Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • [email protected]
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools

Post | juni 2021 | Verhalen van vrijwilligers | 2 min lezen

One man’s junk is another man’s treasure

Door

Elisabeth Lichtenberg-van den Born

One man’s junk is another man’s treasure

Sandra van der Goot heeft standaard de achterbank plat in haar auto en als er een schat gebracht wordt bij kringloopwinkel Gebruukt Gerei, dan schroomt ze niet om het mee te nemen en er thuis haar interieur mee aan te vullen. “Doordat de spullen geleefd hebben heeft het al een verhaal. Het maakt er een belevenis van. Van wie was het? En hoe heeft het in een huis gestaan van? Wie heeft het ooit nieuw gekocht?


Na een lastige periode in haar leven heeft Sandra haar werk in de slijterij achter zich moeten laten. Via het re-integratie traject kwam ze terecht als vrijwilligster in de kringloopwinkel Gebruukt Gerei. Dit bleek een schot in de roos. Met haar creativiteit kan Sandra haar hart helemaal ophalen in de winkel. Ze richt de winkel en de etalage in naar haar eigen smaak en haar collega’s loven haar om het decoratieve resultaat wat dit te weeg brengt. “Het is heerlijk om spulletjes op kleur bij elkaar te zetten, mensen vinden ook sneller de items die ze kunnen gebruiken”

Doordat ze altijd al in een winkel heeft gewerkt en het klantencontact heel erg leuk vindt kan ze zich hier helemaal uitleven. Als tijdens dit interview een klant een opgeschilderde antieke klok komt brengen dan gaat dat voor alles. Met haar enthousiaste gedrevenheid helpt ze de klant snel en vakkundig alsof ze nooit anders heeft gedaan.

Het werken in de winkel geeft veel voldoening en Sandra kan haar balans vinden en grenzen te verleggen. Ze is heel blij deze plek te hebben gevonden in de winkel.

“Het team van vrijwilligers is heel hecht, alles is bespreekbaar en er is wederzijds respect. Hierdoor vullen we elkaar goed aan.”

Rariteitenkabinet

Lachend vertelt Sandra over haar verzameling thuis. “Ik richt regelmatig mijn huis weer opnieuw in, of ik zet het in de tuin” Een veredelde blokhut met Engels antiek gecombineerd met jacht en daar een geheel van. Opgezette dieren, blauw glas en ouderwetse gemberpotten. En in de tuin een boeren familie van etalage poppen met een bakfiets met 3 lekke banden. Enthousiast zegt ze; als we per ongeluk het hek open laten staan dan hebben we de wandelaars in de tuin staan. Laatst heb ik van een giet ijzeren lamp een bustier gemaakt voor een paspop. En dat is heerlijk om te doen. “ Je hergebruikt iets wat anders misschien weg zou gaan en zo krijgt het weer een nieuw leven. Het werk wat je dan hier doet is ook weer goed voor de maatschappij. Veel spullen zijn gewoon nog goed en kunnen weer een nieuw leven krijgen. En dat draagt ook weer een steentje bij voor het milieu.”

Sandra hoopt nog heel lang dit werk te kunnen doen. De leuke collega’s maken dat ze lekker zichzelf kan zijn en kan zonder dat er druk op haar wordt uitgeoefend ontdekken wat haar grenzen fysiek en mentaal zijn.

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

“Het plezier van de kinderen is prachtig om te zien"

