huidige deelnemers is voor Harmien een stimulans om een tweede groep te starten zodat nog meer mensen kunnen genieten van het creatief bezig zijn op deze manier. Na de zomerstop start de groep weer in september.

Iedereen die na het lezen van dit artikel denkt: “Dit is iets voor mij” wordt uitgenodigd door Harmien om een mail te sturen aan [email protected]

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts
HET GEDULDIGE GOUDEN HART…

HET GEDULDIGE GOUDEN HART…

| Verhalen van vrijwilligers

…van Yvonne Sieverink klopt al ruim 33 jaar voor “Anke Marjolein”. Dit is een zorginstelling in Lochem, die ruim zestig jaar bestaat. Sinds 2014 wonen de 24 volwassenen, die extra zorg nodig hebben, in een eigen studio. De meeste hebben een fysieke en of geestelijke beperking. De professionele begeleiders werken samen met vrijwilligers. Vrijwilliger Yvonne vertelt over haar verbintenis met cliënten van “Anke Marjolein”. Anke Marjolein was een ernstig gehandicapt nichtje van ‘tante Riet Scheen’. Bij gebrek aan professionele hulp dicht bij huis, richtte tante Riet een eigen verzorgingshuis op met enkele verpleegsters. Eerst kleinschalig, maar nu onderdeel van Sius met alle dagen een professioneel werkend team. Yvonne: “Vanaf 1970 ben ik erbij betrokken geweest. Enkele jaren elders gewerkt, maar Anke Marjolein kon ik niet vergeten. Sinds januari 1990 ben ik daar weer regelmatig als vrijwilliger aan het werk. Met de bus heb ik samen met mijn man cliënten naar hun afspraken gebracht. Verder deed ik alles wat nodig was, tot mijn fysieke gezondheid mij steeds meer beperkingen oplegde. Een van mijn activiteiten was bloemstukjes en 3D kaartjes maken met de cliënten. En op dit moment is diamond painting iets wat ik elke week doe en natuurlijk op de donderdag rond de klok van elf uur voorlezen. Dan komen ze in een halve cirkel bij me zitten en genieten van de verhalen”. De twee kleinkinderen van Yvonne en Han luisteren ook graag naar oma, want twee keer in de week komen ze na schooltijd bij ons. Yvonne vertelt verder: “Ik heb ook tijdelijk naast Anke Marjolein als vrijwilligster met mensen met dementie op de Hoge Weide gewerkt. Het geduld dat dit vraagt kon ik prima opbrengen. Het werd mij uiteindelijk toch te veel en toen ben ik alleen nog naar Anke Marjolein gegaan. Op dit moment werk ik met één persoon tegelijk. Door mijn jarenlange elke week daar zijn ken ik de mensen goed. Ook al kunnen ze niet praten, met oogcontact, een tikje op mijn arm snap ik veel. Daar komen heel mooie relaties uit, die veel voor mij betekenen. Toch houd ik ook professionele afstand, het moet niet te diep gaan. Vooral de ouderen zitten al zo lang in mijn hart!” Naast dit werk in Anke Marjolein is Yvonne thuis ook een bezige bij. Mooie bloemstukjes in huis, diamond painting voor kleine cadeautjes en koken voor haar man. Maar ze moet er niet aan denken dat er een moment komt dat het niet meer gaat. Nu al is bijvoorbeeld Hemelvaartsdag, als ze niet naar Anke Marjolein toe kan, “een gat in de week”. Als ik opsta na dit mooie gesprek, laat ze nog een heel grote doos zien, met maar liefst 200 ‘mutsjes’ voor op de flesjes Innocent, die voor het Ouderenfonds bedoeld zijn. Met zo’n groot hart en zoveel geduld denk ik bij mezelf: ‘een vrouwenhand en een paardentand staan nooit stil”.
Lees meer
Trudy Peters Sengers (links) en Angèle Claessens

