Open Atelier Eefde

DááR DOE IK HET VOOR Ilonka ten Velde is een van de ruim 60 vrijwilligers bij de Zonnebloem, afdeling Gorssel. In haar gezellige huiskamer, waar de lichtjes in de kerstboom al branden en Santa Klaus de wacht houdt, vertelt Ilonka over haar drijfveren om dit werk te doen. ACTIVITEITENBEGELEIDER EN ORGANISATOR Zo’n 7 jaar geleden, toen de kinderen gingen studeren, heeft zij zich hier aangemeld. Niet eerder tijd en idee gehad om vrijwilligerswerk te doen. Maar in combinatie met een paar uur minder werk zocht zij iets om erbij te doen. Zoekend vond ze haar inspiratiebron in haar moeder, die al jaren gasten bezoekt in haar eigen woonplaats. Ilonka bezoekt ook gasten. Daarnaast is zij actief als activiteitenbegeleider en organisator. Voor een draaiboek draait zij haar hand niet om. Ilonka: “dat is zo makkelijk: even een hoop werk om alles op een rij te zetten om het een volgende keer heel makkelijk te hebben. Dan pak ik of een collega het draaiboek uit de kast en is de klus zo geklaard. Maar hoewel ik mezelf heel flexibel vind, is het af en toe lastig om iets uit handen te geven….haha!” DE KLEINE DINGEN…. DAAR DOE IK HET VOOR De Zonnebloem is vooral gericht op mensen met grote of kleine fysieke beperkingen vanaf 18 jaar. Ilonka vertelt verder: “Hier in Gorssel is het voornamelijk de groep ouderen voor wie wij kleinschalige activiteiten organiseren. Activiteiten- en welzijnswerker is mijn beroep. Ik kan veel van mijn ideeën en creativiteit kwijt. En als ik daarmee andere mensen blij maak, ben ik weer blij!” Dat blijkt wel als Ilonka vertelt over een van haar laatste workshops: dotten: met een spijker of stokje stippen verf aanbrengen op porselein. Haar ogen glimmen als ze met een grote glimlach vertelt: “komt een oudere heer binnen wandelen, die slecht kan zien! Zegt dat hij voor de gezelligheid komt… dat vind ik fantastisch: dáár doe ik het voor… Het zijn de kleine dingen die het doen. Bij onze start om samen te eten in november, vertelt een gast na afloop hoe ze heeft genoten van dit uitstapje: eerst een prachtige rit met de bus vanuit Eefde naar Epse en dan lekker eten… “ VOORZITTER en VRIJWILLIGERS De hamer van de voorzitter zoekt een nieuwe leidende hand. De Zonnebloem, afdeling Gorssel biedt gezelligheid, trouwe bestuursleden, enthousiaste vrijwilligers en een vergaderschema van gemiddeld 1 x per maand. Vrijwilligers kunnen zich altijd melden: nooit te veel. Daardoor is er een grote vrijheid in frequentie van het bezoeken van ouderen, die graag eens iemand op bezoek krijgen. In goed overleg wordt afgesproken wat bezoeker en gast wensen. Iedereen weet wel hoe groot de eenzaamheid onder ouderen kan zijn…. Ilonka: “het zal helpen als de gasten zelf aan familie, vrienden en buren vertellen hoe fijn die bezoekjes zijn. Dan kunnen anderen weer op het idee gebracht worden om zich als vrijwilliger aan te melden. Ik hoop binnenkort nieuwe collega’s te mogen verwelkomen” (je kan deze vrijwilligersvacature vinden op lochemdoet.nl). O ja!! Willeke Alberti komt zingen op 21 maart 2023 in de kerk in Gorssel!! Kijk voor meer info op de website van de Zonnebloem afdeling Gorssel”.

DE VELDHOEK LÉÉFT Veel senioren uit de regio Harfsen en Kring van Dorth weten “de Veldhoek” aan de Gentiaan in Harfsen dagelijks te vinden. Koffiedrinken, jeu de boules spelen, stoelyoga ervaren, spelletjes doen, meegaan met de uitjes, luisteren naar boeiende sprekers. Eigenlijk te veel om op te noemen. En hiervoor staan enthousiaste vrijwilligers klaar: elke dag weer. Ellis Frans en Aldi Preuter vertellen over hun bezigheden voor deze fijne ontmoetingsplek. OOST EN WEST “De mensen, die jaren geleden naar de Achterhoek verhuisden, en degenen die hier geboren en getogen zijn kunnen het prima met elkaar vinden”, vertelt Ellis. “Ik vind het zo leuk om allerlei bijeenkomsten te organiseren. Zo kan ik uit een breed scala interessante onderwerpen verzorgen. Daar ligt ook mijn hart. Als ik zie hoe de mensen daarvan genieten, word ik daar blij van! Helaas ga ik verhuizen, maar ik weet dat mijn opvolger (wie meldt zich voor deze leuke job?) zich hier helemaal kan uitleven. De samenwerking met het bestuur, mijn collega-vrijwilligers, de Kerk, Plaatselijk Belang, Ondernemersvereniging en Hoeflo is geweldig. Er kan veel geregeld worden. Door deze activiteiten worden mensen uitgedaagd en worden ze gestimuleerd actief te worden. Mijn motto is: “als je een job vindt die je leuk vindt, hoef je nooit meer te werken!” NIEUWE VRIENDEN MAKEN Zowel de senioren, als de vrijwilligers, hebben de tijd en ruimte om elkaar te ontmoeten. Door dit samenzijn worden verrassende gesprekken gevoerd, ontdekken mensen elkaar en ontstaan nieuwe vriendschappen. En dan lijken de dagen korter te worden, omdat ze kunnen uitkijken naar een leuke bezigheid. Aldi vertelt: ”Behalve dat ik in het bestuur zit, vind ik het superleuk om hier met van alles bezig te zijn. Gaat alles goed? Heeft iedereen het naar zijn of haar zin? Voelen de senioren zich thuis? Ik leg graag mijn oor te luister om te horen waar ik iemand mee kan helpen. Ik heb in de zorg gewerkt en ben nu afgekeurd. Het hier in de Veldhoek bezig mogen zijn, geeft mij een gevoel van niet ziek zijn, maar gewoon mens zijn”. DE VELDPOST De kranten staan er vol van: communicatie! Maar dan vooral het gebrek eraan en de misvattingen die hierdoor ontstaan. In “de Veldhoek” is daarvan geen sprake: het bestuur verzorgt een prachtig blad: De Veldpost waar (bijna) alles in staat wat er in en rond “de Veldhoek” gebeurt. Ellis: ”Iedereen kan ideeën aandragen: qua activiteit, boeiend onderwerp voor een spreker, stukje voor in De Veldpost. De samenwerking met Aldi is geweldig. Maar vergeet niet alle vrijwilligers die elke keer weer klaar staan en ervoor zorgen dat onze ideeën uitgevoerd kunnen worden. We werken samen en ondersteunen elkaar heel goed”. De Veldpost wordt per mail verstuurd. Mensen zonder die mogelijkheid krijgen het blad in de bus en in de huiskamer ligt altijd een stapeltje klaar om mee te nemen. Met plezier heb ik zitten luisteren naar deze twee enthousiastelingen. Beiden wensen dat hierdoor ook de lezer(s) van dit artikel een keer komt kijken en proeven van de Veldhoekse gezelligheid! fotocredits: Ria Elstgeest. Op de foto staan Ellis Frans en Aldi Preuter.