| Verhalen van vrijwilligers

De Speelotheek Lochem werd op 1 april 2025 opgericht met als doel kinderen op een laagdrempelige manier kennis te laten maken met fysiek en educatief speelgoed. In een tijd waarin schermen vaak de overhand nemen, stimuleert de speelotheek juist de gezonde spelontwikkeling. Tijdens de openingstijden op woensdagmiddag en donderdagavond wordt alles volledig gerund door vrijwilligers. Een van die vrijwilligers is gepensioneerd leerkracht Mariken Hooman. “Toen ik via via hoorde over de speelotheek, was ik meteen enthousiast. Het contact met kinderen en jonge ouders spreekt me enorm aan.” Sinds het afgelopen schooljaar werkt zij elke woensdagmiddag samen met een andere vrijwilliger. “We zetten het speelgoed klaar, nemen het teruggebrachte speelgoed in en controleren het, lenen het opnieuw uit en geven zo nodig advies over wat bij welke leeftijd past.” Mariken vindt het belangrijk dat kinderen leren spelen met ‘echt’ speelgoed. “Er is hier een grote keuze: van vrachtauto’s en keukentjes tot blokken en poppenhuizen. Sommige items zijn razend populair, zoals het paard, de trampoline en het klimrek. Het plezier van de kinderen is zo mooi om te zien, alsof ze een cadeautje mogen uitzoeken.” Ook voor ouders heeft de speelotheek voordelen. “Je hoeft niet alles zelf te kopen en kunt eerst uitproberen wat je kind leuk vindt. Dat is duurzaam én handig: valt het speelgoed niet in de smaak, dan heb je geen miskoop gedaan. En vindt je kind het wél leuk, dan heb je meteen een goed idee voor een verjaardag of Sinterklaas.” Volgens Mariken wordt de speelotheek uitstekend georganiseerd door het bestuur. Dit bestuur bestaat uit zes vrouwen met jonge kinderen, van wie een aantal zelfs nog bij Mariken in de klas heeft gezeten. “Er is veel aandacht besteed aan de kwaliteit van het speelgoed en de inrichting van de ruimte.” Onlangs werd het éénjarig bestaan gevierd met slingers, ballonnen, een grabbelton en koek happen voor de kinderen. De speelotheek is gevestigd in het pand van de Uitlener aan de Larenseweg 30 in Lochem. De Uitlener ondersteunt de speelotheek door huisvesting te bieden. Daarnaast draait de speelotheek op lidmaatschappen, donaties van speelgoed door lokale ondernemers en bijdragen uit fondsen. Op 30 en 31 oktober organiseert de speelotheek een speelgoedbeurs bij OBS De Vennegotte. De opbrengst wordt gebruikt om het assortiment te vernieuwen én om contributie te betalen voor gezinnen die dat zelf niet kunnen bekostigen. Meer informatie is te vinden op www.speelotheeklochem.nl .
Lees meer

Van schietbaan naar oase van rust

| Verhalen van vrijwilligers

Toen de Gorsselse Heide nog militair oefenterrein was stonden er borden en hingen er bij alle toegangspaden regelmatig waarschuwingsvlaggen die meldden dat betreden van het gebied niet toegestaan was, zelfs levensgevaarlijk. Alle waarschuwingsborden zijn al jaren geleden weggehaald en ook die vlaggen zijn er niet meer. Het gebied is nu gedeeltelijk vrij toegankelijk om er te genieten van rust en natuur. Een heel verschil. Ik ben in gesprek met Paul Meessen, één van de twee coördinatoren en vrijwilliger van de Natuurwerkgroep. Hij vertelt enthousiast over het gebied. Hij is daar niet alleen vrijwilliger maar ook gids en verzorgt mede de maandelijkse rondleidingen. Als we na afloop van het gesprek naar de Gorsselse Heide gaan om een foto te maken merk ik dat. Steeds word ik gewezen op een bijzonderheid waar ik anders gewoon aan voorbij was gelopen. De Gorsselse Heide was sinds eind 18 e eeuw militair oefengebied en schietterrein. In 2006 werd het militair gebruik beëindigd en in 2008 zou het gebied openbaar verkocht worden. Een groep inwoners van de voormalige gemeente Gorssel wilde het gebied behouden voor de lokale samenleving. Zij wilden zelf verantwoordelijk worden voor herstel en instandhouding van het verwaarloosde terrein. Daarvoor werd de stichting Marke Gorsselse Heide opgericht. Maart 2009 werd de Gorsselse Heide aangekocht door de stichting IJssellandschap . Het gekoppelde natuurherstelplan werd in samenwerking met de stichting Marke Gorsselse Heide uitgevoerd. “Het grote werk werd door professionele bedrijven uitgevoerd, maar onderhoud en beheer is in handen van de stichting die dit helemaal met vrijwilligers doet. Er is een rentmeester die toezicht houdt en werkzaamheden coördineert”, aldus Paul. De Natuurwerkgroep is actief van september tot en met 15 maart, want dan begint het broedseizoen en worden de vogels en de heide zoveel mogelijk met rust gelaten. Paul: “De werkgroep bestaat uit een wisselend aantal vrijwilligers. Twee keer per maand gaan we een zaterdagmorgen aan het werk van negen tot ongeveer twaalf uur. Op welk stuk van de heide gewerkt wordt, daarover komt een mailtje. Je hoeft je niet op te geven, als je kunt kom je gewoon. Meestal zijn we met 10 á 15 man/vrouw. De werkzaamheden bestaan hoofdzakelijk uit het verwijderen van nieuw opgekomen opslag van berk en grove den. Zonder dat werk zou de heide al snel in bos veranderen.” Het verwijderen gebeurt door het uittrekken van de jonge boompjes. Zo lang ze nog klein genoeg zijn kan dat. Zijn ze al te groot, dan worden ze afgezaagd. “Het werken met een groep is veel plezieriger dan wanneer je het alleen zou doen. Je ziet dat een stuk heide snel schoon wordt als je met z’n allen werkt, maar ook omdat het gezellig is samen te pauzeren en koffie te drinken.” zegt Paul. Als je wandelend op de Gorsselse Heide van rust en natuur geniet, realiseer je je niet altijd dat al dat moois niet vanzelf is gekomen en ook niet zo maar blijft. Daar moet werk voor verzet worden. Mede dankzij de inzet van onder meer de vrijwilligers van de natuurwerkgroep kunnen veel mensen nu, en hopelijk ook in de toekomst genieten van een prachtig stukje heidelandschap.
Lees meer
JE STAAT ERVOOR EN GAAT DOOR