Eerlijk!Genieten in Gorssel

| Verhalen van vrijwilligers

In het statige pand de ‘Everdinahof’ aan de Hoofdstraat in Gorssel is de ‘wereldse kadowinkel’ Eerlijk!Genieten gevestigd. Voor wie niet bekend is in Gorssel is het misschien even zoeken naar de ingang van de winkel, maar eenmaal gevonden is het zeer de moeite waard om binnen een kijkje te nemen. GOVOS ( Gorssel voor Ontwikkelingssamenwerking), opgericht in 1980, begon met de verkoop van Fair Trade koffie om in Bolivia een ontwikkelings­project te onder­steunen. Het kraampje bij de super­markt groeide in de loop der jaren uit tot de wereldwinkel. Het doel was ook de inwoners van de voormalige gemeente Gorssel te informeren over de problemen van ontwikkelingslanden . Eerlijk!Genieten heeft dus een rijk en bewogen verleden. In 2015 maakte Eerlijk!Genieten zich los van de Wereldwinkelorganisatie. Dat gaf veel meer vrijheid in het bepalen van het assortiment in de winkel. Ongeveer tegelijkertijd werd museum MORE aan de overkant van de straat geopend. Daardoor groeide het aantal winkelbezoekers sterk. In de Everdinahof is ook de horecagelegenheid ‘Zo en Nu’ gevestigd. Ook daarvandaan vinden bezoekers de weg naar de winkel. In 2022 stopte Eerlijk!Genieten met de verkoop van alles wat met voeding te maken heeft. “Maar”, vertelt Angèle Claessens, “we hadden wel een doel bereikt, want bijna alle Fair Trade food­producten die wij verkochten zijn nu ook gewoon in de super­markt verkrijgbaar!” Angèle is bestuurslid van de vereniging en werkt al jarenlang als vrijwilliger in de winkel. De beschikbaar gekomen winkelruimte werd snel gevuld met beelden van brons en steen, ambachtelijke Fair Trade producten, sieraden en kaarten voor elke gelegenheid. De winkel wordt beheerd door de vereniging GOVOS en draait op de inzet van veel vrijwilligers. “Het is echt ontzettend leuk werk” zegt Trudy Peters Sengers. “Ik vind het contact met mensen heel fijn. Bovendien sta je in een winkel met allemaal mooie artikelen. Je krijgt genoeg informatie om de bezoekers iets te kunnen vertellen over de herkomst van de producten. Wat ik erg leuk vind, is het helpen zoeken naar de juiste kleuren van bloemen of shawls. Desnoods ga ik op zoek in het magazijn achter de winkel. Want niets is leuker dan dat een klant met een tevreden gevoel de winkel uitgaat.” Er zijn ongeveer 15 vrijwilligers die kunnen worden ingezet. Dat zouden er best meer kunnen zijn. Angèle: “We starten elk jaar met een nieuwjaarsbijeenkomst voor alle medewerkers en we verzorgen een ‘personeelsuitje’ met aansluitend bijvoorbeeld een picknick, verzorgd door de bestuursleden. Drie keer per jaar is er medewerkers overleg. Dat is ook een moment waar alle vrijwilligers elkaar ontmoeten. En als er een vraag ontstaat tijdens een winkeldienst, kun je deze in onze groeps-app stellen. Er is altijd wel een collega die reageert of even langs komt ter assistentie. Je staat er nooit alleen voor”. De artikelen in de winkel zijn niet de goedkoopste, dat kan ook niet als je de makers een eerlijke prijs wilt betalen, geen kinderarbeid toestaat en wat over wilt houden voor het GOVOS project in Bolivia. De winkel is dinsdag t/m zaterdag open van 11.00 tot 17.00 uur. Voor meer informatie over het project en de organisatie kunt u terecht op de websites govos.nl en eerlijk-genieten-gorssel.nl . Als u meer wilt weten over het vrijwilligerswerk kunt u uw vragen ook stellen in de winkel. Doen!
Lees meer
Thuis Informatie Project, kortweg T.I.P.