Op een lichtbewolkte ochtend in Gorssel ligt openluchtzwembad De Boskoele er vredig bij. De vogels fluiten, het bad glinstert in het ochtendlicht en de bosrijke omgeving straalt rust uit. Midden op het terrein komt Bianca Gardien me sportief tegemoet lopen. Als assistent-bedrijfsleider is zij de drijvende kracht achter het reilen en zeilen van het zwembad. "Er is altijd wat te doen," zegt ze. En dat doet ze grotendeels samen met een grote groep vrijwilligers. Van alleen jongeren naar een hecht team Toen Bianca in 2019 begon, werkte er alleen een groep jongeren met een nulurencontract. Al snel zag ze in dat dit niet genoeg was om alles draaiende te houden. “Ik wist: dit red ik niet alleen.” Ze begon te bouwen aan een team en dat groeide uit tot een betrokken club van zo’n 40 mensen: de helft vrijwilligers, de andere helft jongeren met een bijbaan. Er zijn meerdere vrijwillige groepen actief: de groengroep, de lifeguards, de ‘bloemenmeisjes’ van Vrouwen van Nu uit Eefde die al 25 jaar de bloembakken verzorgen en vrijwilligers die bijvoorbeeld het gras maaien of in de winter het terrein controleren. De groengroep – een enthousiaste club van zo’n 10 tot 12 mannen en vrouwen komt wekelijks op dinsdagochtend helpen met groenonderhoud en kleine klussen. Ze starten de ochtend steevast met koffie. “Het is niet alleen werken; het is ook gezelligheid en samen iets neerzetten.” De lifeguards vormen een andere belangrijke groep. "Vroeger stonden hier vooral jonge mensen aan het bad, maar dat is best een verantwoordelijke rol. Ik ben toen actief gaan zoeken naar 30+ vrijwilligers." Met succes: via de eigen vrijwilligers en de lokale waterpoloclub wist Bianca een stabiele groep op te bouwen. De club kan als dank en waardering met korting in het zwembad trainen. Alle lifeguards krijgen een opleiding in BHV en reanimatie, want veiligheid staat voorop. Werven via het netwerk Wat is het geheim? “Het begint bij verbinding,” zegt Bianca. Vrijwilligers komen vaak via haar eigen netwerk of dat van de vrijwilligers. Het zijn vaak bekenden van bekenden.” Naast haar werk op het zwembad geeft ze sporttrainingen in de regio. “Tijdens die lessen vertel ik over de Boskoele en nodig ik mensen uit om mee te helpen. Ook jongeren vinden via via hun weg naar het bad voor een bijbaan. Dit jaar kwamen er zeven nieuwe medewerkers bij. Zij werken in de kiosk of worden opgeleid tot lifeguard. “Ik geef ze vrijheid én verantwoordelijkheid.” Vrijwilligers waarderen én behouden Bianca doet veel om vrijwilligers aan het zwembad te binden. Ze zorgt voor waardering en een prettige sfeer: met een gezamenlijke lunch, een barbecue bij het zomeroverleg en met kerstpakketten. “Het zijn kleine dingen die veel betekenen.” Ook is er aandacht voor een goede werkbalans. “Er is veel werk, zeker op drukke zomerdagen. Maar ik let erop dat niemand overvraagd wordt.” En wie zich wil ontwikkelen, krijgt die kans. Sommige vrijwilligers groeien door, bijvoorbeeld van groengroep naar lifeguard. Iedereen krijgt bovendien een gratis (familie)abonnement. Haar gouden tip? “Wees zichtbaar, werk mee en luister naar hun ideeën. Vrijwilligers hebben vaak goede tips waar ik wat mee kan én doe. En waardeer hun inzet; vrijwilligers zijn geen vanzelfsprekendheid.