JE STAAT ERVOOR EN GAAT DOOR

| Verhalen van vrijwilligers

Al zo’n dertig jaar actief in Eefde, mag je voor Chris Wijgman het woord Vrijwilliger met een hoofdletter schrijven. Zeker een stuk of 5, 6 organisaties hebben de afgelopen tientallen jaren kunnen rekenen op zijn aandacht in bestuur, als organisator of medewerker met gouden handjes. Het liefst is Chris bezig met zijn hart en verstand. Daarin speelt zijn plezier in sport en muziek maken een grote rol. Lang geleden al begonnen als vrijwilliger Het vrijwilligerswerk is voor Chris al op jonge leeftijd begonnen bij een Zutphense korfbalvereniging. En zoals Chris zelf zegt: “Ik ben overal vanzelf ingerold. Zodra ik ergens lid van was, groeide ik al snel het bestuur in”. Toen hij op 55-jarige leeftijd met pensioen kon gaan, heeft hij dat ook gedaan. Zo kwam er ook meer tijd vrij voor het werken met mensen zonder met geld betaald te worden. “De waardering en de gezelligheid ervaart ik als mijn beloning”. Sport en muziek Waren het in zijn jonge jaren de sportclubs, zoals korfbal, klootschieten en voetbal, waar hij zijn vrije tijd in stopte, de laatste decennia is Chris te vinden bij de muziek. Op 40-jarige leeftijd voor het eerst de trombone ter hand nemen en lessen volgen, mag toch bijzonder heten. Harmonie orkest Concordia werd zijn muzikale thuis. Met het Dickens Orkest heeft Chris jarenlang de sfeer bepaald gedurende de Kersttijd in en op diverse plaatsen in het land. Tot zijn grote spijt is dit festijn ook voor dit jaar afgelast. Oranjevereniging Eefde en een lintje Als actief en waardig lid van de Oranjevereniging Eefde was het mede organiseren van De Held van Eefde een van de hoogtepunten. En niet te vergeten de Licht Optocht, het evenement met een thema, waarbij alle buurtverenigingen zich van hun beste kant laten zien. Tegenwoordig is Chris erelid van deze vereniging. In oktober 2010 is zijn grote inzet voor de Oranjevereniging beloond. Trots laat hij het lintje: “Orde van de Oranje-Nassau” zien. “Nu mijn gezondheid het minder toelaat en de corona roet in het eten gooit, staan alle activiteiten op een laag pitje. Toch wil ik een beroep doen op de jonge mensen om mee te helpen in deze Oranjevereniging: wij hebben jullie nodig!” Herinnering Een andere dierbare herinnering die Chris heeft, is de vermelding in het Guinness Book of Records met de grootste piramide vol ballonnen. Dat waren een paar dagen heel hard werken en ballonnen blazen!! Tegenwoordig Van al deze activiteiten is het spelen op de trombone overgebleven. De gezondheid van Chris houdt hem aan huis gekluisterd. Mooie herinneringen deelt hij met zijn vrouw, die ook met haar gezondheid stoeit. Hun slagzin: “je staat ervoor en gaat door” houdt beiden positief op de been.
Lees meer