LEUKE MENSEN ONTMOETEN

| Verhalen van vrijwilligers

Coby Evers heeft haar leven lang in de zorg gewerkt. Bij de thuiszorg als verzorgende in verschillende gemeentes en bij diverse organisaties. Wanneer ze 61 wordt, stopt ze met werken. Al snel mist ze mooie en leuke gesprekken, de contacten met de mensen. Stichting Welzijn Lochem komt op haar pad en daar heeft ze haar plek gevonden bij het T huis I nformatie P roject, kortweg T.I.P. Tijdens een tocht met de Lochemse fietsclub De Paaschberg, hoort Coby over S.W.L. en met name over T.I.P. Elke inwoner van de gemeente Lochem die 70 is geworden, krijgt een uitnodiging voor een gesprek met een vrijwilliger van T.I.P. Deze uitnodiging wordt elk vijf jaar herhaald. Hierin komt een scala aan onderwerpen aan de orde. De gemeente wil weten of ze nog wat voor de ouderen kan betekenen. Bijvoorbeeld het aanpakken van vraagstukken over veiligheid op straat, mantelzorg, huisvesting, financiële situatie. De gemeente doet dan wat in haar vermogen ligt en speelt de andere onderdelen door naar de S.W.L. Hier zijn verschillende teams vrijwilligers voor diverse zaken en wordt er de juiste vrijwilliger bij gezocht. VRIJ EIGEN AGENDA MAKEN De enige wens, die Coby heeft gehad, is vrij te zijn. “Ik vul graag zelf mijn agenda in.”, vertelt ze. “Nu krijg ik een lijstje met namen en telefoon nummers en kan ik zelf een afspraak voor het huisbezoek maken. Zo bepaal ik mijn eigen agenda. Door corona zijn de huisbezoeken nu niet mogelijk, dus worden het afspraken voor een telefonisch gesprek”. POSITIEVE GEZONDHEID Tot nu toe is het de gewoonte van T.I.P. om met anonieme vragenlijsten te werken. Hier komt verandering in. Coby vertelt hoe zij tijdens twee workshops over “Positieve Gezondheid” heeft gehoord: hoe je een gesprek ook aan kan gaan met open vragen. “Dat is een goede leerweg voor mij geweest! Het mooiste is dat er niet alleen naar het eigenlijke vraagstuk, het probleem of de ziekte wordt gekeken, maar naar alles eromheen. Dus niet alleen de fysieke gezondheid: ook de mentale gezondheid, de sociale contacten, de huisvesting en de financiën komen aan de orde”. Voor al deze onderwerpen heeft S.W.L. kundige en helpgrage vrijwilligers onder haar dak. VERRASSENDE ONTMOETINGEN Het meevoelen met de mensen door haar jarenlange ervaring en haar empathisch vermogen maken dat ze plezier houdt . “Ik ben niet zakelijk, ik wil mensen gewoon helpen”. Ze is blij dat ze hen kan vertellen wat er allemaal mogelijk is in Lochem. “De mensen vinden het fijn om te horen en te weten dat er altijd hulp is of gevonden kan worden”. Coby neemt dan ook altijd folders mee. “Wij zijn de eerste mensen die daar thuis komen om te zien of daar nu hulp nodig is. S.W.L. kan die hulp op allerlei gebied meestal bieden en vrijwilligers vinden”. Coby vindt vooral de verrassende gesprekken boeiend. Zo trof ze bij een van de bezoeken een dame van boven de 80 jaar, die nog boodschappen voor de buren deed en de ramen zeemde. Of ontdekte Coby dat ze bij een moeder van een oude klasgenoot was en dat die zoon even later binnenkwam om samen met haar naar de dokter te gaan. Met dit boeiende werk wil ze nog wel even doorgaan: het is nog veel te leuk!
Lees meer